نام کتاب : گل مریم من

نویسنده : انائل کاربر انجمن نودهشتیا 

« کتابخانه ی مجازی نودهشتیا »

wWw.98iA.Com

هفته پيش مدير مدرسه منو احضار كرد گفت بين برترينهاي مدرسه ها امتحاني برگزار ميشه كه جايزش اولين نفر سفر مشهد همراه خانوادست منم از شوقم بكوب دارم درس ميخونم كتابها رو خط به خط حفظ شدم هرچند هميشه من براي درسها اماده ام رشته ام طبيعي سال سومم يكسال ديگه تموم ميشه از الان خودمو براي كنكور اماده ميكنم بايد مامان پري رو به ارزوش برسونم بيچاره از دست اين باباي مفنگي ما كه خيري نديد حداقل من ميتونم براش جبران كنم از بچگي صورتمون رو با سيلي سرخ نگه داشت تا حفظ ابرو كنه خيلي از دوستام خانوادشون نزاشتن درس بخونن ولي مامان جلوي برادرام ايستاد اخه تواين سال 1350درسخواندن دختر معني نداره دوستام بچه هاشون ميرن مدرسه خيلي از همسايه ها برام حرف درست كردن ميگن حتما دختره يه عيبي داره كه شوهر نميكنه هردفعه كه ميخوام برم مدرسه پسرهاشون به محض ديدن من ميرن تو درم محكم ميكوبن ولي بيخيال حرف مردم شدم براي ساختن اينده بايد جنگيد مامان بهم يادداده .

امروز صبح زود بيدار شدم براي رفتن به جلسه امتحان بدون هيچ سروصدايي بلند شدم بعد از خواندن نماز بدرقه مامان راهي ميدان بهارستان شدم بايد اينجا امتحان بدم از مدرسه ما فقط من اومدم واي چه دخترهاي خوش تيپي همه پالتو پوتين پوشيده از ماشينهاي مدل بالاشون پياده ميشن موهاشونم خيلي خوشگل بافتن مثل من .از عهده امتحان خيلي خوب برامدم فقط 10سوال جواب ندادم ميدونم رتبه اول براي منه چون خيليا برگه هاشون خالي بود وقتي نگاه كردم خوب ديگه توكل به خدا بقيش با اونه .

امروز بازم زهرا اومد كنارم نشست وگفت :مريم امتحانو چيكار كردي .

گفتم:خوب بود

زهرا:خب ميدوني من از كي منتظر جوابه توام

مريم:توكه ميدوني من اهلش نيستم بهتم گفتم تا هدف گروهتون رو ندونم عضو نميشم خودتم خوب ميدوني كه اگه تو دردسر بيافتم ديگه بايد قيددرسو بزنم بشينم شوهرداي كنم .

مريم:خب بهت گفتم بيا سريهجلسه فقط خودت گوش كن اگه خوشت نيومد كه ديگه هيچي بخدا ازبس تعريفت رو كردم همه مشتاق شدم چون تنها كسي كه از طرف من معرفي كردم تويي؟؟؟؟

مريم:باشه حالا بزار جواب اين امتحانه بياد جدي فكرميكنم قوله قول.

ازصبح انقدراضطراب داشتم كه نهايت نداره مامان بايدببرم مشهدبراش شده ارزو باعجله وارد مدرسه شدم خانم مديرپشت پنجره ايستاده بهم اشاره ميكنه كه برم دفتر با قدمهاي تند وارد دفتر ميشوم به اقاي خالقي معلم فيزيك سلام ميدم بهم تبريك ميگه وايي بالاخره به ارزوم رسيدم گفت:افرين دخترم ابرومون حفظ كردي كه از خيلي بچه پولدارها بالاتري ولي عيب نداره نفر دوم شدن هم خيلي عاليه ......

ديگه ادامه حرفاش رو نميشنوم چي من نفر دوم شدم پس سفرمشهدپريد

خانم مدير ميگويد:اقاي خالقي اجازه بديد راستين جان نفر دوم شدن هم براي مدسه خيلي عاليه ........نميگذارم ادامه دهد ميگويي:ولي من همه سوالات رو جواب دادم اخه چطور ممكنه؟

مدير:درسته برگه هات اومده واقعا كيف كردم ولي مثل اينكه تو ودختري ديگه رتبتون يكي شده ولي خب اون انتخاب شده

مريم:چرا چه فرقي بين ما هست؟

مدير:خب اون دختر اسمش فروغ معين الملك كه پدرش تيمساره

جوابمو گرفتم چون دختره تيمساره ولي من دختره ممد مفنگي همه چيز مثل روز روشنهلباي خانم مدير تكان ميخوره ولي من هيچچيز نميشنوم با چشم گريان از مدرسه خارج ميشم خيابان ها را ميدوم همه با تعجب نكاهم ميكنند بعضي با تحقير

وارد خونه كه ميشم مامان لباس همسايه رو ميشوره از ديدنش جيگرم اتيش ميگيره اخه چرا انقدرظلم تو جامعه وجود داره چرا مبناي برتري ويژگيهاي انتسابيه نه اكتسابي امروز با تمام وجود خردشدم فردا اگه دكتر هم بشم بازم دختره ممد مفنگيم اتفاق امروز بيدارم كرد خيلي تند ميروم انقدر از هوش زيباييم تعريف كردن فكر كردم ادميم ولي حالا از خودم از همه بيزارم به مامان قول داده بودم مامان هراسون وارد اتاق من شد اونم يه اتاق 6متري كه بزور از برادرام گرفت تا راحت درس بخونم به دستاش مثل هميشه از سرماي اب قرمز شده خودم رو در اغوشش رها ميكنم ميزاره انقدر گريه كنم تا خالي بشم ارام برايم زمزمه ميكنه تا ارام بشم ميگوييم:مامان چرا اخه خودت شاهد بودي كه چقدر زحمت كشيدم شبا نخوابيدم اونوقت يه دختره افاده اي بياد جاي منو بگيره چون دختره تيمساره اونه كه راحت ميتونن برن سفر فقط براي اينكه خودشونو بالا ببرن حسرت به دلم گذاشتن .

مامان:عيبي نداره اقا نطلبيده حالام انقدر غصه نخور مادر ناراحت ميشه اينو ميخوايي .با گوش دادن به صداي قلبش به خواب ميروم

الان 3روزه ديگه مدرسه نميرم من شكستم تموم شد مادر منو به حال خودم گذاشته با خودم كنار بيايم ميتونه غمم رو از چشمام بخونه.

صبح با صداي زنگ حياط از خواب بلند ميشم مثل اينكه مامان نيست با همون سرووضع در و باز ميكنمبا كمال تعجب خانم مدير پشت در ايستاده عينك دودي به چشم زده وارد حياط ميشود ميگوييد:پس سلامت كو دختر؟

مريم:س..سلام خانوم

بدون تعارف وارد اتاقهاي حقيرمون ميشه خجالتئميكشم خودش متوجه ميشه ميگويي:اومدم باهات حرف بزنم چرا چند روزه نميايي مدرسه اونروز هم همينجوري رفتي اگه شاگرد ديگه اي بود اخراجش ميكردم .

مريم:ديگه نميخوام درس بخونم

اخمهايش را در هم ميكشد ميكوييد:چرا چون اول نشدي فكر نميكردم انقدر دختر كوته فكري باشي توجامعه انقدر ظلم هست تو چسبيدي به اين خيلي ها حقشون ضايع شده ولي بايد بجنگي تا حقتو بگيري نه اينكه زود كنار بكشي اين حرفها رو ميگم تا روشن بشي اون چون دختره تيمسار بود اول شد تو خودت خودتو بايد يكشي بالاشايد پدرت ادم مهمي نيست

در دلم ميگويم اون اصلا ادم نيست چه برسه به مهم بودن ادامه ميدهد:تو ادم مهمي شو با تلاشوپشتكارتابه جايي برسي از فردا مياي مدرسه در غيره اينصورت اخراجي در ضمن چشمات رو باز كن اطرافتو با دقت نگاه كن تا ضلمهاي بزرگتري رو كه به مردم ميشه رو ببيني بزرگشو فهميدي

به ساعتش نگاه كرد گفت:من ديگه بايد برم فردا سركلاس حاضرشو .

تازه فهميدم ازش پذيرايي نكردم:واي خانم من اصلا يادم نبود اقلان يه چايي بيارم

مدير:براي خوردن چايي نيومدم فعلا خداحافظ به مادرت سلام برسون در ضمن قدر زحماتش رو بدون.

هيچ از خانم مدير انتظارنداشتم ادم خشك ومغرور مامان راست ميگه ازظاهر ادما نبايد قضاوت كردراست گفت نبايد شكست خورده باقي بمونم بايد حقمو بگيرم فردا از زهرا ميخوام منو با گروهشون اشنا كنه.

مامان ا زخبررفتنم به مدرسه انقدر خوشحال شد ميروم پيش زهرا ميشينم ميگوييم:امروز صبركنباهم بريم خونه باهات حرف دارم.

چشماش برق ميزنه منظورم رو فهميده ساعتها سريع گذشت در مسيره بازگشتيم

مريم:ميخوام درباره گروهتون بيشتر بدونم تو چه زمينه اي فعاليت دارن خوب وواضح برام توضيح بده.

زهرا:گروه ما هدفش رسيدن به برابري ومساوات مثلا حقتوضايع شد ما نميخواييم اينجوري باشه هركس براساس لياقتش بالا بره پيشرفت كنه كاريي كه انجام ميديم كاراي كه انجام ميشه تصميماتي كه گرفتهميشه به ضرره مردم تو شبنامه يا اعلاميه مردمو اگاه ميكنيم به خانواده هاي فقير هم كمك ميكنيم اينا جزوشونه فردا ساعته 1بهدازظهر يه جلسه داريم ميتوني بيايي حرفاشون رو بشنوي ولي هيچكس نبايد بدونهخودت ميدوني كه دربه در دنبال اين فعالين هستن كه كيه كه اين اطلاعرساني رو انجام ميده يه سري هم كتاب بهت ميدم تا بخوني تا ديدگاهت به همهچي عوض بشه معيارهات براي زندگي تغييركنه.

باترسو لرز همراه زهرا قدم برميدارمولي زهرا با اعتمادبه نفس راه ميره خوش به حالش خوب براش عادي شده ولي من اولين بارمه كه به اين جلسهها ميرومرسيديم به يه خونه قديمي فكركنم روزي در ميزنه دوبار پشت سرهم يه مكث دوباره دوبار پشت سره هم در ارام باز ميشه وارد حياط ميشويم بيشتر شبيه اشغالدونيه تا خونه همهجا زبالست پسري كوتاه قامت لاغر روبرويمان ظاهر ميشود چون من بيشتر به محيط كثيف توجه داشتم با دقت من مينگرد ميگوييد:زهرا خيلي تعريفتون رو ميكنه

مريم:زهرا لطف داره

بدون حرف ديگري وارد اتاقي ميشويم تاريكه چشمم به خوبي نميبينه چندنفر دختروپسر نشستن با دقت روي من تمركز كردن باخجالت سلام ميدهمروي صندلي مينشينم هنوز نگاهشون روي من ثابت مونده همون پسركيگوييد:بچههاامروز نرگس جون به گروهمون پيوسته .ميخواهم بگوييم اسم من مريمه ولي با سلقمه اي كه به پهلوم خورد فهميدم بايد ساكت باشم .

همه ساكت نشستن انگار منتظره كسي هستن بهداز 10دقيقه همون پسر همراه مردي بلندقدولاغر وارد ميشوند بدون حرفي با اين جمله صحبتش را شروع ميكند

بدخواه شرع ودشمن دين بود پهلوي

سفاكتر ز شمر لعين بود پهلوي

هم خصم جان و مال كسان بودبي حيا

هم دزد راه دولت ودين بود پهلوي

با دقت به بچه ها نگريست نگاهش روي من ثابت موند يعني غريبه ام در اين جمع همون پسر ميگوييد:از امروز نرگس هم جزو ماست

ميخواستم بگم بايد تحقيق كنم ولي همان مرد به حرفاش ادامه ميدهد .:بايد شبنامه هاي بيشتري تهيه كنيم ان از خدابيخبرها چه بلاهايي كه سر بچهها نياوردن بايد اطلاع بديم بازم دولت نقشه جديدي كشيده اونم از امريكاييها بهشون ديكته شده تا چشم بهم بزنيم مملكت رو غارت كردن ما هنوز تو خواب زمستوني هستيم .............

خيلي حرف زد منم با دقت گوش كردم توراه زهرا گفت :اون مرد قدبلنده مسعوده وكوتاهتره كبير البته همه اينا اسم مستعاره تا اگه كسي دستگيرشد بقيه تويه امنيت بيشتري باشن اسم من هم ونوسه يادت باشه منو اونجا ونوس صدا كني .چندتا كتاب هم بهم داد تا مطالعه كنم بيشترشون گمنام بودن كلي مطالب درباره ظلمهاي كه به مردم ميشد توش داشت مثل دستگاههاي مكنده امريكايي كه نفت مستقيم به كشورشون وارد ميشه نه پولي ردوبدل ميشه هيچي بهجاش يهسرس دستگاه وارد ميكنن اونم اماده تا هميشه محتاجشون باشيم طريقه ساختش روهم ندونيم .

ديگه تصميمم رو گرفتم عضوشون ميشم ولي باد پيه خيلي مسائل رو به تنم بمالم.

ديگه جزو اعضا فعال هستم شبنامه نهيه ميكنيم شبانه در خانهها ميندازم به خانواده بچههاي دستگيرشده رسيدگي ميشه

امروز كلي اعلاميه توي كيفم گذاشتم ميدونم خطرناكه ولي چاره نيست بايد به دست كبير برسه سر كلاس اقاي خالقي سوالات شيمي رو حل ميكنم اخر زنگ فراشه مدرسه امد دنبالم تا به دفتر بروم واي بدشانسي از اين بزرگتروجودنداره با كلي بسم الله گويان وارد اتاق ودير ميشوم همون لحظه اول خشكم ميزنه دومرد كت وشلوار پوشيده كراوات زده رو صندلي نشستن

مدير:مريم كيفت رو خالي كن

با دستپاچگي ميگويم:براي چي خانم؟

يكي از ان دو مردامد جلوكيفم رو بزور گرفت همه وسايل رو خالي كرد ديگه همهچيز تموم شد لااقل زهرا خبر نداره تابه بقيه اطلاع بده بدونه هيچ حرفي روي صندلي مينشينم خانم مدير رنگش مثل ديوار سفيد شده نگاهم رو ازش ميدزدم مدرسه خالي شده همراه ان دومرد سوار ماشين ميشوم با چشمان بسته.

امروز قراره همراه بچهها بريم تومحله بهارستان همونجايي كه امتحان دادم وخاطره خوشي ندارم ساعت9 شبنامه ها رو پخش كنيم گزارشي ازكارهاي هويدا كه هنوز خودم نخوندم يعني وقت نشد منو زهرا كبير وارد كوچه شقايق شديم كبير كاغذها رو از كيفش دراورد مقداري بين ما تقسيم كرد از شانس خوب هم كوچه خيلي خلوت بود از لاي در مينداختيم داخل خونه انقدر سرعتعملمون بالاست در عرض 10دقيقه همه رو بين 50تا خونه پخش كرديم از اظطرابم كه هيچي نميتونم بگم با اينكه هواسردبودتمام لباسام خيس شده بود سريع سوار ماشين كبير شديم راه افتاديم.

كبيرازتواينه نگاهي بهم كردوگفت:خب چطور بود؟

مريم:براي اولين بار سختبود حالا اين شبنامه ها تاثيري هم ميزاره كه ما جونمون رو به خطر ميندازيم.

كبيردرحالي كه ابروهاشو در هم كشيده:مردم بايد اگاه بشن تا اين اخبارهاي دروغي كه پخش ميشه روباورنكنن اين كارها باعث اگاهي بيشتر ميشه تا جايي كه همه متحد ميشن اين حكومت ظالم رو برمياندازن.

درحين اداي اين كلمات همچين با اراده حرف زد كه ديگه سوالي برام پيش نيومد.

تواين مدت با همه بچه ها اشنا شدم امير جواد عباس مهدي ابوالفضل مهدي زهره زيبا نسترن ربابه امينه همشون هم زخم خورده ان مثلا برادر ربابه سالها قبل بخاطر فعاليت سياسي اعدام شده پدر مهدي بخاطر توهين در ملعه عام عليه شاه توهين كرده مغازهاش رو بستن خودشم به زندان انداختن تنها منبع درامديشون از طريق مادرش كه تو مدرسه دستشويي ها رو تميز ميكنه فراهم ميشه وقتي دردهاي ديگري رو شنيدم غم خودم از يادم رفت مخصوصا وقتي به ديدن خانوادهاي فقير ميرفتيم از دنيا بريده ميشدم كه بهترين غذاشون سيب زميني با تخم مرغ بود كودكان خردسال لباس مناسب تو اين سرما طاقتفرسا نداشتن اكثر اوقات مريض بودن پول دوا دكتر رو هم نداشتن وقتي در اغوشم ميگرفتمشون بدنشون سرد سرد بود ژاكت خودمو دراوردم پيچيدم دورش بيچاره انقدر خوشحال شد كه تو همون ژاكتم خوابيدشوهرهاشون درامد كافي نداشتن يا زنها سرپرست خانواده بودن يه خانم رو زهرا بهم معرفي كرد كه بيوه بود شوهرش موقع حمل مصالح از طبقه سوم افتاده بودو مغزش متلاشي شده با خودفروشي خرج 3تا بچه خردسالش رو فراهم ميكرد در حالي كه هيچكدوم از همسايه ها خبر نداشتن به محض ديدن ما صورتش رو با چادر پوشوند سريع رفت اون موقع با اين اوضاع شاه جشنهاي 1500ساله ميگرفت كه كلي خرج برميداشت كه با نصف اون مبلغ ميتونهچندين خانواده رو از فقر نجات بده تا حرف هم ميزني ميندازنت زندان كه چرا ميدوني ؟؟؟؟؟؟

ديروز كبيررو در حينه پخش اعلاميه گرفتن از ديروز مثل موش تو لونه چپيدم البته اين دستوره كبير بود به محض دستگيري افراد تا چتد روز هرفعاليتي متوقف ميشد تا ابها از اسياب بيافته بعضيها هم تغيير محل ميدادن خداكنه كاري به كارش نداشته باشن البته ارزوي محاليه از تعريف شكنجه ها موتوي تنم سيخ ميشه جعفر يكي از فعالين كه روي ويلچر نشسته بود نصف بدنش لمس بود با دهان كج شده ميگفت:بهترينش كشيدن ناخنه بعدشكشيدن دندان ها نشستن رو صندلي الكتريكي با باتوم ميافتن به جونت با كابل هرچي كه فكرشو كني اينهايي كه تعرف ميكنم به شخصه سرم اومده نخاعم قطع شده توي دهانش هم يه دندان نبود.

اين سخنان شنيدهها منو مصممترم كرده ديگه از هيچي نميترسم الا از بي ابرويي كه سره زنان دستگير شده مياد شقايق وقتي ازاد ميشه توي اتاقش خودشو حبص ميكنه با مرگموش خودشو ميكشه پزشكي قانوني گفته بود حامله بوده بدونه داشتن شوهر.

خبردادگاهي شدن كبير تو روزنامه نوشته شده به جرمم حمل مواد مخدرداشتن اسلحه ودروغهاي ديگه به اعدام محكوم شده از شنيدن اين خبر انقدر گريه كردم درقبال خبر بعدي هيچ محسوب ميشه تنهامادركبيربخاطر به حرف اوردن كبير زير شكنجه جلوي پسرش كشته شده از شنيدن اين خبر دنيا رو سرم خراب شداگه منم بگيرن چه بلاي سره مامان مياد بقيه مهم نيستن بابام كه نباشه بچه هاي مردم ديگه الوده نميشن به مواده زهرماري اين دوتابرادرم به اصطلاح انقدر سابقشئن خرابه كه بهمحض گرفتنشون ميرن بالاي دار.

با صداي زنگ در از جام ميپرم نميزارم مامان درو باز كنه با قدمهاي لرزان درو باز ميكنم زهرا خودشو ميندازه داخل به محض ديدنش يه نفس راحت ميكشم زهرا از ته دل زجه ميزنه بزور ميبرمش تو انقدر در اغوشم گريه كرد تا از حال رفت بهش ابقند دادم تاكمي حالش بهتر شدزهراگفت:ديدي احمد رفت ديدي بالاخره منو تنها گذاشت.هق هق گرييه اش مانع حرف زدنش شدمن مات موندم اخه زهرا برادري به اسم احمد نداره

زهرا:اخرش هم به قولش عمل نكرد ورفت مريم اخه چرا چرااحمد بايد دستگير ميشد ماه ديگه قراربود بياد خواستگاريم من بخاطراون جزوء گروه شدم با اهدافش منو اشنا كرد .

مريم:زهرا درست حرف بزن ببينم كيو ميگي

زهرا:كبير كبير حالا فهميدي

دهانم باز مونده من وقتي نگاه كبير به زهرا رو ميديم نگاه معمولي نبود وراي اين چيزها بود حالا دليلش رو ميفهمم پس اسم واقعيش احمده همپاي زهرااشك ريختم تا بعدازظهر كه رفت.

تواين مدت ارتباطم با مسعود بيشتر شده به منوزهرا كارهاي بيشتري رو تقبل ميكنه حالا ميدونم بعضي از بچه ها اسلحه دارن خود مسعود هميشه يه قرص سيانور همراهشه تا وقت دستگيري هيچ اطلاعاتي ازش در نيارن .

تا امروز كه خودم تو اين ماشين هستم با چشمهاي بسته بسوي مقصدي نا معين همه ي اينها رو ياداوري كردم تاهيچ شكنجه اي منو به حرف نياره خداروشكر امروز مامان با اتوبوس راهي همدان شد تا سري به پدر مفنگيتر از پدرم بزنه مثله اينكه نفسهاي اخرشه .از ماشين پيادم كردن مدام به دروديوار ميخورم از عمد اينكارو انجام ميدن تا اذيتم كنن وارد اتاقي ميشم روي صندلي ميشوننم همه جا تاريكه چون هيچ نوري از دستمالي كه به چشمام بستن نفوذ نميكنه لحظه ها خيلي سخت ميگذره حالا حرفهاي بچه ها رو باتمام وجودم درك ميكنمكه در اون لحظه ها چه حالي داشتن.

صداي پايي نزديك ميشه دستمال رو برميدارن يه لامپ خيلي ضعيف روشنه كه چشمام رو اذيت ميكنهروي صندلي مقابلم مردي جوان حدود30ساله نشسته معلمومه خيلي قد بلند قوي هيكله به طوري كه صندلي به صدا در اومده با ابروهاي در هم كشيده به كاغذهاي روبروش خيره شده ابروهاي پيوسته بيني عقابي دهان متناسب با صورتش و عضله هاي منقبض شده فكش پوستش سبزست بعداز چند دقيقه نگاهش رو به چشمام ميدوزه چه نگاه نافذي سرتاپام رو چند بار ورنداز ميكنه از نگاهش معذبم نگاهم رو به ميز ميدوزم.

صداش باعث ميشه محكم سرجام بشينم:خب خانم كوچولو تعريف كن .

مصمم ميگويم:اسمم مريم راستين 17ساله نام پدرم ممد ملقب به ممدمفنگي ديگه چي بگم جناب بازپرس.

با پوزخندميگوييد:خب زبون دراز هم كه هستي اعتمادبه نفست هم بالاست ولي من ازتوگنده تر هاشم به حرف اوردم تو كه جوجه اي.بدونه حرف اضافه بگو كيا رو ميشناسي با ادرسه دقيقشون وقته من رو هم نگير.

مريم:اولاشمابراي همين پول ميگيري كه وقتت رو صرفه ادماي كم ارزشي مثل من بكني دوما من كسي رو نميشناسم همين.

بلندشد از روي صندلينزديكم امددستش رو پشت گذاشت پشتم دست ديگرش رو روي دستم قرارداد فشار ميداد گفت:خب مثل اينكه كله شقي ولي خب به راهت ميارم صبركن.

دستم زير دستاش در حال له شدنه يه دفعه فشارش روي انگشتام بيشتر شده طوريكه صدا ميدهندنفسم رو حبس كردم تو سينه امچشمام رو ميبندم تا اشك چشمامرو نبينه.

دستام ازاد شد گفت:بهتره به زبون خوش حرف بزني اردشيرمثل من با حوصله نيست .

هيچ حرفي نميزنم با صداي بلندميگوييد:اردشير اردشير

واي خدايا شروع شدمردي قوي هيكل وارد ميشود چه نگاه هيزي داره بااون سيبيلهاي بناگوش دررفته اش از چهرهاش رذل بودن ميريزهنگاهش رو ي منه ميگوييد:خب مثل اينكه خاله سوسكه نميخواد حرف بزنه درسته .

چندتا سيلي جانانه ميزنه فقط ميفهميدم صورتم به چپ وراست ميره خونه دماغو دهنم بهم خورده اردشيردرحالي كه چونم رو گرفته محكم فشارميدهدانگار ميخواد بشكنتش ميگوييد:خب حرف ميزني يا نه؟

ميگوييم:حرفي براي گفتن ندارم.

استينهاش رو بالا ميزنه به طرفم مياداز روي صندلي پرتم ميكنه پايين با مشت ولگد به جونم ميافته من با اين جسته ظريفم چطوري دارم تحمل ميكنم بازجو هم درحالي كه سيگار ميكشه به ما چشم دوخته انگار داره فيلم تماشا ميكنه بعداز كلي زدن اردشيربافريادميگوييد:حرف بزن ده هرزه.

تودلم ميگم هرزه اون مادرته كه تو رو پسانداخته وقتي سكوتم رو ميبينه دوباره به جونم ميافته انقدر ميزنه كه ديگه هيچي نميفهمم.

وقتي چشم باز ميكنم به دستم سرم وصله دارن تقويتم ميكنن براي شكنجه هاي بعديدكتري كه بالاي سرم ايستاده با باز شدن چشمام سري از تاسف تكان ميدهدميگوييد:هنوزبراي اين حرفها بچه اي بهتره حرف بزني خودتو راحت كني نميدونم اين چه مرضيه افتاده بين جوونها اخه شماروچه به سياست اصلاميدونيد چطوري نوشته ميشه.

بابيحالي ميگوييم:سين ي الف سين ت

ميگوييد:همه اولش همينجوري بلبل زبوني ميكنن جوجه رو اخر پاييز ميشمرن.

اردشيرمثل عجل معلق امد از موهام گرفت از تخت كشيدم پايينهمينجور وارد اتاقه لعنتي شديم همه چي سره جاشه الا حال من بازجو به همون حالت نشسته سيگار ميكشهروي صندلي ميشينم اردشير با وسيله اي كه دستشه نميدونم چيه نور كافي نيست ايستاد كنارم دستم رو تو دستش گرفت انگشتام رو با شهوت لمس ميكنه :چه دستاي قشنگي معلومه اصلاكار نكرده بايد الان كونه بچه ميشستي نه اينكه اينجا بشيني خوشگل خانم اريايي.به چهرم اشاره ميكنه با همون وسيله ناخنهام رو ميگيره البته چون هميشه كوتاه نگهشون ميداشتمنميتونست زيره انبر بگيره با تقلا چفت كرد به ناخنم اروم اروم ميكشه انقدر درد داده كه براي اينكه داد نزنم لبم رو ميگزم مزه خون توي دهانم انگار سلولهاي بدنمو از هم جدا ميكننميگوييد:خب ماده سگ حرف ميزني يانه .

نگاهم رو با نفرت بهش ميدوزم از سرسختيم عصباني شده همه ناخنهام رو كشيد واقعا نميتونم دردش رو در قالب كلمات بگنجونم همينجور از انگشتام خون ميره .چهره همه بچه ها جلويه چشممه اون بچه كه با ژاكت من خوابيد اگه حذفي بزنم همه ي اعتقاداتم رو زيره سوال بردم زهرا رو سرزنش ميكنن .

اردشير با كابلي در دست ميايداينبار نگاهم رو به بازجو ميدوزم انگار قلبي در سينه نداره مثل مجسمه نشسته ضربات كابل به بدنم انژيه باقي ماندم رو تحليل ميبره دوباره از هوش ميرم.بعدازچنددقيقه با اب داغي كه روي صورتم ميريزه به هوش ميايم موهاي بلند رو نميدونم به كجا بسته انگار پوست سرم داره كنده ميشه اردشير هم با كابل ازم پذيرايي جانانه اي به عمل مياره ايندفعه كه از هوش ميروم با سيلي هاي كه به صورتم ميخوره به هوش نميايم منو به حال خودم ميگذارن تا خودشون هم استراحت كنن از بس منو مشت ومال دادن.

چشم كه باز ميكنم در يك اتاق تاريك 1متري هستم كه نه ميتونم بخوابم نه پاهام رو دراز كنم صداي چيزي مياد وقتي دقت ميكنم چندتا موش كنارم هستن از ترس نفسم بند مياد روي پاهام راه ميرن اون يكي منو بو ميكنه واي خدايا از حساسيت زنها دارن استفاده ميكنن بيشتر ازاون شكنجه ها دارم عذاب ميكشمانقدر اسم خدارو ميبرم تا اروم ميگيرم چهره مامان اومده جلويه چشمام هيچوقت از سوسك وموش نميترسيد ياد مامان قوته قلبيه برام نميدونم الان رسيده يا نه خب شد اينجا نيست چون من طاقت شكنجه شدن مادرم رو ندارم براش ايت الكرسي ميخونم تا سلامت برسه .به از زيره در چندتا سوسك ومارمولك به جمعمون اضافه ميشن ديگه همهچيز تكميله اونفردي كه برام مهمون فرستاده قهقه ميزنه ميگوييد:مواظبشون باش اگه يه مو از سرشون كم بشه واي بهحالت.

از غذام كه خبري نيست نميدونم ساعت چنده تازه چشمام گرم شده كه دوباره ميان سراغم وارد اتاق كه ميشم ماتم ميبره بابام روي صندلي نشسته داره التماس ميكنه:بابا جناب اين دخترو بديد به من تا به حرفش بيارم كشيده به اون مادر خدانيامرزش خدااعنتت كنه زن با اين بچه بزرگ كردنش چنددفعه گفتم بزار شوهرش بدم بره من نونخوره اضافي نميخوام تو گوشش نرفت كه نرفت.

تمامبدنم يخ كرده برسرم امداز انچه ميترسيدم نكنه مامان رو هم اورده باشن اين از خدا بيخبر پشت سرهم از مامان بد ميگه يكي نيست بگه مردك اگه اون نبود الان كنار جوبا يخ زده بودي ميگوييم:مگه تو خرجيمون رو ميدادي كه ناراحتي من كه تو رو سالي يه بار هم نميديدم مگه واسه پول گرفتن ازموناونم با كتك.

بس.يم حمله ور ميشود:برامن بلبل زبوني ميكني اگه اون صليته گذاشته بود كه زيره كمربندم ميكشتمت دختره .... .خجالت نميكشه اين حرفها رو به دخترش ميزنه پيش چندتا مرد غريبه اردشير ميگيرتش ميزاره سرجاش ميگوييد:ازتوبي ناموس همچين تحفه اي به عمل ميادمفنگي بيا بشن سرجات.

منم روي صندلي ديگه ميشينم اردشير چناتا مشت به صورت بابام ميزنه صداي اه وناله اش بلند ميشه اردشير ميگوييد:خب حرف ميزني ي بكشمش.

با پوزخند نگاهش ميكنم صداي بابام درامد:د حرف بزن توله سگ تورو چه به سياست اصلا چي چي هست بزار بيايي بيرون ميدمت به اكبر سلاخ تا با ساتئر تيكه تيكات كنه چندتا كه توله دوروبرت رو كه گرفت قدره منو ميدوني.

اردشيرميگوييد:نميخواد ادمش كني اگه تو كون داشتي تاحالا كرده بودي جنازش بيرون ميره از اينجا.دوباره به جونش افتاد روي زمين ولوشدهاز حال رفت معلومه خودشو نساخته اومدني.

اردشيرميگوييد:حيف اون مادره كوربهگوريت به دستم نيافتاد اقبالش بلندبودكه مردوگرنه همچين جلوت سلاخيش ميكردم كه حض مني.

نگاهم رو به بازجو ميدوزم اوهم به من مينگردگفت:مادرت توراه اتوبوسش تصادف كرده جادرجا مرده.

نه باورم نميشه يعني مامان رفته دارن دروغ ميگن تا تكونم بدن :داري مثل سگ دروغ ميگي اره؟

بازجو:اولاسگتويي دوما اگه زنده بود ازش استفادهه ميكرديم .

راست ميگه از اينها هركاري بگي برمياد مگه مادره كبيررو نكشتن تازه باورم شده ديگه غرورم مهم نيست باصداي بلند گريه ميكنم عذاب شكنجه هاي قبلي انقدر طاقت فرسا نبود دادميزنم تا راحت بشم نفسم سخت بالامياد.

اردشير قهقه ميزنه ميگوييد:حرومزاده چه گريه ايم ميكنه اين همه زدمش اشك نريخت اونوقت يه صليته هرزه مرده داره زجه ميزنه مادرسگ.

حال خودم رو نميفهمم به طرفش يورش ميبرم با تمام توانم ضربه اي به زيره شكمش ميزنم نعره كشيد نقش زمين شد دادميزنم:مادره من مثل گل پاك بود هرزه اون ننه ات كه تخم سگي مثل تو رو پس انداخت.

بدنم از عصيانيت ميلرزه فكرميكردن با اين جسته كوچكم هيچكاري نميتونم انجام بدم كه دستام رو نبستن بازجو شونه هام رو ميگيره پرتم ميكنه گوشه اتاق بابا ازحال رفته ميدونم ديگه فاتحم خوندست بازجو زشتترين فحشهارو بهم ميدهكه لايقه مادرشه.

دوباره برميگردم به جاي قبلي انقدر گريه ميكنم كه چشمام سياهي ميره .

با ضرباتي كه پهلوم وارد ميشه بههوش ميام اردشير مثل ببرزخمي بهم حمله كرده من ديگه چيزي براي از دست دادن ندارم.

ياد حرف مامان افتادم كه ميگفت :وقتي فهميدم براي تو حامله ام خودم از پله ها پرت ميكردم پايين نميخواستم مثل من بدبخت بشي چقدر وسايل سنگين بلندكردم بابات وقتي فهميد حامله ام انقدر كتكم زد كه از حال رفتم ولي تو ازجات تكون نخوردي منم گفتم حتما حكمتي تو كاره گذاشتم همينجوربزرگ بشي حتي زودتر ازموعد هم دنيا اومدي.ازاون موقع جون سخت بودم حالا هدف از اينكه من بوجود بيام چيه فقط خدا داند اردشير داره لباسام رو درمياره واي خدايا ضربه نهايي نگاه ترسانم رو به بازجو ميدوزم اردشير سيگارش رو روي بدنم خاموش ميكنه بوي گوشته سوخته بلند شده وقتي صورتش رو نزديكم مياره از ترس قبض روح ميشم چشمام داره به بازجو التماس ميكنه اونم ميدونم منظورم رو فهميده تا لباي اردشير نزديك گردنم ميشه با صداي بازجودست از كارش ميكشه:ولش كن براي امروز بسه.

اردشيربا پوزخندسرش رو نزديكه گوشم مياره ميگوييد:ميخواد جنس دست اول باشه .

يعني اون ميخواد بهم تجاوز كنه .

اردشير ازاتاق بالبخندبيرون رفت منوبازجوكه هنوزم اسمش رو نميدونم تنها مانديم بهش خيره شدم با قدمهاي مصمم به طرفم امدمستقيم به چشمام خيره شده هرچه بيشتر نزديكم ميشه ضربان قلبم تندترو تندتر ميشه كنارم ميشينه مثل موشي كه توتله مار باشه شدم نگاهش داره ذوبم ميكنه بهم پوزخند ميزنه ميگوييد:تواين مدت ترس رو توچشمات نديدم ولي حالا چشمات التماسم ميكنه اون موقع كه وارد دايره ميشي بايد همه جوانب رو درنظربگيري اردشيرشايدالان ازت بگذره ولي مطمئنن جون سالم بدرنميبري من زناي زيادي رو ديدم ولي هيچكدوم زيبيايي نداشتن فقط براي اعتراف كردنشون بهشون تجاوز ميكنن ولي تونه اردشير گلوش پيشت گيركرده تاازت بهرهش رو نبره دست بردار نيست زناي زيادي زيردستش حامله رفتن بالاي دار بهتره حرف بزني.

گلوم خشك شده:م.....من نميترسم حتي فكر اينجاش هم بودم همونطوركه قبلا گفتم حرفي ندارم.

بازجوچونه ام رو گرفت صورتش رونزديك كردانگاركه ميخواد ببوستم ازترسم مثل گنجشك ميلرزم نگاهش خيره تو چشمامه تنها جاي سالم تو بدنم همينجاست نميدونم اردشير جلوي چشمم بادمجان نكاشته جايه تعجب داره چشمام رو ميبندم حالا صورتش كمتر از 1سانتيمترازم فاصله داره نفسهاش رو روي لبم احساس ميكنم

بازجو:چشمات رو بازكن.

محكم پلكهام رو ميفشارم:ميگم بازشون كن.

فشارش رو روي صورتم بيشتر ميكنه اروم پلكهام رو ميگشايم ديگه ازاين كه اشكام رو ببينه خجل نميشم بي محابا اشك ميريزم.

صورتم رو ولميكنه :ديدي هنوز بچه اي فقط ميتوني حرف بزني قلبت داره وايميسه همه مثل من با حوصله نيستن .

فقط نگاهش ميكنم زبانم رو قلاف كردم چون كار دستم ميدهكمي توي اتاق قدم ميزنه كلافه ست مدام دستش رو توي موهاي مثل شبقش ميكشه ميره بيرون.

زيرلب خداروشكرميكنمبرميگردم سلولم بازم اين موشها همدم خوبين برام براشون دردودل ميكنم واي كنار موشه چندتا بچه هم هستن واي پس حامله بوده بخاطر همين زياد حركت نميكرد بقيه ازش بالا ميرفتن واي چقد خوشگلن مو ندارن يا من نميبينم چون نور خيلي كمه خودش هم حال نداره دستام رو كه بسويشون دراز ميكنم عكسالعمل نشون ميده ياد مامان افتادم الان كجايي كه ببيني چه حرفايي بهم ميزنن انقدر گريه كردم كه نفهميدم كي خوابم برد .

با صداي نگهبان بلند ميشم :بلندشو دوباره احضارت كردن خوش به حالشون زشتا گيره ما ميافته خوشگلا نصيبه خودشون.

ازاين حرف موهام سيخ شده نكنه اردشير منتظرمه خودمو ميكشم اين بيابرويي تحمل نميكنم به اتاق هميشگي نميرويم وارد اتاق ديگري ميشم واي تخت هم داره يعني ديگه تمومه هيچكس نيست هيچ وسيله اي براي دفاع از خودم يا لاقل خودكشي نيست نه شيشه اي داره كه بشه شكست واي هيچي هيچييييييي.

دربازميشه چشمام رو ميبندم حتما خود حرومزاد اش صدايي نمياد دقيقهها كندحركت ميكنن كسي كنارم روي تخت نشست پاهام رو به شگمم ميكشم .

ميگوييد:ميترسي نه.

واي خداجون بازجو اردشير نيست با خوشحالي نگاش ميكنم ولي انگار تو حاله طبيعي نيست توچشمام خيره شده:توام چموشي مثل سوزي ولي اونو ادم كردم توهام همچنين .

با ولع لبام رو بوسيد چيزي ته دلم خالي شد دست از كارش برنميداره چشماش رو بسته رهام ميكنه :همتون مثل هميد خيانتكار توزيباتري پس مكارترازاوني ولي من بهش مجال ندانم ميدوني چه جوري كشتم هم سوزي رو هم فاسقش رو.

دوباره بهم حمله ورميشه مثل ادم گرسنه كه بعدازيه مدت به غذا برسه خودم خشكم زده فقط با چشماي گشادشده نگاش ميكنم لبام درد گرفته ولي انگار خودش داره لذت ميبره خدايا منو ببخش چون خودم هم لذت ميبرم ولي ترسم بيشتر از لذته .

ميگوييد:وقتي رسيدم خونه تو اتاق خواب من بودن بغل هم اونم عريان باكي با زيردست من كه گذاشتم مراقب خونه باشه درنبوده من ازهم مستفيض ميشدن .

مثل حيوون بهم حمله ميكنه فقط صداي پاره شدن لباسهام رو ميشنوم نميتونم حتي تكون بخورم ازبس سنگينه اخه منم ظريفم ولي غول باد پيشه اين لنگ بندازه صداي استخوانهام بلندشده نفس كشيدن برام سخت شده .

ميگوييد:اون چه لذتي بهت ميداد كه من نميتونستم بهت بدم هرزه......... .

ازبس فحشهاي زشت بكار ميبرد از گفتنش عاجزم با روتختي يكي شدم صداي ناله هام اثر نداره كار خودش رو انجام ميده درد طاقت فرسايي تو دلم پيچيده دارم زجه ميزنم با دست جلوي دهانم رو گرفته ميگوييد:هروقت ميخواستم بهت نزديك بشم بهانه مياوردي ولي براي اون بيناموس عشوه ميومدي از پشت درصدات رو ميشنيدم با چه نازي صداش ميكردي كه هر كي جاي اون بود از خودبيخود ميشد پيرمرد 90سال رو به وجد مياوردي پس من چي با اسمم پز ميدادي هزارجور كثافت كاري ميكردي وقتي صداي استخوانهاي گردنت رو ميشنيدم ميدوني چه احساسي داشتم وقتي اون مردك رو اخته اش كردم از صداي فريادش غرق لذت شدم لذتي كه هيچوقت با هيچ زني تجربه نكرده بودم هان ميدونيييييييييييي.

فشارش رو روم چندبرابركرده ادامه ميدهد:وقتي زيره چاه توالت چالتون كردم روحم اروم شد ازاون به بعد به هيچ زني نزديك نشدم اول كه عاشقشئن ميكردم بعد عذابشون ميدام بيچاره ها بخاطره من خودكشي كردن چندتاشون فكركنم6تا شدن..

پتوي زيرم خيس شده از خونه من از هوش ميروم ايكاش كه براي هميشه برم .واي دوباره داره نزديكم ميشه ايندفعه چاقو با ساطور دستشه انگشتهام رو زد باصداي جيغم ازخواب ميپرم واي پس همش يه كابوس بود خوشحال شدم ولي وقتي نگام به لباسام افتاد فهميدم بهم تجاوز كردن همه شلوارم خون خشك شده روش هستحالا تنها ابروم مونده بود كه اونم ازم گرفتن بچههاي موش كنارمادرشون شير ميخورن سوسكها از ديوار بالا ميرنموشه نر ديگه طرفه ماده نميره ديگه كارخودشو كرده حالا براي خودش ميچرخه.

ساعتها گذشته هيچكس سراغم نيامده خداكنه اردشير منوبخواد ايندفعه ميدونم كارم تمومه بهم الهام شده چبا چندتا مشت ولگد كابل براي هميشه از اين دنياي كثافت ميرم از اين فكر وجودم غرقه مسرت ميشه همه ازمرگ ميترسن ولي من با اغوش باز پذيراش هستم تا ازين بيچاره تر نشم ايكاش منم مثل بقيه زشت بودم تا توجهي بهم نداشتن حالا اين زيبايي به چه كارم مياد فقط براي لذت بردن ديگران .

نزديكه 20روزه كسي سراغم نيامده هرازگاهي بلند ميشم ميايستمتا خون تو پام جريان پيداكنه انگار منو فراموش كردن صداي بازشدنه قفل در مياد نوروقتي تو چشمام ميزنهانگار كه كور شدم اين دفعه يه خانوم كه معلومه هيچ احساسي نداره عينه شيشه بهم لباس ميده تا عوضشون كنم لباسي كه نزديكه يك ماهه تنمه ميگوييد:راه بيافت .

ازپشت هولم ميدهد سوار ماشين ميشويم بسوي مقصد نامعلوم دلم براي هوايه ازاد تنگ شده وقتي ميبينم بچه ها به دوراز اين دغدغه ها بازي ميكنن دنياشون تو بازي خلاصه شده حسرت ميخورم كه ايكاش منم بچه بودم هيچوقت بزرگ نميشدم وارد دنياي كثيف ادم بزرگا نميشدم دنيايي كه مثل لجنزار متعفن شده هنوزم برف تو خيابان هست دلم ميخواد كمي برف بخورم بعد بميرم ماشين ميايستد خيلي از خبرنگارها ايستادهاند به محض پياده شدنم حمله ور ميشن انگار حيواني رو به تماشا گذاشته باشن از هر طرف عكس ميگيرن حتما براي يادگاري زن همراهم نميگذارد نزديكم شوند وارد دادگاه ميشويم روي صندلي جلو مينشينم به احترام قاضي ادل ميايستيم به اجبار زن همراهم منشيش براي خودش حرف ميزنه همه خزعولات من مريم راستين به جرم حمل اسلحه ومواد مخدر ان هم 3كيلو ترياك به اعدام محكوم شدم مثل كبير خوشحالم كه مقاومت كردم زيره بار زور نرم دوباره دادگاه رو ترك ميكنيم نگاه دقيقي بهشون ميكنم اينها فقط عكس ميگيرن بايد همانند امثال ما تجربه كنن اين عكسها در روزنامههاي دروغين چاپ ميشه اخرسر سراز سطل اشغالي درمياره چي يعني درست ديدم اشتباه نميكنم اين مسعوده با چشماي پر شده از اشك نگاهم رو ميدزدم تا بهش شك نكنن كسي كه اينهمه به بچهها گوشزد ميكرد خودش باپاي خودش اومده تو دهان شير قدمهام سست شده به اندازه كافي ازم استقبال شده از هوشميروم.

مايع سردي تو رگهام تو گردشه پس بازم نمردم صداي گفتگويي ميايدكه صدا برام اشنا نيست:با اين وضعيت ديگه دووم نمياره بازم اين اردشير دسته گل به اب داده اخرسر سرش رو به باد ميدهد.

اين صدا صداي بازجوست:بهتره تقويتش كني پسفردا حكمش اجرا ميشه بايد زنده بمونه از ين مطلب هم حرفي به اردشير نزن ميدوني كه ديوونست .

وقتي ديگه صدايي نمياد چشمام رو باز ميكنم بازجو روي صندليه كنارم نشسته بهم خيره شده با اكراه ازش رو مو برميگردونم .

بازجو:هنوزم كه سرسختي درسي كه بهت دادم ادمت نكرده نه ولي ديگه مهم نيست تا پسفردا سرت ميره بالاي دار خاله سوسكه.بالبخند به طرفه در ميرود منكه قراره بميرم بزار حرفم رو بزنمو بميرم قبل از اينكه خارج بشه ميگوييم:بيخود نيست زنت بهت خيانت كرد منم جاش بودم همينكارو ميكردم ادم با سگ وخوك بخوابه بهترازتوجناب بازجو.

خشكش زده فهميدم مست بوده هيچي يادش نيست ادامه ميدهم:بهتره كنار چاه توالت يه دونه قبر هم كنارش بكني كه همونجا دفنت كنن پيش همسره گرام.

به طرفم برميگردد صورتش مثل لبو سرخ شده درو ميبندد باگامهاي بلند خودش رو بهم ميرساند گردنم رو فشار ميدهد ميگوييد:اگه يك كلمه حرف بزني ميكشمت با همين دستام .

به سختي ميگوييم:چرا حرف بزنم مگه تا الان همتون رو مسخره خودم نكردم تو چه ارزشي داري تازه كسي حرفم رو باور نميكنه جناب بازجو. لبخند همميزنم تا بيشتر ديوانه اش كنم.

نفس نفس ميزند رگهاي گردنش بيرون زده ميگوييد:بلاي سرت ميارم كه مرغاي اسمون به حالت گريه كنن ارزوي مرگ رو به دلت ميزارم اردشير بلد نيست شكنجه كنه خودت بعدا ميفهمي خوشگل خانوم.

مردك رذل بي همهچيزپسفردا راحت ميشم سرپل صراط وايميسم شكايتمو پيش خدا ميبريم اون حقه منو ميگيره تواين دنيا دستم بستس اونجا چه جوري جواب ميده .

بازم رفتم به سلولم با خاك كفش ناچارا تيمم كردم بدونه روسري وچادر به رازونياز با خداي خودم پرداختم انقدر گريه كردم تا ديگه چشمام همه جارو تار ميديد .

امروز ديگه حكمم اجرا ميشه از صبح زود مشغوله عبادت بودم اومدن دنبالم زن ميگوييد:پاشو نوبتته .

دستي به بچه موشها ميكشم همراه زن به راه ميافتم وارد حياط شديم هواي تازه صبحگاهي رو با تمام وجود به ريه هام ميفرستم واي زمين پره برفه خم ميشم از قسمت له نشدش كمي در دهانم ميگذارم خدا اخرين ارزوم رو براورده كرد خب حالا سبكبال ميروم بازجو با مردي كه در كنارشايستاده منتظره اجراي حكمن بدون نگاه به هيچكدام بسوي جايگاه ميروم طناب اماده ي در برگرفتنه گردنه منه زن هولم ميدهد دستش رو پس ميزنم ميگوييم:دستتو بكش خودم ميرم.

از چارپايه بالا ميروم سرباز طناب رو دوره گردنم ميندازه خب ديگه همه چيز تموم شد دراين حالت مردي كه كنار بازجو ايستاده ازم عكس ميگيره تا بزاره تو البوم اعداميها بقول مامان تازه خورشيد خانوم دامنش رو روي طبيعت پهن كرده شعرفروغ رو زمزمه ميكنم:

دلم گرفته است

دلم گرفته است

به ايوان ميروم وانگشتانم را

بر پوست كشيده شب ميكشم

چراغهاي رابطه تاريك اند

كسي مرا به افتاب

معرفي نخواهد كرد

كسي مرا به ميهماني گنجشكها نخواهد برد

پرواز را به خاطر بسپار

پرنده مردنيست

بازجو كنارم امده زن به اشاره او دورميشود ميگوييد:بازم سره حرفت هستي نميخواي اسمه كسي رو بگي ازادت ميكنم بدونه سابقه چي ميگي؟

به چشماش زل ميزنم تازه قدم شده برابرش ميگوييم:حرفي ندارم

چارپايه را اززيره پايم ميزند بين زمين وهوا معلق شدم جونم داره درمياد تمام وزنم رو گردنمه ديگه هيچي نميفهمم مادر درانتظارم ايستاده ولي فاصله مون زياده هرچقدر ميدوم فاصله ام بيشتر ميشه .

ميتونم تكان بخورم پس روحم از حساره بدنم ازاد شده ميترسم چشمام رو باز كنم انگار كسي دست گرمش رو روي پيشانيه سرد من گذاشته با وحشت چشم باز ميكنم زني زيبا كنارم نشسته پس يعني من نمردم اشكام سرازير ميشه

زن :چرا گريه ميكني ميدونم از خوشحاليه خدا بهت رحم كرده دخترم مهرت رو به دل سرهنگ انداخته او حتي ازارش به مورچه هم نميرسه خدا خيرش بده.

دردلم ميگوييم خداخيرش نده چرا نذاشت راحتشم ديگه چقدر عذاب .

زن:برم برات ابگوشت بيارم فعلا دكتر گفته نبايد غذاي سنگين بخوري برات خوب نيست.

بعد از چندلحظه برميگرده دستش سيني غذاست قاشق رو نزديكه دهانم مياره از خوردن امتناع ميكنم .

زن:عزيزم بخور دكترت سفارش كرده تازه اگه سرهنگ بفهمه عصباني ميشه درسته بي ازاره ولي موقع عصبانيت همه دنبال سوراخ موش ميگردن بچپن توش بخور مادر.

بازم امتناع ميكنم از او اصرار از من انكار از اتاق بيرون ميرود بايد اين سرهنگه گوربه گوري رو ببينم تا تف تو صورتش بندازم .

نگاه دقيقي به اتاق ميكنم كرم رنگه با پردههاي قهوه اي تخت هم همينطور جلوي پنجرهها نردست معلومه فكر همه جاش رو كرده ولي رويهم رفته اتاق دلبازيه دلم براي نور خورشيد تنگ شده نميتونم بلند شم همه بدنم خردوخاكشيره هيچ وسيله شيشهاي تو اتاق نيست البته بجز شيشهها .

نميدونه اگه من ديوونه بشم با شيشه كارخودموميسازم تو اين مدت انقدر عذاب كشيدم كه ديگه ظرفبتم تكميل شده راستس يادم رفت اسم اين خانم مهربان رو بپرسم بعدازاين وت اولين كسيه كه ازش محبت ديدم باقدي كوتاه وتيلي ولي مثل فرفره ست صورتي گردوسفيد كه نگاه به چشمان سبزش بهم ارامش داده شايد چون منو ياد مامان انداخت ازش خوشم امده مثل امن زن زندانبان نيست كه انگار نگهبان جهنمه بازم ميخوابم نميدونيد چه حسي كه پاهات رو دراز كني وبخوابي نه اينكه مثل دوران جنيني پاهات رو توي شكمت جمع كني .

بافروشدنه سوزني دردستم بيدارشدم مردي ميانسال كنارم نشسته وتندتند داروهايي به زن مهربان توصيه ميكند دكتر:تواين چندروز ابگوشت يا سوپ رقيق بهش بديد چون هضم بقيه غذاها بعدازاين مدت براش سخته ابميوه زياد بخوره منم بهش امپول تقويتي زدم براي زخمهاي بدنش ازاين پماد بماليد صبح وشب ........... .

منكه خسته شدم چرا انقدر خودشونو به زحمت ميندازن من كه داشتم ميمردم چرا اين زن رو به دردسر انداختن.

خداروشكرعرائزش تمام شد كيفش رو برداشت رفت زنكنارم مينشيند:ديدي عزيزم دكترت چي گفت خيلي ضعيف شدي اون ازخدابي خبرها چه بلايي سرت اوردن وقتي دكتر معاينت ميكرد يه جاي سالم تو بدنت نمانده بود مادرجون .با دستمال اشكهاش رو پاك كردميپرسم:من هنوز اسم شما رو نميدونم .

دستي به موهام ميكشد ناله ام بلند ميشه بيچاره دست پاچه شده ميگويد:چي شد مادر ؟

ميگوييم:هيچي پوست سرم درد ميكنه ولي شما هنوز اسمت رو به من نگفتي.

چشمان سبزش ميخندد:سرهنگ گفته بود دختره سرسختي هستي ولي حالا ميبينم خيلي هم سرتقي اين همه درد داري اونوقت اسم منو ميپرسي اسمم بيبيگله عزيزم .

ارام موهام رو كنارزداشكاش دوباره جاري شده او از ديدنه وضعيت اسفبارمن اينچنين ميگريد اونوقت اردشير از شكنجه من لذت ميبرد ميگوييد:مادرجون بايد موهاتو كوتاه كني واي چه موهايي هم داري چه چوري دلشون اومده اخه بعدازظهر يه ارايشگر ميشناسم ميگم بياد كوتاهشون كنه تا تقويت بشن اينجوري اين موهاي بلند بنيه بدنيت رو ميگيره.

ميرود وخيلي زود برميگردد با غذا ميخوام از خوردن امتناع كنم ولي شرمنده محبتش شدم اولين قاشق رو ميبعم به محض فرو دادنش انگار معده ام اتش گرفته با سرعتي زياد پس ميدهد دستم رو جلوي دهانم ميگيرم بيبيگل سطل كناره تختم را جلوي دهانم ميگرد همه رو پس دادم حتي يك ذره هم تو معدم نمانده .

خودش هم ديگه اصرار نميكندم نگراني در چشمانش پيداست ميگوييد:به دكتر خبر ميدهم .

الان نزديكه يك هفته گذشته هرازگاهي فقط قدم ميزنم اونم فقط 3يا4قدم چون سرم سريع گيج ميره تواين مودت با رسيدگي بيبيگل بهترشدم ديگه رنگم مثل زردچوبه نيست ميتونم كمي غذا بخورم اگه معدم نگهش داره هنوز جناب سرهنگ رو نديدم از بيبيگل هم هرچي ميپرسم جوابي نميدهد يا طفره ميرود از ارايشگر هم خبري نشد چون بيبيگل گفت:نبايد هيچكس بفهمه تو اينجايي يا هنوز زنده اي .

خودش موهام رو كوتاه كرد نذاشتم زياد كوتاه بشه تا زيره گردنم شده موهايي كه تا نصفه رونهاي پام بود براي از دست دادنشون حسرت نخوردم چون چيزاي بزرگتري رو از دست دادم بيبيگل برام چندتا كتاب از دكتر شريعتي فروغ اورده هرچقدرميگويماز صادق هدايت برام كتاب بياره ميگوييدسرهنگ گفته اين كتابها به دردت نميخورد.

مگه اينكه اين جناب سرهنگ رو نبينم چكاره منه كه به كتاب خواندنه من هم نظارتداره.

تواين مدت مدام چهره بازجوجلويه چشمامه كاري كه با من كرد غيره قابل بخشش بودشايد روزي اردشير رو فرامئش كنم تمام عذاببهايي كه بهم داد ولي اين بازجو رو هيچوقت ازلحاظي بايد ممنونش باشم كه مثل عروسك ازاين دست به ان دست نشدم چون زهره برام تعريف كرد همزمان مورد تجاوزه چندنفر قرار گرفته بوده نميدانسا بچه اي كه در شكم دارد براي كيست ولي به جز بازجو ديگه كسي كاري به كارم نداشت.

تو روزنامه خبرهاي ازاعدام افراد ميخوانم كه همشون مثل من يا به جرم قاجاق يا ادمكشي ميرن بالاي دار از اين همه ناحقي بيزارم امديم حقمان را بگيريم كه اين بلاها سرمون امد.

از پنجره اتاق بيرون را مينگرم بايد تويه باغ باشيم كه انطرف هم يه عمارت هست كه معلومه خيلي بزرگ وقديميه از معماي عمارت مشخصه حياطه بزرگ همه جاش پرازدرختاي بلند وزيبا ولي برف روشون نشسته همه را پير وميانسال نشان ميدهد

گلي تويه باغچه نيست همشون عين من پژمردن گرماي افتاب در اين برف لذت بخشه مثل موقعي كه با مامان لباسهاي همسايه رو ميشستيم وقي او اب داغ شده رو داخل تشت ميريخت به دستاي بي حسم ازسرما جون ميداد به طوري كه داغي اب رو حس نميكردم واي مامان بالاخره از اين همه عذاب راحت شدي ميدونم الان نگران مني ولي حيف كه خدا گلچينت كرد وگرنه منو از اين قفس نجات ميدادي بايش شعرميخوانم:

توهمان به كه نيانديشي

به من و دردروان سوزم

كه من از دردنياسايم

كه من از شعله نيافروزم.

امروز قراره بعدازيكماه جناب مرا به حضور بپذيرد ديگه ميتونم خودم تا طبقه پايين بروم اضطراب دارم نكنه منو برگردونن به همانجا نه نهههههههههههه ديگه طاقت ندارم.

بيبيگل موهام رو شانه زده لباس زيبايي هم بهم ميده تا بپوشم ميگويم:بيبيگل جان لباس ديگه اي نبود يه چيزه ساده تر.

با لبخند هميشگيش ميگوييد:سفارشه جناب سرهنگه عزيزم.

همراهش با پاهاي لرزان پيش ميروم هيچ صدايي از پذيرايي نمياييد فقط صداي سوختنه هيزمها در شومينه ميايد بيبيگل ميگويد:اقا رويا خانوم اومدن خدمتتون.

دوروبر را نگاه ميكنم هيچكس به جز من در اينجا نيست بيبيگل مرا به جلو ميكشاند روي صندلي مينشينم از كسي كه روبه رويم نشسته خون تو رگهام ايستاد سريع ميايستم با چشمانه گشاد اورا ميبينم چندبار پلك ميزنم شايد اشتباه كرده باشم ولي نه حقيقت محضه مخصوصا با ليخند هميشگي كناره لبش بازجوووووووو.

ميگويد:انتظاره ديدن منو نداشتي نه؟

زبونم به سقه دهان چسبيده ادامه ميدهد:خب من كلا ادم بدقولي نيستم قولم كه فراموشت نشده؟

قول چه قولي من كه يادم نمياد همه حرفاش هميشه توهين بوده از چه چيزي حرف ميزنه فنجان قهوه اش را برميدارد مزه مزه ميكند چشمانش هم ميخندد ميدونه دارم به دنباله قولش ميگردم مگه اين فنجانه لعنتي چه قدر گنجايش دارد كه تمام نميشود ميخواد با اعصابه من بازي كنه خودش گفت كه شكنجه گر ماهريه .

درحاليكه بهم خيره شده ميگوييد:بهت قول دادم تا ارزوي مرگ تو دلت بمونه درسته .

يعني اين مدت منو نگه داشته تا به قوله لعنتيش عمل كنه نه نبايد فكركنه ترسيدم باپوزخند ميگوييم:نه فراموش نكرده بودم موقع اعدامم خيلي بهت خنديدم كه فقط لاف زدي ولي ميبينم اهله عمل هم هستي جنابه سرهنگ بخاطره شكنجه گر قهاري كه هستيد نو اين سن كم سرهنگ شديد ؟

تصويره اتش توي چشمانش باعث وحشتم شده ميگوييد:زنه با هوشي هستي .

به تجاوزش بهم اشاره ميكند كه ديگه دختره بكرو دست نخورده نيستم عوضي اشغال ادامه ميدهد:نمرات درست كه عالي بود راستي نفره دوم هم شده بودي نه؟؟

با ياداوري حقه پايمال شدم با حرص ميگوييم :دوم نه اول ولي امثال ادمايي مثل شما حقم رو ازم گرفتن .

قهقه ميزند ميگويد :اسم اون دختر هم فروغ معين الملك نيست.

مريم :چرا هست .

سرهنگ:خب مثل اينكه بهترين فرصتها رو خاندان معين الملك ازت ميگيرن ميدوني اسم من چيه؟؟

مريم :برام مهم نيست جناب بازجو.

سرهنگ:بهتره ازاين به بعد منو سرهنگ صدا كني اسم من هم شاهرخ مين الملك .

با بهت بهش مينگرم يعني برادر فروغ نه خدايا نه .

سرهنگ :من پسر عموي فروغ هستم براي اون موفقيت چه جشني براش گرفتيم خودم فرستادمش فرانسه تا بگرده خب لايقش بود.

همه ي حرفاش كنايست يعني من لياقت نداشتم اون به سفر مشهد نرفت چون نيازي نداشت اعتقادش رو هم نداره ولي براي من ارزو بود تا با مامان برم دورترين مسيري كه رفتم همين بهارستان بود دارم از تو داغون ميشم داره خردم مينه بخاطره فقير بودنم.

صداي بيبيگل:اقا شام حاضره .

يعني انقدر زمان زود گذشته بجاي غذا زهرمار بخورم

ميگويد:خب ادامه حرفها باشه براي بعد بايد الان اشتهاي زيادي براي شام داشته باشي.با قهقه به سمت ميز رنگارنگ ميرود خودش در بالاي ميز مينشيند ميگويد:بيا كناره من .

روي اخرين صندلي مينشينم دورترين فاصله از او اخه ميزش دوازده نفرست .

ميگويد:خب مثل اينكه حتي طناب دار هم از شجاعتت نكاسته ميخواي شكنجه ام رو الان شروع كنم زن گستاخ.

درست ميگه شكنجه گر ماهري چون با روحم سركار داره بيبيگل با ظرف سوپ وارد مشود اول براي او غذا ميكشد بعد براي من از بوي سوپ حالت تهوع دارم بازم اومده سراغم خودم را نگه ميدارم نميخوام مسخره ام كنه .

ديگه نميتونم ادامه بدم با عجله از سر ميز بلند ميشم تو دستشويي استفراغ ميكنم چشمام ميخواد بزنه بيرون بيبيگل مدام از پشت در صدام ميزنهبا بيحالي بيرون ميروم بيبيگل زير بغلم راميگيردخطاب به سرهنگ ميگوييد:اقا خانوم حالش خوب نيست اگه اجازه بديد...

حرفش را قطع ميكند بدونه نگاهي به ما مشغوله خوردنست ميگويد:بزارش رو مبل خودتم ميتوني بري.

بيبيگل:ولي اقاااااا

سرهنگ :ولي واما نداره همون كه گفتم.

روي مبل مينشينم سرم رو بين دستام ميگيرم خارو ذليل شدم يه چيزي مثل خوره داره منو ميخوره .

سعي ميكنم قواي لز دست رفتم رو بدست بيارم تا لاقل تا اتاقم دوام بيارم.

روي همان صندلي قبلي مينشيند بهم زل زده ايكاش خدا بهم يه قدرتي ميدادتا چشماش رو از كاسه در مياوردم ولي حيف كه ندارم همچين زوري تا از پسه اين قول بيابوني بربيام.

بدونه حرف بهم چشم دوخته بيبيگل ميگويد:اقا كاري با من نداريد.

چي ميخواد بره منوبا اين تنها بزاره نه نه سرهنگ با لبخند ذرحالي كه چشم ازو برنداشته ميگويد:نه ميتوني بري در ضمن هيچكس اين دوروبر نباشه.

گريه ام گرفته با نگاه بيبيگل رو راهي ميكنم ترس رو از نگاهم خوانده من كه اولين بارم نيست بلند ميشوم ميگويم:من حالم خوب نيست ميروم به اتاقم.

سرهنگ:تامن بهت اجازه ندم نميتوني بري

به حرفش وجهه اي نميزارم به طرفه پله ها ميروم استخوانه شانه هام داره ميشكنه از بس از شت فشارميده ميگويد:ازاين به بعد بايد به حرفم گوش كني خوشگل خانوم.

بغلم ميكنداز پلهها بالا ميرود هرچقدر تقلا ميكنم بي فايدست در اتاق رو به ضرب پا باز ميكند با مشت به سينه اش ميكوبم بالبخند شاهد كارهاي منست با يك دست هردو مچ دستم را ميگيرد عاجز ميشم بهش لگد ميزنم انگار دارم قلقلكش ميدهم كه ميخندد خسته شدم حالا رنگ نگاهش عوض شده با وحشيگري ميبوستم اين موجود خستگي ناپذيرست فكركنم لبها و گردنم كبود شده باشه حيوون رذل ديگه كاري به كارم نداره از اتاق بيرون ميره سرم رو تو بالش فشارميدهم ازته دل ميگريم شدم معشوقه اقا چقدر مامان بهم سفارش ميكرد كه با مرد تنها يهجا نباشم كجايي كه ببيني چه بلاهاي داره به سرم مياد نفهميدم كي خوابم برد.

پشت شيشه برف ميبارد

پشت شيشه برف ميبارد

درسكوت سينه ام دستي

دانه اندوه مي كارد

موسپيد اخرشدي اي برف

تا سرانجامم چنين ديدي

دردلم باريدي......اي افسوس

برسر گورم نباريدي

وصف حالم رو كرده فروغ خوش به حالش با شعر خودشو خالي ميكرد من چكاركنمتواينجا حبس شدم مثلسلولم ولي ديگه از سوسك وموش خبري نيست محيطش دلبازه ازاينجاصدام به هيجا نميرسه فاصله ام با عمارت جلويي خيلي زياده حتي اگه فرياد بزنم.

از ديشب تاحالا خبري از بيبيگل نيست بجاش برام زندانبان ديگري اورده كه فقط اوامر اقارو اجرا ميكنه فقط مات بهم زل ميزنه ديگه ازاينجا هم خسته شدم شوق قبلي رو ندارم ديگه هواي ازاد برام لذتبخش نيست .نميزارن حتي نزديكه اشپزخونه بشم تامبادا چاقويي هر وسيله تيزي بردارم درحمام هم به همين شكله اينه نداره واقعا عذابش از اردشير بيشتره به پوچي رسيدم .

يك هفته ست فقط غذام روميارن كه همونجورهم برميگردونن دكترداره معاينه ام ميكنه از حالت چهرش ميفهمم راضي نيست چون خيلي وزن كم كردم مخصوصا تو اين يك هفته خطاب به زن خدمتكارميگويد:مگه سفارش نكرده بودم غذاهاي مقوي بهش بديد ؟

زن خدمتكار:تواين مدت ظرف غذاش رو دست نخورده برميگردونه وقتي بهش اصرار ميكنم عصباني ميشه .

دكتر نگاه عميقي بهم ميكنه :ميخواي خودتو بكشي درسته؟

با اشاره سرم جوابه مثبت ميدهم :با اينكارا نميميري فقط خودت رو ازار ميدي راهي رو كه شروع كردي تااخرش ادامه بده مقاوم باش تعريف سرسختيت رو خيلي شنيدم پس كو اون همه شجاعت .......... .

حرفاش رو نميشنوم بريدم جاندارم ازيهدختره17ساله چه انتظاري دارن سنگبود خرد شده بود من كه ادمم چي بگم .يه سري دارونوشت سفارش كرد ورفت تنها وظيف اش رو انجام داد.نزديكه ساعن8 شب زن امده با چشمانه سردش ميگويد:اقا ميخواد شام رو باشما بخوره منتظره شماست.

پوزخندي ميزنم ميگويم:من ميلي به شام ندارم.

زن:ولي اقا گفتن بدونه شما پايين نرم.

مريم درحاليكه نگاه عصبانيش رو به اودوخته :منم گفتم بگو ميل ندارم برو از اتاق بيرون تاعصباني نشدم.

بدون حرف خارج ميشود جلوي پنجره ايستاده ام هوا خيلي سرد شده بااينحال بازم برف ميبارد دراتاقم با ضرب باز ميشود بازجوست مردك احمق رويم رو دوباره به طرف پنجره برميگردانم صداش از پشت سرم ميگويد:چراوقتي بهت امر ميكنم اطاعت نميكني؟

جوابم سكوته سرش رو بين موهام فرو ميبرد از نفسهاش كه به گردنم ميخورد مورمورم ميشود ميگويد:بهتره بيايي شام بخوري تا اينكارم رو ادامه ندم .

ازش فاصله ميگيرم به سمت در ميروم صداي خنده اش ميايد كه ميگويد:بهتره هميشه اينطور عاقل باشي تااذيت نشي.

زن با پيروزي نگاهم ميكند انتهاي ميز مينشينم برام غذا ميكشد اشتها ندارم فقط بازي ميكنم از سر ميز زيره نظرم گرفته ميگويد:تا نخوري ازجات تكان نميخوري در ضمن نميخواي كه امشب مهمانت باشم.

خدا جنس زن رو بدبخت افريده مردها از اين طريق بهشان زور ميگويند اين ضعفه بزرگيه براي زنها .با اكراه مقدار يغذا ميخورم .

ميخواهم به سلولم برگردم ميگويد:بشين ميخوايم قهوه بنوشيم.

ميدونم حرف حرفه خودشه روي مبل مينشينم زن خدمتكار مثل ادم اهني برامون قهوه ميريزد از ساختمان خارج ميشه ميفهمم دستوره اقاست ميگويد:بيبيگل مدام حالت رو ميپرسه .

سكوت ..... :زبونت رو موش خورده يا خودم چيدمش؟

سكوت خب مثل اينكه سر عقل اومدي هيچ فكر كردي وعده هايي بهت دادم هنوزبهشون عمل نكردم؟

خيره نگاهم رو بهش ميدوزم ميخواد مطلبي رو بگه داره مقدمه چيني ميكنه برق چشماش شيطانيه معلوم نيست چه نقشه اي كشيده .

ادامه ميدهد:توگفتي17سالته درسته ديگه ولي اندازه دختربچه7ساله هم عقلت نميرسه رشتتم كه طبيعي بوده هيچ متوجه تغييراتي توبدنت نشدي؟

چرا تواينمدت معده ام خيلي اذيتم كرده به محض خوردنه غذا پس ميده بيرون وايييييييي من وقت عادتمه ولي الان بيشتر از 2هفته از موعدش گذشته يه فكري مثل برق از سرم گذشت نه نه امكان نداره يعني من .......من.

هراسان بهش چشم ميدوزم بالبخندميگويد:من دارم از معشوقم بچه دار ميشم جالب نيست؟؟؟؟؟؟؟

زبانم باز شده:داري دروغ ميگي عوضي اشغال اينم يه روش ديگست درسته؟

به خودم كه نميتونم دروغ بگم علائمش چي تواين مدت كلا ازخودم غافل شدم فكركردم به خاطره التماسام به خدا عادتم عقب افتاده تو محيطه زندان تمام بدنم الوده ميشد پس دليلش اينه ولي من نميخوام من هنوز ازدواج نكردم شناسنامم سفيده با صداي بلند ميگريم بغض اين چندماهه ازادشده مثل سيل روان نميتوني جلوش رو بگيري .

اوهم نشسته بالبخندبهم مينگرد به جزاون يكبار ديگه بهم نزديك نشد يعني همون موقع ازاين ابليس حامله شدم ديگه ضربه از اين بزرگتر ميشد.

باعصبانيت بهش حمله ور ميشم جاخورده ازاين حركتم نميدونم اين زور از كجا اوردم نشستم تو بغلش به صورتش چنگ ميندازم سيلي ميزنم اب دهانم رو به صورتش پاشيدم ازاينكه عكسالعملي نشان نميده تعجب كردم با خونسردي نشسته با مشت به سينه اش ميكوبم ميگويم:اشغاله حرومزاده من اين بچه و خودمو ميكشم فهميدي ؟؟؟

با عجله به سمت پله ها ميروم روي هشتمين پله ميايستم خودمو پرت ميكنم پايين هم خودم ميميرم همين بدبخت ازهمه جا بيخبر دنيا هيچي نداره من كه انقدر تلاش كردم واسه اومدن الان اين روزگارمه توكه ديگه حرومزاده ام هستي.

وقتي اماده شدم همونطور كه رو صندلي نشسته ميگويد:اسم زهرا محمدي برات اشنا نيست؟

خشكم زده زهرا دوستم رو ميگويد ادامه ميدهد:همچنين محمد رضايي ملقب به مسعود كه ميخواست باهات ازدواج كنه همه رو با نام فعاليت هاشون نام ميبره يعني شناسايي شدن من كه حرفي نزدم.

سرم گيج ميره دستم رو به نرده ميگيرم تا نيافتم حالا پايين پله ها ايستاده ميگويد:هر وقت خواستي خودتو بكشي اين حرف يادت بمونه كه سرهمشون بالاي داره مخصوصا دلت به زهرا بسوزه چون با مسعود نامزد كرده البته تصميمات از اون بالاترهاست ميدوني كه نميتونيد با يه ادم معمولي ازدواج كنيد حتما بايد از تو گروه باشه تابه فعاليت هاتون ادامه بديد ديگه طاقت از دست دادن مسعود رو مثل كبير نداره من اون بچه رو ميخوام لازمش دارم فكركردي واسه چي بهت نزديك نميشم تا اون اسيب نبينه .

ديگه به هقهق افتادم من چرا بايد همچين سرنوشتي داشته باشم ميگويم:اين .....اين بچه رو ميخواي چيكار توكه از پابند شدن متنفري حالا چي شده اين حرومزاده برات مهم شده .

سرهنگ:اخرين باري باشه كه ميگي حرومزاده در ضمن اين يكي از دستم در رفت من تا الان با هزار نفر شايدم بيشتر بودم ولي هيچ كدومو قبول نداشتم هنوز يه ماه نگذشته ميگفتن حامله ام امار همشون هم داشتم همشون پالونشون كج بودولي از اين بچه مطمئنم كه كسي غيره خودم بهت دست نزده كه شك كنم.

براي اينكه حرصش رو دربيارم ميگويم:ازكجاميدوني شايد با اردشيرم بوده باشم.

قهقه ميزندميگويد:هنوز دهنت بوي شيرميده كوچولو اردشير روفرستادم قم همون شبي كه ميخواست بهت نزديك شه با اين حرفا من ازكوره درنميرم درضمن منو ديوونه نكن صبرم براي اون بچست كه با اومدنش شكنجه هاي زيادي رو همراش مياره خودتو اماده كن خانومي هرچه تقويت بشي همونقدر به نفعته حالا پاشو بريم بخوابيم.

دستش رو به طرفم دراز كرده پسش ميزنم تابلند ميشم سرگيجه سراغم مياداگه از پشت نگرفته بودم سقوط ميكردم مثل پرگاه تو بغلش ميگيره روي تخت ميزاره لباسهاش رو درمياره با ترس نگاهش ميكنم پوزخندي ميزند:نترس كاريت ندارم عادتمه شبا راحت بخوابم با ارامش استراحت كن دكترگفته نبايد مضطرب بشي خاله سوسكه.

كنارم ميخوابد ازش فاصله ميگيرم حكايت منو او همانند فيل و فنجانه بيشتر تخت رو با هيكل گندش اشغال كرده ازپشت منو توي بغلش ميگيره مقاومت فايده نداره دم گوشم زمزمه ميكند:وقتي فهميدم سوزي حامله ست وازمن پنهان كرده انقدر زدمش تا بچه افتاد ميدونستم حتما براي من نبوده كه بهم الاع نداده هيچوقت عصبانيم نكن چون تواون حالت نميفهمم مرتكبه چه كاري ميشم خب ؟

جواب نميدهم محكم ميفشاردم ميگويم:باشه .

بهتره تا حالش خوبه ازش بخوام بزاره برم تو باغ يه قدمي بزنم من كه براي هميشه پرهام رو كندن فكرپرواز رو بايد ازيادم ببرم ميگويم:سرهنگ ميتونم از فردا كمي تو باغ قدم بزنم ؟

جوابي نميدهد صورتش را هم نميبينم شايد به خواب رفته اهي ميكشم خوش به حالش چه زود به خواب رفت برعكس من كه تا نيمه هاي شب بيدارم برميگردم نگاهي به اوكه در كنارم ارميده ميكنم خوابه ارام بلند ميشم ميام كناره پنجره نور ماه همه جا پاشيده چراغهاي عمارت جلويي هم خاموشه .حالا خودم دارم مادر ميشم هيچي از دوران بارداري و زايمان ونگه داري بچه نميدانم اگه مامان كنارم بود ديگه هيچ غمي نداشتم ولي بهتر كه نيست تا منو با اين ابروريزي ببينه ارام اشك ميريزم تا بيدار نشه به حال خودم بچه حتي سرهنگ كه خيانتهاي زيادي ديده منو قرباني خودش انتخاب كرده صدايش گفت:بيا بخواب منم بدخواب كردي.

بدونه حرف دراز ميكشم اشكام بالش رو خيس كرده چه ارزوهايي براي اينده داشتم خانم دكتر زهي خيال باطل حتي سال سوم رو هم تمام نكردم لاقل سايه شوهر هم بالاي سرم نيست تابهش تكيه كنم از زمين واسمان برام ميباره.

امروز بيبيگل امده بجاي اون افريته باكلي غذاي مقوي برام اشك ريخت بعدازظهر سرهنگ با يه اقا اومده گفت:سريع حاضرشو بيا پايين.

ميرم پايين مرد روي مبل نشسته به احترامم بلند ميشود سرهنگ هم كنارم نشست مرد از حفظ ايه هايي را ميخواند ازم جوابه بله ميخواهد با ناباوري به سرهنگ نگاه ميكنم ميخوام ازش بپرسم كه چرا رويا معيني كه ميگويد:فقط جوابه بله بده .

اينچنين به صيغه او درامدم بازم شاكرم وقتي بهم دست ميزد حس گناه سراسر بدنمرو فرا ميگرفت بعداز رفتنه او ميگويد:مريم راستين مرد اعدام شد ميفهمي حالا تو رويا معيني هستي ازاين به بعد بايد به اين اسم عادت كني .

روزها سريعتر ميگذره حالا ميتونم توباغ با بيبيگل قدم بزنم شكمم هم بالا اومده انگار توپ زيره لباسم قايم كردم بيبيگل مدام قربان صدقم ميره ميگه بچت درشته با اين كه پنج ماهمه همانند هفت ماهه هاست راه رفتنم خيلي كند شده تو نشستن برخاستن مشكل دارم سرهنگ كمتر سراغم مياد بيشتر توعمارت جلويي كه هنوز نديدمش اوقاتش رو ميگذرونه جديدا مهماني ميگيره كه ما بايد چراغا رو خاموش كنيم تا هيچكس نفهمه كسي اينجا زندگي ميكنه .

ديگه ازش نفرت ندارم بايد روراست باشم دوستش دارم خب شوهرمه وقتي از پشت پنجره ميبينم كه همه دور ميز نشستن زنها خودشونو بهش ميچسبونن انگار دارن خفام ميكنن همه رفتن تنها عده اي باقي موندن زني نميدونم به شاهرخ چي ميگه كه بلند ميشه چشمام عينه عقاب تيزبين شده مقداري قدم ميزنن الان روبروي اتاق منن زنه دستش رو دور كمراو ميندازد قدش نميرسه گردنش را ميبوسد نميتونم پلك بزنم نكنه صحنه اي رو از دست بدم شاهرخ هم اورا ميبوسد واي نه.

به تختم ميخزم ارام اشك ميريزم مشت ميزنم به شكمم :براي چي ميخواي دنيا بيايي هيچكس تورو نميخوادحتي من كه مادرتم .نه نبايد كم بيارم به پشت پنجره برميگردم هنوز يكديگر را ميبوسن تكه سنگي اينجاست برميدارم ميندازم طرفشان هراسان از يكديگرجداميشن اطراف را مينگرن خوب عيشتون رو بهم زدم .

شب از نيمه گذشته خوابم نيبره در اتاقم باز ميشه چشمام رو ميبندم بوي مشروبي كه خورده بينيم رو ازارميده ميگويد:مگه نگفته بودم وقتي مهمان دارم اصلا هيچ صدايي ازتون نبايد دربياد براي چي سنگ انداختي؟

جواب نميدهم حسابي سرمسته قهقه ميزند :تازه خوشم اومده بودچه بوسه اي ميداد معلومه حرفه اي حالا درس عبرتي بهت ميدم تاازين غلطا نكني.

بهم حملهور ميشه معلومه بازنه خودشو تخليه نكرده اومده سراغ من كه عين پنگوئني شدم كه منتظره جوجه شه نزديك صبح رهام ميكنه نفسم بالا نمياد بچه مدام لگدميزنه تقصيره من نيست باباش بي فكره ولي ازاينكه اون افريته بيشتر نتونست پيش بره خوشحالم .عينه خرس كنارم افتاده لباسام رو ميپوشم ميرم طبقه پايين بيبيگل ازصبح زود هميشه بيداره برام صبحانه درست ميكنه .ساعت از 12ظهر گذشته ولي او هنوز بيدار نشده بيبيگل براش شربت عسل درست كرده ميگويد:براش خوبه معلومه بازم زياده روي كرده الان يه سردردي داره كه نگو جلوي چشمش ظاهر نشو.

ديگه هرروز جشن ميگيره ميخواد عذابم بده زناي جورباجور مياره جلوي پنجره اتاقم معاشقه ميكنه بزار بارم رو زمين بزارم بعد عذابم بده ديگه كلافه ام بايد از بيبيگل بخوام از اين جهنم دره نجاتم بده .

درحاليكه دستاي بيبيگل رو گرفتم :تورو جونه هركي دوست داري كمكم كن هرروز مثل شمع دارم اب ميشم خودتم ميدوني غم رو تو چشات احساس كردم فقط از اينجا برم بيرون ديگه بقيش با خودم.

باهقهق دستش رو چندين بار ميبوسم سرم را در اغوش ميگيردباهم ميگرييم:عزيزم نميدونم چرااين بچه اينجوري ميكنه اگه بيشتر ادامه بده خودم خلاصت ميكنم.

همون شب با زني وارد ساختمان شد درحاليكه زن مست بود در اغوشه شاهرخ وارد اتاق ميشود انقدر تاريك هست كه منونبينن شاهرخ مست نيست از لحن صحبتش ميفهمم زن انقدر عشوه ميايد كه حالت تهوع گرفته ام به زور جلوي دهانم رو ميگيرم جلوي چشم من بااين زن.......... .

وقتي هردو بخواب رفتن روي انگشتاي پام از اتاق خارج ميشم بيبيگل با نگراني به بالاي پله ها چشم دوخته خودم رو دراغوشش ميندازم ميگويد:اروم باش همين امشب ميبرمت مردك عوضي حيف اون همه زحمت كه براش كشيدم.

بعدازخوردنه صبحانه ميروند غذا از گلوم پايين نميره حسرت اين بچه رو با رفتنم به دلش ميزارم .شب شده صداي موسيقي ميايد از فرصت استفاده ميكنيم همراه بيبيگل از در پشتي فرار ميكنيم ماشين از قبل منتظرمان است سواره ماشين ميشوم بيبيگل خطاب به مرد جوان ميگويد:مواظبش باش علي جان من بايد زودتر برگردم تاشك نكرده .دستش را ميبوسم :درحقم مادري كردي.

جاي تعلل نيست ماشين حركت كرده بسوي مقصدي نامعلوم بعداز يكساعت جلوي خانه قديمي ميايستد ميگويد:رسيديم خاله منتظره شماست.

از جايي كه اومدممطمئنم حتماامن بوده وگرنه بيبيگل منو هرجايي كه نميفرسته چنربار به در حياط ميكوبم صداي لخ لخ دمپايي مياد معلومه مسنه كه درست نميتونه راه بره به محض باز كردن در وارد حياط ميشوم ميترسم كسي دنبالم باشد خانم ميانسال روبرويم ايستاده درحال برانداز كردنه منه حدودا بايد 35 ساله باشه ولي شكسته شده تازه فهميدم سلام ندادم ميگويم:ببخشيد انقدر حواسم پرته كه سلام ندادن سلام خانم.

بالبخندميگويد:سلام دخترم بيا بريم تو يااين وضعيت سرپا نگه داشتم منظره خانه راازنظرميگذرانم حوض كوچكي وسط اتاقه باغچه گوشه حياط پراز گل محمديه كه بوش مستم كرده چندتاپله ميخوره تاوارد اتاقابشيم همه چي كهنه ولي تميزه چنددست لحاف وتشك مرتب كنار ديوار چيده شده پرده ساده اي هم اويزانه بساط چايي وسماور گوشه اتاق براهه واي دلم چقد چايي ميخواد تواينمدت ازخوردنش دورنگه ام ميدارن دستوره سرهنگ دستم روبه پشتي تكيه ميدهم تاراحت بشينم دلم براي روي زمين نشستن هم تنگشده زن مراتنهاگذاشته توي اشپزخانه ست ميگويم:زحمت نكشيد بياييد بشينيد .

باظرف ميوه اي در دستش كنارم مينشيندميگويد:چندوقتته ؟

باخجالت ميگويم:شش ماهمه .

باحسرت بهم مينگردازنگاهش كه روي شكمم ثابت مانده اب ميشوم خيلي ناگهاني دستش را روي شكمم ميگزارد از شانس بچه هم تكان ميخورد بهم لبخندميزنه ازگوشه چشمانش اشك ميايد:خداروشاكرباش من تو حسرتش سوختم .

با چادرش اشكهايش رو ميروبد سوال نميكنم تاخودش سروقت برايم تعريف كند .ميگويد:بيبيگل خيلي سفارشت رو كرده من كه تااخره عمرم بهش مديونم خدا هرجاكه هست نگه دارش باشه.

ميگويم:اگه رسيدگي هاش نبود منتاالان دوام نمياوردم راستي من اسم شمارو نميدونم؟

بالبخندميگويد:اسمم اكرم توهم بايد رويا باشي ؟

ميگويم:بله اسمم روياست.

اكرم:خب واقعا هم چهرت روياييه اسمت برازندته برم برات اسفند دود كنم دخترم.

هرچقدر اصرار ميكنم كه نيازي نيست به كارش ادامه ميدهدمعلومه پاهاش خيلي درد داره كه به سختي راه ميره چهرتن زيباست متوسط قد با چشمان قهوه اي پوست سفيد معلومه مهربانه از نگاهش پيداست به قول مامان چشم دريچه قلب ادمه پس چشمها هيچوقت دروغ نميگن.

اسفندرا دوره سرم ميچرخانه زيرلب چيزهايي زمزمه مانندي ميگويد اي كاش همه ادمها انقدر قلباي رئوفي داشتن ديگه دنيا گلستان ميشد .نگاهي به ساعت ميندازم از12هم گذشته يعني تاالان متوجه غيبت من شده حالا چه عكسالعملي نشان ميده خداعالمه با اين حرف بخواب ميروم نبايدمنتظره بيبيگل باشم چون حتما تحت مراقبته اكررم خانم صبحانه مفصلي برام تهيه كرده ازش خجالت ميكشم شدم سربارش.

ميگويم:اكرم خانم من بايد چكار كنم؟

بامهرباني نگاهي از بالاي عينكش بهم ميكند:فقط استراحت.

مريم:خب اينجوري كه نميشه از صبح بيكار باشم اينجوري حوصله مم سرميره چون معلوم نيست تاكي اينجاباشم بايدمنبع درامدي داشته باشم اگرنه بيشتر ازاين نميتونم اينجابمونم .

اخمهاش رو درخم كشيده ميگويد:اين چه حرفيه درضمن خرج خوردوخوراك شما رو بيبيگل ميده نه من پس منتي نيست ولي اگه ميخوايي سرت گرم باشه ميتوني لباساي بچهتو اماده كني برات عصري ميرم بيرون مقداري پارچه ميخرم تادوخت و دوزت رو شروع كني .

به دستانش مينگرم كه با چه سرعتي بافتني ميبافد معلومه كارش همين است واينها رو ميفروشد ميگويد:اگه حوصله اش رو داري ميتوني غذا درست كني تا سرگرم باشي حالا هرچي دلت خواست .

با خوشحالي ميگويم:من كه دلم استانبولي ميخواد خوشتون مياد تا درست كنم.

با لبخندميگويد:ازكجا تو دل من بودي الان داشت از نظرم ميگذشت .

با تبسمي از روي رضايت وارد اشپزخانه كوچكشان ميشوم خب همه چي هست سيب زميني ها رو پوست ميكنم واي چه لذتي داره خيلي وقته اشپزي نكردم خدابيامرز مادر هميشه بهم ميگفت :بايد اشپزي بلد باشي تا هيچوقت گرسنه نماني .براي كنارش هم سالاد شيرازي درست ميكنم .

تواون خونه كه براي همه چي خدمتكاربود البته تعداد معدودي رو من ديدم چون سرهنگ فقط بعضيهارو برام ميفرستادكه فكركنم بهشون اعتماد نداشت .

زنها هرچقدرهم در مراتب بالا قرار گيرند بازاين علائق رو همراهشان دارن مثل اشپزي و....... .

اكرم خانم انقدر از دستپختم تعريف كرد كه خودمم خوشحال شدم بعدازهمه مدت همه چي بخوبي خاطرم مونده.

يك هفته گذشته ديگه با اكرم خانوم صميمي شدم با پارچه هاي كه برام خريده براي بچه لباس ميدوزم البته او برشش رو ميزد من ميدوختم اونم با راهنمايي خودش از ديدن لباس بچه تمام وجودم غرق لذت ميشه درسته كه من نخواستمش ولي خب باعث بوجودامدنش من بودم .

من هم بافتني ميبافم اولين كارم خيلي ابروريزي بود همش شل شده با اينحال ادامه ميدم با اينكه نشستن زياد خستم ميكنه ولي به پول نياز دارم تاكي به بيبيگل اتكا كنم بايد خودم بتونم گليمم رو از اب بكشم بيرون.

شبا با اكرم خانم توحياط ميشينيم از خاصرات دختريش برام تعريف ميكند ولي به ازدواجش اشاره اي نداره من هم نميپرسم بارها ديدم به شكمم مينگرد ياوقتي شكمم را لمس ميكند همينجوراشك ميريزد.

امشب اكرم حال وهواي ديگري دارد از صبح كه بيرون رفته دگرگون شده مثل مرغ پركنده يه جا بند نميشه.

اكرم:ميدوني امروز صبح كيو ديدم ؟

جوابي ندارمكه بدم من خانه بيرون نميرم انگارباخودش حرف ميزند:امروز ديدمش الان يكسال بيشتره چشمم به درخشك شدولي نيومد اون مادر افريته اش نذاشت مدام از سه ماه از عروسيمون نگذشته ميگفت اجاقم كوره خب منم سني نداشتم كه فقط16سالم بود انقدر علي رو دوست داشتم كه نهايت نداشت اونم دوسم داشت ولي به زبون نمياورد كه بيشترعاشق همين اخلاقش بودم مادرش يكسال گذست ديگه ول كن نبود يه يارخيلي عصبانيش كرداونم گفت كه من فعلا بچه نميخوام برام خونه جداگرفتتاراحت باشم خرحمالي مادروخواهرش نكنم رفتيم دكتر هرچقدر دوا دكتر كردم فايده نداشت پيش دعانويس رفتم بازم افاقه نكرد ديگه علي هم ول كرد چون هردفعه كه از دكتر برميگشتيم تايك هفته خوراكم اشك و غصه بود منم براي رگرمي بافتني بافتن رو يادگرفتم براي روزمباداپس انداز ميكردم مادرش قيدمون رو زده بود 10سال گذشت يه يوز مادرش كه به نظرم جوونتر هم شده بود اومد سراغم كلي اه وناله كرد كه من ارزوي ديدن نوه پسريم رو دارم بياخانومي كن بزار زن بگيره توهم سروريت رو كن.

قبول نكردم من علي رو فقط براي خودم ميخواستمنشست زيره پاي علي مدام ميكشوندش خونش علي هم احترامش رو داشت يه چندمدت اخلاقش عوض شده بود به هربهانه اي موكتك ميزد كسي كه به از گل نازكتر نميگفت ديرفهميدم مادرش يه دتره 15ساله براش گرفته بدون اطلاع من وقتي موضوع روبهعلي گفتم درجوابم گفت تو خانوميت رو بكن نون يكي ديگه رو دادن ثواب هم داره سر يكماه دختره حامله شد اون شب خون گريه كردم رفته رفته علي ديگه بهم سرنميزدبابدنيااومدن بچش كه به كلي فراموشش شدم يه شب كه اومده بود بهم سربزنه ازش خواستم طلاقم بده خيلي راحت قبول كرد برام اين خونه رو خريد دينش رو بهم ادا كرد .بعدازطلاق سركوچشون نونوايي بود توصف ميايستادم تا ببينمش صبح زود دوسال گذشت ديدم جلوي خونه ايستاده سلام كردم رفتم داخل حياط پشت سرم امد ازپشت بغلم كرد كه دلم برات تنگ شده از اين حرفا دوباره ميخواد عقدم كنه من ديگه به علي روياهام عادت كردم به جسم فيزيكيش نياز نداشتم بعداز اون خيلي اصراركرد قبول نكردم ديگه پيگير نشد تا اينكه امروز تو سبزي فروشي ديدمش خيلي پير شده اكثر موهاش سفيد شده ولي با اين حال بازم دوستش دارم.

باصداي بلند ميگريد منم ياد درداي خودم افتادم پابه پاش ميگريم .

وقتي پوله اولين كارم رو اكرم خانوم داد عين بچه ها ذوق كردم يكماه گذشته اخراي تازه وارد هفت ماه شدم ديگه لگدهاس هم پرزورشده.

اكرم خانوم رفته سبزي بخره در ميزنند پشت در ميايستم صداي بيبيگل در حال سلام واحوالپرسي مياد سريع درو باز ميكنمخودمو تو اغوشش ميندازم با خنده ميگويد:واي حواست به اين طفل معصوم باشه .

مرا از خودش دور ميكند نگاهي به سرتاپام كرده:خوب اب زيره پوستت رفته ها معلومه اكرم بهت خوب ميرسه.

برايش چايي ميارم دارم از فضولي ميميرم ولي او خونسرد چايش را مينوشد معني نگاهم را ميخواند :چي بهم زل زدي؟

شانه هام رو بالا ميندازم :خب دلم براتون تنگ شده اشكالي داره نگاتون كنم؟

بيبيگل:خودتي منتظره خبرايي . يه دفعه جدي شد :بهتره تااومدن اكرم همه چي رو برات تعريف كنم بعدازمهماني نيمه مست اومد خونه مستقيم رفت اتاقت وقتي ديدنيستي ازتواتاق پريسد بيبيگل مريم كو؟

منم دادزدم:تو اتاقشه اقا.

مثل برق اومد بيرون گفت:تو اتاق نيست .

واي مادر همه جارو گشت مثل اين ديوونه ها بلندصدات ميزد رفت تو باغ وقتي همه جا گشت اومدسراغم:بيبيگل پس مريم كو؟

مادرازبچگي كه بزرگش كردم اينجوري نديده بودمش همچين نگام ميكرد كم مونده بود سنگكوب كنم خلاصه با تته پته گفنم:نميدونم اقا.

يه فريادكشيدمادرگوشام گرفت تواينمدت همش زيره نظرم داشت دلش نميومد بهم بي حرمتي كنه اگه يكي ديگه از خدمتكارا بودتواون حال حتما ميكشتش .مدام توخونه رژه ميرفت با مشت به كف دستش ميكوبيد چنرروز سركار نرفت خودش داشت دنبالت ميگشت به محله قديميتون سرزد خلاصه هرجا كه حدس ميزد رفته باشي الانم كه اينجام براي ماموريت رفت مشهد ديگه دلم طاقت نياورد اومدم بهت سربزنم ولي اگه باد به گوشش برسونه كه اينجايي بايد جفتمون اشدمون رو بخونيم مثل ببر زخميه مادر........با صداي در فهميديم اكرم خانوم اومده ديگه ادامه نداد چون براي اوهم دردسر درست ميشه دليل امدنم شوهر قاچاقچيمه بخاطره همين پناهم داده.

لباسهاي رو كه دوختم بهش نشون دادم بيبيگل مدام قربون بچه نديده ميشد بعد ازخوردن ناهار رفت از عذاب كشيدنش غرق شادي ومسرت شدم حالا نوبت توكه بفهمي عذاب يعني چه؟

باخوشحالي براي شام غذا درست كردم عينه پرنده سبكبال به ايطرف انطرف ميرفتم حتي اكرم جون هم تعجب كرده:واي روياجان انقدرازديدن بيبيگل خوشحال شدي؟

ميگويم:خيلي ........خيلي خوشحالم.

ازشدت هيجان خوابم نميبره ولي صداي خروپف اكرم مياد خواب هفت پادشاه ميبينه

خب اقا شاهرخ حسرت ديدن بچه رو به دلت ميزارم .

تازه چشمام گرم شده كه صداي بازشدن درحياط امد با عجله بدون توجه به وضعم پشت پنجره امدم ولي هيچكس نيست نفس راحتي ميكشم وقتي برميگردم كسي جلوي دهانم روگرفته لباش رو به گوشم ميچسبونه:بهتره سروصداراه نندازي تااينزنرو نكشتم عين بچه ادم ميايي بريم.

اين صداروخوب ميشناسم شاهرخه ميدونم ديوونست بلايي سر اكرم مياره خوابش انقدر سنگينه كه نهايت نداره همونجور ميريم بيرون ازترسم پاهام توان نداره منو كشون كشون ميبره توماشين هولم ميده درو اروم ميبنده نفسم حبس شده تو سينه ام اگه عزرائيل رو ميديم انقدر وحشت نميكردم با عصبانيت پشت فرمون قرار ميگيره :خب كه ازدست من فرارميكني بدكاري كردي خانم كوچولو بدكاري كردي.

سرعتش زياده از ترسم به صندلي چسبيدم وارد باغ ميشه بغلم كرده وارد سلول قديميم ميشم هيچكس اينجا نيست توجه اي به وضعيتم نداره صورتم روميگيره انقدربهم سيلي ميزنه كه سرم گيج ميره خون دماغ دهنم جاري تازه اول ماجراست اقا كمربندش رو باز ميكنه واي دوباره كتك هرضربه اش از ديگري دردناكتره داره عقدش رو خالي ميكنه فرياد ميكشم ولي هيچكس به دادم نميرسه همه انگار مردن كنارم روي زمين ميشينه روي زمين مچاله شدم با دستاش گردنم رو گرفته با تمام قوا فشارميده صداي استخونام مياد بچه مشت ولگد ميزنه شاهرخ متوجه حركت بچه شد چون كاملا بهم چسبيده رهام كرده به سرفه افتادم ازحال ميرم.

بايدظهرباشه چون افتاب وسطه اسمونه همه لباسام پارهوخونيه نميتونم بلندشم لب تخت رو ميگيرم بلند ميشم يه دفعه دراتاق باز ميشه واي بازم اومد با پوزخندميگويد:خب وقته ورزشه صبحگاهيه.

بازوم رو ميگره وارد حياط ميشيم لباس ورزشي تنشه فقط صداي قارقاره كلاغها ميادانگار همه رو فرستاده مرخصي دلم براي بيبيگل و اكرم شورميزنه .داره خودشوگرم ميكنه ميدوه دادميزنه:بايدپابه پام ورزش كني .

من با اين شكم بدوم كه 0.5مترازخودم جلوتره با هر بدبختي كه شده قدمهاي تند برميدارم نصفه حياط رودورنزده ديگه نفسم بالا نمياد ميايستم برميگرده ميگويد:بايد بدويي اينا تازه اولشه زودباش.

مريم:نم......نميتونم.

از موهام ميگيره منودنبال خودش ميكشونه روي زمين ولوشدم همونطوركه ازموهام گرفته منو ميبره طرف استخر هيچكس از اطراف به اينجاديدنداره لباساشو درمياره انگارهمه چي از قبل اماده بوده .

شاهرخ:خب حالا وقته شناست .

منتابحال شنا نكردم ميگويم:مگه وضع منو نميبيني؟

شاهرخ نگاهي به شكمم ميكنه دست روشميزاره لمسش كرده:ميخوام بچه ام ورزش كنه مامانش تاالان خوره خوابيده بسه زود لباستو دربيار .

فقط نگاش ميكنم با يه حركت لباسام رو در مياره خجالت ميكشم بااين وضعيت منوببينه هرچندبه اصطلاح زنشم بزور از پله هاش پايين ميريم واي ابش هم خوبه زياد سردوگرم نيست شروع كردم دست وپازدن مدام ميرم زيره اب خودش خيلي راحت تعادلش رو حفظ كرده بالبخندمراميپاه از موهام گرفت سرمو كرد زيره اب واي چه لحظه هاي بدي تاعمردارم ازخاطرم نميره مدام سرم ميره تواب مياره بيرون گريه ام گرفته زيره دلم تيرميكشه خب مثل اينكه تاحدودي خودشو خالي كرده ميارتم بيرون بهم حوله ميده كنار استخر مينشينم هاي هاي ميگريم .

قهقه ميزنه:واي خاله سوسكه چرا گريه ميكني خب شنا كردي ديگه مگه بهت بدگذشت.اين حرغهارو بالحن بچگانه ادا كرد خودش وارد ساختمون ميشه منم با هزار زحمت خودمو رسوندم رو كاناپه لم داده نميتونم از پلهها بالابرم همونجا ميشينم زيره شكمم هنوز تيرميكشه پشت سرهم .

شاهرخ:انقدربهت بدميگذشت كه گذاشتي رفتي اونم بدون اجازه به خودم ميگفتي حتما بهت اجازه ميدادم .قهقه ميزنه حالابه ديوونهبودنش شك ندارم.

مريم:بقيه كجان؟

شاهرخ:زحمت نكش هيچكس نيست كه به دادت برسه همشونو فرستادم مرخصي خب اونام بالاخره به زن وبچه هاشون بايد برسن مثل من كه دارم ازت پذيرايي ميكنم خب براي ناهار چي ميل ميفرمايين؟

مريم:زهرمار ميخورم .

شاهرخ:حنما برات سفارش ميدم.

دستم زيره ديم گذاشتمهرچه ميگذره دردش بيشترميشه خودش ميزروميچينه بوي غذا حالم رو دگرگون ميكنه دارم بالا ميارم ولي نميتونم بلندشم اشاره ميكنم سطل زباله رو جلوي بينيم ميگيره از بوي بد زباله ها حالم بدتر ميشه ميخنده از عذابم لذت ميبره بره زور سرميز مينشونه ناهار فقط چشم گوسفنده با مفزش منم ازهردو متنفر لقمه ميگيره دولپي ميخورهبزور يه چشم تو دهانم ميزاره خدايا منوبكش راحتم كن فقط فرو ميدهم همه رو خودش خوردروي مبل مينشينم .

شايد وقتش باشه با بلايي كه اين سرم اورد نميدونم چطور زنده موندم مثل سگ هفتا جون دارم توخونه قدم ميزنم هروقت دردسراغم مياد ميايستم به دسته صندلي چنگ ميزنم شاهرخ هم نشسته كارهاي منو زيره نظر داره از شدت درد فرياد ميزنم روي زمين ميشينم مثل ماربه خودم ميپيچم دردش وحشتناكه ايندرد وراي اون شكنجه هاست .

ازشدت درد جيغ ميزنم شاهرخ فكرميكنه بازي دراوردم مني كه زيره اون شكنجه هاي طاقتفرسا دوام اوردم دو نزدم الانه به شاپور التماس ميكنم:شاهرخ تورو خدا دارم ميميرم به دكتربگوبيادددددددد.

شاهرخ با پوزخند:تا دوماه ديگه وقت داري هنوز هفت ماهته بايد نگه داري من بچه نارس ن...م...ي..خ..و..ام.دردات براي ورزشته زيادي تنبل شدي چنددقيقه ديگه تحمل كني بهترميشي.

يعني اشتباه ميكنم شايدراست ميگه پس چرا فاصله دردام انقدر داره كمتروكمتر ميشه انقدر جيغ زدم كه بيحال شدم مثل اينكه اوهم ترسيده ازنگاهش ميخوانم كنارم ميايد تكانم ميدهد:مريم ...........مريم پاشو دلم به رحم اومد فعلا كاريت ندارم ببرم بزارم رو تختت.

تا ميخواهد بلندم كند دستهاش رو ميگيرم :باوركن وقتشه دروغ نميگم به ارواح خاك مادرم راست ميگم ديگه طاقت ندارم.

وقتي مادرم رو قسم ميخورم ميدونه چقدر دوستش دارم به طرفه تلفن ميرود شماره راميگيرد.

الو منزل دكتر زند

............

بله سرهنگ معين الملك هستم

شاهرخ پايش رو با اضطراب تكان ميدهد:زودباش پير سگ د زود باش.

سلام همين الان راه بيافتيد بياييد اينجا حالش خوب نيست شديدا درد داره.....

همين موقع ازشدت درد جيغي كشيدم كه خودش هم مات مونده ديگه نميفهمم چي ميگه بغلم ميكنه منوميبره اتاق خواب پايين رو تخت دراز كشيدم چشمام ازبس گريه كردم باز نميشه واي ثانيه ها دير ميگذره نميدونم چقدرزمان گذشته كه دراتاق باز ميشه دكتره كيفش رو زمين ميگذاره درحال معاينه ام ميگويد:از كي درد داري؟

شاهرخ بجاي من جواب ميدهد:سه ساعته.

دكتر:اونوقت حالا خبر ميدي جاي سالم هم كه تو بدنش نذاشتي.

شاهرخ با عصبانيت :دكتربه كارت برس.

دكتر:برو اب بزارداغ شه سريع وقتشه.

گذر زمان رو نميفهمم فقط سوزش صورتم رو احساس ميكنم چشمام رو باز ميكنم:الان وقت خواب نيست بايدزور بزني هم خودت ميميري هم بچه ات يالا زود باش.

با تمان توانم زور ميزنم فايده نداره نميخواد ازم جداشه .

صداي دكتر بالا رفته:بايد ببريمش بيمارستان اينجوري دووم نمياره.

شاهرخ هم عصبيه فريادميزنه:نميشه چرا نميفهمي اگه بدونن زندست كارش تمومه اونم با اين بچه راحت عذابش ميدن .

دكترشكمم رو ارام ارام فشار ميدهد هركاري ميگويدانجام ميدهم مني كه پيش دكترمرد نميرفتم هرچقدرهم كه مريض بودم حالا الان ميخواد يه مرد بچه ام رو هم دنيا بياره شاهرخ هم مدام قدم ميزنه .

فشاردكتربيشترشده حنجره ام پاره شده مدام حضرت فاطمه رو بياد ميارم مثل مادرم همه نيروم رو جمع ميكنم زورميزنم با فشار دكتر ازبدنم خارج شد از هوش ميرم.

وقتي چشمام رو باز كردم يه چيزي كه تو پارچه پيچيده شده روي تخت كناريم هست نيتونم صورتش رو ببينم لاي پام مقداري پارچه گذاشتن تازه متوجه شاهرخ كه جلوي پنجره ايستاده ميشوم ميگويم:اب ميخوام.

سريع به طرفم برميگرده چشمامش كاسه خونه.دكترهم همزمان ميرسد باديدن چشماي بازم بالبخند:خب راحت شدي خانم كوچولو .

كنارم مينشيند بازم معاينهام ميكنه :من موندم چطوربااين جسته ريز همچين شاه پسري رو زاييدي دركار خداحيرونم مادر به اين ضعيفي بچه ات خيلي درشت بود بخاطرهمين چهارده ساعت درد كشيدي سرش گيركرده بود ولي تونستم خداروشكر بكشمش بيرون بهتره خودت رو تقويت كني الان بيبيگل برات كاچي مياره هرچقد ميگم يه غذاي ديگه تو گوشش نميره ميگه زن زائو بايد كاچي بخوره .

پس بچه ام پسره كه شكم منو بجاي توپ گرفته بود لگد ميزد دوست دارم ببينمش باورود بيبيگل انگاردنياروبهم دادن اول مرا در اغوش ميكشه اشكاش روانه ميگويد:واي خدامنوبكشه اومدم مثلا بهت غذابدم خودم ابغوره ميگيرم دهنت رو باز كن مادرجون بايد به اين طفل معصوم هم شيربدي بدوتابيدارنشده.

به كاچي شكرهم زده به اصرار همه رو ميخورم به محض تمام شدن غذام صداشبلند ميشه مثل بچه گربست بيبيگل با هزارقربان صدقه رفتن ميزاره بغلم پيرهنم رو سرشانه هاش رو ازاد كرده تا راحت شيربدم بلد نيستم بگيرمش خودمم كه ته تقاري بودم هيچي نميدانم بيبيگل بچه رو تو بغلم جابه جا كرده نوك سينه ام رو ميزاره دهنش اوهم بي معطلي مك ميزنه قلقلكم مياد دهنش رو از سينهم جداكردم خنده ام گرفته بچه دوباره اواز سرداده دوباره سينه ام رو اجبارا ميزارم دهنش از شدت خنده اشكام روان شده بيبيگل هم ميخنده :دخترانقدرشيطون نباش بزار شيرشو بخوره اذيتش نكن.

ميگويم:راستي چي شد اومدي بيبيگل شاهرخ چيكاركرد.

بيبيگل:واي مادرميدونسته جات رو من ميدونم به بهانه ماموريت ميخواسته منوبكشونه پيشه تو منم فرستاده بود خونه سرهنگ اماني مهماني داشت هيچوقت ازاينكارا نميكرد گفتم بادكاسه اي زيره نيم كاسه اش باشه ديشب اومدم صداي فريادت ميومد بعدازين كه فارغ شدي با كلي عجزوالتماس گريه زاري گفت:بخاطربچه ميبخشم ولي اگه تكراربشه خودت ميدوني چه عاقبتي درانتظارته كلي هم بهم پول داد اين بچه با اومدنش اخلاق سگش رو درست كنه.

دستاش رو بسوي اسمان دراز كرده همزمان ميگوييم:الهي امين.

دربازشد شاهرخ دراستانه در ظاهر شده بيبيگل بي حرف بيرون ميرود كنارم مينشيند به بچه كه هنوز شيرميخوره خيره شده ازاينكه بااين وضع تماشام ميكنه خجالت ميكشم .بالاخره سيرشد سينه ام رو رها كرده شاهرخ بچه رو ميگيره ارام روي شانه هاي پهنش قرارميده باضربه هاي ارام پشتش ميزنه يعني بچه داري هم بلده بعداز چندثانيه بچه اروغ زده مقداري از لباس سرمه اي شاهرخ رو كثيف كرده بالبخند بهش مينگرد اگه دخترم بود انقدرخوشحال ميشد .

بچه رو روي تختش قرارميده ميگويد«ميخوام اسمش رو بزارم اشكان ازاين به بعد اقااشكان صداش كنيد.

من اينهمه عذاب كشيدم اسمش رو او گذاشت.

ديگه ميتونم راه برم جاي كبودي هاي بدنم داره كمرنگترميشه اشكان اكثر اوقات خوابه شاهرخ هم مدام بهش ميرسه مجبورم كرده غذازيادبخورم تاشيرم براي اشكان كفاف بده اين بچه انگار سيرموني نداره ياشيرميخوره يا جاشو كثيف ميكنه بيچاره بيبيگل درروز چندبار براش اسفندميده هوا كه اقاچشم نخوره .

ديگه شاهرخ اذيتم نميكنه البته گذاشته براي بعد چون فعلا اشكان با شيرخوردنش ازم دفاع ميكنه از لحاظ شكل ظاهري شبيه شاهرخه هيچيش به من نبرده انگاراين وسط من هيچ كاره بودم حتي مثل اوهم درشته بيبيگل هم مدام ازبچگي هاي شاهرخ ميگه .موهاي اشكان خيلي پرپشت ومشكيه چشماش هم عين خودش شبه واي چه لباي قلوه اي داره ميخوام مدام بخورمش پوستش هم گندميه .

انقدربه وجودش عادت كردن كه نهايت نداره حالا مادر رو درك ميكنم كه چرا رختشويي ميكرد تا بچه هاش راحت باشن اگه الان بود ديگه هيچ غمي نداشتم ديگه وقت كتاب خوندنم ندارم ازعالم سياست كشيدم بيرون انگار وسط بازي فوتبال بهم كارت قرمز داده باشن اززمين اخراج شده باشم مربي هم براي بازيهاي بعدي نميزاره برم زمين تواينمدت خيلي فكركردم من الان بچه دارم موقعيت قبل رو ندارم طاقت شكنجه دادن اشكان رو ندارم به قول مامان شيرم سرازير شده يه دونه محكم ميبوسمش بيدارشده بچه خنده رويي بجاي گريه ساكت بهم چشم دوخته تا غذاش روبدم.

انقدرعجله دارم راه بره كه از شش ماهكي باهاش كار ميكنم ولي تنبل نميخواد راه بره ديگه رفته رفته زورم بهش نيرسه ازبس سنگين شده .امروز دارم راش ميبرم كه شاهرخ وارد ساختمان شد بالبخندمياد طرفه اشكان اوهم دربغلم بيقراري ميكنه خيلي باهوشه شاهرخ مدام قربان صدقش ميره انگار شاهرخ قبلس نيست افت كرده دهانش رو به شكمش چسبانده صدادرمياره اشكان قش كرده از خنده منم روي مبل مينشينم هردوشون رو تماشا ميكنم حالا ميدونم اين شكنجه گرم رو خيلي دوست دارم اگه يه روز نياد بهمون سرنزنه بيقرارش ميشم .

اشكان يادي ازمن نداره حالا كه گشنش شده بيقراري ميكنه شاهرخ ميزاره بغلم خودش هم كنارم ميشينه شيرخوردن رو تماشا ميكنه اشكان انگشتش رو گرفته منم غرق صورت شاهرخ شدم چقدر چهره مردانش رو دوست دارم با قبل فرقي نكرده فقط من استخوون تركوندم هم كمي بلندتر وچاقتر شدم موهام هم بلند شده ابروهام رو خانوم ارايشگر برام نازكتر كرده ديگه كموني كموني شده ابي زيره پوستم رفته بشاشترشده بيبيگل مدام ميگه خوشگلترشدي ولي شاهرخ توجه زيادي بهم نداره همه حواسش به اشكانه .

با تكان دادنم ازرويا درميام بالبخند بهم مينگره چشماش ميگه چرابهم خيره شدي سرم رو پايين ميندازم دلم براي اغوش گرمش تنگ شده هرچندبرام عذابه ولي ميخوام همه سلولهاي تنم فريادميزنن ميترسم بفهمه چه حالي دارم بخواد دوباره اذيتم كنه .

سرميزشام هم اشتها ندارم شاهرخ:باغذات بازي نكن بخورش يه چنددقيقه ديگه اشكان شيرميخواد.

همششششششش اشكان پس من چي ادم نيستم تواينمدت بالوازمي كه بيبيگل برام اورده خودمو خوشگل ميكنم تابه چشمش بيام ولي بي تفائت ازكنارم ميگذره حتي بعضي مواقع نگاهم نميكنه بغض گلوم رو گرفته براي اولين بار بعداز زايمانم ميگويم:تونگران نباش اشكان حتي اگه من گرسنه باشم هم شيرداره براي خوردن.

اشكان رو از مبل برميدارم به سمت اتاقم ميرم درحال شيرخوردنش منم يه دل سير ميگيرم .اوهم ناراحته نميخنده بعد از ساعتي ميگريد فكرنميكردم انقدر عقل رس باشه كه از غصه ديگران اشك بريزه برعكس پدرش خداكنه مثل او سنگ دل نباشه مدام تكانش ميدهم اما اروم نميشه صداي بدو بدوكردن كسي از پله ها مياد بلافاصله درباز ميشه .

شاهرخ:چرا گريه ميكنه .

چراغها رو روشن كرده ازم ميگيرتش اشكام رو پاك ميكنم :توبراي چي گريه ميكني؟

جوابش را نميدهم اشكان ارام شده اغوشش براي اوهم ارامبخشه پس چرا ازمن دريغ ميكنه حتماباكسايه ديگه اي جوره كه سراغم نمياد.

بعدازبخواب رفتن اشكان ميگويد:ميدوني از سوال بي جواب متنفرم جوابموبده براي چي ابغوره ميگيري .

مثل بچه ها لب برميچينم ميگويم:دلم براي مامانم تنگ شده .

ميخنده:ولي توديگه خودت مادري مادر ميخواي چيكار بيا من مادرت .

ازخداخواسته دراغوشش ميخزم ميگريم ازته دل اول ماتش برد ازجم نخوردنش فهميدم ولي حالا پشتم رو نوازش ميكنه لااقل حرفي بزن تا ارومشم بهت نيازدارم.

بعداز چنددقيقه كه اروم شدم ميگويد:دوست داري ببرم سر قبرش اروم شي هان.

با ناباوري صورتم رو از سينه اش بيرون ميكشم بالبخندكيگويد:چيه فكرميكني دروغ ميگم ولي فردا صبح زود ميبرمت .

براي تشكر چندبارصورتش رو ميبوسم انتظار اين حركت از من رو نداشت بيقراريم رو تو چشمام ميخونه لبام رو ميبوسه برخلاف دفعه هاي قبل منم همراهيش ميكنم خودمو تواغوشش جا ميدهم هر لحظه كه ميگذره ماتتر ميشه وقتي لباش رو ازم جداميكنه چندلحظه خيره نگاهم ميكنه محكم دراغوشم ميكشه بعدازچنماه باهم يكي ميشويم باصداي اذان صبح ازهم كناره ميگيريم باصداي خشدارميگويد:اگه ميخواي بري پاشو زود حاضرشو.

بدنم حس نداره ولي نميتونم ازمادرم بگذرم بلافاصله ميرم حمام غسل ميكنم برام كت ودامن كنارگذاشته معلومه ازقبل هم برام لباس تهيه كرده .

سوارماشينش ميشوم اشكان رو به بيبيگل ميسپريم توراه هردوساكتيم ازش خجالت ميكشم ديشب تواون حالت همه احساسم رو بهش گفتم ناخودااگاه اوهم فقط گوش ميداد نميدونست از لباش ارزوي شنيدن دوستت دارم رو دارم ولي ازم دريغ كرد.

بارسيدنم با قدمهاي لرزان همراهش قدم برميدارم سرقبري ايستاده روش رو ميخوانم اسم مادرم روش هك شده تاالان زيادبهم نميومد مرگش رو باورنداشتم ازته دل ضجه ميزنم خودمو رو قبرش ميمالم ميبوسم .شاهرخ كنارايستاده انقدربامادرحرف ميزنم كه ديگه بيحال شدم سينه ام رگ كرده لباسام خيسه حتما اشكان گرسنست .شاهرخ شانه هام رو ميگيره:بلندشو زودتربريم الان اشكان بقراري ميكنه.

منوبغل كرده وگرنه پاهام جوني براش نمونده مخصوصاكه موهام خيسه هردودرطول راه ساكتيم .

به محض رسيدن صداي گريه اشكان مياد بيبيگل اورادراغوش گرفته بيقراره بمحض ديدنم جيغ ميكشه بغلش ميكنم ميزارم شيربخوره باحرص بالثه هاش نوك سينه ام رو فشارميده انقدرنق زدتاخوابيد خودمم مثل جنازه افتادم.

نميتونم بلندشم همه بدنم خردشده گلوم ميسوزه بيبيگل دست رو پيشانيم ميزاره :خاك برسرم داره تو تب ميسوزه برم به دكتر زنگ بزنم.

بعدازچنددقيقه دكتربالاي سرم حاضره برام دارو مينويسه سرماخوردگي شديد بيبيگل بجاي دارو شيميايي برام گياه گياهي دم ميكنه بسته منو به سوپ بيچاره اشكان شانس اوردم به غذاخوردن افتاده ولي چون شيرنميدم بهش كلافه وبداخلاقه شاهرخ هم بهم سرزده از اونشب تاحالا سردشده البته من اينجورحس ميكنم ولي بيبيگل ميگه مدام حالت رو ميپرسه .چندوقته شاهرخ گيرداده كه ميخوام مهماني بگيرم واشكان رو به عنوان پسرخوندم معرفي كنم به همه.

ارايشگراومده ميخواد كلا چهرم رو عوض كنه شاهرخ ميخوادتوجمع منوبه عنوان پرستاربچه معرفي كنه تااشكان تومدت مهماني بيقراري نكنه اين ارايشگرهم نميزاره خودمو ببينم ولي بااين رنگي كه گزاشته كف سرم ميسوزه خب باراولمه.ابروهام رو هم برداشته ناخن هام رو مرتب كرده .وقتي موهام رو شست سشوارشم كرد گفت:حالاميتوني خودت رو ببيني.

ازديدن خودم جاخوردم موهام زرد خيلي روشن ابروهام شده نخ موهام رو گردبرام زده باسشوارش محشرشدم خودم كه خيلي خوشم اومده بيبيگل وارد ميشه ميگويد:اقا ميگن تاكي طولميكشه ميخوان برن بيرون.......چشمش به من افتاده مات مونده پلك هم نميزنه صورتم رو چندباربوسيده همراهش ميرم پايين تا شاهرخ تاييدكنه داره با تلفن صحبت ميكنه حواسش بما نيست بيبيگل چشم ازش برنميداره مبخوادعكس العملش رو ببينه خطاب به بيبيگل ميگويد:پس اين زنه دار چكار ميكنه من الان بايد برم.

بيبيگلبادست مرانشان ميدهد:اقا خانم نيم ساعته امدن .

شاهرخ چشماش برق مبزنه ولي خيلي زود خاموش ميشه ميگويد:خوبه كسي نميتونه بشناستت .

همين بي حرف رفت بيرون ميخوام از ته دل بگريم ازوقتي احساسم رو فهميده داره بازيم ميده.

فردا مهماني برگزارميشه ميترسم خيلي وقته بين ادمانبودم مخصوصا مهمانهاي او كه همه ادم حسابين اشكان خيلي سرخوشه هرچي دمه دهنش بياد ميزاره دهنش الانم يه سيب برداشته با دندوناي نداشتش دراه گاز ميزنه اب دهنش تمان اويزون شده بيبيگل مقداري سيب گذاشته توابجوش با شكربپزه تا حضرت والا ميل نمايند مخصوصا اگه شيرين هم باشه وقتي از دستش بگيري يه جيغ ودادي راه ميندازه اون سرش ناپيدا.

همه از صبح زود بلندشدن كاري از منبرنميادبهترين كمكم مهاركردن اشكانه تا به ميوهها حمله نكنه براي اولين ميخوام برم عمارت جلويي شاهرخ لباسم رو فرستاده ارايشگرهم بعدازظهرمياد .

لباسم رو پوشيدم ارايگشر موهام رو سشوار كشيده باارايش به خواسته خودم ملايم برام لاك زرشكي زده همرنگ لباسم شاهرخ فكرهمه جارو كرده لباس تا كمرم تنگه و دگمه خور پاينش ازادتر ازبالاست توش معذب نيستم .لباساي ملواني اشكان روهم تنش ميكنم قبلش حسابي شيرش ميدم تااونجابهجونم نيافته .

وارد عمارت جلويي ميشم دهنم از تعجب بازمونده كف سنگ بامبلهاي سلطنتي پرده هاي همرنگ همه جا پرازگل ميزگردبزرگي روش انواع شيشه كه احتمالا بايد مشروب باشه جايي براي گروه موزيك خيلي هم بزرگه جابرايپانصدنفرهم هست بااشكان رو مبل ميشينم ديگه همه چي امادست .

مهمانها ميايند زنهاخودشون روكشتن از ارايش لباسهاي زيبا جواهرات گرانقيمت از ظاهرشون پيداست همه متمولن مردان بعضيها بالباس فرم بعضيهاباكتوشلوار كسي بامن كاري نداره گروه موزيك اهنگ ارامي رو مينوازد همه گيلاس بدست زنانشون خيلي لوندن مدام درحال عشوه گرين دختران زيبايي دارن .

بعدازچندلحظه شاهرخ همه رو به سكوت دعوت ميكندتازه ديدمش باكت وشلوار خيلي جذاب شده ميگويد:عزيزان ازهمگي شماممنونم كه دعوتم رو قبول كرديد درضمن مهماني امشب به افتخار پسرمه.......

صداي پچپچ ميايد دوباره ميگويد:لطفا ساكت پسرخوندم اشكان ...بادست بمااشاره كردهمه سرها بطرفمان چرخيده همراه اشكان نزد شاهرخ ميروم زنان نگاه خوبي بهم ندارن يه جوري كينه حسادت به هرطريقي كنارش ميايستم اشكان رو ميگيره صورتش رو ميبوسه وبا اشاره به من :ايشون هم پرستارش رويامعيني هستن.

زنها به بهانه اشكان خودشون رو نزديك شاهرخ ميكنن صورت اشكان تمان رنگي شده از ماتيكهاي خانوما.

با اشاره شاهرخ موسيقي ملايمي مينوازند همه دوبه دو وسط ميروند شاهرخ همراه دخترجواني ميرقصد روي مبل مينشينم از برخوردشان معلومه صميمي هستن بهش دقت ميدم موهاي بلند طلايي چشمان سبز كه بخوبي ارايش شره قدبلند هيكل متناسب باشاهرخ مدام پچپچ ميكنن دارم خفه ميشم كسي كنارم نشست توجه اي ندارم نبايدازانها غافل شوم.

كسي كنارگوشم ميگويد:بااين يكي هم نميمونه شاهرخ تنوع طلبه.

باتعجب بهش مينگرم پيرمردي با سيبيلهاي بناگوش دررفته كه مدام نوك سيبيلهاش رو ميپيچونه باابهت طرزنگاش خوشايندنيست مدام براندازم ميكنه .

ادامه ميدهد:هفت خطي كه لنگه نداره بااين سن كم مثل بعضي دوستان همسن وسالم سرهنگه از بس زرنگه دم به تله نميده.

ساكت فقط گوش ميدهم بوي خطرميشنوم ازلحنش معلومه دلخوشي از شاهرخ نداره باصداي شاهرخ به خودم ميايم بامردكناريم دست ميدهد وخطاب به من ميگويد:ايشون تيمسار اماني هستم .

با لبخندسري تكان ميدهم ومراهم به او معرفي ميكند تيمسار:كلامن سليقه سرهنگ رو تحسين ميكنم زيباپسندن.

شاهرخ بالبخندي ميگويد:مگه شك داشتين تيمسار.

بااشاره به خدمتكار باسيسنس حاوي مشروب نزدمان ميايد هركدام يه گيلاس برميدارن وقتي جلوي من ميگيردشاهرخ:ايشون بايد حواسشون به پسرم باشه .

تيمسار مدام بانگاه هيزش سرتاپايم راميكاود نه تنها اواكثرمردان حاضردرجمع .

شاهرخ :بهتره اشكان رو ببري كه استراحت كنه .

ازخداخواسته بايه معذرت خواهي ازجمع كناره ميكشم به اتاقي ميروم خودموتواينه نگاه ميكنم واقعازيباشده ام خداروشكراززنهاي ديگه چيزي كسرندارم.البته چرا يه خانواده متمول كله گنده صداي موسيقي بيشترشده ايكاش منم ميتونستم باشاهرخ برقصم .

درحال سيردادن اشكان در بازشده برخلاف انتظارم تيمسار امده از وضعيتم خجلم خودموجمع وجورميكنم تازه اين اشكان ملچ ملوچ راه انداخته با نگاهي شهوت اميز يهم مينگرد داره مدام فاصله اش رو باهام كم ميكنه به بهانه عوض كردن جاي اشكان از اتاق ميگريزم حواس شاهرخ نيست كناربيبگل قرارميگيرمسرش شلوغه مدام درحال دويدنه .

وقتي ميزشام حاضرميشه مقداري غذا ميكشم گوشه اي ميشينم تيمسارهم كنارم نشست واي خدايا چه گيري كردم مقداري ازگوشت خودش تو بشقابم ميگزارد ميگويد:شماكه گوشت برنداشتيدبخورجانم بخور.

ازلحن حرف زدنش چندشم ميشه چاره نيستشاهرخ نزديكمان ميشود بالبخندساختگي ميگويد:ببخشيد كه پذيرايي خوب نبود.

تيمساربانگاهي به من:اتفاقا بهترين مهماني كه اومدم مخصوصا باحضورايشون.

نگاه شاهرخ به من پرازكينه ست به محض رفتن مهمانان تيمسار كنارگوشم گفت:به درجه دادن به سرهنگ ميارزي .

يعني .......يعني شاهرخ حاضره منو تسليم اين كنه براي درجه با دلشوره به اتاقم برميگردم شاهرخ مشغوله خداحافظيست .لباساي اشكان عوض كردم امروزخيلي شيطنت كرد دختربچه ها دورش كرده بودن لپشو ميكشيدن الان انگاركوه كنده خوابيده.

نيمه شب گذشته ديگه همه باغ رو سكوت فراگرفته شاهرخ وارد اتاقم ميشه ازچشماش خون ميباره ميگويد:نه بلدي دلبري كني خوش گذشت با تيمسار هانننننننننن.؟

ترسيدم من كه كاري نكردم:من........من مگه چكاركردم ؟

شاهرخ:اون سگ پيرو من ميشناسم موقع رفتن ميگه اتفاقا منم نياز به پرستاردارم اگه ميشه جنابعالي رو مرحمتشون كنم.

ميگويم:ولي ........من ازهيچي خبرندارم مدام ازش فرار ميكردم .

شاهرخ:ميكشمت ولي نميزارم دست هيچ عهدوناسي بهت برسه توفقط وفقط بايد معشوقه من باشي

شاهرخ:چيه فكركردي ديگه نميچزونمت عاشقت شدم نه جانم براي بچمه تااذيت نشه ولي مثل اينكه خودت دوست داري عذاب بكشي چشم منم ادامه ميدم ....

بااشاره به اشكان :ايندفعه ازقبليها بدتره اماده باش .

ميگويم:مگه خلافي ازم سرزده خودت يه نمونه اش روبگو بعدهربلايي خواستي سرم بيار.

مونده چي بگه به من ربطي نداره كه ديگران بهم نظردارن چطورخودش با زناي ديگه ميرقصيد ولي من كه عينه مجسمه سم ممبك نشسته بودم داره ايرادميگيره.

دراتاق رو ميكوبه ميره حالاچه نقشه اي برام ميكشه چرابه اشكان اشاره كرد يعني چي با فكرهاي گوناگون خوابم برد.

صبح باصداي بيبيگل بلندشدم از خواب ميگويد:مادرجون زودباش بيا به اشكان شيربده اقارو حسابي عصباني كرده بدو مادر.سريع موهامو شونه ميزنملباسمو عوض ميكنم اشكان روپاي شاهرخ نشسته نق ميزنه .

شاهرخ به محض ديدنم:ساعت خواب بچه ازگشنگي هلاك شد .

اشكاه به سينه ام حمله ميكنه انقدرعجله داره كه توگلوش مونده به سرفه ميافته چندبارارام پشتش ميزنم انگارازقحطي فراركرده شاهرخ هردومون رو زيره نظر داره برق چشماش خبرازحادثه اي ميدهدخدااخروعاقبتم رو ختم به خيركنه مادرم ميگفت:پيشاني منوكجا مينشاني. چه اقبالي دارم من قربون خدابرم مال ومكنت باشه مارواصلا حساب نميكنه ولي براي بدبختي وبيچارگي مارو اول صف قرارميده البته ناشكري نشه حقيقته.

بعدازخوردن شير ساهرخ:بيبيگل لباساي اشكان عوض كن ميخوام ببرمش جايي .

بانگاه به من:توام زودحاضرشو .

سريع كت ودامن بلندي ميپوشم همراهش راهي ميشيم درطول مسيرنامعلوم يك كلمه هم حرف نزده فقط بانوك انگشتش گونه هاي اشكان رو نوازش ميده اشكانم محوبيرون شده ازديدن بچه ها وسگها به وجدامده دستاي تپلش روبه شيشه ميكوبه صدادرمياره.

ماشين جلوي خانه اي ميايستدشاهرخ چندبار بوق ميزنه دروباز ميكنن البته پيرمردي اخمو نميدونم چي زيره لب زمزمه ميكنه حتماداره مارو لعنت ميكنه .واردباغ ميشيم واي خيلي زيبا دوطرف حياط گلهاي رز محمدي قسمت عقبش درختاي بيدمجنون كف باغ خرده سنگهاي رو پوشونده كه باراه رفتن روش صداميده شش دونگ حواس اشكان به اين صداهاست تا منبعش رو پيداكنه خوبه كفش پاش كردم ميزارم روي سنگها باهرقدمش صداي سنگها بلندميشه انقدرذوق كرده حالا قدمهاي كجو موج برميداره درحاليكه توخونه پاهاش رو جمع ميكنه ازراه رفتن امتناع داره .

باهم داخل ميشويم واي همون دختري كه باهاش ميرقصيد اينجاست لباساش نشون ميده كه ساكن همينجاست چون لباساي راحتي پوشيده باديدن شاهرخ لبخندي اغواگرانه ميزنه باقدمهاي پرازناز نزديكش ميشه شاهرخ نميدونم چي دم گوشش ميگه كه ازخنده غش كرده مادرم منوميكشت اگه پيش مرد نامحرم صداي خندم بلند ميشد واي ايناكجاماكجا با اكراه سري برام تكان ميده اشكان رو ازبغلم ميگيره ميگويد:شاهرخ چقدرشبيه تو نكنه بچه واقعيته صداش رو درنمياري هان؟

شاهرخ بانگاهي به قدوبالاي اوميگويد:تواينطورفكركن عزيزم.

چي عزيزم خاكبرسرت به مني كه زن حالاصيغه ايتم براي يكبارهم بكارنبرده براي اين ...... .خدمتكارباسيني قهوه واردميشه اشكان هم ميخواد ودام كتم رو ميكشه ناچارا كمي كيك دردهانش ميگذارم كمي هم قهوه ميدهم ولي همه رو ميخواد همان دختركه هنوز اسمش رونميدنم ميگويد:معلومه چيزي ازبچه داري سرتون نميشه بهش نبايد قهوه بديد.

ازتوخودمو ميخورم:ميدونم ولي وقتي همه رو سرش ميكشه كاري ازدست من برنمياد.

شاهرخ بالبخند:عزيزم بايدبفرستمش پيش تودوره ببينه .

دخترهم لبخندي تحويلش ميدهد ايكاش زورداشتم هردوشون رو به هم گره ميزدم ولي افسوس فعلااسيرم .

اشكان بيقراري ميكنه ميخواددوباره بره حياط منم نميخوام اين دوتا عجوزه رو تنها بزارم شاهرخ هم ازخداخواسته ميگويد:ببرش حياط يه دوري بزنه منم با دختر عموم حرف دارم.

ناچارا بلندميشم ميخوام ازاشكان بشكون بگيرم ولي چشمم كه به نگاه معصومش ميافته منصرف ميشم اخه اين كه گناهي نداره مدام ازاين سر حياط به ان سرحياط ميرويم گلها رو ميكنه نميزارم ديگه خسته شده شير ميخواد همونجا زيره درخت ميشينم هردفعه كه شيرميخوره انگارمست ميشه ازاين حالتش خندم ميگيره .خوابش برده ارام به طرفه سالن ميروم صداي قهقه مستانه اي ازطبقه بالا ميايد موهاي بدنم سيخ شده صداي همون دختره .باورودم ازخدمتكارميپرسم:كجاميتونم بچه رو بخوابونم؟

بااشاره به طبقه بالا ميگويد:طيقه بالا سمت چپ .

ازكنجكاوي دارم ميميرم ولي قدمهام لرزونه بايدخودموبراي هر صحنهاي اماده كنم به سمت چپ ميروم ميخكوب شدم سرجام شاهرخ منوديد دختررو طوري قرارداده تاپشتش به من باشه هميديگه رو ميبوسن دختره ازنبودپدرومادرش داره نهايت استفاده رو ميكنه چشماي پاهرخ به منه لبهاش براي اون ازديدن خوردشدنم غرق لذت لبخندي ميزنم به اتاق كناري ميروم نبايدنقطه ضعف منو بدست بياره ديگه فاتحم خوندست .

تاچندين ساعت اشكان بلند نميشه بدئنه نگاه به انها ميروم پايين روي ميز مجله اي هست خارجيه به محض بازكردنش پيمون ميشم زنان با لباساي نيمه عريان كناردريا ايستادن خب ازخيره اين هم گذشتم .

به ديدن اطراف ميپردازم همه جا پرازگلهاي تازست نماش عينه خانه شاهرخه ميگم خونه اون چون هيچ سهمي دران ندارم.

نخيراينهانميخوان ازهم جداشن منواورده بچزونه خب تيمسارايكاش موقعيتي پيش بيادتامحبت حالاش رو تلافي كنم ازاين فكرلبخندي ميزنم.

نميدونم چقدرزمان گذشته كه بالاخره نزول اجلال فرمودن دست دردست هم چشمان سبزدختربرق ميزنه لابد از شدت هيجان نگاه شاهرخ پرازتمسخر سرميزناهار بااشتها غذام رو ميخورم من شكست ناپذيز هستم بچرخ تابچرخيم .

شاهرخ منو ميپاد حتي بعدازغذابرخلاف ايمانم مقداري ابجوهم مينوشم تا غمم فراموششه بهم اشاره ميكنه تااشكان رو اماده كنم تنبل من هنوزخوابه مثل كووالا ميمونه.

باتمام سرعت پيش ميره كيه كه بگه قانون رو زيرپاگذاشتي ميگه من خودم قانون نويسم واقعاهم هست يعني انقدرجامعه شيرتوشيره كه منواورده براي خودش معشوقه كرده.شاهرخ:انقدرغذاي خونه بد كه مثل نديدبديدا داشتي غذا ميخوردي؟

مريم:نه چرانديدبديدبازي من غذام انقدر چون به اشكان شيرميدم توخونه هم همينجوره.

شاهرخ:حالاغذاهيچي ابجوت چي بود.

مريم:خواستم امتحان كنم ايرادي داره شماكه همه چيو امتحان ميكني ازمن ايراد ميگيري.

شاهرخ:منظورت چيه ؟

باخونسردي :منظوري ندارم اشكالي نداشت كه براي يكبارم كه شده مزه اش رو بچشم.

شاهرخ باعصبانيت:منظورتو فهميدم خودتم خوب ميدوني كه چي ميگم درضمن من ازادم مثل پرنده كسي نميتونه اسيرم كنه ازچيزي كه پابندم كنه متنفرم ازسرراهم برش ميدارم اينوتوگوشت فرو كن.

قراره فردا منزل تيمساراماني مهماني باشه ازته دل خوشحالم خب چي ميشه براي يكباربه كسي روي خوش نشون بدم از بيبيگل خواستم ارايشگر رو خبركنه مجبوره ببرتم واي اشكان قربونت برم كه باوجودت فعلا دست وپاشو بستي .

براي مهماني لباسي ازجنس حرير مشكي كه زيرش ساتن مشكي هم هست كمي ازشانه هاش بازه اندامم رو بخوبي نشان ميده خداروشكر بعدازاشكان هيكلم مثل اطرافيان بهم نريخته فقط پرتر شدم هيكلي بدون نقص موهام رو سشوار كشيده ارايشم ازدفعه قبل كمي بيشتر .ازديدن خودم لذت ميبرم تيمسارامشب جون سالم بدرببره معجزست.

بايد به عنوان پرستارفرزندسرهنگ معين الملك بايدهمه چي تمام باشي اشكان هم امادست شاهرخ تو ماشين منتظرماست حتي نگاهي به من نكردمعلومه عصبانيه حالاازچي خداداند.

خيليها جلوترازما امدن شاهرخ موقع پياده شدن ميگويد:حواست باشه سرت به بدنت اضافه نكنه.

بالبخندبه روبرو مينگرم تيمشاربالاي پله ها منتظرمانست شاهرخ زيرلب :پيرسگ كفتار.

به محض ديدنم چشمانش برق ميزند سلام و خوشامدگويي گرمي به عمل مياوردشالم حريرم رو از دور شانه هام برميدارم تضاد رنگ پوستم با لباس مشكي جلب توجه ميكنه بايد خودموبراي كتك جانانه اماده كنم ولي ميارزه.

چشمانش از هيجان دو دو ميزنه ازشانه هايم نميتونه بگذره شاهرخ درحال احوالپرسي با كسي تازه متوجه لباسم ميشه يه لحظه رشته كلام از دستش درميره همراه اشكان روي مبلي مينشينم تيمسار از گروه موزيكش اهنگ ملايم ميخواهد زني بالباس فرم خدمتكاري اشكان رو ازم ميگيره تيمسار دستش رو به طرفم دراز كرده نگاهي به شاهرخ ميندازم صورتش قرمزشده تيمسارمسيرنگاهم رو دنبال ميكنه با لبخندميگويد:سرهنگ جان اجازه ميدي با پرستارخوشگلت چنددوربرقصم.

توعمل انجام شده قرار گرفته ميگويد:هرجورخودش صلاح ميدونه.

خب اينم ازجواب مثبت بالبخنددستم رو دردست تيمسار قرارميدهم انگاربدنش كورست ازتماس دستش چندشم ميشه خوب اخرت رو ول كردم ولي چاره چيست بايدادب بشه.

باوارد شدن مابه وسط بقيه دوبه دو ميان دخترعموي شاهرخ هم همين الان رسيد تمام خوشيم زايل شد كنارشاهرخ نشسته البته بهتره بگم بغلش خجالتم نميكشه چسبيده بهش از اينوراين تيمسارشده قوزبالاقوز دستش رو محكم دوركمرم حلقه كرده شاهرخ با دخترعموش هم وارد رقص ميشن دختره دستاش رو دور گردن شاهرخ حلقه كرده اوهم كمرش رو گرفته حالا كناره هميم بااشاره سر به جانب دخترعموش اوهم بالبخندجوابم رو ميده معلومه خيلي سرحاله همه كنارهم ارام تكان ميخورن تومحله ما رقصهاي تركي غوغاميكردازبس جنب وجوش داشت اينا پرزتيژشون پايين مياد معلومه حسابي مست كرده ازبوي تند نفسش حالت تهوع دارم عجب غلطي كردم ميخوام خودمو بكشم كنار نميزاره يه دفعه همه جاتاريك شد واي اينم ازفرصت استفاده كرده ميبوستم شانه هام رو فشارميده وبوميكشه كسي ازپشت دستم رو داره ميپيچونه ميدونم خودشه تواين تاريكي ازكجاميبينه تيمسار رو كنارميزنم اوهم از پشت دستم رو فشارميده نميتونم داد بزنم كنارگوشم ميگويد:زودحاضرشو برميگرديم شكنجه گاه بگوحال اشكان خوب نيست بيشترازين ادامه بدي ........ .دخترعموش اوويزونش شده ميگويد:كجارفتي شاهرخ من ازتاريكي ميترسم.

باوصل شدن برقها موزيك ديگر نمينوازدتيمسارهم كه بخواست دلش رسيد خودموتاگردن كردم براي اين مردك واقعاپشيمونم حالاميفهمم ارزشش رو نداشت خدااز گناهم بگذرهبيشترعذاب وجدان دارم اشكان رو ميگيرم شاهرخ نزديكمان ميشود پاي اشكان رو بشكون گرفته تاگريه كنه به اين حركت حساسه اوهم ازته دل ضجه ميزنه شاهرخ باعذرخواهي ازهمه ميايم بيرون دخترعموش خودشو رسوندبه ماجلوي شاهرخ رو گرفته:توكجا به راننده بگو ببرتشون من بخاطر تواومدم .

شاهرخ با بي حوصلگي دستش را از دست او بيرون ميكشد:فروغ سرم داره منفجرميشه فعلا خداحافظ.

چييييييي فروغ چرامن احمق وقتي گفت دخترعموم نفهميدم فروغ مين الملك جايزه مشهدبسم نبود حالاميخوادشاهرخم از چنگم دربياره .باكشيده شدن بازوم متوجه موقعيتم ميشوم داريم پروازميكنيم بجاي رانندگي به محض رسيدنمان دستش رو روي بوق قرارميده چندتافحش هم نثارنگهبان ميشه اشكان رو گرفته بازوم رو هم ميكشه هنوز اشكان نق ميزنه عمارت اخرباغ همه چراغاش خاموشه پس هيچكس نيست زيره لب اشدم رو ميخونم .

اول اشكان رو توي بغلم ميندازه:زودشيرش بده خجسته (خدمتكارديگري درعمارت جلويي)بيادببرتش .

اشكان به محض خوردن خوابش ميبره ازبس كه جيغهاي بلندكشيد خسته شده .اشكان رو ميگيره ميبره بيرون منم ازفرصت استفاده ميكنم خودموتواتاق حبس ميكنم پشت درميگويد:بهتره بازبون خوش بازش كني هرزه تاخودم نشكستمش.

ازترسم كنارمبل مچاله شدم ضربات محكمي به در ميزنه دربرابر اون غول بيابوني تاالانم خيلي چوب خوبي داشته كه مقاومت كرده بايه ضربه اساسي ازجاش كنده شد واي من شمر رو نديدم ولي الان دارم حي وحاضر ميبينمش نگاهي به لباسم ميكنه با يه حركت پارش كرد انداخت زمين كمربندش رو ازاد كرده ازته دل ميزنتم با هرضربه نفسم بند مياد داره مياد نزديكم جيغ ميزنم شانه هام رو گرفته فشارميده :اين شونه هارو اون سگ بوكشيد مگه نه .

استخوونام صداميدن يه لحظه از درد جيغ بلندي ميكشم انقدربه دهانم سيلي زده كه خون ميزنه بيرون:اينارم بوسيده نجست كرده اشغال هرزه........ دارم غسلميدمشون كه پاك بشه.همه بدنم خوني وكبودشده ازشماتت عذاب وجدان از اين طرف ميگريم چه خودموارزون فروختم .

حسابي ازدستم عصبانيه يه كم مكث ميكنه انگاري كه دوباره يادش بياد انرژي مضاعف ميگريه ميزنتم هيچوقت تااندازه الان ازش نترسيده بودم يكي نيست به خودش بگه چرابازنهاي مردم ميپري چيزي نيست ولي من برخلاف ميلم كه بوسيده شدم اينطوري برخوردميكني ازبس اين جنس مابدبخت ديگه خودمون كه ميدونيم هرچندفقط براي مردا شعار ميديم.

صداي اشكان مياد معلومه گشنشه بااينحال نميتونم ازجام پاشم كسي هم پيشم نميارتش دادميزنم:بيبيگل ........بيبيگل اشكان بياربالا.

خدمتكارديگري ميايد:اقاگفتن نياريمش پيشتون .

دادميزنم:اقاغلط كرده زودبيارش هلاك شد.

خدمتكارمونده بين مادوتا ميرود صداي شاهرخ ميايد:حق نداره به اين بچه دست بزنه اگه بفهمم بردين پيشش گردنتون رو ميشكنم فهميديد يانه؟

پس جنگ رو شروع كرده لين وسط اون طفل معصوم چه گناهي كرده باحال زار ميروم پايين باهرقدم انگاربندبند بدنم ذو ذوق ميكنه دارن ازسالن ميبرنش بيرون دادميزنم:بيارش اينجا .

خدمتكار نگاهي به منوشاهرخ ميكنه شاهرخ :ببرش حاضرش كن ميخوام ببرمش پيش مادرايندش.

بدنم يخ كرده ولي فعلا اشكان مهمه اوهم به محض ديدنم دستاش رو بازوبسته ميكنه تابگيرمش جيغ ميكشه ميرم جلوتر شاهرخ:يه قدم ديگه برداري قلم پات رو ميشكنم.

همه عقده هاي اينمدت مثل زخمي دهن باز كرده ميدوم بسوي اشكان ازخدمتكارجداش ميكنم شاهرخ:بدش ببره امادش كنه اون روي سگ منوبالا نيار .

دادميزنم:ميخواي چه غلطي بكني هاننننننننن.ميرم همه چي به تيمسارميگم خودم ميميرم ولي تورم باخودم به ته دره ميبرم چي فكركردي هركاري دلت خواست باهام بكني منم عينه مجسمه نگات كنم يا عينه زناي هرزه دوروبرت مثل اين دخترعموت نازوادابيام نننننننننننه من اهلش نيستم ميخواي ببريش پيش اون پتياره اره بروبگيرش برام مهم نيست ارزش نداري لياقتت همونان بدبخت دست اول نيستن توته مونده غذاي ديگرونو ميخوري به خودت ميبالي انجورزنا عاشق همه مردان نوكه بيادبه بازار كهنه ميشه دل ازار تاكي جووني اين بچه منه كاري نكن به سيم اخربزنم به ارواح خاك مادرم قيدزندگي سگيم رو ميزم.

به نفس نفس افتادم خودش هم باچشماي گشادنگام ميكنه هيچ انتظار همچين صدايي روازمن نداشت ادامه ميدهم:چيه چون پول وقدرت داري همه چي برات اسونه نه منم خدايي دارم زورت به من نشون ميدي اميدوارم يه روزانقدرزليل بشي كه نتوني اب دهنت جمع كني بقيه مثل سگ باهات رفتاركنن .بچه رونشانش ميدم:اينم ميشه يكي عين خودت رحم ومروت حاليش نميشه يه قسي القلب به تمام معنا انتظار عصاي دست بودن داري همين عصايه روزي ميزنه فرق سرت كجاي كاري ولي من نميخوام به تعدادديوونه ها اضافه كنم فهميدييييييييييي؟

مات مونده ازپله ها بالا ميروم ضعفم روفراموش كردم اشكان رو شيرميدم عين يه ماده ببر جگرگوشمو به دندون ميكشم .

زخمام بهترشده باخودم شرط كردم تااخرش بايستم من كه چيزي براي ازدست دادن ندارم اشكان پيش خودمه وقتي هم بخواد شاهرخ ببينتش خودم هم ميرم تابرنداره ببرتش .

چندوقته شديدتوخودشه همه علاقم به نفذت تبديل شده راست ميگن فاصله عشق ونفرت اندازه مو حالا خودم باتمام وجودحس ميكنم.

بعداز دوماه امروز دستورصادركرده همه جاتميزشه مهمان داره اشكان امادست جديدا به همه چي چنگ ميزنه تابلندشه وقتي ميخوره زمين قلبم هري ميريزه خودمم لباس ساده اي پوشيدم من براي خودم شخصيت دارم نبادتن وبدنم درمعرض نمايش يه مشت ادم هرزه قرار بدم كه اگه مدالهاشون رو بگيري هيچي نيستن .اون اتفاق بيدارم كرد توخوابه غفلت بودم دوباره شدم مريم راستين كه زيره شكنجه لب ازلب باز نكرد.

صداي خنده هاي مستانه فروغ مياد هرزه عوضي به دستورشاهرخ پايين ميروم بدون حرف روي مبل مينشينم فروغ هم تعجب كرده اشكان رو ميگيره براي تظاهرم كه شده قربان صدقش ميره :واي شاهرخ هرچقدرميگذره شيرينتر ميشه گيلاس من.

ميزارتش زمين تا شيطنت كنه كنارشاهرخ نشسته من هم نگاهش رو بهشون دوختم مثل شيشه فاقداحساس اوهم براي اينكه حرص منودربياره :فروغ جون ازتحصيلاتت بگو.

فروغ با قري به سروگردنش:دانشگاه ميرم حقوق ولي خودت ميدوني كه براي چي درس ميخونم تازه اگه استادنخوادباهام كناربيادبابا همچنين نامزدم (لپ شاهرخ رو كشيد)گوشش رو ميپيچونه مگه نه عزيزم.

شاهرخ:اون كه بله كسي به خانوم من بخوادبگه بالاي چشمت ابرو از زندگي ساقتش ميكنم (نگاهي به من كرد).

باپوزخند:شماكه حرفه ات اينه كارديگه اي نميتوني انجام بدي.

جسارتم صدبرابرشده مستقيم به چشمانش مينگرم فروغ روكنارميزنه اوهم عصباني شده ازاينكه مثل بازرس اونها رو ميپاماشكان پيراهن اوراگرفته تابلندشه اوهم هولش ميدهد محكم ميخوره زمين قلبم سوزن سوزن شده هيچي نميگم دلم ميخواد ادبش كنم ولي به وقتش .

اشكان دست بردار نيست شاهرخ براي جواب دادن تلفن ميرود كه بازم اشكان بهش گيرميده يه سيلي به صودتش زد اوهم گريه سرداده من ازگل نازكتربهش نميگم اين پاپتي توگوشش ميزنه با قدمهاي بلندخودمو بهش ميرسانم دوتا توصورتش ميزنم دستش روي گونه اش مونده.

جيغ ميكشه :به چه جراتي منوميزني اصلا من مادر اين بچم ميخوام بكشمش .

موهاي بچه رو ميكشه دوباره توصورتش ميزنه منم كه حسابي كينه ازش به دل دارم مخصوصا سفرمشهد اومده جلوي چشمم مادرحسرت به دل رفت.

موهاش رو دور دستم پيچوندم همراه خودم ميكشمش طرف جايي كه شاهرخ هست جلوي روي او چندبار صورتش ميزنم شاهرخ سريع تلفن قطع ميكنه دادميزنه:داريد چه غلطي ميكنيد.

دادميزنم:ميزنه توصورت بچم موهاش رو ميكشه صورت فروغ رو بين دستام ميگيرم توچشاي گربه ايش زل ميزنم معلومه ترسيده ميگويم:يه بارديگه فقط يه بار ديگه دست رو بچم بلندكني چشماي گرگيت رو ازكاسه درميارم فهميدي.؟

اشك تمساح ميريزه شاهرخ ايستاده باناباوري نگاهش بين ماردوبدل ميشه .

فروغ:پس اون توله تو حرومزاده بابانداره نه كه شاهرخ پدرخواندگيش رو به عهده گرفته معلومه چه كاره اي قيافت دادميزنه.

باوحشي گري بهش حمله ميكنم اوهم مدام جيغ ميزنه:من هرزه ام ياتوكه هنوز شوهرت نشده خودتوانداختي بغلش خوبم بوسه ميدي معلومه سابقه دار خوبي هستي درضمن پدراين توله همين جنابه جرات داشتي جلوي خودش ميزدي توگوش بچش تا ببيني چيكارت ميكنه پتياره ........... .

شاهرخ منوبه زور ازش جداكرد موهاش تو دستامه يه عالمه از ريشه كندم شاهرخم ازسينه اش هول ميدم جلوي چشمان ازحدقه دراومده هردو اشكان رو برميدارم ميرم بالا.

صداي فريادفروغ مياد احساس سبك بالي دارم انتقامم رو گرفتم دادميزنه:راست ميگه بچه تو اره .

شاهرخ ساكته ادامه ميده:ببين يا من يا اونا خودت ميدوني موقعيتهاي خوبي دارم بخاطرتو صبركردم حالا خودداني باچشمان گريان راهي جهنمي كه ازش اومده شده.

شاهرخ هرچقدرهم كه ازمن بدش بياد عاشقه اشكان بهم ثابت شده به محض تب كردنش خودش ميره سراغ دكتر ياهرشيرينكاري درمياره ازخوشحالي چندبارميبوستش يادمه يه بار مستخدمه يه ظرف معمواي رو شكست كلي دادوبيداد راه انداخت ولي اشكان يه مجسمه عتيقه رو شكست تازه اومد بغلش كردتانترسه مجسمه اي كه خيلي دوستش داشت ميگفت يادگاري از بهترين دوستشه كه فوت كرده.

خداروشكرچندروزي به مسافرت رفته ريخت نحسش رو نميبينم بااشكان توباغ قدم ميزنم ديگه تاتي تاتي ميكنه باپاهاي تپلش موقع راه رفتن دلم غش ميره واسش .

ازبيبيگل كه قديميترين كارگر خونست درباره سوزي پرسيدم اولش نميگه فكرميكنه ازكسي شنيدم قيم ميخورم كه خودش بهم گفته نرم ميشه:مادرجون يه عفريته اي بود كه لنگه نداشت خداروناخوش نره اصلا قيافه نداشت ولي لوندلوند موقع راه رفتن يه عشوه اي ميريخت كه منم جلبش ميشدم چه برسه به اقا زنش نبود ولي حرف حرف خودش بود اخريام با سربازاقاريخت رو هم اقام انداختش بيرون زنشم كه نبود يعني زنه توخط اين حرفا نبود ميگفت :با چندتا ايه قراره محرمت بشم ميخوام كه نشم من اين چيزارو قبول ندارم احمق نباش.

مادروقتي از كنارم ردميشدلباساموابميكشيدم دست همه مردا رو تو مشروب خوردن سيگار كشيدن بسته بود مادر.

بيبيگل چندباربيت انگشت شست و نشانش رو گاز ميگيره اخه خ.دش حتي نماز قضاهم نداره.امروز برگشته سرور همه عين قبل سگه معلومه تواين سفر تصميم نهايشش رو گرفته شده مثل قبل .

پولي جلوي بيبيگل ميگذاره :بااينابراي خودت واينا(انگارداره به درخت اشاره ميكنه)لباس .خلاصه هرچي كه لازم دارين بخر اخرهفته جشن نامزدي منوفروغ.

ماسك بيتفاوتي به صورتم ميزنم باپوزخندميگويم:مباركه اينو براي چندمدت ميخواي؟

بالبخند:براي هميشه ادم يه همدم تااخرعمرش ميخواد بقيه براي سرگرمين.

بااين حرفش اتيش گرفتم:اين همسفر شما راه رو ميشناسه تا همقدمتون باشه .

ميگويد:بله همه چي تمامه چه ازلحاظ ظاهر چه اصالت چه تحصيلات(به اين حرفش ميخندم)براي چي ميخندي؟

ميگ.يم:تحصيلات كه حتما باپارتي بازي اونوكه هركودني بجاش بود تاالان بايددكترميشداونم باپشتبانه جناب بازجوكه يه سيلي بزنه كارطرف تمومه درست نميگم بازجوووووووو.(ازاين كلمه متنفره)

دندان قروچه اي ميكنه:خب قدرت يعني اين مثلاخودتو اوردمت يه مدت باهات خوش بودم الان مثل دستمال كثيف انداختمت دور يه بچه هم گذاشتم تودامنت تابرام بزرگش كني براي همين ساخته شدي (ازجاش بلندميشه)درضمن بعدازازدواجمون ديگه جايي نداري اينجا البته ميخوام بهت لطف كنم به عنوان نديمه زنم قبولت كنم براي كاراش لازمش ميشي حالا فكراتو بكن.

منم عين خودش بلندميشمروبروش قرار ميگيرم توچشماش زل ميزنم:نه نيازي نيست تيمسار بااغوش باز پذيراي من هست ديگه گوه شوري بچه بقيش با فروغ خانم معين الملك دانشجوحقوق قلابي منم نيازبه تنوع دارم ميدوني ديگه سرهنگ به دردم نميخوره توقعم رفته بالا تيمسارميخوام ارتوبالاتر تورو تجربه كردم زده شدم حيف زيباييم نيست كه بي استفاده بمونه.

دستش رو اورد بالا بزنه توگوشم ازرو نميرم هنوزم بهش خيره ام پشيمون ميشه دستش رو پايين ميندازه:دهنه كثيفتو ببندفكركردي اون نگهت ميداره نه جانم بعدازيه مدت عين من ميزارتت كنار بهتره همونن نديمه باشي وگرنه جايي نداري بموني ميخواي بري پيش ممدمفنگي ياقلي قاچاق يا اهان حالايادم افتادپيشه مسعودجونت كه دنبالشم شكم زنشو كه بالا اورده حالانوبت تو نه عزيزم.

ميگويم:شرف داره به صدتاي تو چندباراينجوري موش گرفتي كه حالا اينهمه درجه داري برو سراغ منبع موشا اقاي زرنگ اگه همه موشا متحدبشن 

كاره اقاگربه زاره مگه نه عزيزم.

.:: این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (www.98ia.com) ساخته و منتشر شده است ::.

حسابي ازكوره دربردمش خودشو كنترل ميكنه:خيلي زبونت دراز شده اگه همه موشا مثل توباشن كه همشون تو مشتمن خانم موشه .

ازاين بحث لذت ميبرم:خب حواست باشه اين خانم موشه سرتو به باد نده اقا گربه؟

شاهرخ:نه خانوم موش مرگ موش براي همين موقعهاست كه وقتي حوصلمو سربردي بدم نوش جون كني.

مريم:اره هست اقا گربه ولي مواظب باش باش همين موش مرگ موش خورده غذاي لذيذت نشه.

موشكافانه نگام ميكنه چونم رو ميگيره:فكراي بكري تواين مغزكوچولوت داري .استخوان سرم رو فشارميده:ولي من ميشكنمش همه رو ميكشم بيرون بلبل زبوني بسه اوندفعه كه به فروغ دلبندم حمله كردي چيزي بهت نگفتم امادفعه بعد جورديگه اي جوابتو ميدم.

سرتق بازي درميارم:اگه يه بارديگه دست رو بچم بلندكنه منم طورديگه اي ادبش ميكنم (باپوزخندي)البته بايد خانوم حقوقدان خوش درس گرفته باشه چون من استاداش نيستم كه گوشمو بپيچونن من گوش خودشو ميزارم كف دستش نصيحتش كن دلبرمن.

شاهرخ:بتازون يه جايي محكم افسارتو ميكشم مطمئن باش.

مريم:منتظرم بازجووووووووو.

خوب از پسش براومدم كم اورده مريم قبل مرد اين حالا كه جلوش وايساده مريم اصلي كه فكرميكردعاشق اين نكبت شده.

بذاي نامزدي لباس مناسبي انتخاب ميكنم پوشيده كت .دامن كه قدش از مچ پام كمي بالاتر رنگشم به مشكي برداشتم براي من مجلس ختم باحاشيه دوزي نقره اي با كفشاي مختلط از مشكي ونقرهاي كه بيچاره بيبيگل به زور برام پيداش كرده چون منوهنوزم نميزاره بيرون برم مخصوصا بعداون حرفا.

خب موهام كه حالابلندترشده ميدم برام فرش ميكنه باارايش عالي پشت چشمام رو سايه نقره اي زده كه با مردمك مشكي چشمم متضاد جذابيتش رو صدچندان كرده بيبيگل مدام برام اسپنددودميكنه مراسم خونه خودشونه منواشكان وبيبيگل همراه راننده ميرويم داره برف ميادازديدنش غرق لذت نمشم تمام احساسات منو كشت جالبه دارم ميرم نامزدي شوهرم خب اميدوارم هميشه يه چشمش اشك باشه يه چشمش خون اين فروغ خانم فكرميكنه داره شاهرخ روازچنگ من درمياره ولي نميدونه اين تلويزيوني كه انقدربراش هيجان داره به محض زدن به برق كل سيمكشي ساختمون رو ميسوزونه اره عزيزم خوش باشي باهاش.

به محض رسيدنمان خدمتكارپالتو پوستم رو ميگيره حالاحاضرم همون ژاكت دستباف مادرم رو داشتم به زمان قبل برميگشتم همه بالباساي خارجي اومدن يه چندتاامريكايي هم هستن وقتي كسي رو مخاطب قرارميدن طرف مقابل ازهيجان چرندجواب ميده خودفروخته ها همه رو درمهماني هاي قبلي ديدم براتون وصف كردم همه جا پرازگله موزيك هم براي خودش مينوازه صداي هلهله مياد هردوشون دست دردست واردشدن فروغ رو خيلي قشنگ اراستن پارچه هاي لباسش هم كه از خارج اومده اسم كشور رو نام نميبرم چون دقيق نميدونم همه بهشون تبريك ميگن منم بالبخندتلخي تبريك ميگم بهشون فروغ باديدنم اخم كرده اهميتي نداره من بخاطر بچم اومدم كه نامزدي باباشه به ريزه كاري لباسش نميپردازم چون واقعا دلم گرفته من ارزو نداشتم اينطوري برام جشن بگيرن اين مدليش بخوره توسرم ولي باابرو ميومدم خونه بخت حالامكه لنگ درهوام هرموقع بخواد صيغه ام رو فسخ ميكنه ميگه هري.

نميدونم توموقعيت من بودين بدونين كه ارزوهاي داشتم به هيچكدوم نرسيدم حسرت به دلم ايكاش همون موقع به پسرهمسايه روبرويمون ميرفتم بيچاره چندباراومد مامان گفت داره درس ميخونه اونم بااينكه اصلا اين موضوع باب نبود قبول نكرد ميترسيدم بعد عقد بزنه زيره همه چي خودش نه خانوادش ....بابيتابي اشكان ازفكروخيال بيرون ميام نفس عميقي ميكشم مثل هردفعه عقده هام رو فرو ميدم.

شاهرخ با فروغ ميرقصند براشون گلاي پرپرشده ميريزن همه اينها برنامه ريزي خودشه فروغ تواسموناسيرميكنه ولي شاهرخ سرحال نيست اينجوريه وقتي به مراددل ميرسه ازش زده ميشه ديگه مثل كف دست ميشناسمش.

بازم اين اومده سراغم ولي بهتره مودب باشم خدارو چه ديدي شايدتونست كمكم كنه هرچند سگ زرد برادر شغال بالبخندكيگويم:سلام تيمسار حالتون خوبه؟

تيمسار ارام طوري كه منبشنوم:سلام ازماست شماخوبين ميدونم اين توله سگ حوصله اي براتون نذاشته .

جلوي زبانم رو ميگيرم كه نيش نزنه :مشتاق ديدارتون بودم بانو چراتومهمونيها شركت نميكردين.

راست راست تو چشمم نگاه ميكنه به روي شريف هم نياره مردك به خاطر تو تموم بدنم ذغال شد:ماافتخارحضوردركناشمارو نداشتيم جناب تيمسار.

تيمسار:افتخارازبندست حالا افتخارميديد كمي باهم برقصيم.

ديگه خيالم راحته كه هواروشنه هيچ غلطي نميتونه بكنه روبروي هم ارام تكان ميخوريم چشم ازصورتم برنميداره بالاخره هم طاقت نمياره:بانو امروز خيلي زيباشدين ازديدنتون سيرنميشم .

بالبخند:شمالطف داريد تيمسار.

از درون ميگريم حالاميفهمم كه هنوزاين لعنتي رو دوست دارم چون بااينكه مردان برازنده اي اينجاهست منتظريه فرصتن ولي هيچكس به چشمم نمياد باحسرت نگاهي به شاهرخ ميندازم اوهم نگاهش به منه ولي جهت نگاشو تغيير ميده دم گوش فروغ چيزي ميگه كه اوهم بالبخندي مستانه جوابش رو ميدهد .

لب به مشروب حتي ابجو نميزنم همون يه بارم اشتباه كردم چون خدامو فراموش كرده بودم هرچنداون منو فاموش كرده به كدام گناه نميدونم فقط ديگه گوشه چشمي هم بهم نداره كه اسيراين كافرها شدم .

وقتي بريز بپاش اينجارو ميبينم ياد همه بچه هاي كه ازنزديك ديدمشون كه حسرت غذايي بجز سيب زميني داشتن لباساي اينا كجا اون بدبخت بيچاره ها كجا خيلي وقته انقدر بلاسرم اومده كه يادي ازشون نكردم ولي الان ديگه همه چيز تموم شده فكرم ازاد ميشه اگر از اين قفس رهابشم ميچسبم به درسم گورباباي سياست بخاطر هيچي ايندم تباه شد بقيه ياميمردن يا خودشونو ميكشتن ولي من اشكان چيكاركنم بندازمش زيردست اين افريته .

نميدونم چقدرگذشته كه ميزشام اماده شده گوسفنداي كامل بريان شد چندنوع غذاكه به عمر 19سالم نديدم كمي غذا ميكشم بدم اشكان اصلا اشتها ندارم گوشتهارو تكه تكه ميكنم ميزارم دهانش راستي يادم رفت بگم دندان دراورده هرچند دير ولي اين چهارتاش دلمو برده مخصوصا موقع غذاخوردن كه بادندانهاي جلوش ميجوه نگاش به ميز غذاست ازهركدام كه ميخواهد بازم برميدارم ميترسم همه رو قاطي كنه انقدر جيغ ميزنه ابروريزي ميكنه كه ناچارميشم بدم بهش اخه تزيين انهام عاليست هرادم سيري هم به اشتها مياد.خداروشكرسيرشد بعدازلحظاتي همه رو فراميخوانن حلقه به دست هم ميندازن كيك ميبرن ازوصف حالم عاجزم اين تيمسارم براي خودش حرف ميزد فقط سرمو تكان ميدم .

ازبيبيگل ميخواهم كه زودتر برويم اوهم طبق معمول اشكان رو بهانه قرارميده درحاليكه داره كيف ميكنه ازاهنگ به وجداومده نميخوام بخاطرخودم شاديش رو زايل كنم چون توخونه فقط مارو ميبينه ازديدن اين همه ادم خوشحاله بچه هام سرگرمش كردن با قدماي ناهمسان ميره دنبالشون بيبيگل رو هم منصرف ميكنم غم رو تو نگاهم خونده اه ميكشه بچزاين كاري ازدستش برنمياد .

اونهاخوشن يعني همه خوشن الا من بالاخره مهموني كذايي تموم ميشه راهي ميشيم اشكان مست خوابه خودمم ميرم حمام يه دل سيرميگريم خداروشكرهميشه بعدازحمام چشمام سرخ ميشه پس كسي شك نميكنه باري پيشاني نوشت خودم رو تخت دراز ميكشم نميدونم چقدرزمان گذشته شاهرخ وارد اتاق ميشه خودمو به خواب ميزنم خم ميشه اشكان رو ميبوسه نفس عميقي ميكشه ميره بيرون.

از روزنامزدي مدام اينجاست تا شوهرشو از سر نكشم اون اومده رو من ولي پررو منم پايين نميرم ازبيبيگل شنيدم رابطش با اشكان خوبه اره ديگه بايد يه جوري منوازاين خونه بندازه بيرون يا نه داره وابستش ميكنه بچمو بهم زيادي ميدونن دنياسرناسازگاري داره با من.

هيچ جزحسرت نباشدكارمن

بخت بد بيگانه اي شد يار من

بي گنه زنجيربرپايم زدند

واي ازاين زندان محنت بارمن

مدتي ميشه نريدمش توي عمارت جلويين امروزبيبيگل ميگفت:اصلا ازاين دختره خوشم نمياد همه كاراش رياست اقام روي خوش نشانش نميده وقتي حرف ميزنه توجهي بهش نداره همه فكروذكرش اشكان اونم هرصش درميادمادر مدام ميخوادازجلوي چشماش دورش كنه مادرجون.

ميدونم كه اهل غيبت نيست ببين چقدر سدبهسرش گذاشتهكه صداي اينم دراومده.

بايدزيروبم زندگيش روبكشم بيرونبهترين فردهم بيبيگل چون ازبچگي شاهرخ رو بزرگ كرده پس همه خاندان اينها رو بايد بشناسه.

ميگويم:بيبيگل شمافروغ ميشناسيش ميخوام همه چي دررابطش بدونم.

تسبيحش رو ميچرخونه:سرم ميرفت اين حرفاروبه هيچكس نميزدم ولي چون رقيبته بهت ميگم مادرازبچگيش افاده اي بود خودش كفشاشو درنمياورد خدمتكارا رو مجبورميكردگول ظاهر زيباشو نخور با اون همه ارايش ميمونم خوشگل ميشه حرفه اي مادر درسش به زور بهترين معلمها تازه قبول ميشدولي هميشه شاگرداول مدرسه بودديگه خودت كه بهترميدوني وقتي خبراول شدنش اومد همين چندسال پيش اقا انقدرخنديد كه حدنداشت باتلفن كلي سربه سرش گذاشت كه اخرم تلفنو قطع كردباباش چه جشني گرفت اقام فرستارش فرنگستون راستش يه سربازي ازگارد رو دوست داشت ولي پسره محل سگ بهش نداد بيچاره رو انداختنش بيرون اونم خيلي زرنگ بود ديدمش از چهره مادرجون جاي پسرم باشهخيلي قشنگ بود بهش حق دادم اونم از جذابيتش استفاده كرد ازدختراي همين سرهنگا رو فراري داد بيچاره سرهنگم ازابروش براشون جشن گرفت جشني كه مادربه عمرم نديدم الانم خودش چون جربزه دار بود شده افسرگارد ديدي براي جشنش چقدرمته به خشخاش گذاشت كه اونم قربون خدابرم نيومدن يعني دختره نذاشت اين زبل خانوميشناسه ازبين اين همه جونم اقا روانتخاب كرد كه از هرنظريه سروگردن از پسره سرتره ولي مادرجون........ .

ازادامه حرفش منصرف ميشه به نمازش ميپردازه پس طرف مقابلم عقده اي قربون خدابرم هرچي ديوونه ست گير ماميافته .

اشكان ديگه راه ميره هرچند تنبلي ميكنه موقع خوراكي مثل برق ميدوه ولي زمانهاي ديگه مثل خرس ارام ارام ميايدتازگيها ميگه ما...ما اينم از حرف زدنش روزبه روز كه بزرگتر ميشه وابستگيم شديدترميشه هرچندموقع حاملگيم بامشت بهشكمم ميزدم ولي حالا فرق داره تنها داراييم تو زندگيه.

قراره شاهرخ باخانواده عموش برن شمال بيبيگل ساكش روهم اماده كرده اشكانم اين گوشه افتاده چندروزه بيحاله حالا ميفهمم كه مريض بيبيگل مدام داروگياهي بهش ميذه تا تبش پايين بياد از دكترخوشش نمياداخه خودشم بيمارشدني با همين گياهها خوب ميشه بدون اينكه ببينمش رفت يعني خودم نخواستم بچه روبوسيد رفت به بيبيگل هم سفارشش رو كرد بله ديگه خانوم ميخواد خوش بگذرونه سرخر ميخواد چيكار .

اشكان از شدت تب ميسوزه بيبيگل خودش به دكتر زنگ ميزنه خدانگه دارش باشه زود هم امد .

دكتر:پس چرا انقدردريرخبرم كردين.

با نگراني :مگه مريضيش چيه دكتر؟

دكتر گوشي رو روي سينه اش تكان ميده:انفولانزاست بفرستيد داروهاشو بگيرن.

بيبيگل مثل فشنگ درميره تا اقارحمت رو صداكنه من كه جايي رو نميشناسم واي بچم داره پرپر ميشه اشكام روونه .

دكتر:براش سوپ رقيق درست كنيد تنقلات هيچي بهش ندين تابهتربشه داروهاش رو بايد سروقت بخوره اتاقش گرم باشه .

به محض امدن اقارحمت دكتر امپولش را ميزند كلي ازش تشكرميكنم كناربسترش نشستم براي خودم مويه ميكنم

طفلي غنوده دربرمن بيمار

باگونه هاي سرخ تب الوده

باگيسوان درهم اشفته

تانيمه هاي شب نياسوده

موهاشو نوازش ميدهم درخواب ناله ميكنه واي مادرحالا ميفهمم چراتاصبح بالاي سرم مينشستي مدام دستمال نمدار رو پيشانيم ميزاشتي مادرها راست ميگن تاخودتتون مادر نشيد نميتونيد مارو درك كنيد

نزديكاي صبح تبش پايين امده نماز شكر ميخوانم بيبيگل براش سوپ درست كرده ازخوردنش امتناع ميكنه ولي بادعواهم كه شده بهش ميخورانم طفلي بغض كرده سرش رو ميزارم رو سينه ام ميگم:عزيزدلم وقتي كه خوب شدي يه عالمه غذاهاي خوشمزه ميدم بخوري برات قاقا ميخرم ولي بايد خوبشي بعد باشه عزيزم.

نگاش ميكنم انگارميفهمه چي ميگم اسم قاقا روخوب ميشناسه باچشماي معصومش دلمو ميلرزونه بهش شير ميدم حمامش ميكنم ديشب خيلي عرق كرده بود عاشق بوي عرق تنشم وقتي ميبرنش عمارت جلويي لباساش رو بو ميكشم .چنرروز طول كشيدتابهترشدتواين مدت لاغر شده وقتي دكتربهش امپول ميزد جيغاي بنفش ميكشيد ديگه دكترو ميشناخت به محض ديدنش به لباسم چنگ ميزدتاكسي نتونه ازم جداش كنه .

امروزحضرت اشرف بعدازيه هفته برگشتن پوستش تيره تر شده معلومه زيرافتاب نشسته من كه تا قمم نرفتم نميدونم شمال چه جوريه وقتي از درواردشدمن داشتم با اشكان بازي ميكردم به محض ديدن اشكان خشكش زده ميگويد:بچه چرا اينطوري شده ؟

جوابش رانميدهم شب بيداريهاشو هزار دردسرش مال من اقا ترتميزفقط بازيش بده دادميزنه:باتوام مگه كري پرسيدم چي شده؟

منم عين خودش صدامو ميبرم بالا:تاحالاكجابودي هان؟مسافرت خوش گذشت بله بايدم خوش گذشته باشه كجابودي وقتي اين بچه داشت توتب ميسوخت هااااااااااا وردل فروغ خانوم انفولانزا گرفته بود براي اينه كه لاغر شده فهميدي؟

اشكان رو ميگيره به سينه ستبرش فشارميده مدام سروصورتش روميبوسه ميگويد:چرابهم خبر ندادين تابيام.

باپوزخند:چه جوري اقا؟

بلندميشه ميخوادباخودش ببرتش جلوش ميايستم:حق نداري ببريش معلوم نيست بابچم چيكاركرده كه اينجوري مريض شده خودتم ميدوني سابقه همچين چيزي نداشته گفتي برام كلاس بچه داري بزاره معلومه لباس بچه كمه ميبرتش سوارتابش ميكنه اينم قهقه اش ميره هوا همونجورعرق كرده ميبره توحياط ميچرخونتش به نظرتم داره محبت ميكنه نه جانم ميخوادبچموبكشه يادت باشه اگه اتفاقي براي اشكان بيافته به ارواح خاك مادرم قسم باهمين دستام زير چاه توالت كمارسوزي جونت زنده به گورش ميكنم هرموقع خواستي ببينيش بيااينجانترس جلوي چشمت ظاهر نميشم ياوقتي ميبريش پيش دلبرجونت بايدخودم باشم تا يه موقع زهر بهش نده .

ازچشمام خشم زبانه ميكشه بيحرف سرجاش ميشينه نميتونه حرفي بزنه لاغرشدن اشكان گواه حرفامه.

ميگويم:نميخوادبه بچه من برسه مادرمرده نيست خيلي بچه دوست داره يدونه عين من بزارتودامنش شما كه متخصصي ..(قهقه ميزنم) واي فكركن عروس باشكم بالا اومده واردسالن بشه اي خدااااا.

ازشدت خنده اشكام سرازيرشده باعصبانيت:دهنت رو ببندد فروغ انقدربرام ارزش داره كه نخوام همچين كاري باهاش بكنم ولي تولايقش بودي كه حامله بودي كه صيغه ات كرئم ارزش وقرب ادما فرق ميكنه خانوم.

خون خونمو ميخوره:بله ايشون لايق بالاترازاينهاست معلوم بود نامزدنشده خودشويله داده بود تو بغلت اين تويي كه نميخوايش وگرنه حيوونتر ازاين حرفايي من ميشناسمت درضمن من به خواست خودم نپريدم توبغلت يادته كه عينه خروس وحشي بهم حمله كردي وگرنه من بينيم رو به كت توهم پاك نميكردم الانم كه ميبيني اينجام فقطوفقط بخاطر بچست .

باخنده ميگويد:نه كه دختره امپراطوري ماهارو قبول نداري خوبه زيروبمت رو ميدونم اگه گذاشته بوديم بابات كشته بودت مثل اينكه غذاي شكمت و لباس تنت بهترشده واسه ما دم دراوردي.

باخونسردي:نه همه چي يادمه من اون زندگي روبه زندگي سگي شماترجيح ميدم بابام خوب خاطرم هست بخاطرهمين ازجنس شما متنفرم زندگي فقيرمون رو به روم مياري ولي توام يادت نرفته كه همين پاپتي شده اول كه فروغجون كودن جاي منو گرفت ميدوني چقدركتاب خوندم فعال سياسي بودم چون جنمش رو داشتم واي فروغ چي بهش بگو وزيركيه بهش بگو سوسياليست كمونيست چيه بااينكه دختر سرهنگه نميدونه ازبس محدوده نوك دماغش رو ميبينه نه عزيزم ارزش ادما به پول وثروت نيست به شعوربالاشه كمالاتش من فقر مالي رو به فقر شعوري ترجيح ميدم امثال ادمايي عين توهمانندخوك زندگي ميكنيد تولجن حمام ميگيريد شهوترانيد تو خوكدوني هم خوشيد كه البته اين كاخهاي كه ساختيد دوام نداره تاريخ دوباره تكرارميشه هيچكس باثبات نيست .

فقط خيره نگام ميكنه چون همه كتاباي رو كه توكتابخونه هست براي مدل خوندم شايدبيشتراز 200تا.

نميتونه جوابم روبده يهني جوابي نداره كه بده ميگويد:بيبيگل ....بيبيگل كجايي؟

بيبيگل مثل هميشه قرقي مانند اومد:سلام اقا سفربي خطر خوشگذشت؟

شاهرخ باهركي بدرفتاربودالا بيبيگل:سلامت باشي برو چمدونه خودتونو ببند ميريم شمال براي بچه لازمه.

تعجب كردم نيامده دوباره ميخواهد برودبيبيگل:چي شماكه الان رسيديد .

شاهرخ:تاميام اماده باشيد.نگاه خيرش روبهم ميدوزه منظورش اينه كه حرف نزن.

اينچنين راهي شديم چهارتايي اشكان از ديدن سبزي اطراف به وجداومده بيبيگلم زيرلب صلوات ميفرسته براي عصرانه كنار جاده نگه ميداره تادل و جگر بخره اب دهان اشكان راهي ميگويم:يه موقع مسموم نشه تازه خوب شده.

دوباره حركت ميكنه اشكان اشك ميريزه شم قويي توشناخت خوردنيها داره.خودمم اولين باره اصلا ازتهران خارج شدم بروي خودم نميارم هنوز حرفاش توگوشن زنگ ميزنه از سرسبزي ميط لذت ميبرم چه هوايي عالي جلوي ويلايي ميايستدبوقميزند دربازميشه خدايي دهنم بازمونده چه نماي زيبايي داره از سمت ديگه دريا مشخصه چقدرهم كه زيباست ابي ابي خدمتكاروسايلمان روجابجاميكنه شاهرخ دوباره سوارماشين ميشه وميره نميدونم كجا نه خودش گفت نه من پرسيدم .

لباساي اشكان عوض ميكنم بيبيگل هم رومبل چرت ميزنه دقايقي بعد شاهرخ دست پراومده خودش وارد اشپزخانه ميشه با سيخهاي انباشته از دل وجگر ميره تو حياط.

هرسه مون ازبيكاري همراهش ميرويم اشكان اب دهنش راه افتاده مدام پاي شاهرخ رو ميچسبه اونم عين بچه گربه قطعات كوچك ميزاره دهنش به محض اينكه دهنش پرميشه ميره ميچرخه دوباره برميگرده.

ازاين اخلاقش خوشم مياد مثل اونهاي ديگه نيست كه حتي به فرزندشونم محبت نميكنن سيخهاي ماراهم ميدهد ميگويد:منواشكان ميريم كنار دريا شمام مياييد.

ميرم داخل ساختمان لباس زخيمتري براي اشكان ميارم هردوشون ميروند.

منم بعدازحمام ميخوابم صبح باسروصداي بچه بلند ميشم بعدازخوردن صبحانه ميريم كناردريا يه لحظه خشكم ميزنه زنها چه لباساي پوشيدن كه نبودنش بهتره اينطوري جلب توجه ميكنن مردها هم همچنين خجالت ميكشم نگاشون كنم شاهرخ بالباس ميره داخل اب اشكان ازهيجان جيغ ميكشه نگاهم به اندام اوست تاحالااينجوري نديده بودمش خيلي ورزيده مخصوصا با شانهاي پهنش جلب توجه ميكنه چندتازن حسابي حواسشون به اوست ديگه حسادت براي من معنا نداره متعلق به ديگريست بعضيها باحسرت بهم مينگرند صداي طبل از دورخوش است ولي بااينكه عذابم ميده دوستش دارم .من با بوليز وشلوارامده ام كه خودش باعث توجه ديگرانه كه ميگن اين يكي ازپشت كوه اومده پسران دسته جمعي به اب زدن شوخي ميكنن همه حواسم به انهاست وقتي هردوشون كنارم ميشينن يه لحظه حسرت زنهاي ديگه رو دارم كه باخانواده اومدن.

تواين مدتي كه اينجاييم مدام به اشكان ميرسه مثل قبل شده ازماهم چيزي دريغ نداشته برامونم سوغاتي خريده ميخواد ازش خاطره خوش داشته باشم شبا اشكان بينمون ميخوابه اينجوري خودم راحتترم خودشم از حركتم جاخوردولي به رويش نياوردوقتي همه خوابن كنارپنجره ميايستم همه جارو تاريكي فراگرفته ولي نور ماه روي دريا پخش شده انعكاس قشنگي دارهصداي شاهرخ منوازخيالات ميكشه بيرون:ميدوني فروغ چي ميگه دوست داره عروسيمون رو توهمينجابرگزاركنيم به نظرت خوبه؟

مريم:خب انقدرارزش داره كه همينجا عروسيتون رو برگزار كنيدخيلي هم قشنگ ميشه وبراي همه بيادماندني .

شاهرخ:ميدوني تنهاازچيت خوشم مياد؟

شانه هام روبالاميندازم ميگويد:از سرسخت بودنت تنهاكسي هم هستي كه ازاجراي حكم فراريش دادم البته اجراشدنه كامل.

مريم:خاطرم هست مثل اينكه خيلي دوست داري به گذشته برگردي شايدبراي توپرخاطره باشه براي من نيست اميدوارم ديگه تكرار نشن.

شاهرخ:اره چون چندوقته دارم گذشته رو مرور ميكنم مخصوصا اون شبي كه همه احساست رو بهم گفتي الانم روي خرفت هستي؟

ميخواد عذابم بده خردم كنه ميگويم:اونشب احساساتي شدم جدي نگير همش عادت بود تواين مدت بهم اثبات شده اسمش دوست داشتن نيست باوركن.

شاهرخ:به نتيجه خوبي رسيدي چون براي خودت بعداز ازدواجم سخت ميشد.

ميره كه بخوابه ميگويم:تواين مدت من ازت چيزي خواستم يانه؟

شاهرخ:منظورت رو بگو.

مريم:سوالم جواب داشت.

شاهرخ :خب ..........نه.

مريم:تو دردنيابه چيزي اعتقادداري؟

شاهرخ:اين سوالها براي چيه؟

مريم:خواهش ميكنم جواب بده.

شاهرخ:فرض كن اره.

درحاليكه پشتم رو بهش كردم :تو رو به همون چيزي كه اعتقادداري بزار منواشكان بريم بخدا برات دردسر درست نميكنم شناسنامه هم كه برام گرفتي پس مشكلي نخواهم داشت اشكانم ميخوام تازير دست نامادري بزرگ نشه بزار ازادشم ازاين وضعيت خسته شدم قبول ميكني.

شاهرخ:اولا ادم بايدموقع صحبت طرف مقابلش رو نگاه كنه دوما خودت چي فكر ميكني اجازه ميدم؟

روش خودم رو درپيش گرفته:ميدونم ولي شايد تجيدنظركني.

شاهرخ درحالكه دراز ميكشه :توميتوني بري ولي اشكان نه .بحثم نكن كه حوصله ندارم.

مريم:اگه قول بدي خوب مراقبش باشي شايد.....

مريم:ببين اگه قول بدي مراقبش باشي ميدوني كه فروغ ازش متنفره جلوي توظاهرسازي ميكنه منم ميتونم به فكرزندگيم باشم تاچندسال بايدحبس شم خيلي وقته بيرون نرفتم روزنامه نخوندم ازبچه ها خبرندارم من به هدفم هنوزنرسيدم حقموهنوز نگرفتم ميخوام فعال باشم قول ميدي شاهرخ؟

شاهرخ پوزخندي ميزنه:دخترتوادم نشدي مثل اينكه شكنجه هاي اردشيريادت نرفته اخه شما جوجه فكليها ميخواييدچيكاركنيد درضمن خودت ميدوني كه بيشتراوقات سركارم يا ماموريت پسنميتونم قولي بهت بدم اگه بچت رودوست داري خودت نگه داريش كن همين.

مريم:پس شاهرخ بزاربامن بياد مگه تاچندوقت ديگه بافروغ عروسي نميكني ؟

شاهرخ:خب منظور؟

مريم بالحن ملايمي :خب شماميتونيدبچه دارشيداگه بچه هاي فروغ بدنيابياداشكان ديگه يادت ميره درضمن سرتونم شلوغ ميشه باشه ؟

شاهرخ روتخت نيمخيزشدترسيدم ازصورتش:ببين به نظرت من خرم نننننننننننه بچه گول ميزني وعده وعيدميدي درضمن اينم بايدبهت بگم فروغ ازبچه متنفره بخاطرهمين قرار گذاشتيم ازتوبچه داربشم هرچندتا كه ميخوام خودمم سه تا بچه تپل مپل مثل اشكان ازت ميخوام هروقت اينا سه تاشدن شماميتوني هرجهنم دره اي كه خواسي تشريف ببري براشون پرستارميگيرم تامزاحم فروغ عزيزم نشن ملطفت شدي يانه؟؟/؟

خشكم زده با چشمان خون گرفته نگاهم ميكنه يعني من انقدرپستم كه فقط ازم مثل مرغ جوجه كشي كنن باقدم بلندبالاي سرش قرار ميگيرم چندتا سيلي بهش ميزنم دراخرم اب دهانم رو به صورتش تف ميكنم:اشغالاي عوضي فكركردي ميزارم بازيم بدين كه بشم ماشين جوجه كشي اقا كه فروغ خانم نميخواد هيكلش بهم بريزه نه عزيزم توخيلي خري مطمئن باش ازاون مردتيكه افسرگارد دوجين ميزاييدتاپابندش كنه اين اشكان اينم تو قيدشوميزنم .

از توكمد لباس مناسبي برميدارم ميخوام ازاتاق خارج بشم ميگويد:اين وقت شب كدوم گوري ميخوايي بري ؟/

جوابش رونميدم ازاتاق خارج ميشم به سرعت پله ها رو ميرم پايين افتاده دنبالم از ساختمون خارج ميشم به سمت ساحل ميدوم مثل سايه دنبالمه دادميزنه:كجاميري باتوام گيرچندتا اوباش ميافتي وايسااااااااا احمق.

منم دادميزنم:اراذل اوباش روبتوترجيح ميدم احمق تويي بافروغ جونت.

چون سبكم راحتتر ميدوم بااون هيكل ولي دوندگيش خوبه اين حرفم روكه شنيد سرعتش اوج گرفت چندثانيه طول نكشيد كه موهامو ازپشت كشيد دوردستش پيچونده :كه اونا رو به من ترجيح ميدي اره بهت فرجه دادم بدوي من ركورد دارم تودوره نظامي يادت رفته توامريكادوره ديدم جوجه .موهام رو هرچه بيشتر ميفشاره.

دادميزنم:همونا سگي مثل تورو تربيت كردن ولم كن مگه نگفتي بي اشكان ميزاري برم خب دارم ميرم ديگه چي ازجونم ميخوايي؟

شاهرخ:اين وقت شب بدون پول ؟

مريم:اونش به توربطي نداره (ازحرصم نفهميدم اين حرف چطوري از دهنم دراومد)بالاخره اشغالاي مثل توپيداميشن تابراي يه شبم كه شده نگهم دارن تازه پولم بهم ميدن اينجوري تونگران نباش پولشم جورميشه.

انقدرسيلي به صورتم زدكه سرم به دوران افتاده تف ميكنه توصورتم :هرزه پس كارت ميشه پتيارگي اره ولي من پول بشتري بهت ميدم امشبو مهمونم باش .

دادميزنم بادست جلوي دهانم رو گرفته منو ميبره اتاق زيرشيرواني كه ديگه صدام به هيچكس نميرسه درو قفل ميكنه اينجا يه تخت هست با يه ميز كه چون تاريكه نميدونم روش چيه هرچقدر تقلاميكنم فايده نداره پرتم ميكنه روتخت دست ميكنه توجيبش پولها روميريزه رولباسم :بيابسه يابازم ميخوايي هان ؟؟؟

همه رو پاره ميكنم :اشغال رذل فكركردي منم مثل فروغ جونتم ننننننننننه ازته دل فريادميزنم باتعجب نگاهم ميكنه سرمو بين دستام گرفتم همينجور فرياد ميزنم نزديكم ميشه صورتش روجلومياره بادندانهام گازش ميگيرم دادميزنه :ولم كن سگ .

بادستاش به عقب هولم ميده بادهانش از سرشانه ام گازي گرفت كه فكركنم ازجاش كنده شد دادميزنم:ازت متنفرم ازهمه بيزارم ازبابام ومامانم كه زاييدم چرامنوبوجداوردن ميخوام بميرم خسته شدم روانيم كردي .

به طرف پنجره كوچكي كه هست ميرم تويه چشم بهم زدم خودمو ميندازم پايين فاصله ام زياده با زمين بين هوا معلقم دستام رو گرفته نصف بالاتنه خودش اومده بيرون دادميرنه:ديوونه محكم دستمو بگير.

ميگويم:كه برگردم دوباره به همون جهنم دستمو ول كن .

تقلا ميكنم تادستم روازدستش بكشم بيرون دادميزنه:اينجوري بازم ميري جهنم اين جهنم من راه گريزي داره ولي اونجا نه مگه اعتقادنداري خودكشي گناه پس دستمو ول نكن .

درحاليكه ازترسم ميگريم ميگويم:خودم ميخوام توچكارداري .

صداي گريه اشكان توحياط پيچيده بغل بيبيگل بچم ترسيده وقتي ديده هيچكس پيشش نيست بيبيگل حواسش به بالا نيست مدام ميگويد:مريم...........مريم........ا قا ..........اقا اخه كجارفتين اين بچه خودشو هلاك كرد .

شاهرخ همه صورتش پر از عرق شده دادميزنه:بيبيگل مااينجاييم.

بيبيگل نگاهي به بالا ميكنه فرياد ميكشه با يه دستش كه ازاده محكم به صورتش ميزنه:اقا توروخدا دستشو ول نكني .

اشكان گريه اش بند اومده بهمون ميخنده فكرميكنه داريم بازي ميكنيم.

بيبيگل ميزه سراغ سرايدار اوهم به سرعت برق خودشو ميرسونه پاهاي شاهرخ رو كه ديگه كم مونه بيافته ميگيره ميكشدش داخل شاهرخ به سلامت وارد ساختمون ميشه موقعي كه داره ازپنجره ميكشدم تو:دوست داري حالاولت كنم بري پيش مادرت؟

پرو جواب ميدهم :اره خودت نذاشتي .

شاهرخ:الانم ديرنشده هولم ميده بيرون چشمام رو ميبندم جيغ ميزنم ميكشدم تو بغلش :عاشق اين اخلاقتم.

خشكم زده باتعجب نگاهش ميكنم ميگويد:نگفتم عاشق خودتم ازاين كله شق بازيات خوشم مياد زن عين تو نديدم ايندفعه بيخير گذشت دفعه ديگه خودم پرتت ميكنم بيرون اگه بازم ازاين چرت وپرتها بگي شيرفهم شد؟

از رو نرفتم:چطور توهرچي دلت ميخواد هركاري دوست داري انجام ميدي ولي مني كه فقط حرفش رو ميزنم اينجوري عذابم ميدي.

شاهرخ:بچه اي هنوز خانم كوچولو مردا اگه بخوام ميتونن با هزارنفرباشن مثلا خود من انقدر تو عمرم زن ديدم كه نهايت نداره يادت باشه اونا خودشونو دراختيارم يزاشتن .ولي زنها محدودن بايد تو عمرشون بايك مرد باشن همين اين ايده منه.

حرصم رو دراوره: خب منم بالاخره ازپيشت ميرم بامردي ازدواج ميكنم كه واقعا خواسته دلم باشه ايده ات رو براي خودت نگه ار درضمن فروغ.........

صداي بيبيگل مانع ازادامه بحثمان ميشود :واي خداروشكر چه كارها ميكنيد مادرجون زهرم اب شد بچه رو بگير هلاك شد بلند شده مدام ميگه ميمي (به سينه ام ميگفت ميمي)بغلش ميكنم تودلم ميگم اگه ميمردم چه بلاي سرت ميومدعزيزم فروغ ديگه هركاري ميخواست باهاش ميكرد.

بادستاي تپلش ميزنه به سينه ام بااينكه بهش غذاميدم بازم دست بردار نيست بيبيگل تنهايمان ميگذارد رو تخت مينشينم بهش شير ميدم شانه ام خيلي ميسوزه ازش خون مياد شاهرخ حواسش به ماست ميره چنددقيقه بعد با باند ودواگلي برميگرده وقتي پنبه حاوي بتادين رو مزاره رو زخمم انگاراتيش ميگيرلبموميگزم دندانهاي سگ بايدبيادجلوش لنگ بندازه ميگويد:ماتو دروان اموزشي گوشت خام هم ميخورديم بخاطرهمين دندانهام قوين.

اشكانم ماچ ملوچ راه انداخته تا ميبينم حواسش به اشكان ميگويم:شاهرخ بزاربريم ما اگه بخواي قول ميدم هيچوقت ازدواج نكنم اينجوري براي فروغم راحتتره .......

كلامم را ميبرد:همين دوساعت پيش داشتيم بحث ميكرديم غيراز اينه يادت رفت برات گفتم ماچه تصميمي گرفتيم بهتره عاقل باشي بشين بچتو بزرگ كن اگه ازادت كنم بازم ميري جزو همون ادما ميشي تكليف اشكان چي ميشه هام بهش فكركردي ؟

مريم:لااقل يه خونه جدابگير تامستقل باشم اين كه ميشه.

شاهرخ:بحث نكن كه حوصلموسر بردي تازه بايدبه فكر بچه بعدي باشي حرف از رفتن نزن.

مريم:منم نظرمو گفتم من ماشين جوجه كشي نيستم درضمن حواست باشه كه ناغافل نزارم برم كه ديگه دستت هيچ كجا به من نميرسه.

شاهرخ:تهديدم ميكني؟

مريم:تواينطور فكركن الان 3.5از عمرم توديواراي خونه تو به هدر رفت ازم چي ميخواي رك وپوست كنده جوابم رو بده گفتي نميزاري بميرم فقط بايد ارزوش رو داشته باشم اين بچه رو گذاشتي تودامنم رفتارهان تناقض داره دركت نميكنم .

شاهرخ به حالت زومزمه حرف ميزند:اين بچه خواسته دل منم نبود حاضرنبودم كسي بچه اي كه ميدونم صددرصد وجودش ازمنه بخواد زير دست اينو اون بزرگ بشه ميخواستم نشونت بدم دنيا اونجوري كه تصور ميكني نيست در ضمن خدارو فراموش نكن اين وسط وقتي فهميدم توزندان حامله اي بهم وحي شد كه بيارم نگهت دارم پشيمونم نيستم وقتي عذاب ميكشي لذت ميبرم اخه مثل خودم سرسختي عين بقيه زنها عشوه ناز توكارت نيست عين كف دستي درسته بعضي موقعها ميخوام زبونت رو از حلقومت بكشم بيرون چون زبونت نيش داره پادزهرم نداره .

مريم:باشه قبول ولي من تو زندگيت چه نقشي درام همسرتم خواهرتم چيه ام سرگردونم شناسنامم سفيد يه بچه توبغلمه بعدا همين بچه ازم ميپرسه كه من چه نسبتي باهاش دارم بگم مادرتم ميگه پس بابام كو لابد مثل حضرت مريم حامله شدي اينا داره ديوونم ميكنه.

شاهرخ:معشوقه مني نميخوادزيادبه خودت فشاربياري اين بچه هم وقتي بزرگ شد من جوابگوش هستم درضمن صيغه محرميتم يادت رفته؟

مريم:شنيدم زن بيوه رو صيغه كنن ولي نه يه دختر ازدواج نكردرو فكركردي نميدونم چرا عقدم نميكني بخاطر اينكه عارت ميشه بگي دختر ممد مفنگي زنمه ميترسي براي مالت نقشه بكشم يابه پدر نداشتم پول موادش رو برسونم نه اقا .

بچه را دراغوشش ميگذارم بدو ازپله خودمو به اتقمون درطبقه پايين ميرسانم درم پشت سرم قفل ميكنم روتخت ميافتم نميدونم اين كلمات چطوري از دهنم خارج شد انقدر گريه ميكنم تاخوابم ميبره دوباره ضعيف شدم ميدونيد منشا اين ضعفها چيه گذشتمه مايي كه تا قم هم نرفتيم اينا توبهترين منطقه ويلا دارن به داشته ها حسرت ندارم به اينكه فروغ چيش از من بيشتره چرا بايد از نداري ادمايي مثل ماسواستفاده كنن چون فقيريم اگه پدرم ائم گردن كلفتي بود يه روزم تو اون سگدوني نگهم نميداشتن چه برسه به اون شكنجه ها اخرشم سراز اينجا دراوردم بهم يمگه برام بايد بزايي من اهداف بزرگي رو تو ذهنم ميپروراندم به كجا سقوط كردم اگه ماهم ادمي بوديم براي خودمون ديگه شاهرخ عارش نميشد منو بين جمع معرفي كنه امروز همه چي دست به دست داد تاخرد بشم .

امروز سرميز صبحانه با چشمهاي بادكرده حاضر ميشوم بيبيگل ازم سوالي نميپرسدهميشه حالم رو درك ميكنه .باهم كنار دريا ميرويم شاهرخم با اشكان مشغوله زني با لباس شنا ازكنارم رد ميشه مردي ازدور به دنبالش ميدوه به نزديكش كه ميرسه ميگويد:عزيزم سرمانخوري .

زن هم با ناز حوله رو كنارميزنه مگه من از اينها چي كم دارم بگم اين مرد كه

كنارم تا چندوقت ديگه عروسيشه منو بازي داد تموم شد .رويم رو ازانها برميگردانم شاهرخ از ساحل حواسش به من بغض ديشب خودشو كامل رها نكرده ميگويم:بيبيگل من سرم درد ميكنه برميگردم .

باقدمهاي بلند به ويلا ميرسم طاقت ديدن دروديوار ندارم وارد باغ پشت سرم ميشوم پراز درخت پرتقال ونارنج هرچند باري روشون نيست ولي بازم قشنگن سبزي نماد زندگي در طبيعت توزندگي من كه هيچ خبري از نشانه هاي زندگي نيست دارم وقت تلف ميكنم همه حرفها تحقيرهاي فروغ توي مهماني نگاه اطرافيان يا حتي تيمسار كه اونم منو براي مدت كوتاهي ميخواد دختران سرهنگها وبقيه كه چه احترامي برايشان قائل بودن اينا شده بغض و حسرت .بريدم به اخر جاده رسيدم ايكاش همون ديشب ميمردم عجل هم ازمن رو برگردونده همه دنيا ازم بيزارن من اين محبتهاي در گرو هوس رو نميخوام دنبال محبت خالصم منوهمينجوري كه هستم بپذيره .

انقدر قدم ميزنم كه وقتي سرم رو بلند ميكنم نميدونم به كجاامدم به هرطرفم كه نگاه ميكنم همه جا پراز درخت اهميتي نميدم شايد اينجوري خودمو گم وگور كنم هرچندبرنامه ريزي نشدست بازم به از هيچي انقدر دور شدم كه نتونن پيدام كنن يه جايي مثل غارمانند ميبينم خب اينم ازجام خيالم راحت شد يه درونش ميخزم هيچب نداره برام از قصرهم بهتره ديگه هيچكس بهم نميگه بايد خدمتكاريشئن رو بكنم خوابم مياد خسته ام........توخواب صداي گريه اشكان مياد ازت ميگذرم تامثل من نشي عزيزم شاهرخ مواظبته .......... .

از خواب ميپرم هوا داره تاريك ميشه واي چقدر خوابيدم صداي گرگم مياد باصداي پارس سگها جغدم هست همه اينها دست به دست ميدهن تا بترسم ديگه زيبايي ظهر خبري نيست الان تنها واژه اي كه ميتونه وصفش كنه وحشت اميزه مدام سوره حمد رو ميخوانم چشمام رو بستم انگار صداها ثانيه به ثانيه نزديكتر ميشن صداي پارس سگي كه الان بايد كنارم باشه نفسهاش رو حس ميكنم .

صداي نااشنايي مگويد:بايد اينجا باشه اقا؟

شخصي نزديك ميايد فقط صداي له شدن برگها زير پايش راميشنوم ايستادنفسم توسينه حبس شده فقط سوزش صورتم رو احساس ميكنم بهم سيلي زد چشمام رو باز كردم تا ببينم كيه به خودش اجازه داده كتكم بزنه واييييييييي دوباره او .

دادميزنم:چي از جونم ميخواي اينجام راحتم نميزاري .

بازوم رو گرفت:بلندشو حرف نزن ميدوني از كي دنبالتم هام اخرسر مجبور شدم بدم سگ پيرهنت رو بو بكشه دنبالت بگرده اينجا چه غلطي ميكني .

بازوم رو از دستش بيرون ميكشم :به تو مربوط نيست از اشكان گذشتم تاراحتم بزاري چييييييي ميخوايييي هان ؟

شاهرخ:جونت رو بريم خونه ميخوام ازت بگيرم زده به سرت نه نميگي حيوونها بهت حمله ميكنن.

مريم:همين الانشم يكيش كنارم ايستاده.

شاهرخ دندان قروچه اي كرد:پس اماده دريده شدن باش خرگوش كوچولو.

هرچقدر راه ميرويم هنوز به ويلا نرسيده ايم صبح چطور به اينجا امدم شاهرخ جلوتر از من ميرود حواسش بهم هست تا نخوام فرار كنم.

به محض ورودمان بيبيگل شتابان به طرفمون مياد به صورتش ميزنه:مادرجون كجابودي اخه به فكر مانيستي به اين بچه رحم كن راست ميگه هنوز صورتش از اشك خيس انقدر گريه كرده خوابش برده بين خواب هنوزم هقهق ميكنه .

بيبيگل:اخه اونجا چكار ميكردي هان.

مريم بابدني كه هيچ انرژي ندارد :نميدونم بيبيگل فقط ميخواستم قدم بزنم سرمو كه بالا كردم ديدم اونجام ازشدت خستگي هم خوابم برد ديگه هيچي نفهميدم ...... .

بيبيگل برام غذا مياره گرسنه ام بين غذاخوردن يهدفعه اشكان از خواب ميپره جيغ ميزنه وگريه ميكنه گرفتم بغلم پيرهنم رو چنگ ميزنه تا از خودم جداش نكنم يواش يواش اروم ميشه بهش غذا هم ميدم .

بيبيگل:مادر لب به هيچي نزده بهش بده بخوره مدام توخونه سرك ميكشيد وقتي ميخواستم بهش غذا بدم لبهاش رو سفت بهم فشار ميداد .

شاهرخ كه روي مبل لم داده معلومه حسابيم خسته ست :به مادرش رفته وگرنه من از اين اخلاقاي گند نداشتم .

موقع خواب با شاكان رو تخت ميخوابم در رو هم قفل ميكنم مثل كنه بهم چسبيده با چشماش تعقيبم ميكنه بايد فكري اساسي بكنم اينجوري داغون ميشه مدام از خودش صداهاي نامفهوم كنارم تكان ميخوره مثل بچه گربه خودش رو بهم ميماله انقدر نوازشش ميكنم كه خوابش ميبره.

صبح زود راهي تهران شديم بدون حرف به محض ورودمان نگهبان به سويمان ميدود:اقا .........خانم معين الملك چند روزه مدام تماس ميگيرن چندبار هم حضوري تشريف اوردن دنبال شما ميگردن گفتن به محض ورودتان به خانه شان برويد.

شاهرخ با اسودگي شانه اي بالا ميندازد:الان خستم حوصله ندارم اگه تماس گرفت بگو بياد اينجا .

تعجب كردم معلومه فروغ مثل اسپند رو اتيشه كه اينجوري پيغام گذاشته همگي ميخوابيم بعدازظهر به صداي دادو بيداد از خواب بلند شدم بعله سركارخانوم فروغ :چرا بيخبر رفتي نميگي من نگران ميشم الانم كه اومدي درست وحسابي توضيح نميدي با توام؟

صداي شاهرخ ازاو هم بلندترست:گفتم بعدا برات توضيح ميدم خسته ام نميتوني منو بازجويي كني .

صداشون قطع شده ساعتي بعد همراه هم بيرون رفتم خوب قلقه شاهرخ دستشه من از تويه حالي بگيرم كه كيف كني.

چهار هفته بدون اتفاق خاصي گذشت تا تولد فروغ خانم فرارسيده شاهرخ ميخواد براش جشن بگيره در اين عمارت لعنتي .

لباس زيبايي مثل هردفعه تهيه كردم ارايشگرم كه اومده موهام رو برام فركرده با سنجاقي پر از نگين از يه طرف جمع كرده وقسمت ديگه روي شانه هام ريخته ارايسم هم ابيه همرنگ لباسم از بيبيگل شنيدم همون افسر گارد فاسق خانوم هم ميايد خيلي دوست دارم ببينمش.

مهماني شروع شده ديگه نسبتا همه رو ميشناسم تيمسار زارع با دخترانش كه چهره هاي اروپايي دارن كك صورتشان رو با لوازم ارايش ميپوشونن ديگري پسرعموي شاهرخ فردين كه عصاقورت دادست و.....اگه بخوام نام ببرم طول ميكشه لحظه شماري ميكنم تا مهمان اختصاصي بيايد فروغم ايندفعه تحولات شديد داده لباسش خيلي بازه هم بدن نما با لوندي بامردان حرف ميزنه بعله منم همچين جشني برام بگيرن انقدر ذوق ميكنن .

با ورود يه نفر همه همزمان ساكت شدم شخص وارد شده قدي بلند كه باكت وشلوار خوشدوختش بيشتر جلب توجه ميكنه پوستي خوشرنگ كه دقيقا نميتونم بگم چه رنگيه ابروان شمشيري چشمان عسلي زير ابروهاي مشكيش برق ميزنه لب ودهان مناسب موهاي به مد كوتاه شده وچرب شده تنهاست .

شاهرخ به طرفش ميرود باهم دست ميدهند با كمال ادب به فروغ تبريك گفت كه جواب سردي هم تحويل گرفت تنها صندلي خالي كنار من بود كه اومد نشست حالا ازنزديك كه كيبينمش بهش حق ميدم عاشقش شده باشه همه چي تمام رفتارش هم معقوله .

از سيني خدمتكار گيلاسي برميدارد اول ميبويدش كمي مزه مزه ميكنه وارام ارام مينوشه به همه حركاتش دقت ميدهم هربار كه نگاهش به فروغ ميافتد بدون احساس بهش مينگرد نه پشيماني نه عشقي تو چشماش نيست تازه متوجه من شده خوب براندازم ميكنه:ببخشيد شما رو تواين جمع به جا نياوردم افتخار اشنايي با چه كسي رو دارم .واي اين صداش هم معركست خوش طنين كلمات رو شمرده شمرده ادا ميكنه.

ميگويم:من پرستار اشكان فرزندخوانده سرهنگ معين الملك هستم .

اقا:منظورتون سرهنگ شاهرخ.

ميگويم:بله.

با تعجب نگاهم ميكند:اين مرد هميشه خوش سليقه بوده حتي براي پرستار فرزندش بهترين رو انتخاب كرده.

با لبخندميگويم:شما لطف داريد.

اقا:من ادم رك گويي هستم بسيار زيباييد من رضا اميري هستم وشما؟

مريم:رويا معيني هستم واز اشنايي با شما بسيار خرسندم.

نگاهش نافز زياد نميشه به چشماش خيره شد البته بپاي شاهرخ نميرسه ميگويد:منم همينطور خانم معيني .

بدون حرف به اطراف نگاه ميكند شاهرخ نزدمان امد:اميري پس همسرت كو افتخار ندادن؟

اميري:اين چه فرمايشي جناب سرهنگ امشب متاسفانه كسالت داشت وگرنه خيلي دوست داشت هم به مناسبت نانزدي وتولد به خانم معين اللك تبريك بگه ولي نشد ان شاالله تو جشن عروسيتون بتونيم شركت كنيم.

با پخش شدن اهنگ مثل هردفعه اولين كسايي كه رفتن وسط فروغ وشاهرخ بودن بادراز شدن دستي به نزديكم به صاحبش نگريستم اميريست:افتخار ميديد بانو.

نگاهي به هردو انها ميكنم با كمال ميل دستم رو توي دستش قرار ميدهم با وارد شدن ما خيليها پچ پچ ميكنن بالاخره نوبت من شد فروغ جون به محض ديدن ما رويش رو برگردوند شاهرخ نگاهي به جانب ما ميكند .

اميري خيلي ملايم ميرقصه ميشه گفت واقعا يه جنتلمن دوست دارم همسرش رو ببينم كه ايا به حد او زيبا هست :شما تاچه حد تحصيلات داريد؟

به دروغ ميگويم:ديپلم طبيعي دارم جناب اميري .

سري تكان ميدهد:بله .....بله معمولا سرهنگ هركسي رو قبول ندارن بايد ويژگيهاي خاصي درشما وجود داشته باشه كه ايشون شمارو قبول كردن.

مريم:ممنونم شما لطف داريد.

اميري:البته من هم با اينكه اولين باره كه باشما ملاقات ميكنم جذبتان شدم چه برسه به ايشان كه گوهرپسندماهري هستن.

مريم:ديگه داريد شرمنده ام ميكنيد جناب اميري .

انقدر بهم دقيق شده كه حتي نميتوانم اب دهانم رو قورت بدم هرازگاهي بهش لبخند ميزنم .عطر خيلي خوشبويي هم زده كه مست شدم با صورتي كه مشخصه تازه اصلاح شده ست.

اميري:البته جسارته شماباجناب سرهنگ نسبتي داريد؟

دست وپام رو گم كردم بدون اينكه به چشماش بنگرم:نه منو به ايشان معرفي كردن كه بعداز جلسه ديداري كه داشتيم به عنوان پرستار قبولم كردن.

سكوت ميكنه مشخصه كه تيزه فهميده دروغ ميگم زير لب ميگويد:ايكاش زودتر با شمااشنا ميشدم ولي چرخ روزگار معلوم نيست چه بازيهايي برامون در نظر گرفته.

از لحنش مشخصه كه از موضوعي رنج ميبره شايد اتفاقي مشابه من براش افتاده

ولي ازقسمت گريزي نيست .

با تمام شدن اهنگ ميشينيم اميري:تعجب ميكنم از سرهنگ ايشان كه دم به تله نميدادن چطور اينو انتخاب كرده(اهسته زير لب ميگويد:اين هفت خط به تمام معنارو).

به شوخي ميگويم:چون عقد دخرعمو پسرعمو رو تو اسمونا بستن دليل از اين محكمتر .

لبخند ميزنه:بله كاملا درسته به نكته خوبي اشاره كرديد.

ديگه خنده تمسخراميز روي لبهاي فروغ نيست چون كسي كه كنارم نشسته مثل تيمسار هوسباز وپير نيست كاملا برازنده بين اين همه زن با مدلهاي مختلف به هيچكس نگاه بدي نميكنه وقتي بازني حرف ميزنه به صورتش نگاه ميكنه نه مثل بقيه ازبالا تا پايين برانداز كنن .

با سوالي كه ازم پرسيد ماتم برد:چهره شما خيلي شبيه مريم راستين كه درسال 50 اعدام شد هستين اولش هم كه ديدمتون تصوير ايشون اومد تو ذهنم.

بدنم يخ كرده خب اينم هرچي باشه سرش تو اخور دولت اينجوري منو شاهرخ نابود ميشيم.

خودمو به نداستن ميزنم:ايشون رو نميشناسم به چه جرمي اعدامش كردن.

اميري با نگاه دقيقي:به علت فعاليت سياسي جزو فعالين بودن همينها كه اعلاميه و شبنامه ميدن با چه عذابي هم كشتنش .

با ياد شكنجه ها بدنم يخ ميكنه ميگويم:مگه شما ايشون رو ديده بودين؟كه انقدر چهره شون با تمام نكات تو ذهنتتون هست كه با ديدن من ايشون براتون تداعي شدن.

اميري:بله ديدمشون ولي ايشون هيچوقت منو نديدن.

راست ميگه هرچقدر به ذهنم فشارميارم يادم نمياد يعني منو كجا ديده اونم با چهره سالم خب اگه تو دادگاه ديده باشه كه قيافم داغون بود.با نزديك شدن شاهرخ رشته افكارم گسسته ميشه :خانم پرستار حواستون به اشكان هست بچه خودشو كثيف كرده شما اينجا وقت اقاي اميري رو گرفتين.

اميري:اشنايي با ايشون افتخاري براي من است جناب سرهنگ.

شاهرخ:ولي ايشون وظايف ديگه اي هم دارن با عرض معذرت به كارشون برسن.

براي اينكه حرصش رو دربيارم با لبخندي كه دندانهاي منظمم رو به نمايش گذاشتهميگويم:ببخشيد جنااب اميري بايد براي انجام وظائفم برم از اشنايي باشما خوشوقت شدم ان شاالله درجشن عروسي هم ملاقاتتون خواهم كرد با اجازه.

اشكان خسته شده يه گوشه نشسته بقيه بچه هام دورش رو گرفتن به محض ديدنم دستاش رو بلند ميكنه تا در اغوش بگيرمش به جاش نگاهي ميندازم تميزه .

اي شاهرخ اشغال فقط ميخواست منو خاروخفيف كنه كه كثافت بچه شم ميشورم باشه صبركن نقشه هاي خوبي تو ذهنم دارم هميشه برگ برنده دست تو نيست تاچندوقت ديگه تو دست منه فقطططط صبرررر.

اشكان از بغلم جم نميخوره تا شيرش رو بدم وارد اتاق خواب ميشوم تا با خيال راحت بهش شير بدم .كي ميشه از شير بگيرمش واي به اون موقع چندوقت بيچاره ام ميكنه تا عادت كنه براي اطمينان جاش رو هم عوض ميكنم تا گيرنده خوابش نمياد با هم به سالن برميگرديم گوشه اي مينشينم همه مشغولن يه عده كنارهم از سياست حرف ميزنن خانمها درباره لباس و زيورالات و......... .شاهرخم كنار عده اي نشسته سرش هم به بحث گرمه فروغم بين دوستانشه چون بعداز شام همه انرژي ندارن جوانان پاسور بازي ميكنن خلاصه هركسي سرش به چيزي گرمه .

صداي خوش اهنگش به گوشم ميرسه:اجازه هست كنارتون بشينم.

خودمو كنار ميكشم ميگويم:البته بفرماييد.

با سرانگشتهاش گونه هاي اشكان رو نوازش ميده:چه بچه شيرينيه در ضمن خيلي شبيه سرهنگ هستن درست نميگم.

حقيقته همه از نگاه اول ميفهمن ميگويم:بله درسته.

اميري:شايدم بچه خود جناب سرهنگ با دخترعموي گرامشون است چون از اين دختره هيچي بعيد نيست .

باتعجب نگاهش ميكنم خيلي بي پروا حرف ميزنه :چرا اينطوري نگام ميكنيد طبل رسوايي خانوم همه جا پيچيده شايدم شما اطلاع نداريد.

نگاهي به فروغ ميكنم همه حواسش به ماست :تا حدودي اطلاع دارم .

اميري:بخاطر خاطرخواهي خانم خودمو تو هچل انداختم البته اين ضرب المثل براي من برعكس اتفاق افتاد من ازچاه خانم درامدم افتادم به چاله خانومم .هرچند از همه لحاظ به اين عجوزه سره ولي خبببب؟

چقدر راحت اظهارنظر ميكنه :جناب اميري اگه باد هم اين حرفها رو بهش برسونه مطمئن منو شما رو زنده نميزاره.

اميري:من پيش هركسي اين حرفها رو نميزنم چون به شما اعتماد دارم .

مريم:چطور بهم اعتماد ميكنيد در عرض اين چند ساعت.

اميري:انقدر تو زندگيم ادم ديدم كه ادمشناس شدم تو نگاه اول طرف مقابلم رو ميشناسم .

مريم:ممنونم از لطفتون كه منو قابل اعتماد ميدونيد.

نميدونم چرا در مقابل او انقدر كمال ادب رو رعايت ميكنم درحاليكه درمقابل شاهرخ بيشتر ميخوام سركوبش كنم .

اميري:شما ادم مطلعي هستيد يا مثل اكثر خانمهاي حاضر در اين مجلس به لباس و ارايش .... ميپردازيد.

مريم:به كتاب خواندن علاقه زيادي دارم.

اميري:در چه زمينه اي مطالعه ميكنيد كدام نويسنده رو دوست داريد.

اشكان تو بغلم بيتابي ميكنه بره پيش بچه ها رو زمين ميگذارم ميگويم:ببخشيد جناب اميري كنابهاي تاريخي وسياسي ساير كشورها كتاباي ادبي هم مطالعه ميكنم مثل داستايوفسكي و جلال ال احمد ولي بيشتر ازهمه سبك صادق هدايت و فروغ فرخزاد رو دوست دارم.

اميري:خيلي عاليه اگه دوست داشته باشين ميتونم چندتا كتابي كه تازه ترجمه شده دراختيارتون بزارم خيلي عالين .

مريم:ممنون ميشم .

اميري نگاهي به شاهرخ ميكنه حواسش به جمع نيست مارو زير نظر داره ميگويد:بهتره ديگه من رفع زحمت كنم تاسوئ تفاهمي براي جناب سرهنگ پيش نياد خدمتكارمون كتابها رو ميارن فعلا خداحافظ.

با چند نفر دست ميدهد ميرود واقعا افسونم كرده اين مرد اشكان رو برميدارم به عمارت خودمان ميرويم اول او را ميخوابونم به حرفاي اميري فكر ميكنم من تابحال همچين كسي رو نديدم چرا بهم اعتماد كرد؟شايد ميخواست ازم درباره سرهنگ اطلاعان بگيره براي اينكه با فروغ ازدواج كرده؟به خودم نهيب ميزنم نه اون به فروغ باچشم خوبي نگاه نميكنه پس دليلي براي حسادت وجود نداره .چرا بين اينهمه ادم بايد منو انتخاب كنه ؟مغزم جواب نميده خوابم ميبره با افكار گوناگون .

با نوازش موهام از خواب ميپرم تو تاريكي صورتش رو نميبينم:بيدارت كردم؟

شاهرخ خودمو كنار ميشكم :ميخواستي بيدار نشم نوازشت هم خشنه فعلا شب بخير.

شاهرخ بازوم رو ميگيره :خب دوست داري ملايم باشم چشم .

از بوي دهانش ميفهمم مست كرده:برو تواتاق خودت بخواب الان بچه بيدارميشه.

شاهرخ:من اتاقم اينجاست پيش معشوقم.

از اين كلمه متنفرم پسش ميزنم:نه اقا ازفروغ خانم اجازه گفتي اومدي اينجا؟

شاهرخ:فعلا زنم نشده اگه شده بودم نميتونست براي من تعيين تكليف كنه من هرجا دوست داشته باشم ميخوابم بالاخره درقبال تو هم مسئولم غير ازاينه.

مريم:ممنون نميخواد اين احساس رو داشته باشي فقط درقبال اون مسئولي درضمن من نيازي به تو ندارم حالام برو بيرون بزار بخوابم.

شاهرخ صداش رو بالا برده:چيه مغزت رو باحرفاي قلمبه سلمبه پركرده من همه شو بيرون ميكشم عزيزم.

نميشه زياد باهاش كلانجار برم ميگويم:از كي حرف ميزني شاهرخ مثل اينكه حالت خوب نيست مجبوري اينهمه بخوري كه اينجوري بشي بزار برم ازبيبيگل برات شربت عسل بگيرم.

ازتخت پايين ميام دستم رو ميگيره:خرخودتي منظورم اون اميري درضمن انقدر مست نيستم كه نفهمم چي دارم ميگم .

مچ دستم رو گرفت منو كشوند تو بغلش لبهام رو بوسيد بعدازچندوقت. از بوي دهانش حالت تهوع ميگيرم به زور خودم ازش جداميكنم تو سطل كنارتخت هرچي تو معدم بود خالي ميكنم .

شاهرخ:چيه حالت خوب نيست.

با ازجار ميگم:چه زهرماري خوردي انقدر بدبو .

شاهرخ:اهان ازاين حالت بدشد باشه عزيزم بگير راحت بخواب فقط ميخواستم بهت ثابت كنم تو هميشه تو اختيار و مشت مني باشه براي ياداوري اومده بودم.

وقتي رفتارهاي شاهرخ و اميري رو مقايسه ميكنم زمين تا اسمان باهم تفاوت دارن .اميري طوري با ادم رفتار ميكنه كه از مصاحبتش لذت ميبرم برعكس شاهرخ كه فقط ميخوادتحقيرم كنه حالا چه لذتي ميبره خدا داند ميدونم ميخواد مثل بقيه زنها تو مشتش باشم به زانو در بيام كه اين ارزو رو مثل ارزوهاي برزگ من به گور ميبره.

صبح با صداي خدمتكار بلند شدم ميگويد:خانم يه اقايي بسته اوردن ميگن فقط به شما تحويل ميدن .

باعجله رفتم كسي منونميشناسه كه برام بسته ارسال كنه نكنه از طرف شاهرخ ازش هيچي بعيدنيست فقط ميخوادمنو بچزونه.

كناردرميايستم:بفرماييداقا.

مرد:شمارويا معيني هستين.

ميگويم:بله اين بسته از طرف چه كسي؟

مرد:من ازطرف اقاي اميري هستم كتابهاي داخل كارتون مال شماست درضمن اصرار من رو مبني براينكه حتما خودتون تشريف بياريد خواسته اقاي اميري بود بننده هم مامورم ومعذور بفرماييدفعلا خداحافظ..

چه خوشقول بسته اش سنگين باهزارمكافات ميبرمشون تو اگه اين نگهبان بود ريزه مشخصات اين مرد رو هم به شاهرخ ميداداگه بفهمه براي هردومون بدميشه اين خدمتكار هم كه تاقبل ازامدن او ميرودپس جاي نگراني نيست.

كارتون رو زيرتخت قرارميدم دراتاق رو ميبندم تاكسي بي اجازه واردنشه كتابهاچاپ جديدهستن ازدكترشريعتي وصادق هدايت .....خيلي كسان ديگه كه حتي اسمشون رو هم نشنيدم بايدسروقت موقعي كه عمارت جلوست اينها روبخونم چون ازجلدكتابهامشخصه كه جديدا حوصله دردسر ندارم.

اين چندهفته اي كه گذشته شاهرخ مشغول تدارك مراسم عروسيست كمترفرصت داره به ماسربزنه البته هرشب بايد قبل از اينكه اشكان بخوابه براي دقايقي هم كه شده ببينتش منم بابهانه هاي مختلف پيشش نميرم چندبارهم پيغام فرستادمثل ديروز كه خدمتكار بعدازبردن اشكان امد:خانم "اقاميفرماين تشريف بيارين پايين تااشكان بيقراري شمارو نكنن.

مريم:به اقا بفرماييدبنده سرم دردميكنه درضمن اشكان غذاش رو تازه خورده بهانه گيري نميكنه .

بيچاره اخرش اين خدمتكارها فلج ميشن ازبس ميرن بالا دست خالي برميگردن خوشم ميادكنفش كنم ببينه خوبه "نه.

درحين مطالعه درب اتاق به ضرب بازشد:اين بازيهاچيه دراوردي جايگاهتوفراموش كردي پرستاربچه بايد هميشه همراهش باشه ديگه تكرار نشه درضمن وقتي بهت دستور ميدم بايداطاعت كني حالام پاشو بياپايين.

مريم:اولامن مادرشم نه پرستارش اينوفراموش كردي دومااينجا اون شكنجه گاه نيست كه هرچي گفتي همه تاييدكنن من هروقت دلم بخوادميام پايين فروغ خانم كه همه وقت شمارو پركردن نيازت ديدن اشكان كه ميبينيش پرستاركه ديدن نداره.

شاهرخ:اتفاقا اگه دوست داري ميتونم به همونجابرت گردونم انگارخيلي مشتاقي خب فروغ هم همسرمه واختيارداره من "ولي توفقط پرستاري هرازگاهي اگه ميلم بكشه معشوقمم ميشي.

نقطه ضعفم رو فهميده باپوزخند:بدم نميادبرگردم ولي ايندفعه برعكس دفعه قبل زحمت رازداري رو به خودم نميدم يعني لايقش نيستي تو روهم با خودم ميبرم قعر دره باهم جناب سرهنگ بازجوووو.

دندان قروچه اي ميكنه:زبونت رو ازحلقومت ميكشم بيرون تازه اينو براي من ضعف ميدوني معلومه هنوزم بچه اي نه عزيزم اگه اراده كنم همون موقع با توله ات ميفرستادمت جهنم.

مريم:اون توله بايدم توله باشه چون ازتو من ازت كمك نخواستم به خواست خودت بود درضمن ماهي رو هروقت از اب بگيري تازست حاضرم برم جهنم ديرنيست افسوس نخور عزيزم.

باپوزخندميگويد:جهنم واقعي رو هنوزنديدي برات خواباي خوشي ديدم فعلاشب بخير.

ميدونم لاف نميزنه مردعمل تنها خصلت خوبش "

از امروز اشكان رو باخودش برده نميدونم كدوم جهنم دره اي دلم شور ميزنه بهش غذاميده يا رسيدگي بهش ميشه اخه حساس اگه جاش كثيف باشه ياغذاش ديربشه مثل ديوونه ها ميشه .

حوصله كتاب خواند ندارم يعني هيچي نميفهمم ساعتها گذشته خبري ازشون نيست انقدرقدم زدم كه رمقي تو پاهام نمونده ساعت از12شب گذشته كه برميگردن خودش ميارتش:بيابگيرش شيرش بده ميخوام ببرمش.

مثل گم كرده اي سفت تو بغلم ميفشارمش به نظرم لاغر شده سريع بهش شيرميدم انگارهيچي نخورده عين اين وحشي ها .

ميگويم:ازصبح كجا برديش كه اينجوري گرسنست.

شاهرخ:به تو مربوط نيست بايدعادت كنه درضمن اونجابهش خوب ميرسن ولي لوسش نميكنن.

بعداز شير خوردن خوابش برد شاهرخ ميخواد ازم بگيرتش نميدم بهش:بده ببرمش حوصله ندارم ها كاردستت ميدم.

باسماجت دربغلم ميفشارمش:بزارشب پيشم بمونه توقلقش رو نميدوني .

شاهرخ:قلقش خب دست منم مياد از اين برنامه همين عادت كن.

بزور ازبغلم كشيدش بيرون رفتم جلوي در ايستادم دستهام رو روي چارچوب قرار دادم :نميزارم ببريش مگه اينكه از رو جنازم ردبشي.

شاهرخ:به زبون خوش بياگمشو اينور.

وقتي ديدكنار نميروم از بازوم گرفت انقدرفشار داد كه نفسم داشت بندميومد :بهتره به حرفام گوش كني جوجه ايندفعه ميشكنمش شك نكن.

پرتم كرد رو تخت ورفتبه همين سادگي منو كنارزد مثل مگس نميزارم اب خوش از گلوت پايين بره بدبختي اشكان تو گلوم گيركده توسط او منو به زانو درمياره .

اين برنامه چندروز ادامه داشت اشكانم لاغرتر شده ديگه بچه شاد قبلي نيست وقتي ميادپيشم از بغلم جم نميخوره وقتي جاشو عوض ميكردم ديدم بين پاهاش سوخته حتما جاش رو مرتب عوض نميكردن لاي پاهاش پودر زدم چيزي پاش نكردم تاهوا بخوره زودتر خوبشه خودشم خوشش اومده مدام ميگه :ما..........ما........ما..ياد گاو افتادم چندبار ميبوسمش امروز بيشتر پيشم مونده .

غذاهاي موردعلاقش رو سفارش دادم درست كنن از ديدن غذاها ذوق زده شده بادست مشغول خوردن شده خب هيچكس مادر نميشه تا بابچه كناربياد.

خدمتكارامد:اقافرمودن اشكان رو ببرم.

باغيظ تودلم مبگويم:اقا غلط كرد .نميخوام با اين حرف بيشتر لجبازترش كنم بايد كمي كوتاه بيام .هردو پايين ميرويم شاهرخ روي مبل كنار شومينه نشسته ميگويم:سلام.

باسر جوابم را ميدهد ميدونه دمم زيرپاش گيره "كنارش مينشينم ميگويم:شاهرخ اصلابه اين بچه رسيدگي نميكنن .

شاهرخ:همه چيشو به موقع ميدن ديگه چه دردت .

لاي پاهاي اشكان رو باز ميكنم سرخيها رو نشونش ميدم :معلومه خوب ازش نگه داري ميكنن.

ازچشماش فهميدم عصباني شده ولي بخاطر اينكه عصبيم كنه :خب فروغ كه نميتونه يه سره به اين برسه دنبال كاراي عروسيه.

پس موقعي كه ميره سركار پيش اون ابليس ميمونه ميگم بچم عصبي شده تابهش دست ميزنه جيغ ميكشه حالافهميدم.

باعصبانيت ازكنارش بلند ميشم:من بهت گفته بودم اين طفل معصوم رو نزارپيش اون "ميبينم چندوقته مثل خود اون ديوونه شده نگو كمال همنشين بهش اثركرده ببين اگه ميخواي بامن لجبازي كني از بچه استفاده نكن اينم يكي مثل خودت ميشه روانيييييي وديوونه منم اينو نميخوام بريددنباله كارهاتون اينم بزارش پيش من يعني نميزارم ببريش.

شاهرخ باپوزخندنگاهي به قدوبالاي من كرد:مثلاميخواي چيكاركني خانم مرغه.

مريم:خودمو ميكشم ولي نميزارم ببريش پيش اون افريته "ببينش اين همون بچه اي كه از من تحويلش گرفتي هانننن.

شاهرخ:خب دوست داره اينجوري تربيتش كنه به تو ربطي نداره "اگرم ميخواي خودتو بكشي حرفي نيست ميخوام جربزت رو نشونم بدي.

ازخودم بيخود شدم فقطم شاهرخ منو ميتونه به اين حالت برسونه چاقوي ميوه خوري رو برميدارم هنوزم با لبخندبه حركاتم نگاه ميكنه باورش نميشه انقدر كله شق باشم بزار بچه ام رو كه كيخوادببره منم خودمو ميكشم.

بدون مكث رگ دست سمت چپم رو ميزنم خونم بلافاصله ميزنه بيرون جاري شده روي فرشها هم ميريزه شاهرخ با دست جلوي چشم اشكان رو گرفته تاشاهد ماجرا نباشه بلندميگويد:بيبيگل.........بيبي گل بيا اين بچه رو ببر .

بيبيگل هم سريع امد ميدونه وقي شاهرخ اينطوري صداش ميكنه يعني اتفاقي افتاده باديدنم به صورتش ميكوبه:خاك برسرم مادر اين چه كاريه اخه ازجونت سيرشدي.

مريم:بيبيگل بچه رو ببر ميوه اش رو بده منم از همه چي سيرشدم زودببرش.

اوهم بانگراني منو اورا تنها ميگذاره شاهرخ همونطورنشسته :خب ادامه بده منتظرم.

هرچند دست چپ خيلي دردميكنه ولي بااينحال رگ دست راستم رو هم ميزنم مثل ديوانه ها شدم فقط به هدفم فكرميكنم .

همينجور خونسرد روبه روش نشستم اوهم بهم خيره شده فكرميكنه اينم درد زايمان كه التماسش كنم با سماجت بهش خيره شدم تصويرش هرلحظه برام تارتر ميشه .

شاهرخ:نه خوبه جيگرش رو داري خوشم اومد اهل عملي ولي هركاري يه تاواني داره كه اينكارت تاوانش مردن" خودت خواستي .

به زورميگويم:پاشم ايستادم مثل مرد نه مثل تو كه فقط ظاهرت مردونست عينه بادكنك توخالي هستي جناب سرهنگ دوره ديده تو فرنگ.

ديگه هيچي نميفهمم. 

وقتي به هوش امدم بازم تواتاق خودم هستم دور هردو دستم باندپيچي شده به دستمم سرم وصله به سقف خيره شدم ساعت حدود 3 شب رو نشون ميده يعني از اون موقع بيهوش بودم اشكانم كه تو تختش نيست نثل اينكه اين بازي تموم شدني نيست خوشحالم كه پيشش كم نياوردم اگه اين دفعه كوتاه ميومدم ديگه مدام ازم سواري ميگرفت.

چندروز مدام توفكر اميري هستم بدون اراده پرنده خيالم بسوي او پرواز ميكنه مخصوصا بافرستادن اين كتابها معلوم خيلي بايد غني باشه ازلحاظ اطلاعات "اخركتاب برام نوشته كه دفعه بعد اگه ديداري ميسر شد دوست داره نظراتم رو بهش بگم ....... .

مگس مزاحم وارد اتاق شدباپوزخندميگويد:باباجون به سگ گفتي زكي اين بايد دهمين جونت باشه كه دررفته بازم كه زنده اي.

بدون اينكه نگاهش كنم:تا جون تو رو نگيرم دست ازدنيا نميكشم .

شاهرخ:زبونت كه هنوز كوتاه نشده عيب نداره حالابهتري؟

مريم:بااجازتون .

شاهرخ دستي به استخوان سرم كشيد:ميدوني خيلي دوست دارم بدونم اين تو چي ميگذره اگه به ضررم باشه تودهنت يه ديناميت ميزارم" بمممممم منفجرميشه يعني هيچ چيزي برام انقدر لذتبخش نيست.

دستم هردوش بسته ست نميتونم تكانش بدم تا دست كثيفش رو ازسرم كناربزنم ميگويم:ارزوي منم خاركردنت پيش همست .

شاهرخ بلندخنديد:ارزو برجوانان عيب نيست عزيزم حالاكه من اختيارش رو دارم اينكارو برعكس انجام ميديم يعني من خارت كنم باشه عزيزم.

مريم:ميرسه اونروز ديرنيست منتظر باش من انتقام اين سه سال رو ميگيرم حتي به قيمت جونم .

شاهرخ با پوزخند ازروتخت بلندشد:منتظرم .

بايدكسي رو پيداكنم كه ازشاهرخ ضربه خورده باشه اونم ازاين والامقامها تابهم كمك كنه .باخوب شدن دستام ميتونم كتابها رو دستم بگيرم به صفحه اخر كه رسيدم نوشته اي خيلي كمرنگ بامدادنوشته شده انقدر كتاب رو نزديك وعقب ميبرم كه متوجه ميشم:

شاهرخ باغبونه ماهريه هرگلي روپرورش نميده واون گل رو تازماني نگهش ميداره كه شاداب باشه يا ازبوش مست بشه مواظب باش گل مريم "توگلي هستي كه هم زيبايي هم خوشبو وناياب ."

" رضا "

منظورش كاملا واضحه يعني از جانب شاهرخ خطري تهديدم ميكنه اين كلمات بهم هشداردادن "بايد باهاش حرف بزنم ولي چطوري ؟

انقدرباخودم كلنجاررفتم كه اعصابم خرد شده اخه اين منوازكجا ميشناسه اسم حقيقي من رو چراتونوشتش قرارداده تاصحت كلامش رو باور كنم .

فكري به سرم زد "بيبيگل" تنها راه حل .

ميرم پايين:بيبيگل خسته نباشي.

بيبيگل :زنده باشي مادرجون انقدرپايين وبالا نرو سرت گيج ميره ها خون زيادي ازت رفته فراموش كردي؟

مريم:نه يادم نرفته .

نگاهي به اطراف ميندازم هيچكس اينجانيست :بيبيگل من شماره ايري رو ميخوام.

بيبيگل گنگ نگاهم ميكنه:اميري كيه ديگه؟

مريم:هموني كه فروغ ميخواستش اونوميگم.

بيبيگل باتعجب نگاهم كرد:ميخواي چكار؟

مريم:بيبيگل اون اسم واقعي من رو ميدونه همه چيو ميشه گفت كه خبرداره ميخوام باهاش حرف بزنم.

زد به صورتش:واي مادرجون ميدوني اگه ديگرون بفهمن سره خودت و اقا ميره بالاي دار اخه اين ازخدابيخبر ازكجا فهميده.؟

مريم:منم ميخوام همينو بدونم شمارش رو لازم دارم برام گيرش بيار.

بيبيگل:ميخواي چي بهش بگي اخه؟

مريم:تو فقط شمارش رو گير بيار"بقيش بامن نترس هيچ اتفاقي نميافته .

شب موقع خواب بيبيگل امد برگه اي هم تو دستش بود :بيامادر ازاتاق اقا برداشتم تو دفتري يادداشت كرده بود "مادر مواظب باش .

الان نميتونم باهاش تماس بگيرم يه موقع سروكله اين پيداميشه اون موقع واويلا "خربيارو باقالي باركن.

تاصبح تو اتاق قدم زدم ازپنجره سرك كسيدم وقتي ماشين شاهرخ رفت بايد حدود يك ساعت بعد بايد تماس بگيرم .

بيبيگلم كنارم راه ميره مدام ميزنه پشت دستش از طرفي نگران منه ازطرفي شاهرخ كه مثل مادر بزرگش كرده .

تلفن رو برميدارم شماره ها رو ميگيرم :سلام با افسر اميري ميخواستم صحبت كنم.

بهم اطلاع دادصبر كنم بعداز چندلحظه :افسر اميري هستم بفرماييد.

زبونم بند اومده دوباره ميگويد: اميري هستم بفرماييد.

باصداي لرزان ميگويم:سلام .

اميري:سلام بفرماييد.

مريم:رويا معيني هستم اقاي اميري.

چندلحظه اي مكث ميكنه بعد با صدايي كه ناباووري ازش پيداست ميگويد:بسلام حال شما خانوم معيني.

مريم:ممنونم غرض از مزاحمت ميخواستم ببينمتون .

اميري:براي چي؟

مريم:حضوري بايد خدمتتون عرض كنم.

اميري:باشه حتما "كجا؟

مريم:من جاي خاصي رو نميشناسم فقط نزديك اين حدود نباشه .

اميري:پس بهتره من دنبالتون بيام.

مريم:باعث زحمت ميشه .

اميري:تعارف نميكنم ساعت 10 جلوي درب منزلتون هستم پس فعلا خداحافظ.

بيبيگل سريع امدكنارم:چي شد مادر ؟

مريم:ساعت 10مياد دنبالم تا بريم بيرون .

بيبيگل:مواظب باش "مواظب باش .گول ظاهر ادما رو نخوردي مادر "به هيچكس اطمينان نكن فقط ازش اطلاعات بگير همچنان اصرار كن كه رويا معيني هستي.

مريم:باشه حواسم هست"شمامواظب اشكان باش.

اماده ميشوم بوليزوشلوار ساده اي ميپوشم عينك دوديم رو هم برميدارم تالااقل نشناسنم اخه نصف صورتم رو ميگيره.

پشت در ايستادم وقتي عقربه روي 10ايستادبيرون ميروم بله انطرف منتظرمست.

باقدمهاي تند بسوي ماشنش ميروم بخاطر اينكه كسي شك نكنه جلو مينشينم :سلام اقاي اميري.

اميري:سلام بهتره زودتر حركت كنم.

بدون حرف تا مسيري پيش رفتيم كه از انجا فاصله دوري داشت كنار كوچه اي خلوت نگه داشت:ببخشيدكه جاي بهتري نميتونم ببرمتون چون اگه كسي ببينه هم براي من مشكل ساز ميشه هم براي شما .

مريم:خواهش ميكنم من بايد ازشما عذرخواهي كنم كه وقتتون رو گرفتم.

كتاب رو ازكيفم خارج ميكنم صفحه موردنظرم رو ميارم به طرفش ميگيرم:اين چه معني ميده اقاي اميري.

نگاهي به نوشته كرد:بايدمعناي خاصي براي شماداشته باشه براي شما درست نميگم.

مريم:من رويا معيني هستم چه اصراري داريد كه منو مريم راستين نام ببريد.

اميري:چون شما مريم راستين فرزند محمد به شماره شناسنامه 158 هستين صادره از تهران "سومين فرزند خانواده .مادرتون توي تصادف فوت كرده "دوستي به اسم زهرا داريد معرفتون به همون گروهي كه عضوش شديد كه الانم با مسعود ازدواج كرده بازم بگم؟

ماتم برده فقط نگاهش ميكنم ادامه ميدهد:من شما رو كاملا ميشناسم قبل از اينكه دستگيربشيد همراه مسعود بوديد يادتونه كه تواتاق خلوتي بوديد با دقت اطراف رو مينگريستيد "ماشما رو كاملا ميديدم قرار بود با مسعود ازدواج كنيد البته بهتون پيشنهادداده بود كه شمام فرصت جواب دادن بهش رو پيدا نكرديد چون دستگيرشديد وتوسط همين جناب معين الملك بازجويي شديد وتوسط اردشير شكنجه وبه جرم حمل موادمخدر كه بخاطر اعتيادپدرتون بهتون نسبت دادن .

با تته پته ميگويم:ولي شما اينهمه اطلاعات رو از كجاميدونيد.

اميري:هنوزم برسر ايده هاتون كه برابري ومساوات هستش هستيد.

مريم:انقدر برام ارزش داشتن كه زيره اون همه شكنجه دوام اوردم.

اميري:پس مايليد هنوزم به فعاليتهاتون ادامه بديد؟

خشكم زد ايندفعه راه برگشتي برام نيست ديگه شاهرخي وجود نداره كه نجاتم بده ميگويم:وضعيت من با قبل فرق كرده الان بچه دارم كه اگه دوباره دستگير بشم ديگه دربرابر اين طاقت ندارم كه بچمو جلوي چشمم شكنجه كنن.

باچشماي ازحدقه زده بيرون ميگويد:يعني اون بچه متعلق به خودتون وپرستارش نيستيد؟

مريم:بله اشكان پسرمه.

اميري:وپدرش؟

مريم:جناب سرهنگ شاهرخ معين الملك .

اميري:چييييييييييييييي ؟شاهرخ .

مريم:بله شك نكنيد.

اميري:ولي اون كه داره بافروغ ازدواج ميكنه" اونم ميدونه؟

باسراشاره ميكنم كه بله بادست محكم به فرمان ميكوبه:اي پستفطرت شما الان چه نسبتي باهاش داريد.

مريم:منم همسرشم ولي صيغه اي"شماهنوز به سوالم جواب نداديد كه منو ازكجا ميشناسيد.

بااخمهاي درهم ميگويد:بهتون اطمينان ميكنم من..................... .

اميري:ببينيد اين حرفي كه ميزنم بايدپيش خودمون باشه نميدونم چرادارم بهتون اطمينان ميكنم 

شايدبه اين دليل باشه كه زير اون شكنجه ها دووم اوردين منم جزو فعالين سياسي هستم البته مخفيانه يعني هيچكس نميدونه حتي مادرم "انقدر محتاط رفتارميكنم كه تاحالا هيچكس نفهميده حتي همسرم 

بادهان باز به دهانش چشم دوختم ادامه ميدهد:بخاطرهمين اعضابه جز اشخاص مشخصي هيچوقت منو نميبينن "اون اشخاص هم جزوشون مسعود هم هست كه بهش خيلي اطمينان دارم ولي هنوزبهش زنده بودنت رو اطلاع ندادم "خودتم ميدوني كه خيلي دوستت داشت بخاطرسرسختيت ولي الان بادوستت ازدواج كرده همچين ادمي نيست ولي چيزي نگفتم بهش اين روزا سرش خيلي شلوغ ازهمه طرف توفشاره .ازموقعي كه خبراعدامت توروزنامه ها نوشته شد مثل ديوونه ها داره فعاليت ميكنه اينروزها مدام روي جنگ مسلحانه تاكيد ميكنه متوجه منظورم شدي؟

هنوزم تو بهتم ميگويم:منظورت تروره؟

اميرس سري برام تكان داد واي خداي من :اينجوري كه همه تو دردسر ميافتن تازه اسلحه ازكجا ميخواد بياره مگه بچه بازيه.

اميري نگاهي به ساعتش كرد :بهتره برگرديم درباره اين موضوع بايد سرفرصت صحبت كرد يه موقع شاهرخ مياد ميدونم كه زير نظرت داره .

باموافقت من برگشتيم دوخيابان انطرفتر پياده شدم تاكسي نبينه باقدمهاي سست بسوي سلولم رهسپارم يعني اميري هم جزو ماست اون ديگه چرا ؟چطورتابحال هيچكس متوجه نشده"پس مسعودينا اون اعلاميه ها واطلاعات دقيق ومحرمانه رو از طريق اون بدست مياوردن .......... .

به چيز محكمي خوردم سرم رو كه بالا گرفتم چشمان كنجكاو شاهرخ بهم خيره شده "واي اين ازكجاپيداش شد نگاهي به اطراف كردم معلومه تازه از ماشين پياده شده چون هنوز درش بازه ولي من كه تا خونه هنوز يه خيابان فاصله دارم حتما ديدتم .

شاهرخ:ايينجا چه غلطي ميكني؟

باتته پته ميگويم:اومدم قدم بزنم اشكالي داره.

شاهرخ:سوارشوبريم خونه معلومه درنبود چه كارهايي نميكني .زودباش سوارشو.

به رانندش سلام كردم بيچاره ازترس شاهرخ بدون اينكه نگاهي بهم بكنه جوايم رو داد راه افتاد شاهرخم كنارم نشست دستم رو توي دستاي پرقدرتش فشارميده .معلومه كه يه جنگ حسابي درپيش داريم.

سريع رسيديم راننده ماروپياده كرد شاهرخ:ميتوني بري" به تيمسار بگو برام مشكلي پيش اومد .

دروباز كرد رفتيم داخل دستام رو همينجور گرفته ميريم عمارت عقبي ميخوادبيبيگلم سوال پيچ كنه اخه سابقه نداشته تنهايي جايي برم .

اشكان باديدنمان بسويمان پركشيده"شاهرخ دراغوشش ميگيره .اشكانم گفت:با........با .

تعجب كردم من كه چنين كلمه اي رو بهش يادنداده بودم شاهرخم ذوق كرده مدام ميندازتش بالا "هردوشون خوشحالن ميرم بسوي پله ها كه صداي شاهرخ متوقفم ميكنه:زودبيا پايين فكرنكن يادم رفت منتظرم .

عجب ادميه غيرقابل پيش بيني دوباره بااشكان مشغول بازي ميشه فقط بلده منوگازبگيره اي لعنت بهت مردك.

لباسام رو عوض ميكنم بيبيگل اومدداخل اتاق :واي مادرجون "اقاكجاديدتت؟

از لاي درسرك ميكشم نه نيومده بالا درضمن صداي خنده اشكانم مياد باخيال راحت ميگويم:يه خيابون فاصله داشتم كه ديدمش "حالا خداروشكرمنو دوخيابان پايينتر پياده كرد وگرنه بايد هرسه تامون اشدمون رو ميخونديم .راستي ديديد اشكان بهش گفت بابا.

بيبيگل:اره مادر خودم بهش اطلاع دادم شاهرخ بعدازرفتن تو زنگ زد تا عباس براش يه سري مدارك رو ببره بعدش مثل اينكه پشيمون شد گفته بود نميخواد بياره خودم ميام "واي مادرجون انقدر ايت الكرسي خوندم يه دفعه به سرم زد تابه اشكان بابا رو ياد بدم فكم دردگرفت انقدر براش تكرار كردم اخ كه قربون قدوبالاش برم باهوشه مادرجون چون به محض ديدن شاهرخ همون كلمات رو تكرار كرد براش كيكم پختم براي جايزش .حالا پاشو بريم پايين تاشك نكرده.

اول من ميروم اشكان رو پاي شاهرخ ايستاده داره با موهاش بازي ميكنه انگشتش رو كرد تو چشم شاهرخ "گفتم الانه كه بزنه درگوشش .ولي او باخنده به اينكارتشويقش ميكرد بچه هم ذوق كرده .

شاهرخ باديدن من لبخندش محو شد اشكان رو گذاشت پايين :بابايي برو با اسباب بازيات بازي كن اگه پسر خوبي بودي بازم باهات بازي ميكنم باشه.

طفلك رفت سر وسايل خودش "شاهرخ:خب منتظرم بيرون چه غلطي ميكردي؟

بابياد اوردن حرفاي اميري همه انرژيم رو براي جنگ بكارگرفتم:منم بهت گفتم رفته بودم قدم بزنم.

شاهرخ:بااجازه كي؟

مريم:بااجازه خودم .

شاهرخ:خب پس سركش هم شدي "اره؟

مريم:براي بيرون رفتن نميدونستم بايد كسب مجوز كنم .

شاهرخ:بچه رو هم كه نبرده بودي پس معلومه جاي خاصي رفتي.

با چشماش خيره شدم:اگه ميبردمش كه فكرميكردي ميخوام فرار كنم درضمن دلم گرفته بود "ميدوني از كيه به تنهايي بيرون نرفتم حالا مگه چي شده ؟

شاهرخ:عين سگ داري دروغ ميگي ميخواستي قدم بزني اين باغ به اندازه كافي بزرگ نيست كه توش قدم بزني "بگودلم ددر ميخواد اونم بدون بچه كه كيف كني .اره؟

مريم:فكركردي همه مثل فروغ جونن كه صدقلم ارايش كنن باماشينشون دوره بيافتن ودل پسراي مردم رو اب كنن .

شاهرخ:اسمش رو تو دهن كثيفت نيار ................

وسط حرفش ميپرم:كثيف منم يا تو يافروغ جونت "فكرت مسمومه اقا كافر همه را به كيش خيش پندارد "انقدر رذل نشدم بيافتم توخيابونا از اين به بعدهم هروقت دلم بخواد ميرم بيرون .بهنه الكي هم نيار بعد سه سال من ازخاطره ها رفتم درضمن انقدر مردم مشكل دارن كه به فكر امثال من نيستن .

شاهرخ:ميدونم چي داره تو سرت ميگذره دنبال لقمه چرب و نرم ميگردي كه باهاش بري ددر ؟

بايد مقابله به مثل كنم اين مغزش خرابه هرچقدر بگم بازم حرف خودش رو ميزنه پس بهتر كه ديوانش كنم:اره "خب .توكه چندوقت ديگه عروسيته وبعدش ديگه يادي ازمن نميكني بايد به فكر تنهاييام باشم .صيغمونم كه داره تموم ميشه منم ميتونم برم دنبال سرنوشتم اينطور نيست عزيزم.

رگهاي گردنش بيرون زده نگاهي به اشكان ميكنه تو دنياي خودشه خوش به حالش ميگويد:بيبيگل بيا اشكان رو ببر تو باغ كمي بگرده .

اشكانم به محض شنيدم اين حرف دست ازبازي كشيد بلندشده كه بره قبلا هم گفتم خوردنيهاوگشتنيها رو خوب ميشناسه .بيبيگل اومد پايين نگاهي به من كرد كه باچشمك خيالش رو راحت كردم با رفتن انها حالا تنهاييم.

شاهرخ:خب گفتي كه به فكر ايندتي درسته؟

مريم:بله "شمامگه به اينده فكر نميكنين.

شاهرخ:چرا منم برنامه هايي دارم ولي درباره تو وقتي كه منو فروغ عروسي كرديم ميشي نديمه زنم "تاالان هرچي مفت خوردي خوابيدي ديگه بسه بايدكاركني درعوضش به جاي حقوق بهت جاميدم كه بخوابي وغذاتم بخوري وبچه ات رو هم نگه داري يادت باشه اگه فروغ ازت ناراضي باشه بلايي سرت ميارم كه مرغاي اسمون به حالت گريه كنن.

خب اينجوريه باشه ميگويم:براي خدمتكارشدن اراده خودم مهمه درضمن ميرم جاي بهتر" بچه هم پيش فروغ جون بمونه خب فرزندخوانده تو كه هست بايد مراقبش باشه .راستي گفتي برم كلفتي چرا بايد اينكارو كنم ميتونم شوهر كنم تانون بدون منت بخورم اين حرف اخرمه .

شاهرخ خنده عصبي كرد :كه شوهر كني .

مثل ديوونه ها شد به طرفم يورش اورد :حسرتش رو به دلت ميزارم هرزه.......... .

دادميزنم:هرزه اون فروغ حرومزادست .

شاهرخ:اونم يكي مثل تو همتون سرتاپا يه كرباسيد .يه چيز ميخوايد پول ولذت درست نميگم.

ازش واقعاترسيدم ازچشماش نفرت ميباره "بهم خيره شده باوحشيگري لبهام رو ميبوسه البته بوسه كه چه عرض كنم انگار گازم گرفته .

هرچقدرتقلا ميكنم فايده نداره مثل شيري كه شكارش رو تيكه وپاره ميكنه داره باهام رفتارميكنه .خيلي احساس بديه تابحال اينجوري نديده بودمش لذت نميبرم دارم عذاب ميكشم .

ولم كرد داره نفس نفس ميزنه :من ميكشمت اگه بدونم پاتو كج گذاشتي" سوزي رو براي خودت عبرت كن دختره ي احمق اگه خيلي دوست داري ميتونم استخوان هاش رو نشونت بدم بلايي بدتر ازاون درانتظارته .

حرفي نميزنم بانگاهي سرشار ازكينه بهش مينگرم ادامه ميدهد:درضمن تا يه هفته ديگه عروسيه" خودت رو اماده كن بايد نديمش باشي هركاري گفت انجام ميدي هركاري متوجه شدي؟

باپوزخندبهش مينگرم فكم رو گرفت:به چي لبخندميزني احمق.

مريم:به اينكه چقدرپستي سگ بايد جلوت لنگ بندازه "يادت نره رفتن من به ته دره مساوي سقوط تو هم هست چون بندي ازمن بهت وصل شده بهتره ديوونم نكني ميدوني (به سرم اشاره كردم)من قاطي دارم يه كاري دستت ميدم كه تااخرعمرت مثل سگ عوعو كني .بهتره دست ازتحقير كردن من برداري خوك كثيف.

شاهرخ:ببين مثل اينكه تو هنوز منو نشناختي من اگه منافعم توخطرباشه هم تو وهم اون بند رو از بين ميبرم اينو تو مغز پوكت فرو كن .

يعني حاضره حتي اشكانم بكشه "براي اون جونش درميره .بايد بهم اثبات كنه باقدمهاي بلند ميرم بيرون اشكان رو تاب نشسته درمقابل چشمان حيرت زده بيبيگل ميگيرم ميارمش هنوزم تو وسط پذيرايي ايستاده .اشكان رو ميگيرم جلوش ميگويم:حالا وقتشه تامنو اين بند رو نابود كني مردباش به حرفت عمل كن .

اشكان دستهاش رو براي رفتن به اغوشش دراز كرده با ناباوري بهم نگاه ميكنه ميگويد:منم گفتم وقتي كه برام خطرافرين باشين اينكارو ميكنم نه حالا.

مريم:اون موقع شايددستت بهمون نرسه بهتره از فرصت استفاده كني زودباش.

شاهرخ:زير سنگم باشين گيرتون ميارم "حالام برو كنار .

اشكان هنوز دستش درازه حرصم رو سراين خالي ميكنم چندتا ميزنم تو صورتش دادميزنم:اين بابات نيست حرومزاده براي چي ميخواي بري بغلش.

بچه مات مونده گريه ميكنه شاهرخ به زور ازدستم ميگيره چندتا سيلي جانانه نثارم ميكنه :بابچه چيكارداري رواني.

فريادميزنم:من روانيم يا تو كرديم درضمن اين بچه منه هرطور صلاح بدونم باهاش برخورد ميكنم اصلا دلم ميخواد بكشمش.

دراون لحظات واقعا ديوانه شده بودم موهاش رو تو دستام گرفتم بچه هم مدام جيغ ميزنه "موهاي اشكان رو از دستم جداكرد پرتم كرد روي زمين .بيبيگل با شنيدن صداي فريادمون امد تو اول اشكان رو گرفت برد بيرون.

شاهرخم ازموهام گرفت كشون كشون از پله ها بردم بالا تواتاقم موهام رو دور دستش پيچيد موهامم كاملا بلندشده بود دردش صدبرابر :موهاي بچه شاهرخ رو ميكشي بلاي سرت بيارم كه كيف كني.

رفت بيرون لحظاتي بعد با كابلي تو دستش برگشت واي هرضربه اش مثل بريدگي تيغ ميمونه اولش زياد حس نميشه ولي چندلحظه بعد شديدا ميسوزه .از حرصم بلند ميخندم اشكامم از گوشه چشمم پايين مياد مگه من چقدر گنجايش دارم ادمم"ادمي هم صبري داره .

باخنده هاي من جريحتر ميشه لباسم كه قبلا توسط خودش تيكه پاره شده بود ديگه هيچي ازش نمونده تمام فرش غرق خون شده "كاملا خودشو خالي نكرده .

ازته دل فرياد ميزنم تاشايد خدابشنوه منه فراموش شده رو انقدر جيغ ميزنم كه از حال ميروم.

وقتي چشم باز ميكنم تمام بدنم بيحس شده حتي نميتونم دستم رو تكون بدم با حركت دادن سرم انگار به يكباره هزارتاسوزن به بدنم فرو شدن .نگاهي به خودم ميكنم لباسام عوض شده رو تخت تميز هستم .

انگار كسي وارد اتاق شد كنارم نشست چشمام رو بستم سعي ميكنم منظم نفس بكشم تا فكركنن هنوزم بيهوشم .

نبضم رو گرفت:خيلي ضعيف ميزنه اگه ميخواي بكشيش بيا بهت قرص بدم به ثانيه هم نميكشه تموم ميكنه.

صداي خود اشغالشه :ديوونم كرد دكتر نميخواستم اينطوري بشه يه لحظه خون جلوي چشمام رو گرفت به اين قدوبالاي ضعيفش نگاه نكن زبونش از صدتا مارو عقرب بدتره اتيشم زد.

دكتر:خودت ميدوني كه خيلي ازقتلها تواين لحظه ها اتفاق ميافته .

شاهرخ كه توصداش نگراني موج ميزنه:خب حالا بهترميشه يا نه؟

دكتر :يه جاي سالم تو بدنش نيست بايد بهوش بياد تابامعاينه بفهمم جاييش لمس شده يا نه "چندوقت پيش موردي رو با كابل زده بودن از گردن به پايين لمس شده بود مثل يه تكه گوشت افتاده بود رو تخت خدابه جوونيش رحم كنه تااسيب جدي بهش نرسيده باشه .فعلا من ميرم كسي بايد پيشش باشه تابهوش كه اومد بهم اطلاع بده.

رفتن بيرون ازحرفش يخ كردم يعني منم مثل اون دوستمون كه در اثر شكنجه فلج شده بود بشم .اروم ارو دست وپام رو حركت ميدن درد خيلي شديدي دارن پس معلومه هنوزم عصبهاشون كارميكنه .

دوباره كسي امد ازعطرياسش فهميدم بيبيگل كنارمه.صداي گريه اش بلندشده كمي كه ارومترشد برام قران ميخونه خيلي وقته نشنيده بودم يه حس ارامبخشي تو وجودم ريخت واقعا به خواب ميروم .

كسي كنارم وول ميخوره سرش رو به سينه ام ميماله بايد اشكان باشه با ياداوري ديونه بازيم اشكام روان ميشه معلومه دلش شير ميخوادكه اومده سراغم بااصوات نصفه ميگويد:ما...............ما.... با دستای كوچكش ميزنه به سينم "دهانش رو از رو لباس ميزاره رو سينه ام شروع ميكنه مك زدن دلم داره كباب ميشه .

اين بدبخت تر ازمنه كه شده بچه من صداي شاهرخمياد:پس اين بچه كجاست بيبيگل.

بيبيگل:والا نميدونم اقا الان تو اتاقش بود.

مامان هميشه ميگفت بچه ازبوي مادر پيداش ميكنه .درب اتاق باز شد شاهرخ:بيبيگل بيا اينجاست.

بيبيگل باقدمهاي سريع كه صداش ميايد امد تو اتاق :واي مادر جون دلم هزار راه رفت .

ميخواد جداش كنه "لباسم رو چنگ ميزنه و گريه ميكنه .

شاهرخ:مگه بهش غذا ندادي كه اومده سراغ مريم.

بيبيگل:اقا الان دو روزه كه شير مادرش رو نخورده هنوز از شير نگرفتيمش نميبينيد مدام بهانه ميگيره الانم كه از رو لباس داره مك ميزنه .

اشكان جبغ ميكشه با چنگهايي كه به سينه ام ميندازه دردم صدبرابر ميشه ولي برام شيرينه چون موهاش رو گرفتم بهتره اونم عذابم بده .

شاهرخ:حالا بزار كمي بخوره شايد اروم شه .

بيبگل:ولي اقا از سينه اش خون مياد بجاي شير.

ضداش كلافست:نميدونم خودت يه كاريش كن.

دروبست ورفت "بيبيگل مانده چكاركنه ناچارا چشمام رو باز ميكنم ولي ميسوزه او با ديدنم جيغ ميزنه .

بيبيگل دستش روبسوي اسمون دراز كرد شكرگذار شد :مادرجون من كه نصف عمر شدم الان سه روزه كه بيهوشي .

ميخوام حرف بزنم كه گلوم ميسوزه با سر اشاره ميكنم تا بلندم كنه باهزارمكافات پشتم بالش ميزاره تا كمي بنشينم .

اشكان با ديدن سينه ام چشماش برق ميزنه اولش خونش رو با دستمال ميگيريم بعد ميدم بخوره .وقتي سيرشد خوابيد نذاشتم بيبيگل ببرتش كنارم خوابوندمش موهاي مشكيش رو نوازش ميكنم اشكهام همينجور داره مياد عذاب وجدان دارم "اخه چطور تونستي اينكارو باهاش بكني اونم ايني رو كه بيشتر از جونت دوسش داري .

كسي به درب اتاق زد نميتونم جوابش رو بدم خودش وارد ميشه دكتره.

نه من چيزي ميتوانم بگويم نه او حرفي زد از معاينه پاهام شروع كرد كه مردك رذل هم واردشد نگاهش هم نكردم .

دكتر ببين پاهات درد ميگيره سوزني رو درپام فرو كرد باسراشاره كردم كه درد رو ميفهمم همه جارو معاينه كرد فقط تنها جايي كه به درد حساسيت نشون نداد انگشت كوچيك دست راستم بود هرچقدر توش سوزن فرو كرد نفهميدم گرفتش وكمي ماساژش داد بازم فايده نداشت با تاسف سري تكان داد :انگشت كوچيكش عصبهاش مرده يعني ميشه گفت فلج شده.

انگار نه انگار خداروشكركه بازم فلج نشدم ميتونم راه برم دستامم كه سالمه بجز اين اگشتم بازم جاي شكرداره.

شاهرخ:يعني هيچكاري نميشه كرد؟

دكتر:نه وقتي عصبش مرده نميشه كاري براش انجام دادسرهنگ.

نگاهي به اشكان كه كنارم خوابيده ميكنه :هنوزم بهش شير ميدي؟

باسرجواب بله ميدهم.دكتر :برات دارو دست ساز ميارم تابتوني بهش شيربدي.

نگاه شاهرخ رو روي خودم حس ميكنم ولي ديگه برام ارزش نداره .

تاچند روز مدام بيبيگل به تمام تنم دارو ميزنه جاي كابلها براي هميشه ماندگارشده مثل زخم قلبم/ 

مثل مجسمه شدم سراسر وجودم سرشار از كينه ست يه روزي هم زهرم رو بهش ميريرزم.ر

روزها سريع ميگذره يادم امد كه تواين هفته عذاشونه بخاطر همين همه درتكاپوهستن .بيبيگل بيچاره يه پاش اونور از طرفي هم حواسش به منو اشكان هم هست "به سفارش شازده خياط امد تااندازم رو بگيره نصف شدم تواين چند روز .همه صورتم كبود شده خيلي برام جالبه كه بااين قيافه بايد بين مهمانها حاضربشم .بيچاره خياط باتعجب نگام ميكنه دلسوزي توچشماش موج ميزنه هميشه ازترحم بيزار بودم .

امروز بعدازظهر بيبيگل امددنبالم:مادرجون اقاگفتن بيايد عمارت جلويي كارت داره.

به احترام بيبيگل صدام روپايين نگه ميدارم:اقا غلط كردن بگيد من به اون گورستون نميام.

بيبيگل:مادر ميخواد سفره عقداينا رو نشونت بده بهتره بيايي اينجوري به نفع خودته نميگه داره حسودي ميكنه.

ميبينم راست ميگه با هم به سمت جلو ميرويم همه جا ريسه كشي شده ميزوصندليها رو هم فعلا همونجور كنار ديوار گذاشتن تا بعدا بازش كنن براي مهمانان رذل.

داخل سالن خيلي زيبا اراسته شده مخصوصا جايگاه عروس و داماد با تورهاي زيبا وگلهايي كه من به عمرم نديدم .

جايگاه موزيك هم مشخصه "توسالن هيچي نيست قراره اينجا رو هم صندلي بچينن همراه بيبيگل به طبقه بالاميرويم واي ازديدن سفره عقد دهانم باز مونده خيلي زيباست نميدونم چطوري وصفش كنم رويايي .شاهرخ در حال دستور دادن به ديگران امد وقتي چشمش به من افتاد حرفش رو قطع كرد نزديكم امد :چطوره ميپسندي؟

مردتيكه احمق انگار اتاق عقد منه از من ميپرسه جوابش رو نميدهم تازگيها وقتي صداش رو هم ميشنوم حالت تهوع بهم دست ميده چه برسه ديدنش.

به سمت اتاق خواب راهنماييم ميكنه تختخواب دونفره كه دروش با تورهاي سفيد مثل اتاق عقد احاطه شده دستي بهشان ميكشم حريره چقدر هم نرم ولطيفه.روي تخت خواب پراز گلهاي رز كه پرپر شدن "فكركنيد اومدم حجله شوهرم رو ميبينم تازه بايدلذت هم ببرم.من ارزو نداشتم اين اتاق اين فروغ اونم حجله من كه تو زندان توجاي كثيف .

تازه اونم با رسوايي "نگاه خيره شاهرخ رو حس ميكنم لبخند كجكي ميزنم هنوزم نميتونم درست حرف بزنم وبخندم :مبارك باشه شاه داماد اميدوارم دركنارهم همچنان عذاب بكشيدرنگ خوشبختي رو هيچوقت نبينيد حسرت به دل بمونيد مثل سگ هرجفتتون ازدنيا بريد كه بازم اميد دارم درحسرت مرگ بمونيد چون بايد عذاب بكشيد اينم دعاي خيرم براي شما جناب بازجو.

خشكش زده نگاهي به دستمال ابريشم كنار تخت ميندازم بالبخندميگويم:فكرنكنم نيازي به اين داشته باشيد چون قبلا انجام شده مگه نه؟

از اتاق خارج ميشوم اتش زير خاكستر دوباره شعله ور شده من اينجانميمونم تا بيشتر عذاب بكشم حسرت ديدن بچه رو به دلت ميگذارم بايد برم تاديرنشده.

فكري به سرم زد تلفن رو برميدارم ولي نه ممكنه سروكلش پيدابشه بايد دندان رو جگر بگذارم .همه كتابهايي رو كه اميري بهم داده ميدمش به بيبيگل:اينها رو هيچوقت نبايد شاهرخ ببينه يه جوري ترتيبشون رو بده.

بيبيگل:باشه با اشغالها ردشون ميكنم بره خيالت راهت باشه .

بانگاهم سرتاپاش رو ميكاوم تواين مدت ازمادر برام كمتر نبوده بهتره بيخبر برم تا توي دردسر نيافته بلندميشم چندبار صورتش رو ميبوسم باتعجب ميگويد:چي شده مادرجون ؟

ميگويم:هيچي دلم خواست يه دفعه ببوسمتون اشكالي داره؟

بيبيگل:نه عزيزم بيا منم ببوسمت.

عطرتنش رو به ريه هام ميكشم تنها كسي كه تواين خونه برام خاطره خوش گذاشت همينه.

صبح وقتي همه رفتن عمارت جلويي شماره اميري رو از حفظم ميگيرم بازم منتظر ميمانم :اميرس هستم بفرماييد.

مريم:سلام جناب اميري.

توصداش نگراني موج ميزنه :اتفاقي افتاده خانم معيني؟

مريم:نه ولي امروز تو همون خيابان منتظرم باشيد راس ساعت 2.

اميري:باشه پس فعلا خداحافظ.

مقداري لباس فقط براي اشكان برميدارم خودم هيچي ازاين خونه لعنتي نميخوام نامه اي مينويسم:

شاهرخ دعاهايي رو كه كردم هيچوقت فراموش نكن اگه بلايي سرتون ميادتصويرمن هميشه جلوي چشمات باشه .ميرم تابدون دردسر زندگي كنيد البته نه بخاطرشماميخوام خودم راحت بشم درضمن اشكان رو هم همراهم ميبرم تااون افريته كاريش نداشته باشه ميترسم منافعت به خطربيافته اذيتش كني "حسرت ديدنش رو به دلت ميزارم اگه دلت بچه خواست فروغ جونت بايد ازهيكل خوشگلش بگذره برات توله پس بندازه .دنبالمون نگرد دفعه قبل بي عقلي كردم ولي ايندفعه فكرپيداكردنم رو از سرت بيرون كن .اينم ياداور بشم من هميشه تو كمينم مواظب خودت باش البته با مدارك معتبري كه تواين مدت از گاوصندوقت برداشتم ميدوني كه اگه به دست يكي ازاين گروهها بيافته فاتحه همتون خوندست پس بهتره دست از سر مابرداري .

دشمن سرسخت تو مريم

خب اينم نامه تاش ميكنم ميزارمش روي ميز تاچشماي كورش ببينه .خب نيم ساعت ديگه بايد سرقرار باشم همه سرشون شلوغه حواسشون به مانيست ولي محض اطمينان به يكي از خدمتكاران ميگويم:اشكان بيقراري ميكنه كمي ميبرمش بيرون.

ميدونم كه يادش نيره تو اين هيري ويري بره خبربده كه من رفتم با قدمهاي تند اين خيابان نفرين شده رو ترك ميكنم مدام پشت سرم رو نگاه ميكنم خداروشكر هيچكس نيست .سر قرار رسيدم ماشين ايمري از دور پيداست نفس راحتي ميكشم به محض رسيدن خودمو ميندازم توش .

بدون حرف باسرعت دور ميشه به جاي خلوتي رسيديم بدون مقدمه چيني ميگويم:من ديگه به اون خونه برنميگردم.

باتعجب ميگويد:چييييي؟

ميگويم:بهتره برام يه جايي رو پيداكني كه هيچكس منو نشناسه چون اگه شاهرخ پيدام كنه فاتحه هممون خوندست.

اميري:اخه چرا ؟

مريم:چون براش نامه نوشتم كه ميرم البته بايد شب بتونه بخونتش ميدوني كه فردا عروسيشونه.

اميري:حماقت كردي دختر اخه اين چه كاري بود كردي.

عينك دوديم رو برميدارم:خوب به من نگاه كن توقع داري بازم تو اون جهنم ميموندم .مچ دستام رو نشونش ميدم جاي بخيه ها معلومه "انگشت ناقص شدم رو هم همچنين.

مريم:ميخواي بدنم رو هم نشون بدم كه چه بلايي سرم اورده اگه نميتوني جايي برام پيدا كني ميرم بدون دردسر.

درماشين رو كه ميخوام باز كنم بازوم رو ميگيره:كجا؟بهتربود از قبل بهم خبر ميدادي تاجاي مناسبي رو با بچه ها برات در نظر ميگرفتيم.

مريم:نميتونستم ازجام پاشم .

سرش رو روي فرمان ميگذارد ميدونم اوهم مثل من اضطراب دارد كمي كه فكر كرد ميگويد :من يه اپارتمان خالي تو دماوند دارم ولي بگم امكانات زياد نداره .

مريم:اشكالي نداره هرچي باشه فقط از اين تهران جهنم دره دور باشه.

به سرعت پيش ميره نفس راحتي ميكشم ميدونم كه ميشه بهش اعتماد كرداز تهران خارج شديم "اشكان طفلك هم خوابش برده .

همه جا خاكيه جلوي خانه اي نگه ميدارد درو باز ميكنه و وارد ميشيم پر از درخته ولي معلومه بهش رسيدگي نشده چون درختان كج وكوله و بدون بار تهش خانه اي هست اشكان رو ازم ميگيره تا راحتتر پيش برم .

چراغ رو روشن ميكنه همه جا پراز گردوخاك چندتا مبلم هست كه با پارچه سفيد روش رو پوشوندن ميگويم:اينجا رو كه كسي نميشناسه .

ميگويد:نه اينجا ارث پدريمه كه فعلا به اسم مادرمه كه اونم براش تو تهران خونه گرفتم پس كسي شك نميتونه بكنه.

دوتا اتاق خواب داره اشپزخانه اش دلبازه به سمت باغه .درسته خيلي كثيفه ولي من دوسش دارم.

اميري :من ميرم بيرون يه سرس وسايل بخرم تو اينجا هيچي براي خوردن نيست.

شرمنده شدم ولي چاره اي كه نداشتم خوب شد قبلا پولهايي رو كه كار كده بودم رو همراهم داشتم تا زير منت نمانم.

همه وسايل خانه تكميل بود فقط نياز به يه خانه تكاني حسابي داشت كه خودم تنهايي تميزش ميكنم.

باامدن اميري غذا كباب گرفته با مقداري وسايل براي يخچال باهم مشغول ميشويم ولي معذبم برعكس من اشكان با اشتها ميخوره غريبي هم نميكنه .

اميري با تعجب بهش نگاه ميكنه:خيلي خوبه بچه خوش خوراكيه .

ميگويم:براش اول شكم مهمه به بقيه مسائل كاري نداره .

با ذوق بهش غذا ميدهد معلومه بچه دوست داره از برق چشماش ميفهمم.ميگويم:جناب اميري شما كه انقدر بچه دوست داريد چطور تاالان بچه دار نشديد؟

هاله غمي به صورتش اومد:من نميخوام از همسرم بچه داربشم .

سوال ديگه اي نميپرسم بعد از غذا ميرود منم اشكان رو داخل اتاق ميگذارم خودم اول پرده ها رو باز ميكنم تا بشورم .

تاشب فقط تونستم سروساماني به پذيراييش بدهم چون زياد بزرگ هم نيست تومدت كار كردن فكرم به جايي نميرفت ولي حالا حتما شاهرخ فهميده از اينكه الان چه حرصي ميخوره لبخندميزنم .توخونه غوغا راه انداخته اخلاق سگش رو ميشناسم بااين افكار ميخوابم .

نصفه شب با صداي باد كه به درختان يمخوره از خواب بلندشدم خيلي ترسيدم بلند ميشم پنجره ها رو چك ميكنم همشوم بستس.

صبح افتاب وسط اتاق پهن شده كه ازخواب بلند ميشم صبحانه اشكان رو ميدهم ميزارمش پذيرايي تا جلوي چشمام باشه از اينكه ديگه زمين كثيف باشه نميترسم چون الان داره از تميزي برق ميزنه.

تابعداز ظهر همه جا تموم شد تازه ميخواستم استراحت كنم كه صداي درب پذيرايي اومد ااز شدت ترس خشكم زده ولي اميري در چارچوب در ظاهر شدميگويد:شرمنده زنگ اينجا خرابه مجبور شدم بي اجازه وارد بشم.

ميگويم:اينجا خونه خودتونه من مزاحمتون شدم بشينيد براتون چايي بيارم.

تازه متوجه اطراف شده باديده تحسين مينگرد:از ديروز معلومه كه مشغول بوديد كه تا الان تمومش كرديد.

ميگويم:بله بخاطر اشكان مجبورم چون به همه جا سرك ميكشه ميترسيدم مريض بشه.

اميري:شما بايد ببخشيد اگه از قبل اطلاع ميداديد "ميدادم براتون تميزش ميكردن به هر حال شرمنده.

ميگويم:اين چه حرفيه خيلي هم ممنونم كه اينجا رو دراختيارم گذاشتيد.

دوتا چايي ريختم يه دونه هم كمرنگ براي اشكان تا شيرينش كنه عاشق چاي شيرينه.به محض ديدن سيني اومد كنارم نشست منتظره تا براش قندبريزم دوحبه قند ميندازم توش" اقا راضي نميشه چندتا هم خودش ميندازه .براش فوت ميكنم تاخنك بشه مدام خودش رو تكون ميده كه بهش بدم از بس هوله با دو دستش استكان رو چسبيده "اميري هم بالخندشاهد كارهاشه.

از شاهرخ خبري نميگيرم چه خبري ميخواد باشه جز اينكه عروسيشه ومنم ماتم زده حالا كه ازش دورم دلم براش تنگ شده .ادم به حيووني كه چندوقت پيشش باشه عادت ميكنه چه برسه به ادم .

با صداي اميري از فكر امدم بيرون :براي اينكه يه موقع دزد اينا نياد براتون سگ گرفتم" بيايد تا نشونتون بدم .

همراهش راه ميافتم اشكانم دنبالم راه افتاده كنار درختي سگ سياهي رو بسته ادم از ديدنش وحشت ميكنه واي كنارش بچشم هست چقدر نازه دلم ميخواد لمسش كنم .اميري دستي به سرش ميكشه او هم سرش رو تكان ميده اميري:از اين دفعه اين صاحبته .

انگار ميفهمه چي ميگه چون با دقت بهم نگاه ميكنه بعد پاهام رو بو ميكشه دستي به سرش ميكشم حركتي نميكنه .

اميري:بهتون عادت ميكنه اين سگ مخصوص منه كه جون زنم رو به لبش رسونده اذيتشون ميكرد مخصوصا كه حالا شده دوتا .

وقتي ميخوام به سمت بچش برم دندانهاش رو نشونم ميده ميرم عقب اشكانم مدام تو بغلم وول ميخوره چشمش توله سگ رو گرفته .

ميزارمش زمين به سمت توله اش ميره سگ با دقت نگاش ميكنه با او كاري نداره اشكان به تقليداز اميري نوازشش ميكنه .خب اينم از اشنايي كلي سفارششون رو بهم كردورفت خب با وجود اين خيالم راحته.

اگه مادربود از ديدن اين دو سكته ميكرد كه نجس وفلان .ولي اين از اون شاهرخ نجستر كه نيست ازتصور اينكه كه الان ميره عروسش رو از ارايشگاه بياره خونم ميجوشه .براي اينكه سرگرم باشم شام ميپزم براي توله سگ هم مقداري كالباس ميريزم تابخوره اولش مادرش غذارو بوكرد بعد خوردن .

روزها از پي هم ميگذره خبري از هيچ كجا ندارم از خونه هم كه نميتونم برم بيرون "اسم سگ مادر رو گذاشتم شاهرخ وبچش رو فروغ .خيلي جالبه نه يه مدت طول كشيد تابه اسمشون عادت كنن ولي الان وقتي صداشون ميكنم بدو بدو ميان پيشم.بازم خوبه اين دو هستن وگرنه اين اشكان منو ديوانه ميكرد از بس ازم اوويزون ميشد با فروغ بازي ميكنه وشاهرخم حواسش بهشون هست .

يه قكر مثل خوره جانم رو ميخوره اونم ضربه زدن به شاهرخ ازش مدارك دارم ليست تمام فعالين سياسي كه زير شكنجه كشته شدن .اينارو از گاوصندوقش پيدا كردم يه روز كه با عجله امد خانه يه سري مدارك رو برداشت ورفت فكركنم يادش رفت كامل ببمدتش چون خيلي عجله داشت درضمن حواسش به من نبود كه اونجا نشستم درضمن مثل اكثر اوقات دعوامون شده بود اينها رو برداشتم "خب برگ برنده تودستم دارم اگه اين ليست فقط به دست يكي از روزنامه ها بيافته قيامت بپا ميكنن خب بچرخ تابچرخيم.

مغازه دار به سفارش اميري هرروز شاگردش رو ميفرسته تاوسايل مورد نيازم رو برام بياره" روزنامه رو باز ميكنم بازم دروغهاي هميشگي خبر خاصي درج نشده .عزمم رو جزم كردم تافعاليتهام رو از سر بگيرم اين موضوع رو با اميري كه تازه رسيده درميان ميگذارم:تو اينمدت خيلي فكركردم نميتونم راكدباشم ميخوام دوباره فعاليتهام رو از سر بگيرم .

باخونسردي به اشكان مينگرد:پس اين بچه چي ميشه؟

مريم:ببينيد ميدونم اشكان برام مشكل درست ميكنه ولي حس كينه تمام وجودم رو گرفته ميدونيد اونها باهام چيكاركردن بايد مبارزه كنم تااين مصيبتها سر كسي ديگه نياد .

اميري:باشه فقط سعي كنيد بيگدار به اب نزنيد بايد صبركرد ابها از اسياب بيافته هنوزم كه هنوزه اين سرهنگ دست بردار نيست .

ميگويم:شماخبري ازش داريد؟

اميري:بي اطلاع نيستم ميدونم اون خانم كه اسمش بيبيگل بود رو تحت فشار گذاشته" فكرميكنه از جات اطلاع داره.

دلم براي بيبيگل ميسوزه تو دردسرش انداختم ولي خداشاهده چاره نداشتم ميگويم:بالاخره خودش ميفهمه كه بي اطلاعه وزمان رو از دست داده.

بالبخندادامه ميدهد:تنها اونيست كه دنبال شماست بلكه از اون بدتر فروغه كه به خونتون تشنست.

ميگويم:كم من حرص خوردم حالا نوبت اونه .بگذريم از بچه ها چه خبر؟

اميري:خبرخاصي نيست همچنان اعلاميه ميديم ومردم رو ازهمه اتفاقات پشت صحنه باخبر ميسازيم .اينها كلافه شدن كه اين اطلاعات رو از كجا ميارن شديدا همه رو زير نظر گرفتن ولي خوشبختانه به پشتبانه پدرزنم از همه اطلاعات باخبر ميشم .

در ضمن مسعود داره موقعيت همه رو به خطرميندازه باكارهاي نسنجيدش همين هفته پيش اگه فقط چندثانيه معطل كرده بود دستگيرشده بود ميدونيد كه اينها از همه چي براي حرف كشيدن استفاده ميكنن مخصوصا بچه مسعود كه هنوز شيرخواره .البته اين بچه هم بدون اطلاعش بدنيا اومد سر همين قضيه كلي با همسرش دعواشون شد ولي فايده نداشت اون از اينجور موقعها ميترسه كه يه موقع قفل دهنش باز بشه.

ميگويم:حق داره اگه منم از مادرم ميخواستن استفاده كنن شايد مقاومت نميكردم بهش هشدار بديد كه تنها نيست اگه قفل دهنش باز بشه همه سرشون ميره بالاي دار.

باهم مقداري بحث كرديم كه بدون مقدمه چيني گفتم:راستي جناب اميري من تو اينجا حوصلم سرميره ميشه يه كاري برام جور كنيد كه توخونه بشه انجامش داد.

اميري:شما كه به كاركردن نيازي نداريد اگه به چيزي هم نياز داشتيد بهم بگيد تا تهيه كنم.

ميگويم:ميخوام مستقل باشم درضمن تواين مدت ازبيكاري كلافه شدم.

كمي فكركرد:ميتونيد با دستگاه چاپ كار كنيد؟

ميگويم:نه ولي ياد ميگيرم.

اميري:خوبه "محل قبلي جاش لو رفته دستگاه رو ميارم اينجا اعلاميه ها رو همينجا چاپ ميكنيم ومنم شبانه ميام ميبرم چطوره؟

ميگويم:باشه خيلي هم خوبه فقط بايد دستگاه رو شبانه بياريد تا كسي اين اطراف نفهمه.

ميگويد:بله حواسم هست "پس فعلا تاشب همين امشب ميارمش.

خب اينم از كار درضمن فعال هم ميشم با اين اعلاميه ها ريشتون رو از خاك جداميكنيم از ليستي كه دستمه حرفي نميزنم نبايد همه كارتام رو نشون بدم يه دونه باشه براي روز مبادا.

از صبح با دستگاه مشغولم اميري بهم ياد داد كه اگه خراب شد چكارش كنم روزي صدتا چاپ ميكردم البته بعضيهاش كمرنگ ميشد كه با دست تصحيحشون ميكردم .گندكاريهاي دولت وشاه رو خيلي خوب لو ميداد از اعمال امريكايي درخاك كشورمان كه ازش اطلاعي نداشتيم وحقي كه ازمون خرده ميشد .نون رو ازسر سفره مابرميداشتن ميذاشتن تو سفره انها "هرچندباخواندن مطالب اعصابم خورد ميشد ولي چاره چيه بايد اهسته اهسته پيش رفت.

هرشب اميري ميامد وكاغذهاي چاپ شده رو ميبرد كه ديروز بهم اطلاع داد كه امروز همراه مسعود ميايد.از صبح دلشوره دارم خيلي دوست دارم عكي العملش رو ببينم .ناهار رو حاضر كردم هردويشان وارد شدن واي مسعود خيلي شكسته شده موهاي كنارشقيقش تمام سفيدشده از نگاهش ميترسم انگار خالي ازمحبت وانسانيتن دراولين نگاه اين حس بهم دست داد.باديدنم كمي روي چهره ام مكث كرد ولي نگاهش رو دزديد "اميري بانشان دادن من:ايشون رويا معيني هستن.

پوزخندي بهم زد كه معنيش رو نفهميدم ميگويم:از اشنايي با شما خوشوقتم.

سري برايم تكان ميدهد تواين مدت بي ادب هم شده .

سرميزغذا ازم چشم برنميداره دراخرم طاقت نياورد :شما خيلي شبيه يكي از اقوام هستين.

من كه با انها نسبتي نداشتم كه مرا اقوام خويش معرفي ميكنه "اميري:شايد خودشون باشن.

مسعود:نه اون زير خروارها خاكه خودت كه ميدوني اين كافرها كشتنش.

بادقت به صدايم گوش ميدهد چون تواينمدت منم عوض شدم جاافتاده تر شدم اونم باوجود اشكان كه ديگه اصلا باور نميكنه.

اميري:خب مسعودجان سوپرايزي كه برات داشتم همين بود ايشون مريم راستين كه سه سال پيش اورديش نشونم دادي .

مسعود بابهت بهم خيره شده تمام اعضاي صورتم رو بادقت نگاه ميكنه :اخه چطور ممكنه پس اوني كه اعدام كردن كي بود؟

اميري:به لطف جناب سرهنگ معين الملك زنده موندن.

همه ماجرا رو براش تعريف كردم ولي انگار سنگه ميدونيد چه موقعي ترسيدم وقتي كه نگاهش به اشكان خيره موند از نگاهش ترسيدم چون برق شرارتي ته نگاهش بود كه ازارم ميداد.

گفت:پس اين بچه جناب سرهنگه درسته؟

اشكان رو دراغوشش ميگيره نوازشش ميكنه ولي خشنه اگه من نبودم حتما موهاي بچه رو ميكشيد وعذابش ميداد "ايكاش اميري نمياوردش اينجا .

شنيدم كه زير لب گفت:اين بچه به دردمون ميخوره ولي به موقعش.

از ترسم بچه رو ازش گرفتم احساس خطركردم "حالاحرفهاي اميري رو باور ميكنم كه مسعود زمين تااسمان عوض شده .

حرفاش بوي قدرت طلبي ميده ديگه ازش بيزار شدم بقول مامان خدا خروميشناسه بهش شاخ نميده حكايت اينه هنوز بجايي نرسيده اينطور نقشه ميكشه .

اين اوني نيست كه من ميشناختم كه بچه هاي فقير رو خيلي دوست داشت وبراشون وسايل موردنيازشون رو تهيه ميكرد الان ميگويد:همين بدبخت بيچاره ها مملكت رو به اين گندكشيدن اگه همه پولدار باشن ميتونن باپول همه چيو بخرن بايد از اينها پله ساخت براي بالا رفتن از نردبان.

منو اميري گوش ميكرديم فكراش پليده از اينكه شبها درست وحسابي نميخوابم تا اعلاميه ها چاپ بشه واصلاحشون كنم افسوس خوردم نكنه اميري هم با او هم عقيذه باشه ميگويم:نظرشما چيه جناب اميري؟

اميري روي مبل صاف نشست :منم با مسعود موافقم البته از بعضي جهات مثلا اگه منو شما يه كاره تواين ملكت بوديم الان اين وضعيت مانبود همين قشر فقيرجامعه هستن كه توبدبختيهاشون غرق شدن واز اطرافشون خبرندارن كه دارن حقشون رو پايمال ميكنن وبا وعده وعيد گول ميخورن غير ازا ينه................... .

ديگه ادامه حرفاش رو نميشنوم هردوشون نقاب از صورتشون برداشتن اينها براي رسيدن به قدرت از هيچي ابايي ندارن حتي ادم كشتن مسعود از ترور حرف ميزنه دقيق نميفهمم چي ميگه .ولي با بردن نام شاهرخ گوشام تيزشد :همين جناب سرهنگ الان تو مشت ما درسته؟

به اشكان اشاره كرد اميري با تك سرفه اي وجود منو بهش متذكر شد بقول مامان شاخكام تكون ميخوره بدجايي امدم ولي نبايد حرفي بزنم .منم طي صحبتها تاييدشان ميكنم تابهم شك نكنن مسعودميگويد:گروهمون به امثال مريم نياز داره؟

بالبخندازش تشكر ميكنم خبرنداره كه تودلم چه خبره يعني من اينهمه عذاب كشيدم براي اينها كه حتي خدارو از ياد بردن.

شب وقتي براي خواب رفتم انها ماندن دراتاق كناري من ساكن شدن بعداز خواباندن اشكان صداشون منو كشوند تا فال بايستم كاري كه هميشه ازش بدم ميومد.

نميدونم مسعودچي گفت كه اميري گفت:هيسسسسسسس واسيا ببينم خوابيده يا نه .

سريع پريدم تو رختخواب خودمو به خواب زدم به خودم گفتم اينجوري هم كه نشون ميدادنيستش نميدونه نبايد به اتاقي كه توش خانومه سرك بكشه وقتي خيالش راحت شد رفت.

مسعود:خوابيده؟

اميريي:اره خوابيده.

مسعود:بايد هرچه سريعتر كاري كنيم اين جناب سرهنگ بدجور به پروپامون ميپيچه .

اميري:خب ميگي چيكار كنيم.؟

چندلحظه هيچ صدايي نيامد مسعود انگار كه فكري به ذهنش خطور كرده باشه :چرا انقدر خودمون رو عذاب ميديم الان تو مشت ماست زنو بچش.

اميري:احمق نشو اين برگ برنده براي اخر بازيه طوري سرهنگ رو توي تور اسيرش كنم كه خودش كيف كنه چه خوابايي كه براش نديدم .نميدونم اين دختره تواين مدت چه جوري با اون عتيقه كنار اومده ميگم نقشه نباشه براي به دام انداختن ما؟

مسعود:راست ميگي چطور به فكرخودم نرسيد .

اميري:بايد براي اثبات حسن نيتش هركاري كه مابهش ميگيم انجام بده.

مسعود:مثلا چه كاري؟

اميري:مثل گذشتن از بچش.

مسعود:اين ماده سگا از هرچي بگذرن ازتوله هاشون نميگذرن "من خودم يكيشودارم تازه اين فعال بود اگه از مردم عادي دختر ميگرفتم كه الان بايد قيد فعاليتهام رو ميزدم.

اميري:مجبوره اينكارو انجام بده "سرهنگ دربه در داره دنبالش ميگرده كافي اشاره بدم پوستش رو ميكنه اون روزي كه ديدمش تمام بدنش جاي كابل بود پس مجبوره وگرنه برش ميگردونيم همون جهنمي كه بود .

مسعود:خب اينجوري گوشت انداختيم جلوي گربه.

اميري:براي تهديدشه وگرنه من اين گوشت لذيذي رو از دست نميدم در ضمن از اين به بعدنبايد تنهاش بزاريم يا توبايدباشي يا يكي از بچه ها .براي بيرون هم بايد نگهبان بزاريم.دختره زبليه.

مسعود:خوب شد اون موقع گرفتنش وگرنه مثل اين يكي دست وبالم رو ميبست باعشقوعاشقي از اين كلمه متنفرم .ازاون موقع كه بچه بدنيا اومده ديگه دل به كار نميده مگه اينكه مجبورش كنم.مدام ميگه بهتره به فكر خودمون وبچه ها باشيم به اون باشه طرفداره دو سه جين بچست .

اميري:همه زنهااينجورين مثل مرغ بزاري فقط جوجه كشي كنن.

مسعود:بسوي اينده اي پراز قدرت.

سرم از حرفايي كه شنيدم گيج ميره روي تخت نشستم به گذشته فكرميكنم تواون لحظالت شكنجه من بخاطر كي لب از لب باز نميكردم بخاطر هدفم بود "هدفي پوشالي براي مسخره كردن امثال ما براي اينكه پله اي باشيم براي صعوداقايان به مراتب بالا .اينجوركه من فهميدم اگر به خود اينها منصبي رو پيشنهادبدن ايناازخود ساواكيها هم بدترن من احمق با پاي خودم اومدم تو دهان شير بازم پيش شاهرخ امنيت اشكان تامين بود ولي حال شديم طعمه .

ايكاش زمان به عقب بازميگشت اصلا امتحاني دركار نبود من به اينروز نميافتادم.

تا صبح خوابم نبرد ازبس فكروخيال كردم وحسرت خوردم قدر شاهرخ رو ندونستم گيره اينها افتادم حالا چه خاكي به سرم كنن .اشكان اروم نفس ميكشه تواين مدت بهانه گيري ميكرد بازم خوبه اين دوتا سگ هستن وگرنه پدرم رو درمياورد.اروم موهاش رو نوازش ميكنم :اخه توچه تقصيري داري كه مادر احمقي مثل من نصيبت شده .

اگه بخوان اسيبي به بچم برسونن ميكشمشون شوخي هم ندارم براي اينها جيگرپارم رو به خطر بندازم "بايد فكري كنم خداكنه بيبيگل درباره اميري ورابطمون چيزي بگه شايد اون تونست پيدامون كنه"نه بهتره چيزي نگه بازم منوبرميگردونه به همون جهنم با نگهبانيه فروغ .تازشم اينها ممكنه از فرصت استفاده كنن براي سوئ استفاده ازما .

به قول معروف خودكرده را تدبير نيست شده حكايت من "اگه هم از اينجا فرار كردم به كي پناه ببرم به پدر بيغيرتم به برادرام به كييييييييييي اخه؟پول هم ندارم كاري از عهدم برنمياد بخوامم كاركنم با اشكان اخه چطوري ميشه خدا خودش بايد دري به روم باز كنه.بايد چارچشمي حواسم به اشكان باشه تا از غفلتم استفاده نكنن وببرنش.

صبح برخورد صميمانه تري باهام دارن مبخوان خرم كنن "خب من خر بودم كه گير اينها افتادم.

مسعود:امروز ميخوام برات مهمون بيارم خودتو اماده كن.

برام مهم نيست كه مهمانم كيه تواين وضعيت حوصله هيچكس رو ندارم.اشكان رو باخودم بردم اشپزخانه ووسايل بازيش رو جلوش ريختم تا چشمم بهش باشه سريع كارهام رو ميكنم براي نهار قرمه سبزي ميگذارم بوش كل خونه رو گرفته.

نزديك ظهر صداي زنگ امد براي استقبال رفتم جلوي در اشكانم بغلمه "به كسي كه روبروم قرار گرفته خيره شدم نميتونم حرفي بزنم فقط ميفهمم كه توبغل همديگه هستيم داريم اشك ميريزيم .با گريه بچه ها به خودمون امديم زهرا پسرش رو در اغوش گرفت:ببين عزيزم اين خانوم خوشگله خاله مريمه.

بچش رو ميگيرم ميبوسمش چقدر شبيه مسعوده مخصوصا چشماش .اشكان هم بغله زهراست ميبوستش ومدام قربان صدقش ميره .

صداي مسعود درامد:بابا چه خبرتونه بريم بشينيم ديگه .

يه لحظه ازش باتمام وجود متنفر شدم زهرا دختر به اين خوبي رو بهش ميگه ماده سگ .اسم پسرش احمد "فهميدم به ياد كبير اين اسم رو براش گذاشته پس معلومه هنوزم دوستش داره .

ناهار رو ميكشم زهرا هم كمكم ميكنه مردان بعد از خوردن غذا به اتاق خودشان ميروند بچه ها هم خوابشان برده .

زهرا:نميدوني وقتي ديدمت يه لحظه فكركردم دارم رويا ميبينم امروز صبح وقتي مسعودگفت كه ميخواييم جايي بريم هري دلم ريخت كه نكنه خطري داشته باشه تا اينجا دلم مثل سيروسركه ميجوشيدولي با ديدنت به ارامشي كه سه ساله ازم دور شده رسيدم.

ميگويم:منم بهم نگفتن تو قراره بيايي وگرنه با حوصله تر غذا درست ميكردم "از اينها بگذريم تو اين مدت چيكار ميكردي از بچه ها چه خبر؟

زهرا اهي از ته دل كشيد :از چي بگم از بدبختيام از وقتي كه مجبورن با مسعود ازدواج كردم الان مثل سگ پشيمونم .اين طفل معصوم رو هم اسيره خودم كردم.

مريم:چرا بدبختي مگه مسعود خوب نيست؟

اشكاي زهرا روان شد:اگه من كبير رو نميديم وعاشقش نميشدم پام به اين گروه ها باز نميشد تو رو هم بدبخت نميكردم تواين سه سال ونيم هرچي بلا سرم اومده به خودم گفتم بخاط اينكه تو رو با اعضا اشنا كردم باعث اعدامت شدم.

دراغوشش ميگيرم :نه عزيزم اين چه حرفيه من با رضايت خودم جزو گروه شدم.

زهرا:نه اگه من لال شده حرفي بهت نميزدم الان نه وضعيت تو اينجوري بود نه من به اين روزگار ميموندم.

مريم:زهرا انگار از مسعود راضي نيستي درسته؟

زهرا :دست رو دلم نزار خونه از دست اين مرد"وقتي باهاش ازدواج كردم بقيه دخترا بهم حسودي ميكردن كه بين اعضا چرا منو انتخاب كرده خودمم ذوق داشتم خب بالاخره كبير رو تازه از دست داده بودم نياز به يه همراه داشتم .اولش مدام از فعاليتهاش ميگفت شب تا صبح دنبال اعلاميه و اين حرفا بود وقتي ديگه اه در بساط نداشتيم اقا هم عين خيالش نبود كه خوردوخوراكمون از خونه بابام مياد اون بيچاره با نداري خودش خرج ما هم افتاده به گردنش خلاصه خودم خياطي كردم بازم خدا پدر مادرم رو بيامرزه كه به زور بهم خياطي ياد داده بود خرج خونه اينجوري افتاد گردن من اولش حرفي نداشتم وقتي ميديدم اينجوري به فكر مردم بيچارست ولي گذشت زمان بهم ثابت كرده كه اشتباه كردم وقتي فهميد حامله ام نميدوني چه قشقرقي بپا كرد منو فرستاد خونه بابام ميخواست ببرم سقطش كنم كه وقتي كوتاه نيومدم وخودشم گشنه ميموند برمگردوند .با اون وضعيتم ميشستم پشت چرخ ميبيني بچم چقدر ضعيفه بخاطر تغذيه و نبود استراحتمه وقتي هم كه بدنيا اومد مردم براي پسر دارشدنشون قربوني ميدن اقا اصلا نيومد به ما سربزنه حالا اينها به جهنم ميدوني چي خيلي اينروزا عذابم ميده اينكه خودش از مردمان هم سطح خودمون بيزاره وداره از كم اطلاعيشون به نفع خودشون استفاده ميكنه .اينهاست كه داره داغونم ميكنه"راستي تو چطور به اينجا رسيدي به سلامتي ازدواج هم كه كردي پسرتم معلومه كه شبيه پدرشه چون اصلا به تو نرفته.

لبخند تلخي ميزنم وكقداري از ماجراهام رو براش تعريف ميكنم چون با حرفاي ديشبي كه شنيدم فهميدم نبايد به هيچكس اعتماد كرد .وقتي حكايت منو شنيد غم خودش يادش رفت با دهان باز به من خيره شده .

زهرا:بميرم برات با شنيدن اينها عذابم رو بيشتر كردي گل مريمم.

مريم:تو نبايد همچين احساسي داشته باشي يادت رفته چقدر ازاينكه كس ديگري به جاي من نفر اول شده جايزه مشهد رو برده ناراحت بودم وهمين جرقه اي شد براي عضويتم من با چشماي باز مسيرم رو انتخاب كردم تو تقصيري نذاري قسمتم اين بوده زهرا جان.راستي از خانوادم خبر نداري؟

زهرا اهي كشيد:خدا مادرت رو بيامرزه وقتي خبرش رو شنيدم كم مونده بود سنگكوب كنم "باباتم شنيدم كه فرستادنش سيستان وبلوچستان وبرادراتم همراهش رفتن .خونه رو هم فروختن ديگه خبري ازشون ندارم.

انقدر سرگرم بوديم كه متوجه ساعت نشديم با صداي مسعود به خودمان اومديم:حرفاتون تموم نشد به فكر شام باشيد.

زهرا زير لب ميگويد:فقط به فكر شكمشه.

سر مسيز اميري:بخاطر اينكه هردوتون تنها نياشيد زهرا خانوم از اين به بعد پيش شما ميمونه .

زهرا:پس كارام چي ميشه كلي سفارش دارم.

مسعود:به درك همينجا ميموني ديگه ام نميخواد كار كني.

از لحن حرف زدنش بدم مياد به زهرا حق ميدم انقدر از اين مرد بدش بياد شاهرخ از هرلحاظ به اين سره ولي حيف كه دير قدرش رو دونستم.

اميري:بهتره اعلاميه هاي بيشتري رو چاپ كنيد مخصوصا كه دونفر شديد .

مسعود پوزخندي ميزند:اين زهرا بجز با چرخ خياطي نميتونه با چيز ديگه اي كار كنه.

با لحن خودش جواب ميدهم:منم اولش بلد نبودم ياد گرفتم مسعود خان.

مسعود:قضيه شما با زهرا فرق ميكنه اون از زندگي فقط چند چيزه مختصر ميخواد دنياش كوچيكه.

زهرا قرمز شده به جايش جواب ميدهم:ادمها به اندازه دهانشون بايد لقمه بردارن در غير اينصورت خفه ميشن درست نميگم.

اميري با مسعود نگاهي ردوبدل ميكنن مسعود:دهان من خيلي بزرگه وگنجايش لقمه هاي بزرگتر رو هم داره شما نگران نباش.

مريم:پس اين دهان بزرگ براتون مشكل ساز ميشه مواظب باشيد شايد همون لقمه هاي كوچيك هم گيرتون نياد.

مسعود:كنايه دار حرف ميزني ميخوام مثل قبل شجاع باشي و رك حرفت رو بزني مگر اينكه جناب سرهنگ شجاعتت رو ازت گرفته باشه .

مريم:نه من هنوزم مثل قبلم فرقي نكردم خيلي داري اوج ميگيري مسعود بهتره بدوني با اين سرعت صعود كردن با سرعتي دو برابر سقوط ميكني با چه حقي با زهرا اينچنين حرف ميزني؟

مسعود:چون زنمه هرجور بخوام باهاش حرف ميزنم به هيچكس هم ربطي نداره.در ضمن بال رو دادن براي پرواز كردن ميخوام عقاب باشم نه مرغ خانگي شيرفهم شد.

مريم:مواظب باش كه شكارچي ماهري شكارت نكنه و بشي پرنده دست پرورده .

اميري:بهتره با هم بحث نكنيد ما ميريم بيرون شما هم يه سري از اين اعلاميه هاي جديد رو چاپ كنيد.

مسعود مثل لبو قرمز شده با جسارت نگاهم رو به چشماي عصبيش ميدوزم پوزخندي هم نثارش ميكنم.با هرس ما رو تنها ميزاره .

زهرا مدام صورتم رو ميبوسيد:خوب حقش رو كف دستش گذاشتي خيلي خوشم اومد.

مريم:چرا جوابش رو نميدهي؟

زهرا:خودت ميدوني كه تو فاميل ما طلاق اصلا مرسوم نيست اونم فهميده برام ضعف گرفته تا ميام حرفي بزنم ميگه ناراضي برو طلاقت ميدم.

مريم:پس تو اين چند سال خيلي پست شده.

زهرا:فقط مريم حواست به اين پسره اميري باشه مار هفت خطيه .

با خودم ميگويم :خودم ديشب فهميدم ولي چه دير.

كمي اعلاميه ها رو چاپ ميكنيم وزهرا هم پر رنگشون ميكنه .

وقتي زهرا رفت به پسرش احمد سربزنه از فرصت استفاده كردم وكمي دستگاه رو دستكاري كردم تا نتونيم ازش استفاده كنيم همينجورم شد وسطاش قفل كرد .

مريم:نميدونم چش شد ديگه كار نميكنه؟

زهرا:بهتر عزيزم وقتي هركدوم ازاينها چاپ ميشه اگار جيگر منو به اتيش ميكشن خدارو شكر خودت رو نگران نكن.

نميتونم بهش اطمينان كنم نسبت به همه ديد بدي پيداكردم خب هركس ديگه اي هم بود اين حس بهش دست ميداد.اميري ومسعود بازگشتن ولي با ديدن تعداد اعلاميه ها مسعود با ابروهاي درهم كشيده گفت :مشغول حرف زدن شديد ؟پس اينها رو چرا چاپ نكرديد؟

با لحن خودش جواب ميدهم :چون نبايد به تو توضيح بدم.

اميري كه ميدونست من كم نميارم گفت:منظوري نداشت مسعود اخه از موقع رفتن ما همين بيستا رو چاپ كرديد.

مريم:دستگاه خراب شد بخاطر همين معطل شديم.

مسعود سريع به سراغ دستگاه رفت وبا عجله بازش كرد معلومه براي خركردن مردم خيلي عجله داره تا شب باهاش ور رفت خداروشكر به هيچ نتيجه اي نرسيد .اميري هم نگاهي بهش كرد فهميدم اساسي خرابش كردم .

تو يان دوهفته بيشتر به خودم لعنت ميفزستم چون روز به روز اخالق مسعود بدتر ميشد شنيدم كه شاهرخ بدجور پاپيچشون شده واونم زورش بما ميرسه .اگه ميزاشتن اشكان رو زندنه زنده پوستش رو ميكند همين ديروز اشكان ليوان سرد شده چايي رو ريخت رو پاش اونم محكم هولش داد كه بچم هول شد وبا پشت محكم به زمين خورد .

اول بچه رو ارومش كردم وسر مسعود داد زدم:نفهم بچست چرا اينجوري هولش ميدي رواني.

مسعود:اون حرومزاده رو نزار دوربر من بپلكه يه دفعه ديدي بلاي سرش اوردم ها؟

بلند شدم جلوش ايستادم:مثلا چه غلطي ميخواي بكني؟

مسعود:نزار دهنم رو باز كنم .

با عصبانيت بهش خيره شدم:دهنت رو باز كن ببينم چي ميخواي بگي.

مسعود:از اينكه مثل اين هرزه ها صيغت كرد اين توله سگ رو گذاشت تو دامنت............. اخرم مثل سگ از خونه پرتت كرد بيرون بازم بگم؟

عجب ادم رذلي شده اينها رو تو سرم ميكوبه جواب ميدهم:بودم كه بودم به تو چه ربطي داره جنابعالي خودت چه گلي به سر زهرا زدي "از صبح تا شب عين زنها ميشيني كنار ما و شعار ميدي برو كار كن از اين چيزها نون درنمياد بجاي گردن كلفت كردن برو زحمت بكش مردك زن صفت.

با خشم بطرفم امد:دهنت رو ببند اشغال تو اومدي به من درس مردانگي ميدي.

مريم:از تو اشغالتر نيستم مردك يادت رفته هميشه پيش خودت سيانور ميگردوندي تا يه موقع شكنجه نكننت ميدوني چرا چون جيگرش رو نداشتي اينكارها مردونگي ميخواد.

مسعود:چون نميخوام ازم اطلاعات دربيارن وگرنه من ترسي از شكنجه ندارم فهميدي يا نه؟

مريم :خوب شد گفتي نميدونستم .پوزخندي هم تحويلش دادم .

از حرص سيبيلهاش رو ميجويد جوابم رو نداد تا كارمون به جاهاي باريك نكشه منم ديگه ظرفيتم پره ديگه اون ادم احمق نيستم چشمام ديگه بروي دنيا باز شده هميشه شاهرخ بهم ميگفت بهتره دنيا رو از ديد خودت ننگري بايد از خودت ازاد بشي و واقعيتها رو ببيني حيف كه دير به حرفات رسيدم .

از طرفي دلتنگ شاهرخم با اون كارهايي كه در حقم كرد ولي ازش كينه اي به دل ندارم اگه اون موقع من واقعا اعدام ميشدم چه عبث رفته بودم ولي او نجاتم داد تا شكل اصلي ادمها رو ببينم ازش سپاسگزارم كه فرصتي بهم داد البته همه اينها به خدا برميگرده او رو وسيله قرار داد.

وقتي حرص مسعود رو براي ثروت و قدرت ميبينم بيشتر منزجر ميشم حاضره براي هدفش همه رو زير پاش له كنه حتي بچش رو تواين مدت نديدم بچش رو درست و حسابي بغلش بگيره دائما غر ميزنه و دستور ميده كه حالا هم زهرا به تبعيت از من محلش نميزاره وبهش گرون مياد .خدا خر و ميشناخت كه بهش شاخ نداد حكايت همينه اگه قدرت داشت دست هيتلر رو از پشت ميبست .شاهرخ با تمام خصوصيات بدش ادم قدرت طلبي بود ولي نه اندازه اين كه حاضر باشه هركاري انجام بده چشم و دلش سير بود تو مهمانياش بريزبپاشش زياد بود سنگ تمام ميگذاشت ولي اين گرگ حساب غذا خوردن مارو هم داره انگار هر لقمه اي كه برميداريم از گوشت تنش ميكنيم "ديگه داره حوصلم رو سرميبره.

امروز از صبح اميري با عصبانيت امده وبا مسعود به اتق رفتن غلط نكنم خبري شده كه هر دوشون بهم ريختن .

سر ميز ناهار مسعود با نفرت نگاهم ميكند اهمتي نميدهم ميگويد:اين جناب سرهنگ مثل اينكه تنش خيلي ميخاره .

در سكوت نگاهش كردم ادامه ميدهد:بدجور دنبال ردپاي ماست چندتا از بچه ها رو هم گرفته همش تقصير توئ وگرنه قبلش پرونده هاي سياسي رو قبول نميكرد ولي حالا همچين پيگيره كه تا چندوقت ديگه حتما پيدامون ميكنه.

ميگويم:اگه مشكلي براتون پيش ميارم از اينجا ميرم.

مسعود با پوزخند ميگويد:مثلا كجا خانوم؟

شانه اي بالا ميندازم :مهم نيست فقط بايد از اينجا برم.

اميري وارد بحث شد:اين چه حرفيه مسعود كمي عصبيه شما توجه نكنيد.

مسعود با صداي بلند خطاب به اميري گفت:چرا بهش نميگي 10 نفر رو در حين پخش اعلاميه ها گرفته داره در به در دنبالمون ميگرده وهر جا كه مخفيگاهمون بوده لو رفته .خودم ميكشمش اين مردك رو.

اميري:تو همچين كاري نميكني مريم با ما همكاري ميكنه درسته؟

چشمانش را بمن دوخت ميگويم:منظورت از همكاري چي هست ؟

اميري:ميخوايم ازت به عنوان طعمه استفاده كنيم قبول ميكني.

مريم:چطوري؟

اميري:باهاش قرار ميزاي وميگي اگه بچه رو ميخواد بايد همه بچه ها رو ازاد كنه تا به حرفشون نياورده .

مريم:باشه قبوله؟

از برق نگاه مسعود ترسيدم انگار نقشه ديگه اي چيدن .

شب موقع خواب متوجه شدم زهرا پريشونه خودمم اضطراب داشتم چون فردا بهش زنگ ميزدم ميدونستم چه ساعتهايي خونست .نزديكاي صبح تازه چشمام گرم شده بود كه حس كردم كسي كنارمه با ترس بلندشدم خواستم جيغ بزنم ولي زهرا جلوتر دهانم رو گرفت با تعجب بهش مينگرم .

ارام كنار گوشم ميگويد:مريم تو اين سرهنگ رو دوسش داري؟

معني حرفاش رو نميفهمم با اضطراب ميگويد:ميگم دوسش داري ؟

با اشاره سربهش ميفهمانم كه اره .ميگويد:ظهر بطور اتفاقي از كنار اتاقشون رد ميشدم كه حرف از كشتن كسي ميزدن وقتي بيشتر دقت كردم منظورشون همين جناب سرهنگه "ميخوان بكشوننش جايي وترتيبش رو بدن چون همونطور كه گفتن پيگيره اين بچه هاست .از نگاهت ميخوندم كه دوسش داري هرچند ازش دلچركيني طاقت نياوردم همين كه به اين دردسر انداختمت كافيه ديگه نميخوام عذاب وجدان دوباره بياد سراغم .

حالا برق نگاه مسعود رو ميفهمم اي پست ولي چكاري از دستم برمياد همين ساعت7 صبح بايد بهش زنگ بزنم.

خواب از چشمام گريخته دقيقه ها سريع حركت ميكنن 6صبح اميري اومد سراغم سوار ماشين شديم بعداز كمي چرخيدن كنار تلفن عمومي ايستاد .قلبم از اضطراب خودش رو محكم به سينه ام ميكوبه من حق ندارم كه باعث مرگش بشم همين مدت خيلي بهش فكركردم كه هرچقدر پست بود ولي انقدر معرفت داشت كه وقتي فهميد حامله ام نجاتم داد اگه براش مهم نبودم عين اردشير منو با بچه تو شكمم راهي قبرستون ميكرد .

شماره خانه را گرفتم صداي بيبيگل رو از پشت خط شناختم:بله بفرمائيد.

نفس تو سينه ام حبس شده حواس اميري به منه نبايد از خودم ضعف نشان بدهم.:سلام با سرهنگ معين الملك كار داشتم خانوم.

كمي مكث كرد شايد صدام براش اشنا باشد بالاخره گفت:بگم كي پشت خط هستن؟

ميگويم:بفرمائيد راستين هستم خانوم.

نشناخت چون رفت تا شاهرخ رو صدا بزنه لحظاتي بعد صداش با همان لحن محكم گفت:بفرمائيد؟

نگاهي به اميري ميكنم كمي ازم فاصله ميگيره:منم مريم جناب بازجو.

ميخوام نشانه بدم كه شك نكنه خودمم ميگويد:متوجه شدم امرتون.

يعني انقدر براش بي اهميت بودم بازم مقابله به مثل :تماس گرفتم كه بگم بهتره دست از سره بچه هاي گرئه برداريد در غير اينصورت...... .

به ميانه حرفم امد:در غير اينصورت چي .....؟

ميگويم:بهتره به فكر بچتم باشي جناب سرهنگ.

قهقه زد :كدوم بچه من بچه اي ندارم مريم "اگه منظورت اشكانه بايد بگم اون فرزند خوانده منه در ضمن بهتره ازش به عنوان اسلحه ضد من استفاده نكنيد چون هيچ اسلحه اي جاودار من نيست ................ .

به حرفاش توجهي ندارم دوباره حرصم رو دراورده به اميري اشاره ميكنم اشكان رو بياره دم گوشش ميگويم :بگو بابا .

اوهم با لحن شيذينش ازم تقليد كرد از گفتن باباش دلم ضعف رفت تازگيها دست و پا شكسته حرف ميزنه .

فقط صداي نفسهاي تند شاهرخ رو ميشنوم كه داره به صداش گوش ميده از خودم حالم بهم ميخوره كه دارم اينكارو انجام ميدم هميشه تقصيره خودشه كه منو روي دنده لج ميندازه .اشكان رو به اميري ميدهم هنوزم اصوات بينعني رو تكرار ميكنه .

ميگويم:بهتره به فكرش باشي شاهرخ.

با عصبانيت فرياد زد :وقتي كه تو مادرشي واينكارو انجام ميدي ازم چه انتظاري داري برام مهم نيست اگه حتي جنازه تكه تكه شدش رو برام بفرستي ولي يادت باشه همتون رو دستگير ميكنم ايندفعه بلايي سرت ميارم كه به ...خوردن بيافتي .

وتلفن رو قطع كرد از يه طرف خوشحال شدم كه نقششون عملي نشد ميدونم اين حرفها رو زد كه نتونيم ازش ات بگيريم ميدونم الان داغونه به خون من تشنست ولي هرطور شده اگه سرقرار هم ميامد يه جوري شده حتي اگه خودم رو به كشتن ميدادم بهش خبر ميدادم كه نياد.چهره عصباني به خودم گرفتم همه حرفها رو به اميري تحويل دادم زير لب مدام حرف ميزد از زرنگي شاهرخ غرق در لذت شدم.

وقتي حرفاي شاهرخ رو براي مسعود تعريف كردم چهرش واقعا ديدني شده از عصبانيت مثل لبو قرمز شده وطاقت نمياره ميگويد:بله ديگه عشق وحالش رو كرده وديگه نيازي به تو وتولت نداره.

عصباني بلند ميشم يه سيلي در گوشش ميزنم ميگويم:حرف دهنت رو بفهم من بخاطر امثال شماها اين بلا سرم اومده حالا دوقورتو نيمتم باقي احمق رذل.

اميري جلوي مسعود رو گرفت كه داشت به طرفم ميومد دادميزنم:بزار بياد ببينم چه غلطي ميخواد بكنه .

اميري خطاب به زهرا گفت:مريم رو ببر اتاقش تا دردسر نشده.

با التماس زهرا به اتاقم برگشتم واشكان رو بهش غذا دادم از خوشحالي چندبار بوسيدمش چون وقتي نگاهم ميكنه انگار شاهرخ بهم خيره شده چندبار ميچرخونمش كه غرق لذت شده وقهقه ميزنه.صداي مسعود هنوزم قطع نشده مثل قليون يه سره داره غر ميزنه مردك.

دادميزنه:من اين اجنبي رو زنده نميزارم حالا ميبيني .

از تهديدش ترسيدم ولي بعد از لحظاتي با فكر اينكه جيگر اينكارو نداره شانه اي بالا انداختم وبه كارم ادامه دادم .

يك هفته گذشت مسعود ديگه دوروبرم نميچرخه وفقط خيره نگاهم ميكنه ومعلومه داره نقشه ميكشه .اميري هم عصبي تر از قبل شده ميگفت همه سوراخ سمبه هايي رو كه براي كارهاشون داشتن شاهرخ پيدا كرده وفقط يكي دوجا براشون باقي مونده ويكيش هم همينجاست.

دنبال جاي ديگري هستن هر روز صبح مسعود ميره دنبال جا تا هم دنج باشه وهم امن كه كسي سر از كارمون درنياره وهرچقدرم ميگرده پيدا نميكنه از اينور هم دستگاهي كه خراب كردم كلا داغون شده واز اينطرفم دستشون بستست چون دستگاههاي چاپ ديگه هم توسط مامورين گرفته شده .

بعد از صبحانه اميري هراسان وارد شد وگفت ميخواد باهام حرف بزنه "مطيع دنبالش رفتم درب اتاق رو بست گفت:بهتره برم سراغ اصل مطلب با نظرات موافق اكثر بچه ها قرارمون اين شد كه كلك اين جناب سرهنگ رو بكنيم .اگه اينجوري پيش بره هممون دستگير ميشيم خيلي از رده بالايي ها هم از دستش شكارن وموقعيت خوبي براي اينكه ترتيبش رو بديم .

انگار قلبم از حركت ايستاد تير قبليشون به هدف نخورد ولي ايندفعه از چشماي مصمم اميري ميترسم به روي خودم نميارم ميگويم :چه كاري از من برمياد؟

اميري:ميخواييم باهاش وارد معامله بشيم تو واشكان رو تحويل ميديم البته نقشست كه بكشونيمش سر قرار وترتيبش رو بديم نظرت چيه؟

اب دهانم را به زور قورت ميدهم ميگويم:حرفي ندارم باشه.

اميري نفس راحتي كشيد وگفت:خب خوشحالم كه توام بامايي بااينكارت اعتماد همه رو به خودت جلب ميكني .براي فردا شب اماده باش باهم ميريم تا ببينتت.

بعد از رفتنش عذاب وجدان داره مثل خوره وجودم رو ميخوره "از اينطرفم اشكان بدقلقي ميكنه انگار فهميده سر باباش قراره چه بلايي سرش بياد چون مدام نحسي ميكنه وازم اويزون ميشه انگار داره التماسم ميكنه از خونه هم نميتونم برم بيرون چون مسعود مثل سگ نگهبان مواظبه وچارچشمي حواسش به ماست .

سرم دردميكنه از بس فكر كردم وبه هيچ نتيجه اي نرسيدم ..........................اهان اين شد.

احمد رو ميگيرم تا زهرا به كارش برسه ميگويم:زهرا تو مدت دوستيمون ازت چيزي خواستم ؟

زهرا با تعجب نگاهم كرد:نه هيچوقت.

مريم:حالا ازت يه درخواستي دارم كه اگه انجامش بدي تا اخر عمر مديونت ميشم .

زهرا :هرچي باشه قبول.

ارام ميگويم:ميخوام به سرهنگ زنگ بزني.

چشماش چهارتا شد ترس رو تو نگاهش خوندم به تته پته افتاده .دستاش رو ميگريرم ميگويم:اون منو نجات داد مهمتر از همه شوهر منه وپدر بچم بهت التماس ميكنم.

زهرا:اون حتي بخاطر بچش حاضرنشد باهات كنار بياد حالا تو داري براش اينكارو انجام ميدي ميدوني اگه اميري و مسعود بفهمن چه بلاي سرت ميارن.

مريم:اون زرنگتر از اين حرفاست ولي ايندفعه مياد چون ميخواد گيرم بندازه ودر ضمن نميخواد براش ضعف بگيرين اگه كوتاه ميومد همين مسعود ازش مدام سواري ميگرفت تو بودي قبول ميكردي هان؟

زهرا :نميدونم والا حالا شمارش رو يادداشت كن و دقيق بگو چي بهش بگم.

چنربار صورتش رو ميبوسم وشماره رو در تكه كاغذي يادداشت ميكنم ميگويم:فقط بايد با خودش حرف بزني بگو مريم گفت نياد سر قرار واگرم مياد تنها نياد جونش در خطره وبگو مريم گفت كه باهم بي حساب شديم .

زهرا:حالا اين مسعود رو چيكار كنيم نميزاره بريم بيرون.

فكري به ذهنم رسيد :زهرا قرص ارامبخش داري.

زهرا :اره خودم استفاده ميكنم چطور؟

مريم:يه چندتا ميخوام تا اقا مسعود بخوابه اخه خستست.

زهرا خنديد:خوب فكر همه جاش رو كردي ولي بدون اگه بفهمه جفتمون رو خفه ميكنه شك نكن.

چندتا از قرصها رو ريختم تو ليوان ابميوه وبراش بردم براي اينكه شك نكنه براي هرچهارتامون درست كردم واخريش كه نشون شده هم بود دادم به مسعود .

گفت:نميخورم.

ميخوام بكشمش ولي حرفي نميزنم همونطور ميزارمش رو ميز ميگويم:هرطور ميلته .

با اشكان مشغولم كه با لذت شربتش رو ميخوره وتمام روي لباسش ريخته وقتي ديد همه خوردن انگارم كه تشنش باشه برداشت يه سره سر كشيد انگار تودلم قند اب ميكنن خب الان ميره لالا.

اصلا نگاهش نميكنم تا شك نكنه كم كم داره خميازه ميكشه ولي مقاومت ميكنه بالاخره چشماش بي اجازه خودش بسته شد اخه پنجتا چهارتا قرص ريختم توش فيل بود تسليم شده بود معلومه از فيلم قويتره.

زهرا هم احمد رو سپرد به من وسريع رفت تا از اطراف بهش زنگ بزنه.

لحظه ها خيلي كند ميگذره مدام دارم صلوات وايت الكرسي ميخونم كه يه موقع سروكله ي اميري پيدا نشه از طرفي بچه ها رو ساكت نگه ميدارم احمد دنبال مادرش ميگرده ونق ميزنه گرفتمش بغلم وارام كنار گوشش لالايي ميگم .اشكانم حسوديش شده مدام دامنم رو ميكشه ميگويد:بغل .........بغل "ميخواد او را هم بغل كنم از اون موقعي كه امديم اينجا لاغرتر شدم همين احمد رو بزور نگه داشتم چه برسه به اشكان .بچه هم مدام جيغ ميزنه ميترسم يه موقع مسعود بيدار بشه هر چند اون قرصا تا بعداز ظهر ترتيبش رو ميده ولي بازم استرس دارم .

الان نزديكه چهل و پنج دقيقس كه رفته تو دلم دارن رخت ميشورن از بس به ساعت نگاه كردم همه جا رو به شكل ساعت ميبينم .

صداي درب امد سريع رفتم جلوي در خودمم از سرعتم تعجب كردم با احمد كه هنوزم تو بغلمه ميگويم:چي شد؟

زهرا بچه را ازم گرفت واشاره كرد بريم اشپزخانه دنبالش راه افتادم ميگويد:زنگ زدم انگار كه منتظر كسي باشه سريع گوشي برو برداشت وقتي حرفات رو گفتم اولش خوب گوش كرد برات پيغام داد.

ميگويم:چي گفت زهرا "جون به لب شدم.

زهرا:گفت كه انقدر ساده نيست كه همينجوري بيام درضمن به مريم بگو به نظرش حساب به حساب شديم ولي اينطور نيست براي بدست اوردنش حاضرم از جونمم بگذرم ولي از دوست داشتن نيست بهش بگو اگه يه ثانيه به اخر عمرم مونده باشه گيرش ميارم وبهش حالي ميكنم كه پاپيچ شدن به شاهرخ چه عواقبي داره براي من نقشه ميكشه بلايي سرش ميارم كه مرغاي اسمون به حالش گريه كنن وقبل از اينكه بخواد منو زير سوال ببره هم خودش وهم تولش رو فرستادم به جهنم همه رو مو به مو بهش بگو زهرا خانوم.ديدي مريم حتي منم ميشناخت در حاليكه من خودمو معرفي نكردم.

لبخندي ميزنم:مثل اينكه خيلي از دستم شكاره "نميدونستم انقدر ارزش دارم .

زهرا با نگراني گفت:مريم" طوري حرف ميزد كه ادم ميترسيد اگه گيرت بياره واويلاست من اگه جاي تو بودم خودم رو ميكشتم تا بخوام به دست اون بيافتم.

مريم:نگران نباش من مثل خر پوستم كلفت شده از اين چيزام نميترسم اون شكنجه ها باعث شده اوج درد رو حس كنم وبا خود شاهرخ عذاب روحي كشيدم ديگه چيزي نمونده كه بخواد سرم بياره در ضمن نگران نباش به بچه شير ميدي براش ضرر داره .

خيلي دلم ميخواد باپاي خودم برم پيشش ببينم ميخواد چيكارم كنه "البته اينم بگم كه دلم براش تنگ شده يه چيزي ته دلم ميگه كه اونم دوسم داره وچه دليلي داره كه دربه در دنبالم بگرده ولي عقلم جوابم رو ميده كه براي اين دنبالته كه ميتونن از طريق من رسواش كنن بخاطر همين زود ميخواد پيدام كنه كه كسي دستش بهم نرسه .اون الان فروغ رو داره ونيازي هم به من نداره الكي دارم به خودم اميدواري ميدم .

مسعود بعداز ظهر بيدارشد واميري هم امد وگفت:مريم حاضري؟

مريم:بله حاضرم كي ميريم سر قرار؟

اميري:قرارمون ساعت 11 شبه تا كسي مزاحممون نشه معلومه خيلي ارزش داري كه امروز ده نفر از بچه ها رو طبق قرارمون ازاد كرده وحالا نوبت ماست كه تو رو تحويلش بديم ولي ديگه نميدونه عجل اين فرصت رو بهش نميده .

مريم:من قراره چيكار كنم؟

اميري:هيچي تو توي ماشين ميشيني تا نشونت بديم وقتي ميخواد بياد طرفت ماهم با اسلحه ميزنيمش همين كار سختي نيست.

از تجسم اين صحنه هم حالم دگرگون ميشه مسعود:زنايي مثل ميرم كمن كه اينجوري دل داشته باشن از جنمت خوشم مياد.

مريم:با اون بلاها ديگه چيزي براي از دست دادن ندارم بخاطر همين واهمه اي ندارم.

بعد از شام كه يه لقمه هم از گلوم پايين نرفت اشكان رو خوابوندم تا موقع رفتن اذيت نكنه.

موقع رفتن فرا رسيده ساعت ده حكرت ميكنيم من پشت ميشينم وهمراه مسعود راه ميافتم اميري خودش نمياد كه يه موقع شناسايي شه .مسعود رو ابرها پرواز ميكنه يه لبخند گوشه لبشه كه ديوانم ميكنه انگار ادم كشتن هم خوشحالي داره مردك رذل .نيم ساعت اون اطراف نزديك كوه گشتيم تا ساعت 11 شد ميدونم الان اميري وچند نفر ديگه تو محلاي موردنظرشون قرار گرفتن براي شليك به مسعود.

دستام يخ كرده مثل بيد يملرزم اشكان رو محكم در اغوشم ميفشارم خوش به حالش كه از همه چي بيخبره وقتي بزرگ بشه وبفهمه كه من باعث مرگ پدرش شدم چيكار ميكنه مطمئنن منو نميبخشه .اي خدا ايكاش زمان برميگشت به سه سال پيش ومن احمق به درسام ادامه ميدادم چقدر مامان بهم گفت كه فقط به فكر درست باش "نرود ميخ اهنين در سنگ"حكايت من بود حالا بايد بكشم چون خودم مسير رو انتخاب كردم پس بايد تا اخرش برم.

با صداي كشيده شدن لاستيك روي خاكها به خودم اومدم همه جا بيابونه وتاريكي مطلق چراغهاي ماسين روبرو روشنه وچشمام رو ميزنه مسعود ميگويد:خب حضرت اشرف هم كه نزول اجلال فرمودن .

مسعود ازمون فاصله ميگيره از ديدنش تمام بدنم مثل ميت شده سرم ذق ذق ميكنه چشمام سياهي ميره .كسي داره بهمون نزديك ميشه از صداي پاش ميفهمم چشمام رو بستم صداي گلوله از چند طرف بلند ميشه هنوز تو همون حالت موندم نميخوام مرگش رو ببينم خودمو به زير صندلي ميكشانم تا گلوله بهمون اصابت نكنه اشكان تو بغلمه اگه تيري هم بهم خورد لااقل اين چيزيش نشه كه طاقت اين يكي رو ندارم.

صداي فرياد مياد:به ماشين شليك نكنيد.

همه جا ساكت شد طوري كه صداي جيريجيرك سنجاقك رو ميشه شنيد ارام چشمام رو باز ميكنم .تاريكي مطلق مارو فراگرفته چراغاي ماشين روبرويي هم خاموشه حتما گلوله خورده وشكسته .كمي خودم رو بالا ميكشم ارام اشكان رو داخل ماشين قرار ميدم وخودم پياده ميشم چيزي كنار پامه با ترس عقب ميروم ديگه چشمام به تاريكي عادت كرده ونور مهتابم كمكم ميكنه براي بهتر ديدن نزديكم يه جنازست كنارش ميخزم برش ميگردونم از چيزي كه ميبينم جيغ ميزنم ......

از ته دل جيغ ميزنم باورم نميشه ايكاش قبول نميكردم بيام ايكاش قلم پام ميشكست و فرار نميكردم تا همه رو تو دردسر نمينداختم قبل از من بچه ها راحت فعاليت ميكردن ولي با اومدن من گردن شكسته همه چي ريخت بهم ديگه دارم باور ميكنم كه قدمم نحسه .حالا به زهرا چي جواب بدم مسعود سوراخ سوراخ شده هنوزم كه هنوزه چشماش بازه بقول مادرم از دنيا سير نشده هنوز بهش چشمداشت داره كنارش ميشينم اشك تمام صورتم رو خيس كرده هنوزم باور ندارم همين چند دقيقه پيش باهم بوديم درسته ازش بدم مياد ولي نميخواستم اينجوري بشه مدام داد ميزنم و تكانش ميدهم :مسعود پاشو با توام الان زهرا منتظره مسعوددددددددددددد................ .. .

كسي پگفت:زهرا خانومم دستگير شده نگرانش نباش .

سريع به پشت سرم برميگردم خودشه عزرائيل جان من به طرفش ميدوم و محكم به سينش ميزنم :اي اشغال كثافت "رذل "چي بگم اخه بهت كه فحشم برات كمه .............. .

همچنان ميزنمش دستام رو با يك دستش ميگيره :مگه پيغام ندادي تنها نيام حالا چي ميگي؟

دادميزنم:گفتم تنها نيا كه يه موقع نكشنت ايكاش زبونم لال ميشد چرا اين بيچاره رو كشتي من جواب زن و بچش رو چي بدم هانننننننننننننن .خواستم حواست جمع باشه نه اينكه همه رو به رگبار ببندي اشغال .........

شاهرخ:خب تقصير خودشون شد ميخواستن سره منو بكنن زيره اب ولي نميدونن من از اين حرفا زرنگترم اين جوجه فكليا چيرو ميخوان ثابت كنن كه خيلي زرنگن نه عزيزم هيچكس رو دست شاهرخ نميتونه بلند شه .من دستور دادم تا اينها شليك نكردن كسي حتي يه گلوله هم نزنه خود كرده را تدبير نيست .

رو زمين ميشينم ميگريم مدام زهرا جلوي چشمامه وپسرش احمد اخه من چرا انقدر احمقم با اينكارم ببين چندنفر بيخودي مردن .با صداي گريه اشكان سرم رو از روي خاكها بلند ميكنم شاهرخ به طرف ماشين ميره بچه رو بغلش ميگيره گريه اشكان بند اومده شاهرخ رو شناخته او را ميبوسه به خودش ميفشاره معلومه دلش براش تنگ شده اين همون ادمه كه ميگفت اگه تيكه هاش رو بفرستن براش اهميتي نداره كاملا مشخصه بخاطرش معلوم نيست چند نفر رو كشته .

اشكان دستاش رو دور گردن او حلقه كرده ومثل بچه گربه خودش رو بهش ميماله .از جام بلند ميشم خب اينم بچش منم يه خاكي به سرم ميكنم با قدمهاي سست راه ميافتم مقصدم مشخص نيست از خودم بيزارم دوست دارم كسي منو تكه تكه كنه تا راحت بشم از اين زندگي لعنتي مگه من چه هيزم تري به دنيا فروختم كه سر ناسازگاري باهام گذاشته از خدا شاكيم من رو فراموش كردم مگه به خواست خودم دنيا اومدم اونم تو اون خانواده كه اينم بشه عاقبتم مگه خودش نميگه هر انچه بگويم باش ميشود پس كو ؟من كه چيزي نميبينم هيچ لطفي در حقم نكرده اون از وضع خانواده كه باعث شدن من حسرت خيلي چيزا رو داشته باشم وبراي گرفتن حقم تو اين راه وارد بشم .....................همينجور با خودم حرف ميزنم وراه ميروم باصداي ترمز ماشيني به خودم ميام نگاهي گنگ به ماشين ميكنم چرا دست از سرم برنميداره ميگويد:بيا سوار شو تا كسي نيومده .

ميدوم مثل ديوانه ها تو دل شب گم ميشوم با ماشين دنبالمه چشماش همانند عقاب تيزه ويه لحظه از طعمه غافل نميشه .ديگه نفسم درنمياد ميايستم ولي او با همان سرعت داره پيش مياد ميخواد زيرم بگيره با لبخند چشمام رو ميبندم ولي ماشين روي كفشم توقف كرد .

پياده شد معلومه خيلي عصبانيه به طرفم مياد از موهام ميگيره وبه زور پرتم ميكنه تو ماشين درم محكم ميكوبه خودش پشت فرمان ميشينه ميگويد:جيك بزني خفت ميكنم صليته.

نه كه بترسم نه ديگه نا نداردم براي جروبحث كردن با صداي بلند ميگريم اشكانم با من همصدا شده واشك ميريزه شاهرخ داد ميزنه:خفه شو بچه رو هم گريش انداختي .

دادميزنم:اين توله منه به تو ربطي نداره بزار انقدر گريه كنه كه بميره .

ماشين رو نگه داشت يه سيلي محكم به دهانم زد وگفت:بهتره ببنديش انرژيت رو نگه دار لازمت خواهد شد .

ادامه ميدهم :نميبندم خسته شدم از اين زندگي چرا نميزاري به درد خودم بميرم هان چي از جونم ميخواي بچه رو كه برات گذاشتم داشتم ميرفتم چرا نميفهمي ظرفيتم پره به اينجام رسيده(روي بينيم رو نشانش ميدهم)اگه منو بكشي بزرگترين عمل نيك رو انجام دادي زنگي سگ بهتر از منه چرا همون موقع نزاشتي اعدامم كن تا اين روزا رو نميديدم اين بچه هم اينجوري بدبخت نميشد بابا من عقده داشتم ميفهمي ميخواستم حق نداشتم رو از حكومت بگيرم مگه چي ميخواستم كه اين بلاها رو سرم اورديد. خدا پس كجايي ازت بدم مياد كافر شدم حالا راحتم كن .

شيطان هم منو به بندگي پذيرفت اين فكر رو به سرم انداخت كه خودمو از ماشين بندازم پايين داشت ميپيچيد كه از فرصت استفاده كردم درو باز كردم تا اومدم بپرم كف سرم داغ شد از موهام گرفته "كنترل ماشين از دستش خارج شد به درخت زد .

فقط توانستم جيغ بزنم اشكان به جلو پرتاب شد اگه شاهرخ نگرفته بودش با سر ميرفت تو شيشه .نفس نفس ميزنم همگي خوبيم اشكان هول كرده و گريه ميكنه به شاهرخ كارد بزني خونش در نمياد زبان به دهان گرفتم هر سه پياده ميشويم شاهرخ:خوبه بازم نزديكه خونه اين اتفاق افتاد وگرنه ........................ .حرفش رو ادامه نداد نگاهي به اطرف ميندازم يه باغ كوچك پيش رو مونه كه خانه اي وسطش قرار داره وچراغش هم روشنه يعني اينجا ميخواييم بريم .

بچه رو در اغوش گرفته با دست ديگرش بازوي منو فشار ميده تمام حرصش رو داره سر بازوي من درمياره استخوانهام داره صدا ميده از صداش لذت ميبره ميگويد:شيكوندن استخوانهات نميدمني چه حسي بهم ميده.

وارد خانه ميشويم نميدونم كدوم حوالي هستيم چون شبه به هيجا ديد ندارم دوتا اتاق داره كه تو در تو واشپزخانه اي هم گوششه و وسايلش هم قديميه .ديوارهاش طوسي رنگه سقفش چندتا ترك داره ياد خونه خودمون افتادم شبيه اونجاست چند دست لحاف و تشك هم مرتب كنار ديوار جمع شده كه به عنوان پشتي هم ازش استفاده ميشه .

ميگويم:اينجا كجاست ما رو اوردي؟

شاهرخ:قراره اينجا بموني تا ابا از اسياب بيافته .در ضمن درم قفل ميكنم .................

وسط حرفش ميپرم:همين كه يه سر پناه امن داشته باشم بدون زندانبان فكر فرار به سرم نميزنه .

شاهرخ:بهتره كه نزنه چون در به در دارن دنبالت ميگردن اون مسعودي كه براش زجه ميزدي به همه دستيگير شده ها اسم تو رو به عنوان سرپرست گفته تا در اعترافاشون بگن كه اگه تو هچل افتادن ايندفعه جون سالم به در نبري .در ضمن اون اميري هم كشته شد بهتره بدوني كه ديگه پناهگاهي بجز من نداري.

مريم:چي؟

شاهرخ با لبخند گفت:همون كه شنيدي از خيلي وقت پيش دنبالشم امروزم براي اين سر قرار اومدم كه تو رو از اون باغ بكشونم بيرون چون اونجا هم لو رفته بود وقرار بود شبانه همه رو دستگير كنن برو شكر كن.

با دلهره ميپرسم:زهرا رو چي اونم دستگير شده؟

شاهرخ:با اجازتون .

اشكام رونه ميگويم:ولي اون بي تقصيره مسعود مجبورش ميكرد ميفهمي. نزديكش شدم به چشماش زل زدم دلم براي چشماي گستاخش تنگ شده بود ولي الان بايد يه زهرا فكركنم استينش رو ميگيرم:بخدا شاهرخ اون امروز بهت زنگ زد بخاطر من بخاطر اشكان اين حقش نيست به كي قسم بخورم شاهرخ ميدوني كه از بچه براي شكنجش استفاده ميكنن .........

شاهرخ:ميگي چيكار كنم الان خودم تحت نظرم با اينكار حكم تيربارانم رو امضا كردم.

مريم:بهت التماس ميكنم شاهرخ هر كاري بگي انجام ميدم تو رو خدا ....................... .

شاهرخ با بي حوصلگي كنارم زد:وقتي اين .....ميخوردي به اينجاشم فكر ميكردي از من كه پدر بچتم فرار كردي رفتي پيش اين اراذل يعني از من بهترن "ميدوني ميخواستن ازت بعنوان طعمه استفاده كنن كه منو گير بندازن وبعد تو رو به همون حكم قبلي بفرستنت بالاي دار كه مبادا منافع اون ها رو هم به خطر بندازي چرا فكر نميكني اخه دختره احمق.

دادميزنم:من احمقم برام تو اون جنتت جهنم درست كردي يادت رفته ايناهاش(انگشت كوچكم رو جلوي چشماش ميگيرم)خودت فلجش كردي .ميخواستي بمونم كه بازم خردم كني كه فروغ جونت بياد هرروز بهم امرونهي كنه هان جوابم رو بده الانم كه اونو داري بهت قول ميدم برم گمشم بدون هويت باشه.

پوزخندي زد :ميگم احمق قبول نميكني عكست همه جا چاپ شده تو اين مدت ميدوني چند نفر رو بخاطر شباهت به تو دستگير كردن منم از ترسم اول خودم ميرفتم ميديدمشون دنبال اينن كه رابطه تو با مريم راستين چيه ايا خودشي "شده يه ابهام بزرگ براشون حتي رفتم نبش قبر كردن ولي من جنازه زني ديگر رو اونجا دفن كردم همه گيج شدن اونموقع ميگي برم بيهويت زندگي كنم حالا بسه فكم درد گرفت اصلا حوصلت رو ندارم.

اشكان رو كه خوابيده براش جا ميندازم ميگويم:اينجا كجاست؟

شاهرخ:خونه مادري بيبيگله اينجام اطراف تهرانه .حالام پاشو لباست رو عوض كن برات بيبيگل لباس گذاشته.

در اتاق كناري لباسم رو عوض ميكنم دست وصورتم رو ميشويم كنار اشكان مينشينم مدام چهره احمد جلوي چشمامه الان دارن چيكار ميكنن من اون لحظه ها رو تجربه كردم "زهراي پاك من دامنش توسط اون روانيها الوده ميشه واخرشم ميكشنش بيچاره احمد چون مادرم ميتونم حس كنم زهرا چه حسي داره وهمه چيو بخاطر بچشم كه شده ميگه البته فايده نداره چون اعضاي اصلي كشته شدن ديگه گروه هم معني نداره .به كاراي زمانه هم فكر ميكنم از امروز صبح تا الان چه اتفاقاتي افتاد اونا كه نقشه مرگ شاهرخ رو كشيدن حالا جسم خودشون بي روح مونده عجب بازي داره روزگار.

نگاهي به شاهرخ ميكنم زل زده بهم وقتي ديد متوجه اش شدم:خيلي لاغر شدي ؟

بي حوصله جواب ميدهم :انتظار داري با اضطراب زندگي كردن مثل گاو پروري بشم.

لبخندي ميزنه:اينهمه بلا سرت اومد بازم اين زبونت رو كوتاه نكردي؟

مريم:من اينجوري به دنيا اومدم اينجوريم ميميرم .

شاهرخ:حيف تو بميري هنوز برات برنامه دارم.

نگاه عصبيم رو بهش ميدوزم همين باعث ميشه بخواد اذيتم كنه نزديكم بياد به چشمام خيره شده ديگه ازش نميترسم منم مستقيم بهش مينگرم گستاخ شدم وقتي صورتش رو نزديك مياره با دستام به عقب هولش ميدم .

خودمو عقب ميكشم ودستش رو پس ميزنم از تصور اينكه اين دستها به فروغم خورده باشه حالم بد ميشه .

شاهرخ با پوزخندي كنار لب ميگويد:يه مدت ازم دور بودي بازم افسار گسيخته شدي ولي خب درستت ميكنم مثل دفعه هاي قبل.

هردو سكوت كرده ايم ومن به اطراف مينگرم واو به من زل زده ميگويد:تو اينمدت با اميري ومسعود بهت خوش گذشت يا اونا مثل من قدرتمند نيستن هان؟

بي حرف يه كشيده محكم تو گوشش ميزنم كه دستاي خودم به ذق ذق افتاده ميگويم:دهن كثيفت رو ببند فكر كردي همه عين توان واون زنيكه بدتر از خودت.

انگار قلقلكش داده باشم ميخندد:نه جسارتت هم بيشتر از قبل شده نگو كه پاك و طاهر موندي .از ظاهرجذاب اميري نميشه گذشت هرچقدر هم كه قسم بخوري باور نميكنم.

بخاطر اينكه اشكان خوابه ارام ولي باحرص ميگويم:افرين خوب حدس زدي توبه گرد پاشم نميرسي از بس كه عاشقانه رفتار ميكنه عزيزم خب منم ازاد بودم وگناهي مرتكب نشدم سه سال صيغه تو بودم سه ماه صيغه اون چه اشكالي داره تازه تو كه بيشتر بامن بودي غيرازاينه.

از نگاهش ترسيدم وحرفم رو ادامه ندادم وگوشه اتاق كز كردم .فكر زهرا راحتم نميزاره ومدام خاطرهامون مثل فيلم جلوي چشمم به نمايش درمياد نگاهي به شاهرخ ميكنم كه داره سيگار ميكشه و توخودش نيست تنها راه چارم اينكه باهاش مدارا كنم تازهرا رو بتونه نجات بده مثل من .

بلندميشم كنارش مينشينم موهاش رو نوازش ميكنم :خيلي بدبيني شاهرخ تواين سه سال هنوز منو نشناختي كه اين حرفا رو بهم ميزني خب حرص منو درمياري منم مجبورم جوابت رو بدم ....نگاه موشكافانش رو بهم ميدوزه بايد زا صلاح زنانه استفاده كنم لبخندي بهش ميزنم وبه نوازش موهاش ادامه ميدهم برخلاف ميلم صورتم رو نزديك ميبرم وگونه اش رو ميبوسم .

هنوز بدون حرف مات بهم خيره شده نه مثل اينكه راه بيا نيست غرورم رو زير پام ميگذارم ودوباره ميبوسمش وهمينجورم ادامه ميدهم.

بعد از لحظاتي خودمو كنار ميكشم ميگويد:براي دوستت ميبينم كه دست به هركاري ميزني مگه هنوز صيغه اون اميري نيستي مگه به دينت ايمان نداري الان زن شخص ديگري هستي وداري با من معاشقه ميكني .اون موقع ميخواي حرفات رو باور كنم.

اشك تو چشمام جمع ميشه اخه چرا بايد هميشه فكر منو بخونه با هق هق گريه ميگويم:من هيچوقت اينكارو نميكنم عروسك نيستم كه هرروز بغل يه نفر باشم بهت دروغ گفتم چرا باور نميكني ايكاش خودش زنده بود بهت ميگفت كه تو اين سه ماه فقط تو خونه مادريش زندگي كردم اونم خيلي كم بما سرميزد وهمون دفعه ها هم وسايل موردنيازم رو مياورد .باور كن شاهرخ راست ميگم به هرچي بخوايي قسم ميخورم به ارواح خاك مادرم................ .

هقهق گريه مجال صحبت بهم نميدهد شايد اوليش الكي بود ولي الان واقعيته نميدونم سرچشمه اين اشك كجاست از مرگ بچه ها ناراحتم يا زا دستگيري زهرا بخاطر احمد يااينكه از ديدار شاهرخ خوشحالم يا از اينكه تونستم جون سالم بدر ببرم از ياداوري شكنجه ها موهاي تنم سيخ ميشه .

موهام رو نوازش ميكنه كه اونم خشنه انگار داره موهام رو ميكشه ولي من برام عادي شده ميگويد:باور كردم چون به روح مادرت قسم خوردي تو اين سه ماه از فكر اينكه تو با كي هستي وچه بلايي سراشكان اومده داشتم ديوانه ميشدم تا اينكه وقتي بيبيگل نگرانيم رو ديد كه از چه بابت ميترسم گفت تو با اميري ملاقات داشتي منم براش نگهبان گذاشتم ادم زرنگي بود چنددفعه تونسته بود قالش بزاره ولي ميدوني كه من دست بردار نبودم تا اينكه جاتون رو پيدا كردم اون موقع اكثر بچه هاتون رو دستگير كردم نميدوني وقتي تو بازجويي اسم تو رو مياوردن دوست داشتم كنارم بودي تا گردنت رو ميشكستم وبهت نشون ميدادم گير چه گرگهايي افتادي و خبر نداري بعدام كه ميدونستم طاقت نمياري ويجوري بهم خبر ميدي چون به اخلاق گندت وارد كه نميزاري زير دين كسي بموني اون حرفا رو زدم تا مصممتر بشي اينجوري از اون خونه كشيدمت بيرون وخدمت بقيه رسيدم .مدام تصوير اشكان كه با نامردي بهش ميگفتي پشت گوشي بگه بابا ميخواستي ديوانه ام كني كه موفقم شدي وبراي خونه نگهبان گذاشته بودم اگه بلايي سرش ميومد باهمين دستام ميكشتمت شك نكن ديگه از رحم و مرئت خبري نبود.

به انتهاي حرفش كه ميرسه از پشت موهام ور ميكشه تا صورتم رو ببينه ادامه ميدهد:يادت باشه فقط بخاطر اشكان اين دردسرهارو به جون خريدم وگرنه اگه اين بچه نبود ميدادم بگيرنت وبلاهايي سرت بيارن كه دلت هواي اردشير رو بكنه .حالا براي من ارتيست بازي در مياري ومنو تهديد ميكني اره ؟

نميدونم چرا يدفعه انقدر تغيير موضع داد هر لحظه كه ميره عصباني تر ميشه با تته پته ميگويم:خب ...............خب راه ديگه اي نداشتم .

شاهرخ:خب منم چاره اي ندارم الا اينكه دوست گرامت رو بفرستم بالاي دار عزيزم.

كوتاه ميام با ارامش ميگويم:بخاطر لجبازي با من جون مردم رو ميگيري واقعا كه نامردي بويي از مردانگي نبردي .بهت گفتم زهرا مجبور بود كه باهامون باشه مسعود اذيتش ميكرد بزار حقايقي رو برات بگم منم وقتي رفتم پيش اونها و حرفا واهداف واقعيشون رو فهميدم مثل سگ پشيمون شدم ولي چاره نبود بايد ميسوختمو ميساختم چون مسعود عين عقاب بالاي سرمون بود وميتونست بزنه سيم اخر و منو تحويل بده وميدوني اونموقع چقدر برات بد ميشد نميتونستي كاري كني چون اشكان ميشد نقطه ضعف تو .ازت ميخوام كه كمكش كني لااقل بخاطر بچش خودت ميدوني بچه كوچيك داشتن يعني چي پس دركش كن شاهرخ هر بلايي ميخوايي سرمن بيار ولي اون رو بچه نجات بده فقط يكسالشه .از اشكانم كوچكتره .

شاهرخ:ميگي چيكار كنم موقعيت خودمو بخطر بندازم براي توله يه نفر ديگه؟

نخير ملايمت فايده نداره با عصبانيت ميگويم:چطور براي يه توله ميخواستي همه ي مارو به كشتن بدي ولي توله ديگرون ارزش نداره هان؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟/

شاهرخ:خودت ميگي توله من پس برام ارزش داره ولي بقيه بي ارزشن مثل تو كه فقط بخاطر اين توله اينجا نشستي داري بلبل زبوني ميكني.

جوابش را نميدهم "نرود ميخ اهنين در سنگ "اين دل نداره كه بخوام نرمش كنم.

بحث فايده نداره خفه خون ميگيرم وميتمرگم سرجام ايكاش اين زبونم لال ميشد وبه زهرا نميگفتم بره پيش اين كافر والان اون دنيا تشريف داشت وبا مامورين عذاب دست و پنجه نرم ميكرد ولي خب خوشحالم كه بخاطر اون دوتا رذل شاهرخ كشته نشد .

در حال بلند شدن ميگويد:قهركردن فايده نداره هموني كه گفتم قيدشون رو بزن .

ميگويم:برو به جهنم .

با عصبانيت بطرفم امد :ميخوام باهم بريم ته جهنم خوبه .

با حركتي غير منتظره بهم حمله ور شد خوبه تا الان خودشو بزور نگه داشته بوده .با سپيده صبح رهام ميكنه وميگويد:درها رو قفل ميكنم وبيبيگل رو ميفرستم پيشت كله شق بازي درنياري؟

با عصبانيت ميگويم:هر غلطي دلم بخواد ميكنم .حالام گمشو بيرون.

با خنده ميگويد:حرص نخور برات خوب نيست .

ميرود ودرهارو پشت سرش ميبندد از حرصم ميخوام اين خونه رو خراب كنم ولي بجاش ميخوابم .ميبينم احمد رو جلوي زهرا گرفتن وميگن:حرف بزن د هرزه .

زهرا هم مدام گريه ميكنه لونها هم سيخ داغ ميزارن رو دست بچه كه جيغ بلندي زد واز حال رفت ولي زهرا حرفي از من نميزنه :من شخصي رو به اين نام نميشناسم ولم كنيد....با جيغ هاي زهرا از خواب ميپرم اشكان كنارم نشسته وبا دستاش صورتم رو نوازش ميده ميگيرم بغلم واز ته دل ميگريم بوش ميكنم ميدونم زهرا چه حسي داره خودم مادرم دركش ميكنم ولي چه كاري از دستم برمياد.

بايد براي اشكان غذا درست كنم داره نق ميزنه مشغول شدم چندبار دستام رو سوزوندم بخاطر اينكه هواسم نبود اشكان انگار از قحطي در رفته باشه با هر دو دست غذا ميزاره دهنش اين غذا به دلم ميشينه نون پدرشه و منت كسي رو هم نداره وقتي اونجا بهش غذا ميدادم معذب ميشدم خيلي اوقات غذاي خودم رو هم بهش ميدادم تا دوباره غذا نكشم.

كمي تو باغ كوچكش قدم ميزنيم واشكان سوار تاب ميشه و تو دنيايي خودش سير ميكنه.

با باز شدن قفل در اشكان رو بغلم ميگيرم وپشت درختان قايم ميشوم زني چادري وارد شد واي شناختمش خودشه بسويش پرواز ميكنم خودمو تو اغوشش جا ميدم ميگريم اوهم با من ميگريد .با صداي اشكان به خودمون مياييم بيبيگل تازه متوجهش شده انقدر ميبوستش كه بچه صداش درمياد وبا دستاش اورو هول ميده با هم وارد خانه ميشيم از خوشحالي سريع چايي دم ميكنم وكنارش ميشينم كه با لذت به اشكان خيره شده.

ميگويم:بيبيگل دلم برات يه ذره شده بود .دوباره ميبوسمش .

ميگويد:راست ميگي اونجوري بيخبر ميزاري ميري به فكر من پيرزن هم نيستي .

با خنده ميگويم:شما كه از منم جونتري ماشاالله.

ميخندد:برو خودتو مسخره كم دختر ولي نميدوني تو اين سه ماه من چي كشيدم از يه طرف نگراني تو واشكان از طرفي شاهرخ خان كه مثل مارزخمي به خودش ميپيچيدوبه همه گير ميداد مادر نميتونستيم جيك بزنيم باور كن وقتي بشقايب از دست كسي ميافتاد و ميشكست انقدر هوار ميزد كه بدبخت پشيمون ميشد وبه غلط كردن ميافتاد .مدام همه رو زير نظر داشت واي مادر خدا اون روزا رو ببره ديگه برنگردوه هيچوقت از بچگي اينجوري نديده بودمش مادرجون.

ميگويم:چاره اي برام نذاشته بود خودت شاهدي كه ميخواست جلوي چشم من عروسي راه بندازه واون اواخرم كه انقدر زدم كه انگشتم فلج شد تو كه خوب يادته مادر بازم حقو به من نميدي؟

بيبيگل:چرا عزيزم همه چي يادمه ولي خودمم دلم خنك شد ولي ضربت كاري بود تو عمرش براي اولين بار ازتو رودست خورد براش گرون تموم شد.

ميگويم:از فروغ چه خبر بيچاره تازه عروس باهاش چه رفتاري داشت.

بيبيگل بلند ميشود:بهتره به فكر شام باشم مادرجون فروغ رو ميخوايي چيكار؟

دستاش رو ميگيرم:اينهمه شما به من خدمت كرديد حالا نوبت منه از اين به بعد حق نداريد دست به سياه وسفيد بزنيد كه ناراحت ميشم حالام شما با اشكان مشغول باشيد تا منم غذا رو اماده كنم.حالا چي دوست داريد براتون درست كنم .

اشكان دست وپا شكسته ميگويد:گوس گوس.

هردو ميخنديم بيبيگل طاقت نياورد وچندتا ماچ ابدار ازش كرد:پپدر سوخته زبون وا كرده براي من .توام پاشو براش چلو گوشت بزار كه بچم هوس كرده .

خلاصه اونروز با بگوبخند به پايان رسيد هر روز بيبيگل با اشكان مشغول بود ومنم به كارهام ميرسيدم وبراي اشكان شيريني درست ميكردم وزنش هم بيشتر شده وگونه هاش درحال انفجاره ولي دست از خوردن برنميداره از ترسم هر صبح با خودم ميبرم قدم ميزنم اينجوري پيش بره براش ضرر داره.

يك ماه ونيم گذشته وخبري ازش نيست بازم تمام دلخوشيم به بيبيگل چون حوصله اشكانم ندارم جديدا خيلي بيحوصله و كلافه ام .

صبح وقتي داشتم حياط رو تميز ميكردم ديدم بيبيگل رنگش پريده سريع وارد خانه شد به محض ديدن من چيزي رو زير چادرش قايم كرد منم پشت سرش وارد شدم واز گوشه چشم ديدم لاي پتوي خودش گذاشت شستم خبردارشد كه خبري شده .اشكان رو به دنبال بيبيگل به اشپزخانه ميفرستم تا سرگرمش كنه همينطورم شد .

لاي پتو رو گشتم روزنامه است خودشم اطلاعات وقتي بازش ميكنم اين خبر با تيتر بزرگ در صفحه اول درج شده:

احضار سرهنگ شاهرخ معين الملك به دادگاه نظامي .

بند دلم پاره شدصفحه موردنظر رو ميارم :در انحدام گروه....ودستگيريهاي به العمل امده وبازجويي از افراد سرپرست خود را رويا معيني معرفي كرده كه گويا اين خانوم پرستار فرزندخوانده سرهنگ معين الملك بوده وحالا بدنبال رابطه اين شخص با سرهنگ ميباشند وبه همين دليل دادگاه ايشان رو احضار كرده براي حل كردن اين مسئله وافشاي شخصيت اصليه رويا معيني .كه حتما اسم مستعار اين خانوم بوده و.................. همچنين با تاييد تيمسار اماني در صحت اين مسئله وپيگيريهاي ايشان ........................... .

بر سرم امد از انچه ميترسيدم همونجا روي زمين ولو شدم بالاخره اين تيمسار زهر خودش رو ريخت وشاهرخ رو تو هچل انداخت .حالا چه بلايي سرش مياد وچه دلايلي ميخواد بياره كلا من ادم نحسيم اشكام روان شده پس بيخودي رنگ بيبيگل نپريده بود ميروم اشپزخونه با روزنامه باديدن من حالش عوض شد بدون حرف ازم گرفت و خوند زيرلب ميگويد:پير سگ وقته مردنشه ولي دست از كثافتكارياش برنميداره اگه تو رو ميداد الان مثل شير ازت دفاع ميكرد نه اينكه شاهرخ رو بكوبونه مردك خودشم مسئوليت اين پرونده رو قبول كرده....... .

هردو انگار پرهايمان رو كنده باشن يه طرف افتاديم .

بيبيگل ميگويد:اگه بتونه اثبات كنه بچمرو زبونم لال تيرباران ميكنن براي نظاميها سختتره و صداشم درنميارن مادرجون.

صداي گريه هردومون خورده بهم اشكان با تعجب بما مينگردومثل هميشه اماده گريستن ميگيرم بغلم وهمگي ميگرييم .اشكان به سكسكه افتاده وخوابش ميبره .

يك هفته بعد كه جلسه دادگاه تشكيل شد در روزنامه درج كرد:

سرهنگ معين الملك گفت:اين خانوم هيچ نسبتي با من نداشته وفقط پرستار بچم بوده وهمين چندماه پيش با ربودن مداركي از گاوصندوق متواري شده وتهديد كرده بود از انها عليه ما استفاده خواهد كرد ومنم از همان زمان با استشهاد دوستان به دنبال اين شخص بودم وتوانستم اين گروه وسركرده هايش منجمله افسر اميري رو دستگير كنم كه متاسفانه با درگيريهاي پيش امده فوت كردن ومن توانستم اون مدارك رو از مخفيگاه انها پيدا كنم ونتوانستيم اين خانوم رو دستگير كنيم وهدف ايشون از پرستاري فرزندخوانده من اشنايي با سران وگرفتن خبرهاي روز ودرجه يك بوده تا به اطلاع همكارانش برساند ومن جا دارد از زحمات تيمسار اماني بخاطر پيگيري اين پرونده تشكر به عمل بياورم................................. .

بيبيگل با ذوق در اغوشم گرفت :اون شيري رو كه بهش دادم حلالش باشه از بچگيشم انقدر باهوش و اب زيركاه بود خوب حال اين تيمسار رو گرفت :اخ قربون قدوبالاش برم من.

براي خودمان جشن سه نفره گرفتيم سر سفره وقتي بيبيگل غذا رو اورد با حالت تهوع پريدم تو دستشويي وهمه چي رو پس دادم .با بيحالي اومدم بيرون وبا كمك بيبيگل دراز كشيدم وخوابيدم حتما از هيجان اينطوري شدم .

با سوالات بيبيگل به خودم امدم يعني ممكنه بازم ............واي نه تو اين هيرووير اين سروكلش از كجا پيدا شد .از حرصم در نبود بيبيگل وسايل سنگين بلند ميكنم وميپرم وميدوم ولي چه فايده بهم چسبيده وولم نميكنه با تقدير كنار ميام چاره اي نيست .حرف شاهرخ به ذهنم رسيد كه فقط بايد براش بچه بزام وفروغ خانوم "خانومي كنه .

ديگه نميزاره دست به سياه سفيد بزنم واشكانم خودش مهار ميكنه تا اذيتم نكنه برعكي اشكان اين يكي مدام اذيت داره ويه لحظه حالت تهوع رهام نميكنه وقتي باباش نيست خوب بلده جاش رو پر كنه ومنو بچزونه .

شكمم كوچولو وبا اينكه پنج ماهمه زياد مشخص نيست بيبيگل مدام سرزنشم ميكنه كه حتما ضعيفه ولي منم اين حرصو جوشام كه دست خودم نيست خودمم لاغر شدم اگه تقه اي به در بخوره انگار بنددلم پاره ميشه .

روي تاب نشستم واشكانم به حساب خودش داره شعر ميخونه البته موسيقي بيكلامه وباهم تكان ميخوريم با باز شدن در باغ نفس تو سينه ام حبس شد ولي برعكس انتظارم خودش در چارچوب در ظاهر شد با ته ريش در صورت ولاغرترم شده.

اشكان به طرفش پرواز ميكنه درسته بامن لجه ولي اينو ميشه گفت ميپرسته .سروروش رو بوسه باران كرده با لبخند نزديكش ميروم ميگويم:سلام.

نگاهي از بالا تا پايين بهم ميكنه از اين نگاهش متنفرم ولي خب چاره چيه ميگويد:عليك سلام بيبيگل كجاست؟

انگار نه انگار منم ادمم با بيخيالي با سر با داخل اشاره ميكنم خودمم برميگردم روي تاب :هميشه حرصم رو درمياره ولي اگه منم مقابله به مثل نكنم تا الان صدتا كفن پوسونده بودم .بيبيگل:مادربيا تو اقا باهات كارداره.

ميرم تو بچه رو پاش نشسته وداره ابنبات ميخوره بدون توجه به من ميگويد:بهتره خودتو براي سفر اماده كني ؟

نگاه معناداري بين منوبيبيگل ردوبدل ميشه اونم با وضعيت من ولي حرفي نميزنم تا حرفش رو تمام كنه.

شاهرخ:قراره از مرز كردستان ردت كنم بري تركيه پي سرنوشتت.

چه سرنوشتي با اين تحفه اي كه بارم به ارمغان اوردي بيبيگل ميگويد:حالا چرا اونجا ميتونه تو يكي از اين شهرهاي دورافتاده ساكن بشه اخه ...................

شاهرخ مانع حرفش شد:دارن دربه در دنبالش ميگردن مخصوصا اين اماني پدر سگ اونموقع ميگي بمونه ايران براي پيدا كردنش جايزه گذاشتن كجاي كاري بيبيگل.

بيبيگل:اخه نميتونه كه به سفر بره...........

وسط حرفش ميپرم ميگويم:چندوقت ديگه بايد راه بيافتم.

نگاه مشكوكي به منو بيبيگل ميكنه :چيزي شده؟

سريع جواب ميدهم:نه چطور مگه نگفتي كي بايد برم.

شاهرخ:بيبيگل چرا گفتي نميتونه بره سفر؟

بجايش جواب ميدهم:طاقت دوري ازهمو نداريم همين.

شاهرخ نگاه عصبيش رو به بيبيگل دوخته:با شما بودم چرا خودت جواب بده.

بيبيگل داره من من ميكنه ميگويم:حالا يه حرفي زد تو هم پيله كرديها كي بايد بريم.

شاهرخ:تو پاشو برو بيرون تا بيبيگل راحت حرف بزنه .زود جواب بده.

بيبيگل اصلا نگاهم نميكنه وارام ميگويد:اخه وضعيت مريم طوري نيست كه بتونه مسافرت كنه.

شاهرخ بچه رو زمين گذاشت ونگاه مستقيمش رو به او دوخته:گفتم بگو چرا؟

بيبيگل:اخه .............اخه ...اقا مريم ابستنه.

خيالش راحت شد ونفس اسوده اي كشيد .شاهرخ حالا با نگاه عصبي بهم خيره شده ميگويد:بيبيگل بچه رو ببر حياط بازي كنه.

يعني ميخواد سوالپيچم كنه اوهم بدون حرف ميرود. شاهرخ:چرا لال شدي حرف بزن.

مريم:چي بگم بيبيگل اصل مطلب رو گفت ديگه.

شاهرخ:نه اصل كاري رو تو بايد بگي از كيه ؟

با تعجب بهش ميگويم:چي از كيه ؟

شاهرخ:همون توله كه تو شكمته.

با حرص ميگويم:توله خودته نگران نباش.

سريع خودش رو بهم ميرسونه وچندتا سيلي مهمانم ميكنه :ميگم اين حرومزاده كيه ؟

ميگويم:مگه كري ميگم از خودته نكنه اون شب يادت رفته حضرت والا.

فكم رو محكم گرفته:از كجا بدونم؟

خودم رو كنار ميكشم بايد تلافي امروز رو دربيارم:اين ديگه به خودت مربوطه ميتوني باور كني يا نكني "خودداني.

موهام رو ميگيره:كه ميتونم باور كنم يا نكنم اره .تحويلت بدم كه روزي صددفعه ارزوي بودن با منو ميكني اشغال .

ميگويم:تو تحويلم بده نگران بقيش نباش.

شاهرخ:راستشو بگو از منه يا از ديگري.

تف ميكنم به صورتش :اشغال منم يا تو كه هردفعه يه تحفه ميزاري تو دامنم .

اروم شده از چشمام ميخونه كه حقيقت ميگويم كنارم مينشينه وسيگارش رو ورشن ميكنه عميقا به فكر فرو ميرود.

نه او حرفي ميزنه نه من در سكوت به روبرو خيره شديم .ميدونم كلافست از پك زدن به سيگارش مشخصه حرصش رو سر اون داره درمياره بلند شد از اتاق رفت بيرون بيبيگل وارد شد .

ميگويم:كار خودت رو كردي بيبيگل؟

بيبيگل:مادرجون ميدوني قاچاق رفتن چه دردسري داره با اين وضعيت كجا ميخوايي بري من بخاطر خودت گفتم فردا عذاب وجدانش ميمونه براي من .الانم بيچاره كلافه شد رفت تو حياط قدم بزنه اشكانم پيش خودش نگه داشت ولي مادرجون برق چشماش رو ديدي از شنيدن اين خبر خوشحال شد ولي نميدونم چرا اينجوري بهم ريخت اخه؟؟/

از پنجره نگاهي به بيرون ميندازم اشكان رو سوار تاب كرده وهولش ميده ولي تو اين دنيا نيست حواسش پرته حتي متوجه افتادن اوهم از روي تاب نشد .

براي ناهار اومد بدون حرف غذاش رو خورد كه البته بازي كرد بيشتر ورفت دراز كشيد .بيبيگل مدام با چشم وابرو اشره ميكنه كه برم پيشش ولي نميرم غرورم اجازه نميده اخرش خودش صدام زد:مريم.............مريم.

ته دلم يه جوري شد تابحال اينجوري مستقيم به اسم كوچك صدام نزده بود خيلي قشنگ تلفظش ميكرد ولي خودمو حفظ كردم وبا فاصله نشستم .

شاهرخ نگاهي بهم كرد:ميترسي بخورمت اونجا نشستي؟

مريم:نه اينجا راحتترم.

شاهرخ:توراحتي ولي من ناراحتم.

شانه هام رو بالا انداختم:اون مشكل من نيست.

شاهرخ:خيلي دوست دارم يه روز به اخر عمرم مونده باشه زبونت رو از حلقومت بكشم بيرون .

مريم:اين ارزوت رو با خودت به گور ميبري.

شاهرخ:تو روهم با خودم ميبرم نگران نباش.هرجا دلت ميخواد بشين با اين وضعت چندشم ميشه ازت چون به موجوديتش شك دارم.

ميخواد ديوانه ام كنه با لبخند ميگويم:بازم مشكل خودته.

شاهرخ:بهتره زبونت رو كوتاه كني صدات نكردم تا وجود نحست رو زيارت كنم بهتره خوب به حرفام گوش كني.چاره اي ندارم جز اينكه صبر كنم تا تحفه ات دنيا بياد بعدش بايد راهيت كنم ولي اشكان پيش من ميمونه واين يكي رو ميتوني با خودت ببري...

وسط حرفش ميپرم:اين يكي هم مال خودت ميخوام برم "بايد بال وپرم باز باشه .

شاهرخ:باشه قبول به شرطي كه بعد چندسال نيايي ادعاي مادري دربياريها؟

مريم:نه نترس .خب بعدش؟

شاهرخ:بعدي نداره ميري دنبال سرنوشتت وديگه منو بچه ها رو نميبيني همين.مگه دنبال ارزوهاي بزرگ نبودي دارم زمينه اش رو برات فراهم ميكنم تابهشون برسي.

اون ارزوها براي چندسال پيش بود وقتي بچه نداشتم الان به چه دردم ميخوره با دوتا بچه كه تمام فكرم پيششون ميمونه نميتونم درس بخونم از همه مهمتر خودش كه با همه ازاراش بازم بهش دلبسته ام .نگاهي بهش ميكنم داره عكس العملم رو پيش بيني ميكنه .

ميگويم:بايد فكر كنم ؟

شاهرخ با پوزخندي كنار لب ميگويد:چه فكري مگه ارزوت نبود؟

مريم:كي از بچه ها نگهداري ميكنه ؟

شاهرخ:اونش بهت مربوط نميشه براي تو هدفت مهمه وبايد دنبالش بري غير از اينه؟

اي حقه باز خودش ميدونه با دوبند پاهام رو بسته ولي برخلاف ميليم ميگويم:باشه قبول .با پوزخندي كنار لب ادامه ميدهم:بچه هاي توان به من ربطي نداره چه بلايي سرشون مياري خب ناسلامتي پدرشوني.

پدرشوني رو با لحن مسخره اي ميگويم حرصش درامده ولي با لبخندميگويد:افرين خوب فهميدي ولي بدون چهارماه ديگه نميتوني منو از تصميمم منصرف كني يادت باشه؟

تا چهارماه ديگه معلوم نيست چه اتفاقاتي قراره بيافته خدا بزرگه .

روزها پشت سرهم ميگذرند ومهلت من به پايان ميرسه وهروز سنگينتر از روز قبل" تو اينمدتم بهمون سر زده ووسايل لازم رو برامون اورده تا معطل نباشيم .

بيبيگل ميگويد:اينا همش بهانست مياد تا ببينه حالت خوبه اخه ديگه روزاي اخرته وميخوايي بارت رو زمين بزاري .

قرارمون شده بيبيگل خودش بچم رو بدنيا بياره چون شاهرخ به هيچكس اعتماد نداره ومجبوريم اينكارو بكنيم اخه چاره چيه .امروز با ساكي از لوازم موردنياز خودش اومده ميدونم توصيه بيبيگل تا حواسش به اشكان باشه تو اون وضعيت هم ميترسه وهم مزاحم بيبيگل ميشه .

بهم اهميت نميده واكثرا با اشكان مشغوله وزير چشمي راه رفتن پنگوئن وار من رو نگاه ميكنه تو اين حالت دوست دارم چشماش رو دربيارم حتي بزرو جواب سلامم رو ميدهد.چه برسه به حال پرسيدن از من ميدونم از طريق بيبيگل حواسش بهم هست بخوره تو سرش .

سر شب زير دلم درد ميكنه اهميتي نميدهم شايد براي خوردن زياد غذا باشه .سرجام دراز كشيدم يه چيزي مثل رعدوبرق زيره دلم زد كه صاف سرجام نشستم اوهم متوجه شد چون داشت با اشكان بازي ميكرد كه يه دفعه سرش رو به طرف من بلند كرد .

ميگويم:بيبيگل بيا .

سراسيمه امد :چي شده مادر؟

با صداي لرزان ميگويم:انگار وقتشه بيبيگل.

بيبيگل با نگراني :چطور مگه مادر؟

مريم:زير دلم درد ميگيره ول ميكنه.

بيبيگل دور خودش ميچرخه دست وپاش رو گم كرده .شاهرخ:چيزي شده بيبيگل؟

بيبيگل:وقتشه اقا .

نگاه نگراني بهم ميكنه كه تا حالا نديده بودم .ارام سرجام دراز ميكشم مدام حضرت فاطمه رو صدا ميزنم ياد دفعه قبل افتادم ترس برم داشته دلم مادرم رو ميخواد انگار همين بهانه بود تا اشكام روان شه ارام ميگريم .بيبيگل با ديدن صورت خيسم ميگويد:انقدر درد داري مادر؟

با هقهق ميگويم:نه بيبيگل دلم مادرم رو ميخواد.

نگاهش باراني ميشه ميدونم اين اشكا از اضطرابشه كه دست تنها ميخواد اينكارو انجام بده پابه پاي هم ميگيريمم. شاهرخ:بيبيگل بيا كارت دارم.

ميرود پيشش حرف شاهرخ رو نميفهمم ولي بيبيگل ميگويد:مادرش رو ميخواد راستم ميگه اكثرا اين موقع ها مادرشون پيششونه ولي اين نه سر اشكان نه سر اين يكي هيچكس پيشش نبود .

ديگه حرفي نميزنن "دردم شديد شده پتو رو گاز ميزنم هنوز براي جيغ كشيدن زوده.بيبيگل مدام ميگويد:مادر خودتو خالي كن هرچقدر ميخوايي داد بزن.

از ته دل جيغ ميزنم همه چي براي ورودش امادست الا خودم .شاهرخ اشكان رو برده حياط تا سرگرمش كنه .

از اين ورم بيبيگل مدام ميگه :زور بزن مادر اينجوري هرجفتتون خفه ميشيد.

صدام از بس جيغ زدم درنمياد ريشه چشمامم درد ميكنه انگار داره از حدقه درمياد .ساعتها گذشته ولي خبري ازش نيست نميخواد ازم جدا شه بيحال شدم .شاهرخم اشكان رو خوابونده وپشت در اتاق كشيك ميده :بيبيگل چي شده پس؟

همه صورت بيبيگل از عرق خيس شده ميگويد:هنوز هيچي نشده اقا.

ديگه سپيده صبح زده وما همچنان منتظر .تمام لباسم خيس شده به تنم چسبيده وناخنهام شكسته از بس زمين رو چنگ زدم "شاهرخم كلافه شده ومدام غر ميزنه .

بعد از كلي تلاش بيبيگل ميگويد:سرش پيدا شد .چندبار نتونست سرش رو بگيره واز دستش در ميرفت .شاهرخ وارد اتاق شد ميگويد:پس داري چيكار ميكني بيبيگل؟

بيبيگل:اقا بچه سرش ليزه از دستم در ميره.

ميگويد:بيا اينور كار خودمه .

نگاه بي رمقي بهش ميكنم ميگويد:دروه اينم ديدم نگران نباشيد.

با تلاش فراوان بچه رو گرفت كشيد بيرون منم از ته دل فرياد ميزنم بيچاره اشكان به صداي من از خواب پريد وبناي گريه گذاشت خلاصه بيهوش شدم.

با صداي ظريفي از خواب بلند شدم مثل ناله گربه است .خودشه كنارم توي پتوي كوچكيه وصورتش رو نميبينم .

بيبيگل با ديدن چشماي بازم با خوشحالي ميگويد:واي مادرجون اين بچه هلاك شد.

زيره سينه ام قرارش ميده واي چقدر ضعيفه دستاش خيلي كوچيكه صورتشم قرمزه.

ميگويم:بيبيگل چي هست؟

انگار ناراحت شد ميگويد:دختره مادر جون .

واي دختر هميشه دلم خواهر ميخواست ولي همون بهتر مه نداشتم كه به روزگار من دچار بشه ولي اين ميتونه جاي همه رو برام پركنه هميشه مادرمم بخاطر داشتن من هميشه خدارو شاكر بود با لبخند صورتش را يمبوسم معلومه بد اخلاقه كه به محض جدا كرئنش از سينه ام داره جيغ ميكشه .

بيبيگل پكر شده ومدام لبش رو گاز ميزنه نگران شدم ميگويم:اشكان كجاست ؟

بيبيگل:پيش اقاست .

ميگويم:بيارش خواهرش رو ببينه.

بيبيگل:بهتره اينكارو نكني مادر اقا عصبانيه.

با تعجب ميگويم:براي چي؟

بيبيگل:هيچي مادر به فكر خودت باش بيا كاچي بخور.

مريم:اونم ميخورم ولي بگو چرا عصبانيه؟

بيبيگل:مادر اخه چي بگم؟

با نگراني ميگويم:ميگيد چي شده يا با اين وضعم برم بيرون.

بيبيگل:نه مادر از جات تكون نخور برات ضرر داره "ميگم باشه اقا وقتي ديد بچه دختره مثل ديوانه ها بچه رو برداشت رفت بيرون.

كمي نيمخيز ميشم كه دلم درد ميگيره:چي بردش كجا؟

بيبيگل:هيجا همين تو باغن نميتونه بره بيرون ولي مادر نميشه نزذيكش شد.

براي اينكه حواس جفتمون رو پرت كنم ميگويم:اسمش رو چي بزاريم بيبيگل؟

بيبيگل لبخندي به لبش امد:هرچي دوست داري مادر.

ميگويم:كمكم كن بچه ها همشون فرشته ان .........

ميگويم:بزاريم پري؟

بيبيگل:اره مادر جون ولي يه ماهم يهش اضافه كن اخه بچم مثل ماه شب چاردست.

ميخندم:اخه بيبيگل اينكه هنوز چيزيش مشخص نيست كجاش شبيه ماهه.

بيبيگل:ميشه مادرجون .

ميگويم:پس باشه پريماه خوبه.

بيبيگل ذوق زده ميگويد:اره مادر اقام حتما خوشش مياد.

دستاي پريماه كوچك رو ميبوسم ميگويم:خوش اومدي پريماه خانوم.

با كاچي هايي كه خوردم حالم بهتره ولي نيمتونم از جام بلندشم .اشكان وقتي از در تو اومد بسويم پرواز كردوخودش رو بغلم انداخت سرورويش رو ميبوسم بچه رو نشانش ميدهم با دست پس ميزنه خوشش نيامده و اوهم گريه ميكنه خدا اخروعاقبت منو با اين دوتا ختم بخير كنه.

شاهرخ مثل برج زهرمار نشسته وبا چشماي خونبار نگاهم ميكنه نميدونم از چي انقدر عصباينه اخه دليلي نداره.

بيبيگل اشكان رو برد فهميد شاهرخ حرفي براي گفتن داره. شاهرخ:بالاخره زهر خودت رو ريختي اره؟

با بهت ميگويم:از چي حرف ميزني؟

شاهرخ:از توله جنابعالي .ميدوني من از دختر متنفرم .با داد ميگويد:متنفر ميفهمي؟

چشمام پراز اشك شد بعد از اون همه درد اينه مزدم ميگويم:مگه دسته من بود؟

شاهرخ به طرفم اومد:اره تقصيره تو "تو اشغال من اين بچه رو نميخوام بايد سربه نيستش كني؟

اشكام بند اومد:چي سربه نيستش كني ميفهمي چي داري ميگي؟

حالت عادي نداره تو چشماش پراز كينه ونفرته :ازش ميترسم بچه رو به خودم ميفشارم.شاهرخ:من از دختر بدم مياد هميشه بدم ميومده از بچگي چون براي تفريح خوبن ولي نميخوام دختره من اسباب تفريح يه نفر ديگه باشه اونم كي شاهرخ معين الملك .

با پوزخند ميگويم:بگو از كجا ناراحتي ميترسي بلاهايي كه سردختراي مردم درمياوردي سر دختر خودت بياد هان .حالا ميبيني چه حسي داره وقتي دخترا وزناي مردم رو بي سيرت ميكرديد خودت يادت رفته چه بلاهايي سر من نياوردي هان خوشحالم خوشحالم .ولي من ط.ري بارش ميارم تا اسير ادماي اشغالي مثل تو نشه وعشق و حالشون رو تامين كنه...

دستش رو بالا برد تا بزنه تو صورتم ولي همونجا نگهش داشت نگاهي به هرجفتمون كرد وگفت:تو بمون با دخترت.

با لبخند ميگويم:اين دختر اسم داره اسمشم پريماه .وخودم مثل شير مراقبشم.

شاهرخ وقتي از در ميخواست بيرون بره برگشت وبا پوزخند گفت:قرارمون يادت نره كه رفتني هستس خودتو زياد درگيرش نكن .

حرفي نميزنم چون قبلش سنگ دل شده بودم ولي حالا باوجود پريماه خانوم چطوري ازش دل بكنم نگاهي بهش ميكنم كه تو پتوش گم شده .

اشكان مدام بهانه ميگيره وقتي به پريماه شير ميدم او هم ازم اويزوون ميشه انتظار داره به او هم شير بدهم وقتي هم كه منعش ميكنم كتكم ميزنه ويا موهام رو ميكشه دلم نمياد بزنمش ميدونم بچست واينها همش بهانه است به محض اينكه حواسم نباشه بهش حمله ور ميشه چندبار نزديك بود خفش كنه .تو دهان بچه ابنبات گذاشته بود ديدم بچه رنگش سياه شده بيبيگل از دهانش ابنبات رو بيرون اورد انقدر عصباني شدم كه خيلي ارووم با پشت دستم زدم تو صورتش لب برچيد ويه گوشه كز كرد هرچقدر براش تنقلات اوردم فايده نداشت واز خوردن ابا ميكرد انقدر نوازشش كردم تا كمي غذا بخوره بخاطر همين برناممون شد كه وقتي اشكان خوابه پريماه رو در اغوش بگيرم يا وقتي شير ميدادم روي پام مينشست ونوازشش ميكردم.

حتي وقت نميكنم حمام درست و حسابي برم وهمچنين بيبيگل .خونه كثيف شده ولي كو حوصله كه تميزش كنيم.بيبيگل اگه نبود از دست اين دوتا ديوانه ميشدم ولي خب چاره چيه روزي صدبار به شاهرخ فحش ميدهم كه تازه قهرم فرمودن كه چرا دختر زاييدم انگار دست منه .

امروز به محض خوابيدن جفتشون بيبيگل گفت:مادر پاشو دستي به سروصورتت بكش ادم وحشت ميكنه .نگاهي در اينه به خودم انداختم پشت لبم سياه شده ابروهامم مثل اولش پر شده "ديگه براي خودم ارايشكر شدم ابروهام رو كمي خلوت ميكنم به نظرم هنوزم چهرم دخترونست وموهاي صورتمم برميدارم واقعا تغيير كردم بيبيگل برام اسپند دود كرده:از اونموقع كه پريماه اومده اب زيره پوستت رفته مادر خيلي خوشگل شدي.شانس اوردي ها خيليها بعد زايمان صورتشون لك مياره ولي برايتو نياورد الان بايد اقا ببينتت به دلم افتاده امروز فرداست كه سروكلش پيدا بشه.

شانه اي بالا ميندازم :ماه قبلم به دلت افتاد ولي خبري ازش نشد بيخودي به خودت اميدواري نده مادر "حالا انگار ما چشم به راهيم تا حضرت والا تشريف فرما بشن.

بيبيگل با لبخند ميگويد:به اينجاي ادم دروغگو (به بينيش اشاره ميكند).

مريم:واقعا هم لعنت به ادم دروغگو.

بيبيگل:خدا از دلت بشنوه مادر جون حالا تا اين ول وله ها خوابن برو يه دوش بگير.

كمي زير اب داغ ميايستم واي چقدر خوبه ادم با خيال راحت بشينه زير اب .بعد دوساعت اومدم بيرون به سفارش بيبيگل با سفيداب به جونم افتادم رنگم باز شده وگونه هام گل انداخته.

كمي كه موهام رو خشك شد بيبيگل برام بافتشون واز دوطرف كنارم انداخت عين زناي قجر .اشكان تو حياط مشغول بازيه وپريماهم بعد شير خوردنش دوباره خوابيد انداختمش رو پام وارام ارام تكانش ميدهم كه صداي جيغ اشكان اومد حتما بازم جونوري پيدا كرده كه انقدر ذوق كرده .

در باز شد وپريد تو ميگويد:بابا اوفده.

حتما خيال كرده ولي كسي كه جلوي در ايستاده خودشه خيال نيست روم رو برميگردونم .ميگويد:قبلاها سلام بلد بودي .

مريم:خودت ميگي قبلا ولي رفته رفته با همنشيني با تو اينجوري شدم.

شاهرخ:بعد اينهمه وقت اومدم اينجوري استقبال ميكني ؟

با پوزخند نگاهش ميكنم:يادمون رفت گاوي گوسفندي قربوني كنيم شما ببخشيد .

فقط با اشكان كار داره حتي نگاهي به پريماه نكرد ومدام به بچه ابنبات ميداد دلم به بچم سوخت چون دختره باهاش اينجوري برخورد ميكنه مثل خيلي از دوروبريام كه تو محلمون براي پسر داشتن ميرفتن زن ديگه اي ميگرفتن همه چي خاطرم هست واقعا ماها بدبختيم براي پسر قرباني ميدن ولي براي دختر مشت ولگد.

طاقت نميارم:اينم بچته ها سراغي نميگيري مردست زندست.

شاهرخ:زنده بودنش از صداش مشخصه كه اعصابم رو به هم ميريزه خفش كن.

مريم:اگه ناراحتي ميتوني بري كسي اصراري نداره بموني.

شاهرخ:خونه تو مگه كه ازت اجازه بگيرم تو اينجا مهموني يادت رفته.

مريم:نه من صاحبخونم نه تو پس حرف نزن.

شاهرخ:من صاحب همه چيزم اينو بدون هرچي كه بخوام بدست ميارم اينجا رو به دوبرابر قيمتش ميخرم چي خيال كردي هان.

مريم:با پول مردم "بله ميتوني بخري.

شاهرخ:اونش به خودم مربوطه ولي محض اطلاعت من ارث خانوادگيمون بهم رسيده كه انقدر پولدارم .جد مباركم برامون گذاشته نه مثل بعضيها.

نبايد جروبحث كنم كه فايده نداره اخرش خودم خرد ميشم نميخوام جلوش گريه كنم بچه رو ميزارم پايين .تو اشپزخونه براي خودم چايي ميريزم ميخوام برم كه به خودم نهيب ميزنم كه رسم مهمان نوازي نيست سه تا ميريزم وميبرم بهم خيره شده .تو دلم به بيبيگل احسنت ميگويم كه انقدر خوشگلم كرده تا چشم اين دربياد.

شاهرخ:چه خبره به خودت رسيدي؟

مريم:قراره چه خبر باشه اونم از كي .؟

شاهرخ نگاهي به قدوبالام ميكنه ميدونم كه اقا ميخواد اذيتم كنه بي حرف مينشينم وچاييم رو ميخورم دست از نگاه خيرش برنميداره كلافه شدم ميگويم:ادم نديدي؟

شاهرخ:ادم چرا ولي فرشته نه نديدم.

پوزخندي ميزنم:بهتره اين حرفارو به كسي بزني كه زود خر شه نه من.

شاهرخ:اون موقع تو چه فرقي با بقيه خرها داري؟

مريم:من خر نيستم اقا .شما خودت چون خري فكر ميكني همه مثل خودت خرن دليلش اينه.

قهقه ميزنه:حال اين اقا خره دلش ميخواد اين فرشته خانوم رو ببوسه اشكالي داره.

اشكان رو ميفرسته حياط "ميخواد كلافم كنه بلندميشم تا برم حياط با يه خيز بازوم رو گرفت :كجا عزيزم؟

پسش ميزنم :برو كنار الان بيبيگل مياد.

شاهرخ:اون بيشتر از اين حرفها ميفهمه ميدونه خيلي وقته ازهم دور بوديم نياز به تنهايي داريم ولي تو نميفهمي كه من بعد چندمدت اومدم اينجا اينجوري باهام رفتار ميكني .

فكري مثل برق از سرم گذشت بايد حسابش رو برسم با لبخند ميگويم:نه عزيزم ميفهمم حالام ميخوام كه اجازه بدي كه برم اب بخورم چون خيلي تشنمه.

با لخند ميگويد:باشه ولي فقط برو اب بخور بيا چيزي هم نميخواد به صورتت بزني همين جوري هم خوشگلي .

پدري ازت درارم كه كيف كني هرچند خودم بيشتر عذاب ميكشم رفتم اشپزخونه بدون اينكه طعمش رو حس كنم مقداري فلفل ماليدم رو لبام .به طرفش ميروم ورو پاهاش مينشينم :حالا دختره خوبي شدم نه؟

شاهرخ:اره الان خوبي هميشه اينجوري باشي خوبه.

.:: این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (www.98ia.com) ساخته و منتشر شده است ::.

تو دلم ميگويم تا هربلايي دلت خواست سرم بياري.ميبوستم اولش متوجه نشد ولي بعدش مثل برق گرفته ها ازم جدا شد ورفت اشپزخونه "صداي اب مياد داره اب ميخوره فلفلش خيلي تنده حالا حالا ها اثرش نميره.

ميگويم:تند بود عزيزم .

برگشت سمتم معلومه ديوانش كردم ميگويد:نه تند نبود عزيزم.

به طرفم مياد ايندفعه لج كرده فكر اينجاش رو نكرده بودم چون نميشد پيش بينيش كرد تمام لبم داره ازش خون مياد حالا چه حسي كه فلفلم بره رو زخمهام .

صورتم رو زيره اب ميگيرم داره ميخنده :خوب بود عزيزم نه.

بيبيگل با اشكان اومد تو از همون نگاه اول فهميد اوضاع قمر در عقربه "ميانه داري ميكنه :اقا چايي خوردين.

شاهرخ با لبخند ميگويد:چقدر هم خوش طعم و خوش بو بود .

بيبيگل دوزاريش نيافتاد ميگويد:چايي صندوقي اقا "من بعد از اين چايي ميخرم.

شاهرخم قهقه ميزنه:اره بيبيگل بخر بخر.

بيبيگل با تعجب نگاهش ميكنه وبا اشاره ازم ميپرسه چي شده با اشاره جواب ميدهم زده به سرش.شامش رو خورد وگفت:بعد كاراتون بياييد باهاتون حرف دارم.

سريع وسايل رو جابجا ميكنم وبا بيبيگل ميرويم از پنجره به بيرون خيره شده هيچوقت نديده بودم اينطور غرق بشه در فكروخيالاتش.

ميگويم:چي كارمون داشتي .

شاهرخ نشست :قراره براي اخر هفته هر سه تاتون رو بفرستم بريد.

مريم:كجا؟

شاهرخ:يادت رفته "بايد بريد تركيه .

بيبيگل:اخه الان كه ابا از اسياب افتاده ديگه چرا اقا.

شاهرخ:هيچي تغيير نكرده منتظر فرصت مناسبن تا گيرم بندازن اگه شما اينجا باشيد همه چي خراب ميشه بهتره اماده باشيد بحثم نكنيد چون اصلا حوصله ندارم.الانم ميرم چون شبانه كسي نميتونه چهرم رو تشخيص بده .

مقداري مدارك گذاشت رو فرش :اينها مدارك مورد نيازتونه وتوش پولم هست هرچند زياد نيست يه موقع وسط راه گيرتون نندازن بخاطر پول اين كسي كه داره ميبرتتون اشناست برادرش تو چنگ منه "بهش قول ازادي دادم هرچند قاچاق ميكنن ولي چاره چيه ريشم گروشه .وسايل زياد برنداريد .

بيبيگل:مادر با بچه كوچيك كجا بريم؟

شاهرخ دستي به موهاش ميكشه :منم تا الان به خاطر اين بچه صبر كردم ديگه جا براي موندن نداريد.

شاهرخ:چه خبره وسايل برداشتين.

ميدونم داره بهانه ميگيره همه عصبانيتش رو سرمن خالي كنه ميگويم:من كه وسايل براي خودم بجز سه دست لباس هيچي برنداشتم وسايل بچه ها زياده .

lوقع رفتن فقط اشكان رو كه خواب بود بوسيد وبدون حرف رفت.بيبيگلم بخاطر من اسير شده اخه من دست تنها با دوتا بچه كوچيك كجا بزارم برم اونم كشور غريب تو هموطنام جايي ندارم چه برسه به اونجا.از لحاظ زبان مشكلي ندارم چون اصالتا ترك زبان هستيم ميتونم گليمم رو از اب بكشم بيرون فقط براي بيبيگل سخت ميشه چون اهل شمال وزبان تركي نميدونه ومسئوليت همه چي روي دوش منه.مدام در اين چندروز بيبيگل تو فكره ووقتي بچه ها خوابن به يه گوشه خيره ميشه ووقتي دليل ناراحتيش رو ميپرسم ميگويد:چيزي نيست مادرجون .

كل وسايلمان يك چمدان با ساك دستيست كه بيشتر لوازم بچه هاست تامن.امشب ساعت 8راه ميافتيم بيبيگل رفت ته باغ به خيال خودش كه من متوجه نشم داره گريه ميكنه به دل بزرگش حسرت ميخورم خيلي دلش ميخواست قبل رفتن يه سر بره سرقبرپدرومادرش دل منم داره پرميكشه ولي از ترسم نميتونم بيرون برم واوهم قبر عزيزاش شهرستانه "براشون نماز خواندم تا خودمم به ارامش برسم غذاي بچه ها رو دادم وهردوشون خوابن كه شاهرخ اومد وسايل رو جابجا كرد با اخمي بين ابروهاش نميتونم حرف بزنم ميدونم بشكه باروت نياز به جرقه داره براي تركيدن .

حرفي نميزنه اشكان بغل بيبيگل وپريماهم بغل من نشستيم وراه افتاديم از ترس اينكه كسي پيدامون كنه خودش مارو تا كردستان ميبره .تو ماشين كسي حرف نميزنه وهركس در فكر خودش غرق شده .چون هوا تاريكه فقط نور ماشين روي جاده افتاده وهيچي معلوم نيست .بيبيگلم خوابش برده چون ديشب تا صبح نخوابيد خودمم همچنين ولي خواب به چشمام نمياد .

صداي پريماه درامده شير ميخواد .شاهرخ:صداش رو قطع كن تابقيه رو بيدار نكرده.

جوابش رو نميدم وپريماه ساكت ميشه جاشم عوض ميكنم تا ديگه نق نزنه وبخوابه.شاهرخ سرعتش بالاست وسفت به صندليم چسبيدم ميگويم:ارومتر شاهرخ با اين سرعت تصادف ميكنيم ها.

شاهرخ:بايد قبل از صبح اونجا باشيم تا راحت ردتون كنه وگرنه بايد تا شب صير كنيد نميخوام وقت تلف شه.

نميدونم چقدر گذشت كه ماشين رو نگه داشت وگفت:تا نگفتم پياده نشيد .مدام سرك ميكشم تا جايي رو ببينم شاهرخ به سمتي كه چراغ كم سويي روشنه ميرود سايه يه نفر ديگه هم هست باهم انگار دارن حرف ميزنن وشاهرخ به سمت ناشين برگشت وگفت:بيبيگلم بيداركن وپياده شيد.

وقتي همگي از ماشين پياده ميشويم مردي جلويمان ايستاده وصورتش واضح نيست چون ريش تمام صورتش رو پوشونده ولي خيلي خوب فارسي حرف ميزنه .شاهرخ وسايل رو كنارمون گذاشت وگفت:به محض رسيدن به اسماعيل بگيد بمن زنگ بزنه منتظرم.

اشكان رو از بيبيگل گرفت وبوسيد واز برق چيزي كه تو دستشه فهميدم طلاست كه انداخت به گردنش .ناراحتم از اينكه يه بارم به صورت پريماه نگاه نكرده ولي در كمال ناباوري از م گرفنش وبوسيد به گردن اوهم زنجير انداخت وگفت:مواظب هرجفتشون باش.

كمي از انها فاصله ميگيرم وميگويد:اين برگه رو بگير صيغه نامته واينم مدارك بچه ها اين دفترچه هم براي بچه هاست كه اگه اتفاقي براي من افتاد پشتوانه داشته باشن تو خارج هم هرچي داشتم فروختم وبراتون اونجا خونه خريدم تا اذيت نشيد وشخصي به اسم اسماعيل خان رابط من باشماست كه البته فقط من خبر از شما دارم .درضمن گوشات رو خوب باز كن حق ازدواج نداري چون بايد مواظب بچه ها باشي در غير اينصورت از طريق وكيلم بچه ها رو ميگيرم وخودتم ميندازم تو خيابونها "شك نكن كه ميتونم چه اينجا چه تركيه "هميشه تو مشت مني اينو فراموش نكن.

ميگويم:چه خيري كه شوهر باشي ازت ديدم كه از يكي ديگه ببينم .من بچه هام رو با دنيا عوض نميكنم درضمن همه مثل تو نيستن هرروز يه زن عوض كنن .من پايبندم اينم" تو فرو كن توي گوشت .

شاهرخ:اين لحظه اخرم دست برندار از اين زبون درازي حيف كه مجبورم بزارم بري وگرنه من تو رو به عنوان كنيز خريدم حالام برو تا عصباني نشدم.

تو لحظه اخر كه ميخواستيم سوار ماشين شيم بيبيگل كنار گوشم گفت:ازش خداحافظي نميكني.

ميگويم:خداحافظي كردم .

بيبيگل:زن و شوهر اينجوري خداحافظي ميكنن برو بوسش كن مادر.بعدا حسرت امروز رو نخوري.

به ناچار نزديكش رفتم ميگويد:چيزي يادت رفت .

ميگويم :نه بيبيگل گفت ازت درست وحسابي خداحافظي كنم .حالا صورتت رو بيار پايين.

ميخندد:خوب بيبيگل رو بهانه ميكني ها ولي بيا اينم صورت.

گونه هاش رو ميبوسم وميگويم:خداحافظ با اينكه بهم خيلي ظلم كردي ولي من بخاطر بچه ها بخشيدمت .

بازوم رو گرفت:منم بخاطر بچه ها از اين زبون تلخت ميگزرم .واو هم منو بوسيد "دلم گرفته ولي نميزارم چشماي نمناكم رو ببينه وبه ريشم بخنده .سريع سوار ماشين ميشوم وراه ميافته بيبيگل براش دست تكان ميدهد ولي من نه يعني نميخوام اشكام رو ببينه براي اخرين بار وقتي كه ازش دور شديم به عقب نگاه كردم وديدم همچنان ايستاده .بيبيگل روش رو كرده اونمور تا راحت گريه كنم .

بعد از لحظاتي مرناشناس گفت:پياده شيد.

وقتي همگي پياده شديم كوهي رو نشانمون داد وگفت اونورش ميشه تركيه بايد از اينجا بريم بالا .

صدايي گفت:خوشامدي شركو خان.

اسم مرد پس شركوست ميگويد:اومدي ايرج .زود بايد راه بيافتيم كه وقت تنگه.از بس ماشينش داغون بود تمام بدنم درد گرفته بيچاره بيبيگلم با اشكان بيشتر اذيت شد ولي منو شرمنده خودش كرده حرفي نميزنه اگه شخص ديگه اي بود كلي اه ونله ميكرد

مرد نگاهي به ما كرد وبي حرف وسايل رو برداشت وشركو هم اشكان رو بغل گرفت ومنم پريماه رو بستم پشتم تا راحت راه برم .مسير اولش سخت نيست ولي رفته رفته داره نفسمون رو ميگيره بيچاره بيبيگل وسط راه ايستاد ونفسي تازه كرد اشكام كه بين راه بيدار شد با ديدن مرد كه او را به پشتش بسته تازه خوشش هم امد فكركرده داره سواري ميدهد .

مسيري كه خيلي شيبش تنده جلومون قرار گرفت كه شركو گفت:اينجا رو بايد تكي برويم .

اول ايرج خان ميرود با وسايل وبعدش با صلم صلوات من ميروم شركو ميگويد:به پايين نگاه نكن ومستقيم برو .

اخر راه كم سنگي از زير پام سرخورد اگه ايرج خان دستم رو نگرفته بود قل ميخوردم ميرفتم پايين .صداي فرياد بيبيگل خاموش شد وقتي به مقصد رسيدم رنگ خودش پريده ولي بااين حال ميايد مدام لبش تكان ميخوره داره صلوات ميفرسته .خداروشكر همگي سالم رد شديم ونزديك شب روز بعد وارد خاكشون شديم .اون طرف هم مثل ايران ساكنان كوهستانهاشون كردهايشان هستن كه به زبان خودشان حرف ميزنن .

با رسيدن ما چند نفر دور اتش نشسته بودن وحرف ميزدن كه به محض ديدن ما حرفشان را قطع كردن وبما خيره شدن .لباسهاي محلي پوشيده بودن ودورتادور كمرشون هم گلوله بسته بودن وهمه بلا استثنا سيبيل گذاشته بودن كه حتما توشون نشانه مردانگيست .شركو بلند گفت:اينم مهمانانمان.

همه بما دقيق شدن زير نگاهشان ذوب ميشوم مخصوصا كه زني بينشان نيست يكي از انها كه جوانتر از بقيست ميگويد:حكومتيا دنبال اين جغله هان .

شركو با عصبانيت ميگويد:دهنت رو ببند شرمان .

اوهم ساكت شد ولبخند از لبانش محو شد .شركو خطاب بما گفت:ايرج وسايلتان رو مياره به خونه بريد استراحت كنيد كه صبح عازم انكاراييم .

ايرج بدون حرف چمدانها رو برداشت وراه افتاد ماهم پشتش رفتيم كه بيبيگل ديگه نتونست اشكان رو بغل كنه از ديروز هممون رو اذيت كرده چون مسير بد بود نميزاشتيمش زمين عصباني شده بود مدام پيله ميكرد چندبار خواستم تنبيه اش كنم كه شركو نذاشت وبا خودش برد .شركو امد واشكان رو كه خواب بود بغل كرد وراه افتاديم بقيه رفتن تو من دم در اول پريماه رو گذاشتم زمين ورفتم جلوي در تا اشكان رو بگيرم شركو داخل نيامد وقتي خواستم اشكان رو ازش بگيرم ديدم بهم خيره شده اخم كردم كه باعث شد لبخندي به لب بياره وبرود.بدم امد منظورش از لبخندي كه بهم ميزنه چيه همه افتادن از خستگي ولي من خوابم نبرد ميترسيدم يه نفر بياد تو من و بيبيگل با دوتا بچه چكار ميتونستيم بكنيم دربرابر اينهمه مرد با تقه اي به در بلند شدم رفتم پشت در اهسته گفتم:بله؟

صداي خودشه:اين غذا رو بگير بخور .

از ترسم درو باز نميكنم با اينكه دلم داره از گشنگي ضعف ميره ميگويم:ممنون ميل ندارم.

شركو:من غذا رو ميزارم پشت در برش دار.اينجا چون همه خستن صداي بچه اذيتشون ميكنه بهتره بخوري تا سيرش كني .درضمن نترس ما خودمون ناموس داريم ميدونيم امانتداري از ناموس مردم يعني چه.

كمي از اضطرابم كم كرد ولي رفعش نكرد به محض شنيدن صداي پاش درو باز كردم غذا رو برداشتم .تخم مرغ با ماست ونون محلي از بوش به هوس افتادم كمي خوردم كه اشكان بيدار شد فهميدم گشنشه چون به محض ديدن غذا نشست .براش لقمه گرفتم انگار از قحطي در رفته باشه ميخوره "دور دهانش ماستي شده از بس خوشش اومده به محض سير شدنش پريماه بيدارشد سريع شيرش دادم تا صداش بيرون نره وبعد لحظاتي همگي خوابيديم .نميدونم چقدر گذشت كه با تقه اي به در بلند شديم ايندفعه بيبيگل سيني صبحانه رو گرفت وخورديم اماده شديم هنوز افتاب نزده شنيده بودم فعالن نه تا اين حد سرهم 3ساعتم نخوابيدن ولي همگي قبراق مشغول كارشونن.

يكي از مردان گفت:بهتره ببريشون يه موقع بيهوا بهمون حمله ميكنن .

سريع راه افتاديم وبعداز ظهر رسيديم به انكارا البته هيچي از محيط اطراف نفهميديم چون خواب بوديم به محض رسيدنمان مردي به استقبالمان امد ودست شركو رو فشرد وخطاب بكا با زبان تركي گفت:خوش امديد .

كه به تركي جوابش رو دادم بيچاره بيبيگل مونده چي بگه براش ترجمه ميكنم لبخندي ميزنه وبا سر تشكر ميكنه لوازم رو كه گذاشتيم داخل شركو گفت:من ديگه ماموريتم تمام شد ولي اگه اون شوهرت برادرم رو ازاد نكنه ........با اشاره سر بهم فهماند كه از ما استفاده ميكنه وادامه داد :اگه يه موقع كاري داشتين تو بازار محلي شخصي به اسم ولي خان هست اگه بگي با من كار داريد بهم خبر ميده فعلا خداحافظ.

خيلي لفظ قلم ازش تشكر كردم كه امگار خوشش نيامد ورفت.خونه جديدمان دلبازه وفكر كنم خود شاهرخ عاشق دارو درخت كه همه جاهايي كه براشه پر از درخته ولي سبك خانش مثل روستايي هاست ومحل زندگيمان پر رفت و امد وبازارها نزديك خانست.

امروز به اتفاق بيبيگل وبچه ها ميريم بازارشان انقدر برام جالب بود همه بساط كردن واز مغازه انچناني خبر نيست منو بيبيگل از قسمت تره بارش خوشمون اومد مقداري ماهي داديم برامون تميز كردن با مقداري مواد ديگر خريريم وراه افتاديم اشكان به خوردنيها گير داده ومجبورن مقداري برا شميخرم اخه چون باز بودن ميترسم مريض شه اخه محيط اينجام كمي الودست بوي مرغ وماهي وسبزيجات همه چي خورده بهم .خيابان ما هم سبك ساخت خانه ها شبيه به همه ومردمش هم خوبن تو برخوردايي كه داشتم فهميدم اتفاقا همسايه بقلي ما هم باهامون صميمي شده اسمش سوداست وچهارتا بچه داره دو دختر ودوپسر .خودش هم خيلي خوب ومهربان وقتي ازمون پرسيد كجا بوديم الان اينجا چكار ميكنين گفتم شوهرم تاجره والانم رفته سفر نمتونم به هيچكس ماهيتم رو لو بدم ميترسم برام مشكل ساز بشه هر صبح به خواسته خودم بچه هايش ميامدن به حياط ما وبازي ميكردن پسرهاش با اشكان همسنن ولي دختراش بزرگترن هرچند شير به شير هستن .

پريماهم ديگه بزرگ شده وشكل خودش رو نشون داده بيبيگل وسودا ميگن شبيه خودمه وانقدر دوسش دارن كه نهايت نداره اوهم اخه بامزست وتوجه همه رو به خودش جلب ميكنه از زيبايي.بهش يواش يواش غذا ميدم تا بيافته به غذا "بيبيگل ميگويد كمي موهاش رو كوتاه كنم تا تقويت شه ولي ميخوام موهاش رو بلند كنم وببافم .

اسماعيل خان هم برامون سنگ تمام گذاشته وحواسش بهمون هست ومدام با شاكان بازي ميكنه سودا ميگه:زنش الان نزديك يازده سال ازدواج كرده ابستن نشده وبا زور دعا وجادو جنبل مردرونگه داشته.

هميشه خبر همه همسايه ها رو از سودا داريم با اون موهاي قرمز وصورت كك دار بامزست با اينكه تپله ولي خيلي زبله ومثل فرفره دور خودش ميپيچه وعاشق فضولي وقتي از خبري سردرنياره كلافه ميشه وبه همه بند ميكنه .

اين اواخر از نگاه اسماعيل خان خوشم نمياد طوري نگاهم ميكنه كه انگار خريداره "بهش رو نميدهم وبه بهانه هاي مختلف از سرم بازش ميكنم يا وقتي مياد بيبيگل رو ميفرستم سراغش ولي پررو تر از اين حرفاست وهردفعه به بهانه خبر مهم مياد پيشم كه هيچكدوم هم مهم نيست چندبار درباره شاهرخ سوال كردم خوشش نيامد وبحث رو عوض ميكرد تا اينكه امروز گفتم:اسماعيل خان از شاهرخ خبري نداريد؟

ابروهاش رو درهم كشيد :نه خبر ندارم خودش زنگ ميزنه احوال شما رو ميپرسه وقطع ميكنه الان نزديك سه ماه زنگ نزده .

با لبخند شيطنت بار ميگويد:فكركنم سرش گرم باشه خانوم.قهقه اي هم ميزنه ودندانهاي نداشتش رو به نمايش ميزاره هروقت اينجوري ميخنده حرصم درمياد .

از اين حرفش دلم گرفت بله ديگه با بودن فروغ ديگه سراغي از ما نميگيره وپي خوشي خودشه خطر رو هم كه ماباشيم از خودش دور كرده ولي با اينحال جواب ميدهم:من به شاهرخ اطمينان دارم ومنتظرش ميمونم.

دهن گشادش رو بست وبا اخم گفت:فعلا خداحافظ كار دارم بايد برم.

بيبيگل وارد شدوگفت :گمونم گلوش پيشت گير كرده مادر .

با حرص ميگويم:غلط كرده مردك اشغال "از اون شاهرخ چه خيري ديدم كه از اين ببينم هركدوم يه بچه ميزارن تو دامنم و ولم ميكنن.

بيبيگل:مادر اين چه حرفيه ميزنه شاهرخ به خاطر تو خودشو از ديدن بچه هاش محروم كرد بي انصافي نكن .

ميگويم:حقيقت ميگم بيبيگل منو فرستاده كشور غريب اون موقع خودش با فروغ جونش خوشه منم ويلون سيلون اين كشور غريب شدم .

بيبيگل:نه عزيزم اگه زنگ نزده حتما دليل داشته در ضمن زود قضاوت نكن كه بعدا پشيمون ميشي.

مريم:بيبيگل اخه چرا بايد باور كنم با زنگ نزدنش اين مردك رو پرو كرده ميخواد از اب گل الود ماهي بگيره "ببينه ما مرديم يا زنده ايم .

بيبيگل سري تكان ميدهد وميرود ميدونه الان كه عصبانيم هيچ حرفي رو قبول نخواهم كرد براساس قضاوت خودم جلو خواهم رفت .اين هم يكي از خصوصيات اخلاقي منه كه فكر كنم تا بحال باهاش اشنا شده باشيد وچوب همين اخلاقم رو هم خوردم چقدر مادرم گفت دنبال اين برنامه ها نرو بيا اينم نتيجه اش منم با دوتا بچه تو دامنم.

هر روز كه ميگذره عصباني تر ميشم وبه بچه ها پيله ميكنم بيچاره بيبيگل از جلوي چشمم دورشون ميكنه تا مبادا كتكشون بزنم اخه از اين طرف هم اين اسماعيل خان پيله كرده ومدام ميگه شاهرخ ديروز زنگ زد وبا همسرش مسافرت هستن بخاطر همين نتونسته زنگ بزنه .

منم مثل اسپند رو اتيش مدام بالا وپايين ميپرم بيبيگلم اين مردك رو نفرين ميكنه ميگويد:با حرص خوردن چيزي درست نميشه ودستت به شاهرخ نميرسه اينجوري شيرتم خشك ميشه.

پريماه ديگه جون گرفته ميتونه بشينه واصوات بي معني از خودش ايجاد كنه .تا چشم گذاشتم يكسالشم شد وبراش با سودا تولد گرفتيم وكلي خوش گذشت .جديدا فكري تمام ذهنم رو مشغول كرده وتا صبح بهش ميانديشم .اسماعيل خان مابين صحبتهاش گفت:منم تو حسرت اولادم به زني كه بتونه برام يه پسر بياره زندگيم رو بپاش ميريزم .موقع اداي اين كلمات مستقيم به چشمانم مينگرد مخصوصا وقتي ميگويد اون زن .منظورش منم خوب درك ميكنم كه داره زمينه چيني ميكنه تا اصل حرفش رو بزنه .اخه منم تا كي بي سرو همسر بمونم وشاهرخم كه اصلا به ياد من نيست در ضمن انقدر بچه ها رو دوست داره كه هردفعه دست خالي نمياد واشكانم بهش ميگه عمو "خب چه بهتر كه بالاي سر اينها هم سايه پدر باشه ولي خودم ميدونم منشا اين فكر لج ولجبازي با شاهرخ ميخوام اذيتش كنم وبفهمه با شخص ديگري بودن چه مزه اي داره از اين تفكراتم لبخندي ميزنم .

بدون اينكه بخوام قبل امدن اسماعيل خان روزهاي خاصي مياد سرميزنه به خودم ميرسم واوهم با نگاه تحسين برانگيزش نظاره ام ميكنه وداره با بچه ها بازي ميكنه ولي چشمش به منه وهرجا برم با نگاهش تعقيبم ميكنه وبه بهانه هاي مختلف برام هديه مياره كاري كه شاهرخ هيچوقت انجام نداد حتي سره بدنيا اومدن بچه ها دريغ از يك هديه.تازه هميشه خدا طلبكارم بود "بيبيگل هم مدام حواسش بماست ولبش رو ميگزه .خدا شاهده از اين مرد بدم مياد وقتي حتي نگاهم ميكنه چندشم ميشه چه برسه به اينكه بخوام زنش بشم حالم بد ميشه ولي نميدونم چرا شيطون رفته تو جلدم ودوست دارم اذيتش كنم البته شايد هم........ .

اسماعيل خان:امروز اومدم تا حرف اصليم رو بزنم .

مريم:گوش ميدم اسماعيل خان.

اسماعيل:حتما متوجه شدي كه من زنم ابستن نميشه وحسرت اولاد به دل دارم ميخوام زن بگيرم.

مريم:خب مباركه .

اسماعيل:ولي زني كه در نظر گرفتم بايد قبول كنه.

سكوت ميكنم تا ادامه حرفش رو بزنه همين موقع بيبيگل وارد اتاق شد وكنارم نشست ميگويم:اسماعيل خان قصد تجديد فراش دارن.

بيبيگل ميگويد:خب به سلامتي ما بايد بريم خواستگاري.(با لحن تندي اين كلمات رو ادا كرد).

اسماعيل :ميخوام شما راضيش كنيد.

بيبيگل نگاه بدي بهم كرد گفت:حالا كي هست ؟

اسماعيل :با اجازه شما مريم خانوم.

انقدر بي پروا گفت كه شوكه شدم بيبيگل:ولي مريم شوهر داره.

اسماعيل با پوزخندي گفت:ايشون كه خودشون مشغولن ودر ضمن صيغه اي بوده وتمام شده.

بيبيگل:حالا زن داره يا نداره به مريم مربوط ميشه ومريمم با اين قضيه مخالفه وشما هم بهتره دنبال يه نفر ديگه باشيد .

اسماعيل:بهتره مريم خانوم حرف بزنه.

مريم:بايد فكر كنم وبعدا جوابتون رو ميدم.

بيبيگل رنگش مثل لبو قرمز شده وديگه حرفي نزد موقع بدرقه كردنش اسماعيل خان گفت:دفعه بعد بايد دست پر بيام .

به محض برگشتنم بيبيگل اخم كرده فهميدم شمشير رو از رو بسته با حرص پريماه رو در اغوشم ميگذارد وميگويد:مريم تصميمي نگير كه بعدا پشيمون بشي ؟

ميگويم:بيبيگل چيزي نشده كه شما اينجوري مثل اسپند رو اتيش شدي يه پيشنهادي داد شما چقدر جدي گرفتيش.ولبخند ميزنم تا رد گم كنم.

بيبيگل:من تو اين چندسال خوب شناختمت مثل مادرت "سعي نكن منو گول بزني از چشمات ميخونم كه قصد چكاري داري ولي بدون اين تو بميري از اون توبميريها نيست از شاهرخ خبري نداريم كه بفهمه چه دسته گلي به اب دادي .در ضمن منم از اين خونه ميرم چون ديگه بي سروسامون نيستي ومنم برميگردم ايران .

با بهت بهش مينگرم تابحال هيچوقت بيبيگل رو انقدر جدي نديده بودم ميگويم:جدي نميگي بيبيگل؟

بييگل به سمت ساكش رفت:نه مادر كاملا جديم وهمين امروز ميرم انقدر كه از وجنات ايشون معلومه اتيشش هم تنده وهمين چندروزه عقدت ميكنه .

مريم:بيبيگل اگه بخوام كسي نميتونه مانعم بشه ولي بدونيد به خاطر همون شازده از اين جنس بيزارم مخصوصا اين يكي كه مثل اون شاهرخ خيانتكاره وداره تجديدفراش ميكنه اونم بخاطر بچه ولي ميدونيم اين حرفا بهونست يه مدت هم كه با من باشه دلش رو ميزنم وولم ميكنه ميره با يه بچه تو بغل من .ولي ازت انتظار نداشتم بيبيگل بخاطر شاهرخ منو بفروشي يعني الان كه اينجايي به خواست اونه ومن هيچ اهميتي برات ندارم .

گوشه اتاق كز ميكنم بيبيگل لبهايش رو ميفشاره هميشه وقتي بخواد حرفي بزنه ولي مانعي جلوش باشه اينكارو انجام ميده .

بيبيگل:نه مادر جون من بخاطر پول اقا اينجا نيستم به خواست قلب خودم اينجام انقدر برام عزيز بودي كه از خاكم دست كشيدم اسير اينجا شدم ولي نميخوام اشتباه كني چقدر تا اان چوب تصميمهاي اشتباهت رو خوردي هان "دوست ندارم پشيمون بشي اخه به چه زبوني بگم تا باور كني اخه دختره كله شق.

حرفي نمزنم اوهم تنهايم ميگذارد تا با خودم كنار بيام اين ارزو رو دارم شاهرخ بياد ومنو با اين مرد ببينه اونم همسر قانوني كه هيچكاري از دستش برنمياد واي خيلي جالب ميشه ولي بيبيگل راست ميگه تا الانم با لجبازي پيش رفتم به اينجا رسيدم .

اسماعيل خان سه روزي پيداش نشد ولي در روز چهارم با دست پر امد بدون حرف بقچه اي رو پيش روم قرار داد چندتا النگو وگردنبند با پارچه هاي خيلي زيبا كه از لمسش غرق لذت ميشم معلومه ابريشم خالص وبراي بچه ها اسباب بازي .بقچه رو ميبندم وكنار خودش قرار ميدم ميگويم:من فكرامو كردم من وشما به درد هم نميخوريم در ضمن من نميتونم به مرد زن دار بروم وبشوم هوي زنش خدارو خوش نمياد.

اسماعيل دستي به سبيلش ميكشه وميگويد:اگه مشكل اينه كه حلش ميكنم.

منتظر نگاهش ميكنم :همه ميدونن اجاقش كوره راحت طلاقش ميدم در ضمن من ميتونم چهارتا زنم بگيرم اين حقه منه .

دوست دارم بلندشم خرخرش رو بجوم مردك اشغال چه راحت حرف ميزنه به اينجا كه ميرسه همه دنباله رو سنت پيغمبر ميشن ولي به حرفاش عمل نميكنن با عصبانيت ميگويم:لطفا از اين خونه بريد بيرون ووقتي ببهتون نياز داشتم براتون پيغام ميفرستم .

با عصبانيت بلند ميشه:اراده كنم صدتا زن برام صف ميكشن نوبرش رو اورده تا زياده زن .

رفت ومحكم هم درو پشت سرش بست طوري كه زمين لرزيد بيبيگل با خنده در اغوشم گرفت:وقتي شاهرخ بياد ميفهمي اگه بهش جواب مثبت ميدادي تا اخر عمر حسرت ميخوردي .

با چنر روزي كه گذشت اسماعيل با توپ پر امد:اقا ديگه برام پول نميفرسته چنديم ماه منم تاالان از جيب خودم خرج كردم .

بعد ليست بلند بالايي رو نشان داد:اينها همه پولايي كه خرج كردم اگه الان ميديد كه هيچ در غير اينصورت ............ .

مريم:در غير اينصورت چي ؟

اسماعيل:مجبورم اين خونه رو بردارم ما بقيشم بهتون پول بدم تا فردا وقت داري جواب بدين.

وقتي قضيه رو بيبيگل فهميد:غلط كرده مردك شاهرخ به اندازه كافي براش پول گذاشته نميتونه كاري كنه.

با اين حرفا كمي دلم اروم گرفت .اقبال من هميشه سياه بوده اسماعيل امد:خب چي شد؟

مريم:قراره چي بشه ما از كجا بفهميم شما راست ميگيد؟

اسماعيل:برو حاضرشو بريم بانك تا خودت ببيني.

بچه ها رو پيش سودا ميگذارم وبا بيبيگل ميرويم متصدي اعلام كرد اين حساب مصدود شده .اونم نزديك سه ماه .

با گيجي راه ميافتيم شاهرخ به فكر بچه هاش نيست اونكه لااقل از اشكان نميتونست دل بكنه حالا پريماه رو هيچي از دختر خوشش نمياد.بيبگل از من بدتر نگرانه رنگ هردويمان پريده واسماعيل:خب ديديد باورتون شد.منم سر گنج نشستم وپولم رو ميخوام.

با صداي ضعيفي ميگويم:چند روز وقت بديد شايد تونستيم جورش كنيم.

اسماعيل با پوزخند ميگويد:شما دوتا زن چجوري يمخواييد اينهمه پول رو جور كنيد بهتره تو اين چند روز وسايلتون رو جمع كنيد تا شكايت نكردم.

من كه تو كشور خودم حقم رو نميدن چه برسه به اين كشور بيگانه اگه شكايت كنه قانون طرف او رو ميگيره مخصوصا اگه بفهمن مداركم هم قلابي معلوم نيست چه بلايي سرمون مياد .موقع رفتن وقتي ميخواست درو ببنده ميگويد:من رو حرفم هستم هنوز ميتونم صبر كنم.

درو محكم به رويش ميبندم ميخواد منو تو عمل انجام شده قرار بده تا صبح خوابمون نبرد بيبيگل تا خود صبح مدام غلت ميخورد .وسايل رو جمع كرديم تا با پليس سراغمون نيامده ومقداري پول هم بهمون داد كه نصف اون مبلغ موردنظر بود به اصرار سودا چندروزي مهمان خانه شان شديم تا خاكي به سرمان بريزيم ولي ديشب موقع خواب صداي شوهر سودا رو شنيدم :من بايد تا بوق سگ جون بكنم تو بريزي تو شكم اين مهمونات كي ميخوان برن.

سودا:هيس چه خبريه ابروم رفت جايي ندارن برن ميگي بيرونشون كنم .

شوهرش:فردا بيام ببينم اينجان تو هم با اينها ميري بيرون .

جگرم اتيش گرفت تا بحال انقدر خرد نشده بودم فردا هر طور شده از اينجا ميروم حتي شده تو خيابان بمونم .اخه خيابونم باشم پليس ميگيرتم انقدر فكر كردم تا ياد شركو افتادم موقع رفتن بهم گفت اگه باهاش كار داشتم پيش ولي خان بروم .همين يه جرقه اي شد كمي خوابيدم با طلوع خورشيد سريع بلند شدم وبچه ها رو به بيبيگل سپردم بسوي بازار ميروم هميشه از صبح زود باز هستن .

از اولين نفري كه سر راهم قرار گرفت پرسيدم:ببخشيد اقا ولي خان رو ميشناسيد.

نگاهي به سرتاپام كرد وبا دست به جايي اشاره كرد:اونجاست .

به مغازه موردنظر رفتم وگفتم:سلام من با ولي خان كار دارم.

مرد صاحب مغازه با بدبيني نگاهم كرد وگفت:همچين كسي رو نداريم.

با خواهش ميگويم:اقا تو رو خدا كارش دارم.

همچنان مسر ميگويد:گفتم نداريم برو بيرون مزاحم نشو.

اشكام روون شده ميگويم:بخدا فقط ميخوام پيغامي رو برام برسونه به شركو خان همين.

مشكوك نگاهم ميكنه وبلند يمشه برون رو ديد ميزنه ميگويد:كي بهت گفته من ميتونم پيغامت رو برسونم .

ميگويم:خودش گفت بخدا.جايي ندارم برم با دوتا بچه "فقط بهش اطلاع بديد كه معرف من سرهنگ بوده خودش يادش مياد.

ميگويد:حالا برو تا ببينم چي ميشه .

به التماس ميافتيم:اقا تو رو جون هركي دوست داري بهش خبر بده چند روزه مهمون كسي هستيم ولي اونم ديگه بيرونم كرده خدا از اون اسماعيل نگذره كه مارو به اين وضع انداخت .

مرد:از كجا باور كنم؟

مريم:بگيد مريم گفت اسماعيل خان خونه رو بالا كشيد والان خونه سودا همسايه كناريمون هستيم .اهان بگيد برادرش رو سرهنگ ازاد كرد اينو بگيد حتما ميفهمه .

مرد:شوان رو ميگي؟

مريم:اسمش رو نميدونم ولي ميدونم برادري داره كه به جرم قاچاق گرفته بودنش .

مرد:باشه خبر ميدم بهتره ديگه بري.

مريم:كي بيام خبري بگيرم.

مرد:خودش مياد سراغت همين امروز بهتره بري تا كسي شك نكرده.

با خنده از مغازش اومدم بيرون چقدر دعاش كردم .بيچاره سودا كلافست وعصبانيتش رو سر بچه هاش خالي ميكنه وقتي خبر رفتنمان رو دادم برقي از خوشحالي توي چشماش ديدم ولي سريع جايش رو به هاله اي از غم داد وبا اشك ازمون خواست بمانيم .

بعدازظهر در زدن رنگ هممون پريد حدس زديم شوهر سوداست ولي در كمال تعجب شركو رو ديدم.تا بحال از ديدن هيچكي انقدر خوشحال نشده بودم به محض امدن كمي براش توضيح دادم وگفت:الان ميرم حقش رو ميزارم كف دستش .

ميگويم:اينجوري تو دردسر ميافتم .

از سودا و بچه ها خداحافظي كرديم اشكان كه تا كجا گريه كرد ولي پريماه هنوز عقلش نميرسه .سوار ماشينش شديم وبرگشتيم همون جاي قبلي وقتي ازش پرسيدم خبري از شاهرخ داره اخماش رو درهم كشيد .

ميگويم:دلم شور ميزنه غيبش زده وهيچ خبري ازش نداريم .

شركو:بهتره منتظرش نباشيد.

بند دلم پاره شد ميگويم:يعني چي؟

شركو:......

شركو:خبرش اومده كه گرفتنش.

با هراس ميگويم:كيا گرفتنش؟

شركو:خب حكومتيها ديگه .البته منم از بچه ها شنيدم دقيق خبر ندارم.ولي اونجور كه شنيدم يه چندوقتي ميشه گرفتنش وخوب ميدوني ادمايي اين چنيني رو تيرباران ميكنن تا گند مسائل درنياد.............. .

ديگه چيزي نميفهمم چون دنيا داره دوره سرم ميچرخه وفقط صدايي دادوبيداد ميشنوم وكلا صداها برام قطع ميشه.با پاشيده شدن ابي به صورتم به هوش امدم اولش همه چي برام گنگه ودليل بيهوش شدنم رو نفهميدم ولي با چشماي سرخ بيبيگل همه چي به خاطرم اومد .از ته دل ميگريم بچه هاي بي پدرم رو دراغوشم ميگيرم مخصوصا اشكان رو كه انگار شاهرخ داره نگام ميكنه .بيچاره بچم ماتش برده وبهم خيره شده بيبيگل هم نمبتونه ارومم كنه چون خودش حال درستي نداره هرچي ياشه از بچگي بزرگش كرده وشاهد قدكشيدنش بوده "مني كه فقط چندساله باهاشم اينجوري بهم ريختم چه برسه به او .اخه موقعيت منم فرق ميكنه با دوتا بچه اونم با سابقه سياسي كه از كشورم رونده شدم الانم كه توكشور غريبم "ناله هاي بيبيگل از زمين تا اسمون توفير داره من ضجه بچه هامم بزنم اخه دست تنها چه اينده اي ميتونم براشون فراهم كنم .هميشه از فقر بيزار بودم ولي بازم به سراغم اومد نه تجصيلاتي دارم نه كاري بلدم اينهاست كه منو ديوانه كرده دل خودم به درك بره اين بچه ها از من بوجود امدن فردا ميگن برام چيكار كردي به چشم قاتل نگام ميكنن كه باعث مرگ پدرشون شدم .

شركو هم كمي باهامون حرف زد وقتي ديد فايده نداره رفت ومارو تنها گذاشت تا به درد خودمون بميريم.شب وقتي همه خوابيدن "خواب ديدم شاهرخ تو سياه چاله تمام بدنش خون الود و كبود وقتي به صورتش نگاه كردم حتي نتونستم به چشماش نگاه كنم از بس متورم بود حالا تو اين هاگيرواگير كمي دلم خنك شد كه جلوي چشماش اردشير منو كتك ميزد واوهم سيگار ميكشيد خب ديت خودم نيست هركس ديگه اي هم جاي من بود اين حال بهش دست ميداد .ديدم هرلحظه دارم ازش دور ميشم وفقط ناله شاهرخ كه ميگويد:كم.................ك ..كمكم كن مريم.ويه دفعه صداي گلوله امد وصداي شاهرخ قطع شد.

با جيغ از خواب پاشدم بيبيگل هول كرده :چي شده مادر "طوريت شد؟

با گريه خوابم را براش تعريف ميكنم اوهم در سكوت به حرفام گوش ميده وپشتم رو نوازش ميده به محض ساكت شدنم ميگويد:منم به دلم افتاده زندست مادر نميدونم چرا؟

اشكام رو پاك ميكنم :يعني تو هم بيبيگل "ميگي چيكار كنيم؟

بيبيگل سري از روي ندانستن تكان داد:چكاري از دستمون برمياد با اين دتا بچه.

ارام زير لب ميگويم:من ميرم ..........بايد برم .

بيبيگل هراسان نگاهم ميكنه :كجا مادر جون؟

ميگويم:من نميتونم اينجا بمونم" اگه شاهرخم مرده باشه بايد مطمئن بشم وگرنه تا اخر عمرم نميتونم دراين شبه زندگي كنم از كجا معلوم اين شركو درست شنيده باشه .بهم حق بده بيبيگل.

بيبيگل:اخه چي بگم مادر اين دوتا طفل معصوم چي؟

تو با بچه ها اينجا بمونيد تامن برم سري بزنم وخبرهاي واقعي رو بشنوم.

براي اينكه بيبيگل زير دلم رو خالي نكنه زود از جا بلند ميشم وبسوي چادري كه شركو رو ميشه توش پيدا كرد ميروم.

مريم:اقاي شركو................شركو.

شركو سرش رو از چادر بيرون كرد :ها ...بله؟

ميگويم:ميخوام باهات حرف بزنم.

پوتينهاش رو پوشيد اومد بيرون واتشي روشن كرد وكتري سيا سوختش رو روي حرارت گذاشت ميگويد:گوشم با تو بگو.

بدون مقدمه چيني ميگويم:من ميخوام برم ايران.

با تعجب نگام كرد وگفت:زده به سرت دخترجون.

ميگويم:پولش رو هم بهت ميدم هرچند اندازه پولي كه شاهرخ بهت داد نيست .

شركو:ديوونگي منم تو خطر ميافتم.

ميگويم:فقط اگه يه نقشه كامل برام بكشي خودم ميرم لازم نيست تو بيايي.

شركو با لبخندميگويد:اولي زنه جيگر داري كه تنها اونم دست خالي ميخوايي بزني به كوه وكمر.

با جديت در چشمانش خيره ميشوم:من از هيچي نميترسم.

شركو:گير اين حكومتيها نيافتادي داري اين حرفم ميزني .

ميگويم:اتفاقا چندماه مهمانشون بودم وضرب شستشون رو خوب تجربه كردم پس ترسي نميمونه .

دستام رو بهش نشان ميدهم جاي چندتا ناخنم خاليست وهمچنين چندجاي سوختگي سيگار رو هم نشانش ميدهم:اينها هم يادگاريشونه بهتره منو نترسوني.

با بهت بهم خيره شده:سرهنگ نگفته بود كه گرفتنت فكركردم فقط دنبالتن .

ميگويم:حالا چي ميتوني كمك كني يا نه بايد فكر ديگه اي بكنم.

شركو:بهم وقت بده .

ميگويم:زود جواب بده چون ميترسم ديرشه .

وقتي ازش دور شدم ديدم هنوز به اتش خيره شده وعميقا به فكر فرورفته .به چادر خودمان ميروم حوصله اونجا سروصداي بچه هارو هم ندارم كمي در اطراف قدم ميزنم از يه طرف كوه هاي كه فكرميكنم مرز ايران باشه وبقيه جاها هم تا چشم كار ميكنه ويرووني .همه جه برهوت فقط چندتا بته هست كه براي اتيش ازش استفاده ميكنن ولي اسمونش دلگيره هوا گرفتست ومثل دل من خيال باريدن داره اما بغض كرده يعني چيزي مانع شكستن اين بغضه.

عواقب كارم مدام مياد جلوي چشمام اگه بگيرنم يا به دست ادماي ..........اين افكارو كنار ميزنم تا روي هدفم متمركز باشم اون ريسك كرد ومنو نجات داد حالا نوبت منه وارد ميدان بشم.

تا شب خبري از شركو نشد البته اگه هم نميومد من خودم ميرفتم حالا هرطور شده بايد از اين كار سردربيارم شاهرخ ادمي نيست كه انقدر راحت تو هچل بيافته وسرش بره بالاي دار .اون هفت خط رو من ميشناسم هرچي باشه هم زنش بودم هم مادر بچه هاش هرچند منم نتونستم كارهاش رو پيش بيني كنم .

شب بعد از خوردن شام كه نون تازه با مرخ رو اتيش سرخ شده بود شركو اومد سراغم بخاطر اينكه راحت باشيم كنار اتيش نشستيم .

شركو:ميخواي چي بفهمي از سرهنگ اون مرده؟

مريم:بايد بفهمم چي شده در ضمن اينا همش خبراي رسيده به شماست ودرست وغلط بودنش رو نميدونيم من بايد مطمئن بشم ودليل لو رفتنش رو هم بدونم.فردا اين بچه ها منو شماتت ميكنن كه چرا از پدرشون خبري نگرفتم.

شركو:حالا فرض كن مرده باشه وبفهمي كي باعث مرگش شده ميخوايي چيكاركني يعني چكاري ازت برمياد كه انجام بدي .

مريم:خيلي كارا ازم برمياد به اين زن بودنم نگاه نكن جيگر شير دارم واز هيچي نميترسم درضمن من دلم گواهي ميده شاهرخ زندست.

شركو:بعد اينكه حالا باعث وبانيش رو پيدا كردي وكشتيش چي نصيبت ميشه هان تو بچه داري بايد به فكر اونها هم باشي.

مريم:من جوونيم سر همين كارام رفت پس بقيش مهم نيست "دليل اصلي رفتنم همين بچه هان لالقل بتونم پولاي شاهرخ رو زنده كنم وگرنه بايد بميريم از گشنگي لابد تا كي هم ميتونيم اينجا واونجا باشيم بالاخره سرپناه ميخواييم يا نه اينده داريم يا نه؟

شركو كه عميقا تو فكر بود بعد از كمي مكث گفت:من ميتونم كمكت كنم همينجاها زندگي كني ولي از رفتن بايد منصرف بشي فهميدي؟

مريم:ممنونم نميخوام زير منت باشم .

شركو:منتي نيست در ضمن همسر من چند سال پيش سر زايمان مرد .من ميتونم تو رو عقدت كنم.

سريع ايستادم:پس همه ي اين حرفا براي اين بود كه حرف اصليت رو بزني نه اقا من نميخوام شوهر كنم اگه ميخواستم ميرفتم به همون اسماعيل خان كه از تو هم وضعش بهتر بود .من همين الان با بچه ها ميريم .

شركو هم بلندشد:منظور منو بد برداشت كردي.

مريم:من حرفي براي گفتن ندارم چيزي رو كه بايد ميشنيدم شنيدم.

به را افتادم از پشت امد و بازوم رو گرفت:الحق لجبازي .

بازوم رو بيرون كشيدم:به من دست نزن .

شركو:بهتره گوش كني چون ديگه تكرار نميكنم من عين بعضي مردا نيستم ناز زن رو بكشم زنم هم هيچوقت ابراز محبت منو نديد پس بهتره ناز وادا براي من نيايي "ميخوام بگم شوهرت ميشم تا منتي برات نباشه مرداي ديگه باهات كاري نداشته باشن سايه سرم بالاي سرت باشه حالا هرجور ميخوايي يا زن من ميشي وفكر رفتن رو از سرت بيرون ميكني يا ميبرمت وتا اخرشم باهات هستم .

كمي از عصبانيتم كم شد ونرم شدم وگفتم:مرد باش فقط منو برسون اونور مرض بقيش ديگه با خودم .

شركو:بهتره بري حاضرشي تا قبل طلوع افتاب بريم.

راه ميافتم از مردانگشي خوشم اومد ولي بين راه ميگويم:من با پريماه چكار كنم .

شركو:ميديمش به عروس ننه زينب تا بهش شير بده مواظبش باشه.

سريع پيش بيبيگل ميروم وميگويم:بيبيگل رفتني شدم.

بيبيگل با اينكه زبونش گفت:باشه مادر به سلامت بري .ميدونم ته دلش ناراحته داره فكر ميكنه اگه منم برم برنگردم ميخواد چيكار كنه.

بچه ها خوابيدن ومن تا دمدماي صبح بيدار بودم .دوباره حس ترس سرتاسر وجودم رو دربرگرفت طوري كه جاي ناخن هاي كشيده شدم هم با اينكه زمان زيادي از اوم موقع ميگذره به سوزش افتاده ايندفعه دارم با پاي خودم دارم ميرم تو باتلاق كه راه نجاتي نداره يعني ديگه شاهرخي نيست كه كمكم كنه .ودامنم الوده ميشه وديگه روي نگاه كردن به هيچكس را نخواهم داشت ضربان قلبم افزايش پيدا كرده هنوزم چهره اردشير با جزئيات خاطرم هست يه لحظه انگار تو روياهام جون گرفت وكنارم احساسش كردم دستم رو جلوي دهنم گذاشتم تا جيغ نكشم لبخندي گوشه لباشه وهمين طور نگاهم ميكنه ولي لحظه اي بعد از نظرم محو شد .

صبح با صداي شركو امدم بيرون گفت:بهتره اماده شي وقتي افتاب طلوع كرد راه ميافتيم در ضمن بقيه رو هم بيدار كن تا ببرمتون پيش ننه زينب اينجا جاشون امن نيست.

بچه ها رو اماده كردم وراه افتاديم ماشينش داره از بين ميره ولي با اينحال فعلا كار راه انداز هست .به محض رسيدن پيرزني داشت وضو ميگرفت لب چاهشون "مرغ وخروسها هم صداشون همه جارو پر كرده بود با ترمز ماشين متوجه ما شدوبطرفمان امد وقتي از نزديك ديدمش بايد سنش زياد باشه ولي سرحاله وتندهم راه ميره ولي چين وچروكهاي صورتش خبر از زندگي سخت ميدهد كه پشت سر گذاشته.

شركو گفت:سلام ننه زينب .

اوهم با نگاهي دقيق سرتاپاي مارا ميكاود وميگويد:عليك سلام ننه اينن مهمانانمان.

شركو:اره مادر بهتره بريم تو.

با تعارفش پشت سرش راه ميافتيم ووارد خانه ميشويم همه وسايل با اينكه كنه هستن ولي تميزن واز سليقه صاحبخانه حكايت داره .ننه زينب با سيني صبحانه واردشد وجلويمان گذاشت بچه ها خواب بودن فقط ماسه تا صبحانه خورديم واو تماشايمان كرد .

ننه زينب:خب ميخوايي بري پي شوهرت.

ميگويم:بله بايد مطمئن بشم مرده يا زنده است.

ننه زينب:ميدوني چي تو انتظارته هان اماده اي.

ميگويم:بله قبلا هم تجربه داشتم پس از هيچي نميترسم.

ننه زينب:خب خوبه خوبه "بهت مياد شيرزن باشي از چشات مشخصه من مواظب بچه هات هستم اگه امدي كه خب ميبريشون ولي اگه نيامدي مثل بچه هاي خودم بزرگشون ميكنم همه دلير و بزرگوار .ترست نباشه عين شير به دندان ميكشمشون بلندشيد بريد به سلامت.

از حرف زدنش فهميدم بايد ادم ركي باشه "بيبيگل كنار نشسته وفقط نگاهمون ميكنه ميرم بغلش ميكنم بدون حرف بچه ها رو ميبوسم ووسايلي رو كه از قبل اماده كردم برميدارم.

ننه زينب :با اين لباسا ميخوايي بري؟

با تعجب نگاهي به خودم ميكنم وميگويم:بله ايرادي داره.

ننه زينب:صبر كن الان ميام.

رفت به اتاق پشتي وبا لباسي بيرون امد وگفت:بهتره اينو بپوشي اينجوري راحت از كوه كمر بالا ميري.

لباس رو پوشيدم به محض ديدنم اهي سوزناك كشيد و گفت:ياد جووني هام افتادم خيلي زود به خودش مسلط شد وگفت :خير پيش.

از زير قران رد شديم وراه افتاديم ديگه چيزي به طلوع افتاب نمانده موقع رفتن نگاهي به پريماه كردم بيشتر نگران او هستم چون كوچكتره واينكه دختره ميترسم اينده اي مثل من در انتظارش باشه ولي اشكان پسره وميتونه گليم خودش رو از اب بيرون بكشه.

به كوه زديم هردو سكوت كرده فقط پيش ميرويم ننه زينب راست ميگفت لباس محليشون البته مردانست وتوش راحتم دست و پام رو نميگيره .

افتاب وسط اسمان بود كمي استراحت كرديم ومقداري غذاي همراهمان رو خورديم ميپرسم:ننه زينب گذشته سختي داشته درسته.

شركو:اره خيلي سخت با همين لباسي كه تنه تو ميرفت همراه شوهرش ميجنگيد دوتا از پسراش هم شهيد شدن وشوهرشم دق كرد و مرد "الان با تنها پسر باقي ماندش با عروسش زندگي ميكنه پسرشم تو شهر كار ميكنه براشون خرجي ميفرسته به عمرم شيرزني مثل او نديدم همچين بهتفنگ دست ميگيره كه وسط هدف رو سوراخ ميكنه .

بازم راه ميافتيم با به شب خوردنمون نميايستيم وشركو با ستاره ها مسير رو ميشناسه از بودن باهاش احساس امنيت ميكنم وترسي به دل راه نميدهم حتي براي يكبارم مستقيم به چشمانم نگاه نميكنه ومدام به زمين خيره ميشه .

نميدونيد وقتي شركو گفت وارد ايران شديم چه حسي داشتم غيرقابل توصيف كمي از خاك رو برداشتم و بوسيدم .خدارو شكر در طي مسير مشكلي برامون پيش نيومد اينم از كارداني شركو سرچشمه ميگرفت انقدر مسير رو خوب ميشناخت كه چشم بسته هم ادامه ميداد.

شب شد كه رسيديم ايندفعه كمي مسير طولاني تر شد براي انيت خودمان ولي ارزش داشت.شب رو استراحت كرديم از اشنايان شركو لباسي گرفتيم من با چادر وشركو با پيرهن استين بند وشلوار راسته خيلي عوض شده مخصوصا با ريشهاي تراشيدش انگار جوان 25سالست تازه چهره اصليش رو ميبينم خيلي با جذبست .ابروهاي صاف ولي پرپشت كه تا كنار شقيقش ادامه داره چشماني كه تنفر ازش پيداست بيني عقابي و لباني شفت شده با فكي منقبض شده كه نشانه جديتش ميباشد.سئار اتوبوس شديم بسوي تهران تو مسير حتي نميتوانم چادرم را يه لحظه كنار بگيرم از دست كمك راننده كه همه خانمها رو زير نظر داشت وقتي براي كمي باد زدن چادرم كنار رفت با اون چشماي تيزش صورتم رو كاويد وشركو كنار گوشم گفت:بهتره گرما رو به نگاهاي اين هرزه ترجيح بدي.

تا خود تهران فقط يك چشمم پيدا بود شركو هم زير لب ب خودش حرف ميزد البته فكركنم به كمك راننده ناسزا ميگفت اخه اينجا جاي درگيري نيست .

به محض رسيدن گفتم:حالا كجا بريم ؟

شركو:من اشنا دارم تو خيالت نباشه.

ماشيني گرفت وراه افتاديم وطرفاي همون جنوب تهران پياده شديم دلم براي حال و هواي اين منطقه تنگ شده هرچي نباشه 16سال از عمرم در اينجا گذراندم.خودش كليد داشت ووارد خانه شديم هيچكس نيست .

ميگويم:من ميرم پي روزنامه هاي ماه هاي قبل .

ميگويد:تو به فكر شام باش من ميرم پيدا ميكنم.

رفت از لحن حرف زدنش خوشم نمياد هميشه امر ميكنه براي شام يه چيزي سرهم كردم اخه وسايل بخصوصي نداشت.نزديك 10شب برگشت با چندتا روزنامه در دستش ميگويد:به زور پيدا كردم وقتي ميبينن نياز داري چندبرابر حساب ميكنن.

روزنامه ها رو زمين پهن كردم ومشغول مطالعه شدم چندروز پشت سرهم تيتر مطالب به شاهرخ اختصاص داشت و اخرين روزنامه خبر تيرباران اورا نوشته كه مربوط به يك هفته پيش است.

از اسمي كه به عنوان شاهد ذكر شده چشمام چهارتا ميشود :

سرهنگ رضا اميري .

واي مگه اين نمرده بود پس اسمش اينجا چكار ميكنه ادامه مطلب را ميخوان :

در پي شهادت سرهنگ اميري كه از رابطه سرهنگ معين الملك با مريم راستين "خرابكار در پي تعقيب وهمچنين شهادت فروغ معين الملك حكم دادگاه محرض شده وبا پيگيريهاي تيمسار اماني از دست داشتن سرهنگ معين الملك در خرابكاريها حكايت داردو در پشت صحنه از گروه حمايت ميكرده ودر برنامه هايشان ترورهاي شخصيتان اول حكومت را در سر داشتن كه با تلاش اماني اين گروه منحل شدوسرهنگ به دليل خيانت و اقدام عليه امنيت ملي به تيرباران محكوم شد كه اين حكم در 01/07/55 اجرا خواهدشد.

بيحال شدم يعني تا 25 روز ديگه حكم اجرا خواهد شد.به مطالب قبل برميگردم ودنبال سرنخي از اين ملعون ميگردم اين خبر براي 25/5/55انتشار داده شده.كه حكايت از زخمي شدن اميري وشهادتش درباره شاهرخه كه كل مطلب اين را ميگفت:كه با فهميدن رابطه سرهنگ ومريم راستين ايشان قصد جان مرا داشتن وبهم تيراندازي كردن وگروه رو از محل موردنظر فراري دادن تا نتوان عليه ايشان مداركي را جمع كرد.................وبنده با تلاشهاي تيمسار اماني از جنايتهاي اين فرد پرده برداشتيم ..............ودر اخر به عنوان پاداش ايشان از سمت افسري به سرهنگي ارتقا پيدا كردن وجانشين سرهنگ معين الملك شدن.

خون خونم رو ميخوره.

خب اميري سرهنگ شد وبه ارزوهاي دوردستش دست پيدا كرد اين شيريني رو به كامش تلخ ميكنم خواهيم ديد ولي يه موضوعي فكرم رو خيلي به خودش مشغول كرده چرا فروغ عليه شاهرخ شهادت داده مگه ادم با شوهرش همچين كاري رو انجام ميده اين وسط بايد يه مسائلي وجود داشته باشه كه من ازش بي اطلاعم ..صداي شركو رشته افكارم رو ميبره :شام نميخوري؟

ميگويم:نه ميل ندارم.

شركو استينهاش رو بالا زد مشغول خوردن شد:با غصه خوردن كاري از پيش نميره بايد قوي باشي تا با مسائل روبرو بشي وقادر به حلشون باشي.

ميگويم:راسيت كي برميگردي؟

شركو بدون نگاهي به من ميگويد:كجا؟

مريم:خب مگه نميخوايي برگردي اينجوري ديدرت ميشه ها؟

شركو:تا كارت تموم نشه برنميگردم .مگر اينكه غيرتم را قي كرده باشم كه يه زن تنها اونم با سابقه سياسي رو تنها بزارم حرفم نباشه .

ميدونست ميخوام شروع كنم دستم رو خوند:براي خودت دردسر درست ميشه اگه من تنها باشم راحتترم اگه هم گير بيافتم خيالم راحته كه تنهام اينجوري عذاب وجدان تو هم سراغم مياد.

شركو درحال تا كردن سفره ميگويد:تو نگران نباش منم كم از اين حكومت نكشيدم پس دخلي به تو نداره.درضمن تو رو كه همه ميشناسن پس به راحتي نميتوني از پس كاراهت بربيايي.

ته دلم خوشحال شدم كه يه مرد كنارمه كه بهش اطمينان هم دارم .صبح زود از خانه زديم بيرون نميدونم بايد از كجا شروع كنم فكري مثل برق از سرم گذشت بايد برم خونه شاهرخ رو درنظر بگيرم حتما فروغ بيرون مياد با تعقيب كردنش خيلي چيزها برام روشن ميشه .

تو اين دو روز هيچكس از خانه بيرون نيامد بخاطر همين موقع شب شركو از ديوار رفت تو وبا سرگوشي كه اب داد متوجه شد خانه خالي است بايد ميفهميدم اينو از درختان خشك شده وهرس نشده خواستم برم داخل دلم براي سلولم تنگ شده ولي شركو نذاشت وشبانه رفتيم به خانه .

ادرس خانه پدري فروغ رو ميدونم يعني از بيبيگل گرفتم تا محض احتياط لازمم ميشد با ماشيني كه شركو از دوستش قرض گرفت راحتتر ميتونيم خانه را ديد بزنيم ومثل چندروز پيش از بس كوچه را به بهانه هاي مختلف بالا وپايين كردم كه پاهام تاول زده بود"اما الان راحتم ودر ماشين نشستيم البته با فاصله تا شك برانگيز نشوييم .شب ماشيني جلوي منزلشان ايستاد دقت كه كردم ديدم خود نامردشه كه از ماشين پياده شد وبه رانندش نميدونم چي گفت وداخل رفت .

خب پس معلومه اينها در ارتباط هستن ونصف شب بيرون امد وكسي هم همراهش هست بله يه خانم كه بوسيدش از تاريكي شب دارن استفاده ميكنن .سرهنگ رو تعقيب كرديم جلوي ويلايي پياده شد كه از ظاهرش حدس مسيزنم خانه خودش باشد خودش كه چه عرض كنم همسرش .

شركو:چيزي فهميدي؟

در حاليكه عميقا به فكر فرو رفتم ودارم به دنبال رابطه بين اين دو ميگردم ميگويم:اميري زن داره وازش مثل سگ ميكشه وفروغم قبلا عاشق سينه چاك اميري بوده والان از پيش اون مياد درحاليكه اون متاهله ولي نميدونم از سرهنگ تاحالا طلاق گرفته يا نه كه فكر نكنم بخاطر بدست اوردن اموالش مطمئنن صبر ميكنه .........نميدونم مغزم قاطي كرده.

در اين سه روز اميري شبها ميامد وميرفت بايد سراز كار اينها دربيارم از بين ادرسهاي كه بيبيگل بهم داده سراغ يكي از خدمه ميروم .

منزلشان حوالي خانه ماست وقتي در رو به روم باز كرد گفت:با كي كار داريد؟

عينكم رو كه نصف صورتم رو پوشونده برميدارم مات موند ميگوم:مهمان نميخوايي؟

با تته پته ميگويد:ب ....بفرمائيد تو.

داخل ميروم بيچاره از شركو ترسيده ومدام نگاهش بين ما در گردشه ميگويم:ببين اعظم جان اومدم چندتا سوال ازت بپرسم وقول ميدم اسمت رو اصلا از ياد ببرم چه برسه به حرفات .ميخوام همه چيزايي رو كه ميدوني بي كم وكاست برام تعريف كني.

اعظم كه رنگش مثل ديوار سفيد شده ميگويد:من ...من ميترسم خانم.

دستم رو روي دستش ميگذارم:نترس بخاطر بچه هام حرف بزن الان تو كشور غريب منتظرمن ومن بايد شاهرخ رو نجات بدم ......ناخواسته اشك تو چشمم امد ودلش نرم شد براي اطمينان قران رو از روي طاقچه برميدارم وبهش قسم ميخورم تا حرفي ازش نزنم.

ميگويد:والا همون روز كه شما فرار كرديد اقا فرستاده بود پيتون تا مسئله اي رو باهاتون در ميان بزاره وقتي ديدن جاتره وبچه نيست واي خانم مثل ديوانه ها اروده ميكشيد وهمه رو مواخذه كرد مخصوصا بيبيگل بيچاره رو حتي چند روز حبسش كرد وقتي فرستاد پيتون در خيابانهاي اطراف وخبري ازتون نشد خودشون هم رفتن وفكر كنيد همون روز عروسي برگزار ميشد واي قيامتي شده بود كه نگو ونپرس سرت رو دردنيارم فروغ خانم با لباس عروس ودب دبه وكبكبه موند بدون داماد وعروسي بهم خورد فروغ خانم همچين از ته دل جيغ ميكشيد كه خانه ميلرزيد .وقتي فردا صبحش امد خانه صداشون همه جا رو برداشته بود وفروغ دليل ميپرسيد واقام جوابش رو نميداد اخر كه ديد خانم دست بردار نيست گفت كه مراسم بهم خورده وديگه او رو نميخواد .فروغ خانم غش كرد ولي اقا توجهي نكرد وحتي عموش امد همون جوابها رو داد فروغ خانم قسم خورد كه انتقامش رو از اقا بگيره .... .

فشارم پايين افتاده با اشاره دستم ميره برام ابقند مياره كمي حالم بهتر ميشه يعني تو اينمدت هم شاهرخ وبيبيگل بهم دروغ گفتن اخه چرا؟؟؟؟؟

ازش ميخوام ادامه بده :تا اينكه اقا گروهتون رو منحل كرد واين افسر اميري گور به گوري نميدونم سروكلش از كجا پيداشد وبا كمك فروغ خانم اون مدارك رو عليهش جمع اوري كردن وتيمسار اماني مهر نهايي رو بهش زد وقراره اقا رو ....

هقهق گريش بلندشد ميگويد:من تو اين چندسال از اقا بدي نديدم نه من همه درسته تند بودن ولي كمك ميكردن .بچه يكي از خدمتكارا مريض بود وما به اقا خبر داديم پول دوا درمان نداره بدون اطلاع اون خدمتكار بهترين دكترارو براش اورد ودرمونش كرد خدايي دست ودلباز بود من الانم دارم با پولايي كه اقا به مناسبتاي مختلف بهم ميداد دارم سر ميكنم .ديگه دست ودلم نمياد جاي ديگه اي كار كنم خانم جون.........

بدون حرف بلند ميشم ميگويم:ممنون اعظم خانم لطف بزرگي در حق منو بچه هام كردي .

اعظم كه با گوشه چادرش اشكاش رو پاك ميكنه ميگويد:خدا نگه دارشون باشه خانم واقا رو نجات بده از دست اين خدابيخبرا.

شركو هم وضعيتم رو درك ميكنه وسوالي نميپرسه انقدر حالم بده كه در عقب دراز كشيدم وهمينجور اشكام روونه اخه چرا "چرا بيبيگل كه انقدر دوستم داره اين كارو كرد هرچند چنددفعه ميخواست چسزي بهم بگه ومنصرف ميشد حالا ميفهمم اون حرفاش كه ميگفت زود قضاوت نكن براي چيه حالا اگه اون حرفا رو بهم ميگفت چي ميشد اخه الان تو اين وضعيت كه هر روز كه ميگذره وبه موعد تيرباران شاهرخ نزديك ميشيم بايد اين حرفا رو بشنوم .

حتي بدون شام خوابيدم از شدت سردرد نميتونستم بخوابم با دارو قوي به خواب رفتم .

ميبينم همه جمع شدن ومنتظر ايستادن جمعيت رو كنار ميزنم وبه جلو راه ميابم هرچند "چندنفر فرصت طلب بشكونم گرفتن ولي به جلو رسيدم ديدم در جايي بزرگ باز شد وشاهرخ همراه چند نفر امد بيرون جاي سالم تو بدنش نمانده وكشون كشون ميارنش بيرون وميبندنش به ميله اي وسربازها با اماده باش شليك كردن نميدونم چقدر ولي در عرض يك دقيقه هم لباسش سوراخ سوراخ وخوني شد از ته دل جيغ ميزنم واز خواب ميپرم .شركو با يه ليوان اب بالاي سرم ايستاده وارامم ميكنه:خواب ديدي نتري خواب بود.

ديگه خوابم نبرد ودر جام مدام غل ميخورم ونقه ميكشم اگه شده بميرم بايد اين اميري وفروغ رو با خودم به درك ببرم .ياد حساسيت همسر اميري افتادم بايد يه جوري ارتباط اينها رو بهش اطلاع بدم .اين سه تا مشغول هم باشن اخه همسر اميري هم از شاهرخ بخاطر زخمي كردن شوهرش شكايت كرده پس بهتره باهم سرگرم باشن تا برم سراغ تيمسار اماني.

صبح با كمك شركو شماره منزلشان رو پيدا كردم وتماس گرفتم به محض برقراري ارتباط خدمتكارشان برداشت:بفرمائيد/

ميگويم:با خانم مهين كار دارم.

ميگويد:بگم كي با ايشون كار داره؟

ميگويم:بفرمائيد فروغ معين الملك.

بعد از لحظاتي برداشت معلومه نفس نفس زده از شنيدن اسم فروغ شوكه شده حتما ميگويد:مهين هستم بفرمائيد.

ميگويم:بنده فقط ميخوام يه خبري رو به اطلاعتون برسونم اقاي اميري با فروغ معين الملك در ارتباط اگه در صحت حرفاي من شك داريد ميتونيد راس ساعت 9شب در منزل فروغ معين الملك منتظر ايشون باشيد......

وسط حرفم ميايد:من به شوهرم اطمينان دارم ولازم نيست ديگه تماس بگيريدكه ميدم پيتون رو بگيرن واز كارتون پشيمون بشيد.

ميگويم:من وظيفه خودم دانستم بهتون اطلاع بدم وخدادحافظ.

ميدونم مياد حرفاش براي اينه كه مزاحمش نشويم وشايدم از اين مزاحمها زياد داشته به هرحال شك ميكنه "خب اميري جان بچرخ تا بچرخيم.

نزديكاي ساعت 9 با فاصله ي بيشتري ايستاديم .ماشيني جلوتر ايستاد ديدم خودشه ولي پشت سوار شده وچراغاي ماشينم خاموش كردن راس ساعت نه ماشين اميري امد وخودش پياده شد وبسوي منزل رفت .همسرش حركتي نكرد وهمونجا موند براي اطمينان واي نميدونيد تو دلم جشن برپاست يه اشي برات پختم كه يه وجب رو ش روغن وايساده.نصفه شب بيرون امد همراه فروغ ودر حال معاشقه شون همسرش از ماشين پياده شد وبطرفشون رفت .دلم داره تاب تاب ميكنه ميخوام ببينم چيكار ميكنه ارام نزديكشون شد وايستاد انها با حضور كسي از هم جدا شدن خشك شدن هرجفتشون رو ديدم .همسرش نگاهشون كرد وبسمت ماشينش رفت اميري مثل سگ دنبالش افتاده وصداش رو ميشنوم:مهين ...مهين برات توضيح ميدم....مهين.

مهين بدون توجه بسمت ماشينش رفت وسوار شد اميري مدام به شيشه ميزنه:بزار برات توضيح بدم بده پايين شيشه رو.

گاز داد ورفت اميري وسط كوچه نشست فروغ اومد ودستش رو روي شونه اش گذاشت وگفت :بهتره اهميت ندي .

اميري با پرخاش دست او را كنار زد وگفت:اهميت ندم دودمان من رو به باد ميده يادت رفته باباش چكارست هان .

فروغ با ناز ميگويد:حالا كاريه كه شده بهتره بريم خونه ما اينجا نميشه كه تا صبح بشيني.

اميري:نه بايد برم براش توضيح بدم .

سوار ماشينش شد بدون توجه به خواهشهاي فروغ رفت.خيالم از اين بابت راحت شد موند تيمسار اماني كه بايد به سراغش برم .

خب ادرسش رو دارم فقط بايد ساعات رفتن وبرگشتنش رو بدونم خيالم از بابت اينها راحت شد .زمان به سرعت ميگذره وبه تيرباران شاهرخ نزديك ميشه تنها 10 روز ديگه فرصت باقي مونده ساعت شني داره به اخر ميرسه.

بيچاره شركو هم اسير من شده وبي حرف هرجا بگم ميبرتم بدون سوال خدارو شكر ميكنم كه سرراهم قرارش داد وگرنه نميتونستم با وضعيت پيش اومده كاري از پيش ببرم .از شب ساعت 8 جلوي خانه او كشيك ميدهيم وهنوز خبري ازش نشده نزديك 2شب به منزلش امد .وصبح ساعت 6 از خانه بيرون رفت همين امشب بايد به سراغش بروم چاره اي نيست با حرفايي كه شنيدم بايد نجاتش بدم بخاطر من تو اين دردسر بزرگ افتاد .جام زهر رو سر ميكشم وشب بعد از برگشتنش از حياط پشتي با كمك شركو از ديوار بالا ميروم ودرحياط فرو ميام سگي رو به درخت بستن كه بمحض ديدنم ديوانه شده ويه سره پارس مسكنه با ترس از كنارش رد ميشم اگه زنجيرش پاره بشه تكه پاره ام ميكنه صداي تيمسار مياد كه ميكويد:ساكت باش .ساكت باش پسر اين روزا هر چي كه ميبيني صدات درمياد ارام باش ميخوام بخوابم.

با بسم الله وارد ميشوم تيمسار كنار شومينه خاموش نشسته وداره گرامافون گوش ميده صداي دلكش خانه رو برداشته وچه طنيني داره صداش كه از خود بيخود شدم ولي با اينجال به خودم مسلط شدم با صداي بلند طوري كه بشنود ميگويم:سلام تيمسار.

با بهت بهم نگاه ميكنه اول به دستام تا ببينه اسلحه يا هرچيز ديگه اي همراهم هست يانه ميگويم:هيچي همراهم نيست.

از جاش بلندشد:ميدونستم از لونت ميايي بيرون غزال تيزپا.

با كمال خونسردي البته چاره اي هم ندارم روي مبل كنارش مينشينم :براي شما چه فرقي ميكنه جناب تيمسار كه منو پيدا كنيد.؟

تيمسار :خيلي بكارم مياد شاهرخ ديگه كيش ومات ميشه با شهادت تو.

ميگويم:ولي من براي اين اينجا نيومدم.

تيمسار :اونش مهم نيست حالا كه اومدي كاري رو كه من ازت ميخوام انجام ميدي چون راه ديگه اي نداري با خواست خودت اومدي اينجا ولي با خواست من از اينجا ميري بيرون.

مريم:من اومدم يه سري حقايق رو براتون اشكار كنم.

تيمسار با كنجكاوي بهم خيره شده :اين حقايق چي هست؟

مريم:اين حرفاي من شرط داره؟

تيمسار:تو نميتوني براي من شرط بزاري متوجه هستي عزيزم.

از عزيزم گفتنش چندشم ميشه مخصوصا با چروكاي زير گردنش با اينحال ميگويم:اين مطالب به نفع شما وحكومت افرادي بين شما هستن كه با كسب اطلاع ازخبرهاي مخفي اونها رو بر عليه شما براي شوراندن مردم استفاده ميكنن.

تيمسار:خب شاهرخ رو گرفتيم ديگه شخص ديگه اي هم هست؟

مريم:بله كسي كه الان جايگاه شاهرخ رو اشغال كرده .

تيمسار:منظورت اميري است اون كه براي يه درجه ارتقا براي همه داره دم تكان ميده.

مريم:بله اين دم تكان دادنها براي اينه كه هم از توبره ميخوره هم از اخور من با مدرك حرفم رو به شما اثبات ميكنم.

تيمسار از جاش بلند شد ودرحال قدم زدن ميگويد:اين مدارك كجان؟

مريم:ميگم ولي بايد به شاهرخ كمك كنيد.

تيمسار:اول مدرك "بعد نظرم رو بهت ميگم.

مريم:با اينكه ميدونم ميتونيد به حرفتون عمل نكنيد ميگم....هر انچه رو كه به گروهمون مربوط ميشد براش گفتم با شنيدن مطالب چشماش چهارتا شده وبا دقت بهم گوش ميده در اخر برا اثبات حرفم گفتم:اون باغ كه توش مخفي شديم ارث پدري اوست كه امجا بوديم درضمن من دست نوشته هاش رو زير درخت چال كردم ميتونيد بريد پيداش كنيد تا باورتون بشه چي ميگم.

سريع تلفن رو برداشت :الو حميدي همين الان به ادرسي كه بهت ميدم ميري ...

ميگويم:زير درختي كه روش علامت ضربدر داره البته بايد خيلي دقت كنه تا تشخيصش بده دقيقا روبروي پنجره است خاك رو كه برداره مدارك اونجاست.

حرفاي منو به ان شخص مخابره ميكنه وميگويد:همين الان ميري ونتيجه رو بهم اطلاع ميدي سريع منتظرم.

بعد از قطع تماس ميگويد:اگه حرفات حقيقت داشته باشه يه پدري از پدر "پدر سوختش دربيارم كه اون سرش ناپيدا .ولي با اينحال جرم سرهنگ هم بازم سنگينه كمك به يه زنداني سياسي براي فرار از اجراي قانون به هرجهت نابخشودنيست.

مريم:كمك به كسي كه بيجهت فقط به دليل اينكه حقش ضايع شده به نظرتون نابخشودنيه .شما بهتره دنبال خرابكاران اصلي بگردين كساني كه مواد مخدر وارد ميكنن بدون موانع قانوني وباعث تباه شدن زندگي منو امثال من ميشن جناب تيمسار "نه اينكه به دنبال كساني باشين كه تنها بخاطر بخطر انداختن موقعيت شما به دست قانون سپرده ميشن.اونم قانوني كه از من نوجوان به عنوان قاچاقچي موادمخدر ياد ميكنه وبه پاي چوبه دار ميفرسته..

با لبخند ميگويد:از جسارتت خوشم مياد بي پرده وبدون ترس حرفت رو به من ميزني هركس ديگه اي جاي تو بود الان التماس ميكرد.

مريم:من اهل التماس نيستم هيچوقت به سرهنگ هم التماس نكردم حتي موقع مرگم .با اغوش باز داشتم بسوي چوبه دار ميرفتم ولي ايشون نجاتم دادن وباعث شدن چشمم روي خيلي مسائل باز بشه.

تيمسار:اگه به قبل برگردي بازم فعاليت سياسي ميكني.؟

مريم:گروهي كه هدفش حقيقي باشه نه ارمانهاي تو خالي وپوچ كه از امثال ما بعنوان پله براي صعود خودشون استفاده ميكنن.

ولي راستش اگه برميگشتم ديگه سراغ اينكارها نميرفتم وبه درسم ميچسبيدم والان دانشجو مملكت بودم وبه درد مردم ميرسيدم نه اينكه به اين وضعيت فلاكتبار بياافتم .

برايم نوشيدني ريخت وخودش قدم زد كمي اب خوردم تا دهنم كه خشك شده مرطوب بشه با زنگ تلفن سريع به سمتش رفت:بگو حميدي ؟

.........

پس اونجا بود .همين الان بيارشون اينجا خيلي سريع.

ميگويم:ديد يدحقيقت رو بهتون گفتم.

جوابم را نميدهد عصبيست وبا مشت به كف دستش ميزند به سرعت باد زنگ خانه به صدا درامد وحميدي وارد شد البته من نديدمش مدارك رو جلوي درب به تيمسار داد.امد سر جايش نشست وهمه مطالب رو چك كرد وسري تكان ميدهد .

خب جناب سرهنگ اميري بدجوري رودست خوردي بيچاره دلم به حالت ميسوزه اين پست ومقام همانطور كه به شاهرخ وفادار نبود به تو هم وفا نكرد .تيمسار:پدري ازش دربيارم كه اون سرش ناپيدا.

ميگويم:من بايد چكار كنم عليهش بايد شهادت بدهم.

تيمسار:نه اگه بيايي اول خودت رو ميگيرن وحرفت رو هم باور نخواهند داشت من از بقيه دستگير شدگان سوال ميكنم تا صحت مطالب رو ذكر كنن دال بر اينكه اصلا تو رو نميشناسن وبه دستور انها اسم تو رو نام بردن.

مريم:تكليف شاهرخ چيه اون كه هميشه به اين حكومت وفادار بوده؟

تيمسار:اگه اميري متهم بشه خودبهخود شاهرخ تبرعه ميشه نگران نباش.معلومه دوسش داري.

مريم:نگرانيم دال بر دوست داشتنم نيست نميخوام بيگناه به سرنوشت من دچار بشه وميخوام تلافي كارش رو دربيارم جناب تيمسار.

تيمسار در حاليكه به طبقه بالا اشاره ميكنه ميگويد:ميتوني بري استراحت كني عزيزم.

با ترس بهش نگاه ميكنم يا لبخند ميگويد:بهتره راحت باشي كاريت ندارم تا وقتش برسه.

به محض رسيدن به اتاق درب رو قفل ميكنم وفقط يكبار چراغ رو خاموش روشن ميكنم تا شركو خيالش از بابت من راحت شود صداي تيمسار رو ميشنوم كه داره با تلفن صحبت ميكنه وبه محض طلوع خورشيد از خانه رفت بيرون ومنو تو اتاق زنداني كرد.من به اسير بودن عادت كردم اينم روش.

شب به محض برگشتن گفت:همه دستگير شدگان اعتراف كردن كه تو رو نميشناسن البته اولش تكذيب ميكردن وقتي مشخصات چهرت رو خواستم همه چرت وپرت گفتن ووقتي گفتم همتون رو ميزارم سينه كش ديوار نطقشون باز شد وتائيد كردن اسم تو رو لفظا شنيدن وهمش زير سر شخصي به اسم مسعود بوده كه كشته شده در درگيري واميري جون سالم به در برده .فردا دادگاه داره وهمه چي مشخص ميشه .

همين كه تونستم شاهرخ رو از مرگ نجات بدم خودش كلي ومنم شاكرم از خدا كه زمينه رو فراهم كرد تا خائنين رو به مردم بشناسونم تا گول حرفاي فريبنده انها رو نخورند .امشب تيمسار برنگشت معلومه سرش خيلي شلوغه ومنم راحتترم .خيلي دوست دارم عكس العمل شاهرخ رو وقتي اين خبر رو بهش ميدن بشنوم ايكاش نامري ميشدم وميرفتم زندان وميديدمش واز ميپرسيدم دليل دروغهاش چي بوده چرا گولم زده و اواره كشور غريبم كرد هرچند اگه ميمونديم جان بچه ها هم در خطر ميشد.

خدمتكار تيمسار ميامد غذا رو ميپخت وميرفت فكر كنم از ترسش بود چون حتي خانه رو نظافت نميكرد فهميدم دستور اكيد تيمسار .با اينكه ميلي به غذا نداشتم ميخودم چون احتمال ميدهم منم دستگير بشم رو حرف اينها نميشه حساب كرد وبراي حفظ منافعشون دست به هركاري ميزنن بايد جون داشته باشم زير شكنجه دوام بيارم .دلم براي بچه ها پر ميكشه خيلي وقته ازشون خبري ندارم بيشتر نگران پريماهم ميدونم بيچارشون كرده ولي تا اونجاست اونم پيش شيرزني مثل ننه زينب خيالم راحته ولي كار اين دل دست من نيست وبي اختيار بيتابي ميكنه همونجور كه بهونه ديدن شاهرخ رو داره هرچقدر فكر ميكنم نميدونم با بلاهايي كه سرم اورده چرا بازم ته دلم دوستش دارم شايد چون وقتي گيرش افتادم بچه بودم .با احساسات بچگانه وشايدم بهش عادت كردم نميدونم خودمم سرگردانم خب هرچي نياشه پدر بچه هام كه هست .....

با باز شدن درب از فكر در اومدم تيمسار از چهره اش خستگي پيداست وروزنامه اي در دست دارد ميگويد:همه چي تمام شد.

روزنامه رو جلوم ميندازه سريع برگه ميزنم در صفحه اولدرج شده:

خيانت سرهنگ اميري .

وكل ماجرا رو ذكر كرده واز دفاعيه فروغ از او وسكوت پدر زنش در اين زمينه بدون دفاع از او وشهادت فردي به اسم زهرا...از ديدن اسمش بهتم ميزنه زهراست دوست دوران تحصيلي كسي كه تونست منو نجات بده :

بله اينجانب زهرا... وهمسر مسعود كه در درگيري بين اين گروه وسرهنگ معين الملك درگذشت .مسعود همسرم منو به اجبار در كارهاي خودش شريك ميكرد وكار من كپي برداري از دست نوشته هاي ايشان بودالبيته به زور وهمسرم اين اطلاعات رو از سرهنگ رضا اميري ميگرفت وبين مردم پخش ميكرد و....................... .

واي زهرا زنده است پس شاهرخ ميگفت كه اعدام شده اي خدا لعنتت كنه كه منو اينهمه بازي دادي چه شبايي كه نميتونستم بخوابم وعذاب وجدان داشتم پس زهراي من زنده است وحالا با اينكارش لطف شاهرخ رو جبران كرده ادامه مطلب رو ميخوانم كه نوشته خود زهرا هم دستگير شده تا بازجويي لازم ازش انجام بشه....

خدايا به اندازه بزرگيت شكر كه چقدر بهم لطف داشتي اشك همينجور از چشمام روان شده وكنترل خودم و از دست دادم تيمسار ميگويد:انقدر خوشجال شدي كه داري گريه ميكني.

با پشت دستم اشكام رو ميگيرم وميگويم:بهترين خبر تو زندگيم بوده تو اين چندسال.

تيمسار:براي محرض شدن خيانت اميري وبيگناه بودن شاهرخ بايد در دادگاه بعدي حاضربشي.

هرچند ترسيدم ودست وپام سرد شد با اينحال ميگويم:باشه حرفي ندارم .

تيمسار :ميدوني كه خودتم دستگير ميشي وحكمي كه چندسال قبل بايد اجرا ميشد به اجرا درمياد.

اب دهانم رو قورت ميدهم:بله ميدونم .

تيمسار:خب نميترسي؟

مريم:چه بترسم چه نترسم اين اتفاق ميافته خب سرنوشت من اينطور بوده ومن راضيم فقط نگران بچه هام هستم كه جاشون هم امنه پس ديگه كاري براي انجام دادن ندارم ديگه به اخر دفتر سرنوشتم رسيدم وگريزي نيست.

تيمسار:حق ميدم سرهنگ ميدزديتت ونگهت ميداشت حالا دركش ميكنم .

از نگاهش كه به سرتاپام خيره حس خوبي بهم دست نميده وادامه ميدهد:الان حكم ازادي سرهنگ دست منه وبراي صادر كردنش شرط دارم.

خيره نگاهش ميكنم تا دادمه بده:وشرط ازاديش اينه كه با من باشي تا اخرعمرت.

سريع از جام بلند ميشوم وبسمت درب ميروم وميگويم:اين ارزو رو به گور ميبري .

وقتي درب رو باز كردم:كافيه پات رو بزاري بيرون تا هم دستگيرت كنن وهم سرهنگ عزيزت رو سوراخ سوراخ كنن حالا ميتوني بري عزيزم.

انگار جريان برق بهم وصل كردن با حضور من هردومون نابود ميشيم البته با خزعولاتي كه اماني سرهم ميكنه .ياد زهرا ميافتم كه زنده است واين از صرقه سر شاهرخه برميگردم:بهم فرصت بده فكر كنم.

براي خودش جامي ميريزه ميگويد:نه وقت نداري همين حالا من وقت ندارم تا سر ادماي بي ارزشي مثل تو هدر بدم .

مريم:اگه بي ارزشم چرا تحويلم نميدي؟

تيسمار:اون مراسمي كه گرفتم يادته با خاموش شدن چراغها بوسيدمت هان يادت هست من هنوز كام دلم رو از تو نگرفتم وميدونم من هرچقدر پير بشم تو هنوز جووني الان بايد نزديك 22 سالت باشه درسته "اگه من تا 100 هم عمر كنم يعني تا 15 ساله ديگه تو هنوزم جووني اون موقع ميشه 37 سالت واين خوبه (از حالت عادي خارج شده )من عاشق زنهاي جوانم وخوشگل كه هر دوتاش رو داري وهمچنين جسارت كه من خيلي دوست دارم عزيزم .

تلو تلو خوران به طرفم مياد ازش فاصله ميگيرم:اول شاهرخ رو ازاد كن بعد هركاري بخوايي برات انجام ميدم .

تيمسار با لحن كشداري ميگويد:نه نه من طاقت ندارم بيا اينجا غزال گريزپا.

به سمت پله ها ميروم وبدو به طبقه بالا ميرم وخدا رو شكر پيره وقواي بدنيش ضعيفه وهمونجا رو پله ها افتاد ونتونست بياد بالا اگه شاهرخ بود نميتونستم جون سالم به در ببرم .بدنم مثل بيد ميلرزه براي شاهرخ وبچه هام بايد تن به خواستش بدم اينجوري شاهرخ ميره سراغ بچه ها و برشون ميگردونه .....نه نه دوراهي سختيه نميتونم تصميم بگيرم اخه شاهرخ به درو از خيلي از رفتارهاش جذاب بود ولي اين پيري مخصوصا با چين وچروكهاي صورتش كه مثل سگاي خارجيست رو نميشه باهاش كنا راومد درضمن من همسر شاهرخ بودم حالا هرچند صيغه اي ولي اين دفعه واقعا حكم معشوقه رو پيدا ميكنم .صبح با صداي تيمسار به خودم ميلرزم وقتي ديدمش خيلي اراسته داره به سركارش ميرود وميگويد:امروز شاهرخ ازاد ميشه البته با كلي تشريفاتي كه براش در نظر گرفتم چون باعث شد غزال گريزپاي من با پاي خودش بياد سراغم .ميدوني تو همون مهموني ازت خوشم اومد ولي شاهرخ قبول نكرد تا بعنوان پرستارم باشي اخه خب اون موقع پرستار او بودي....قهقه اي سر ميدهد وادامه ميدهد:وحالا نوبت منه اون جوونه وميتونه باب دلش رو پيدا كنه ولي من چشمم فقط تو رو گرفته وبدستت هم اوردم بهتره تا برگشتن من اماده باشي با روزنامه ميام تا همه حرفام رو باور كني ميدونم به هيچكس اعتماد نداري.در ضمن بلقيس هست تا كمكت كنه فعلا خداحافظ.

با بردن نام بلقيس زني سيه چرده كه شبيه دربونهاي جهنمه ظاهرشد اينو اورده تا دست از پا خطا نكنم وخودمم خلاص نكنم اوهم شيش دونگ حواسش به منه وچشم ازم برنميداره معلومه از اون به قول مادرم دريرده هاست ونميشه باهاش درافتاد نيمدونم اين گذر زمان رو چطوري براتون توصيف كنم كه هرثانيه اش مثل عمر داره ميگذره انقدر گريه كردم كه ديگه چشمام تار شده ودل بلقيس هم به حالم نميسوزه اولين باره كه نياز به ترحم دارم تا او نجاتم بده وبزاره برم ولي افسوس و صد افسوس كه فايده نداره دلش از سنگه وبا پوزخندي از كنارم رد ميشه ودر اخرم گفت:اين ننه من غريبم بازيا رو بزار كنار بهتره خودتو اماده كني.

در اين يك هفته خبري از تيمسار نشد ولي زنگ زده وگفته كه امروز ميايد انهم با دست پر.

بزور منو روي صندلي نشوند وسرخاب سفيداب بهم زد الحق هم كه دهاتيه وارايشم خيلي تنده يه لباسم بهم داد كه نپوشيدنش ادم راحتتره خيلي بازه حتما سليقه تيمساره .با روون شدن اشكام تمام دور چشمام سياه ميشه واوهم زير لب غر ميزنه اهميتي بهش نميدهم به گريه خودم ادمه ميدهم اين چه سرنوشتيه من دارم اخه چرا بين اينهمه ادم چرا اين بلاها بايد سر من بياد اخه.نه نميزارم دستش بهم بخوره مردك رذل وكثافت من خودمو نميفروشم همون يه بار براي هفت پشتم بسه بخاطر اونها لال موني گرفتم وبچه شاهرخ رو به شكم كشيدم ايندفعه فرق ميكنه نميزارم الوده بشم نميخوام با صداي بلند داد ميزنم:نميخوام نميزارم.

بلقيس ميگويد:چه بخوايي چه نخوايي بايد خودتو اماده كني "ادم هرچقدر پير ميشه حرصش جوون ميشه اينم از اون دسته ادماست يه مدت باهاش كنار بيا بعدش دلش رو ميزني وميندازتت بيرون برو خداروشكر كن عقيمم هست وگرنه اون ضرب المثل قديمي رو شنيدي كه ميگه زن جوون ومرد پير سبد بيارو بچه ببر ميشد حكايت تو" بهتره راه بيايي چاره اي نداري اخه .

وقتي فكرش رو هم ميكنم كه ميخواد دستش بهم بخوره باورتون ميشه بدنم كهير زده .اميدوارم خدا نظري بهم بكنه واز دست اين مردك منو نجات بده تنها چيزيه كه ازش ميخوام .

بلقيس با اخم وارد اتاقم شد:همين الان سرهنگ زنگ زد وگفت براي ميهماني ميره باشگاه وشب دير برميگرده بهتره ديگه ابغوره نگيري كه ديگه داري حوصلم رو سر ميبري .

از خوشحالي اشك ميريزم بازم همين فرصت غنيمته .تا نزديكاي صبحم خبري ازش نشد ومنم خوشحال مدام نام خدا رو به زبان ميارم تيمسار شايد كمي منو بهش بدبين كرد ولي هيچوقت نميتونست منو كافر ومنكر وجود خدا كنه همين كارش از صدتا معجزه برام با ارزشتره "خدايا شكرت"

صداي زنگ تلفن باعث شد تا سكوت كنم وگوش بسپارم بلقيس:منزل تيمسار اماني بفرماييد.

................ .

بلقيس:چي؟

..................... .

بلقيس با گريه ميگويد:اخه مگه ميشه همين چندلحظه پيش تماس گرفتن وگفتن ميرن مهماني.

..........

صداي هقهق بلقيس بلند شده وميگويد:واي چي شد اخه تيمسار "خدا باعث و بانيش رو لعنت كنه خدا ذليليتون كنه..

صداي قدمهاي عصبيش رو ميشنوم كه داره از پله ها بالا مياد درو محكم باز كرد واومد سمتم:خيالت راحت شد زنيكه هرزه....ها راحت شدي .

موهام رو دور دستش ميپيچونه :ترورش كردن اشغال ترورش كردن تيمسارو خيالت راحت شد .لياقتت اينه كه دستمالي اشغالاي خيابوني بشي نه تيمسار................ .

ديگه حرفاش رو نميشنوم از خوشحالي بلند بلند ميخندم واين باعث جريحتر شدن او ميشه وبهم حمله ميكنه منم ديگه انرژي مضاعف گرفتم بايد از اينجا خودمو خلاص كنم محكم هولش ميدهم وموهاش رو ميگيرم ودور خودم ميپيچم بلند داد ميزنه وفحش ميده منم قهقه ميزنم .به جون هم ميافتيم روي سينه ام نشسته وگلوم رو فشار ميده دستم رو به اطراف ميكشم گلداني كنار تختخواب هست برش ميدارم وميزنم تو سرش دستاش شل ميشه وميتونم نفس بكشم با اين سنش چه زوري هم داره از چيزي كه ميبينم بلند جيغ ميزنم همه ي صورتش خوني شده وهمينطوري روي زمين افتاده .

از ترسم لباسي از چوب لباسي برميدارم وميپوشم وپا به فرار ميگذارم .كوچه ها خلوته وپرنده پر نميزنه از ترسم فقط ميدوم نميدونم چقدر دور شدم كه ديگه نفسم بند اومد روي پله خانه اي نشستم ونفسي تازه كردم دستام ميلرزه واشكام بي وقفه در حال جاري شدن يعني من ادم كشتم واي خدايا .............. .

با صداي پارس سگي به خودم اومدم بهتره برم الان اگه برن خونه تيمسار ميفهمن زنك هم مرده ودنبال قاتل ميگردن يعني من قاتلم نه خودش داشت منو ميكشت فقط از خودم دفاع كردم وگرنه اون منو ميكشت .چادر كهنه اي رو كه رو چوب لباسي بود رو روي صورتم ميكشم تا چهرم معلوم نشه افتاب زده وباعث دردسر ميشه بايد برم خونه شركو اخه جاي ديگري رو ندارم.

كنار خيابان ميايستم مزاحم زياده واكثرا مست از شانسم تاكسي نگه داشت وسوار شدم راننده:ابجي اين موقع صبح خطر داره اين طرفا اينوري ها چيزي از دين وايمون سرشون نميشه بايد مواظب خودت باشي.

وقتي سكوتم را ديد ديگه حرفي نزد وبه مقصدش ادامه داد سر خيابان پياده شدم ونميدونم چقدر بهش پول دادم .شده همه پولم رو ميدادم تا فقط منو برسونه وقتي خواست پول اضافي رو بهم برگردونه گفتم:اين موقع خدايي بود كه شما رسيديد وگرنه نميدونستم چيكار كنم پس اين پول حلالتون باشه اقا.

منتظر جوابش نشدم فكر ميكنم همه طور ديگري نگاهم ميكنن عين ادم گناهكار كه همه نگاهها رو عليه خودش ميدونه .بدو خودم رو به خونه رسوندم وپشت سرهم در ميزنم بعد از كلي كوبيدن در كسي از پشت درب گفت:كيه؟

ارام ميگويم:منم شركو مريم.

درب سريع باز شد وشركو ظاهرشد .از نظر ظاهري بهم ريختست ورنگش پريده داخل ميروم تازه متوجه بازوي خونينيش ميشوم با هراس ميگويم:دستت چي شده؟

شركو كه از درد صورتش درهم رفته ميگويد:دستم تير خورده.

مريم:واي خاك به سرم "تير اخه براي چي.؟

شركو:بهتره يه فكري به حال من بكني به جاي سيم جين كردن .

چاقويي رو خودش گذاشته داغ بشه دستمالي رو در دهانش ميتپاند وميگويد:بايد درش بياري وجاش رو بسوزوني وگرنه من نميتونم برم بيمارستان اونم با اين وضعيتي كه الان هست.

ترسيدم ولي چاره اي نيست چاقو رو با بسم الله درون زخمش فشار ميدهم رگهاي پيشانيش زده بيرون از شدت درد با هزار مكافات گلوله رو كشيدم بيرون وجاش رو چاقوي داغ گذاشتم وكمي بتادين زدم روش.شركو بيحال شده وتمام بدنش عرق كرده جايي براش ميندازم تا بخوابه شايد حالش بهتر بشه .

اين فكر كه چرا شركو تير خورده داره ديوانم ميكنه براش سوپي ابلته با موادي كه تو خانه هست براش درست ميكنم تا بلند شد بخوره هرچند اين موقع ها دلو جگر خوبه ولي تا اين اوضاع دل و جيگر از كجا گير بيارم .

وقتي بهوش اومد ميگفت :اب بده اب بده دارم از تشنگي هلاك ميشم.

براش اب ميارم كم مونده ليوان رو هم قورت بده وقتي عطشش برطرف شد سرش رو روي بالش گذاشت وگفت:تو حالت خوبه؟

ميگويم:اره خوبم تو چرا ايمجوري شدي؟

شركو:مثل اينكه خبر نداري تيمسار ترور شده هان؟

با بهت بهش مينگرم :يعني...يعني تو ترورش كردي؟

شركو با اشتاره سر جواب مثبت ميدهد واي پس نجات دهنده من شركوست اگه گناه نداشت صورتش رو غرق بوسه ميكردم كه منو از دست اون هيولا نجات داد ميگويم:حالا چي ميشه؟

شركو:بقيه كارها با سرهنگه.

مريم:كدوم سرهنگ؟

نگاهي بهم ميكنه كه يعني خيلي واضحه :خب معلومه سرهنگ معين الملك.

ديگه اين خبر وراي همه چيزهاست ميگويم:اون كه تازه ازاد شده؟

شركو:مثل اينكه تو هنوز ازش شناختي نداري .از قدرتش خبر نداري وقتي ازاد شد رفتم سراغش .واين نقشه رو كشيديم براي رفتنش از ايران جشني بگيره وهمچنين بازنشسته كردن خودش وموقع برگشتن تيمسار منم ترتيبش رو بدم .

ميگويم:شاهرخ ميدونست من خونه تيمسارم.

شركو:اره من بهش گفتم وتمام كارهايي رو كه انجام داديم البته خيلي عصباني شد وقرار شد از اون خونه بكشيمت بيرون خب تو بگو اتفاقي برات نيافتاد.

با شرمساري ميگويم:نه صحيح و سالمم.

شركو نفسي از سر اسودگي كشيد وگفت:وقتي رفتي داخل خونه و ديگه خبري ازت نشد ميخواستم بايم تو ولي گفتم نبايد بي گدار به اب بزنم وميدونستم خودتم دختر زرنگي هستي پس كمي خيالم راحت شد به محض ازاد شدن سرهنگ رفتم سراغش .

مريم:خب حالا بايد چيكار كرد؟

شركو:كمي معطل ميشيم بايد صبر كنيم ابها از اسياب بيافته "منم زخمم خوبشه اون موقع سرهنگ بهمون اطلاع ميده كه بايد چيكار كنيم.

مريم:حالا چرا تير خوردي؟

شركو:بيرون باشگاه منتظر بودم ووقتي اومدن بيرون تعقيبش كردم وتو جاي خلوت پيچيدم جلوي ماشينشون وبهش شليك كردم البته رانندش بهم شليك كرد ومنم ناخواسته اونم كشتم .

كمي دمق شد تازه درد خودم يادم افتادميگويم:اتفاقا منم همين اتفاق برام افتاد .منم مجبور شدم مستخدمش رو بكشم البته نميخواستم اون بهم حمله كرد منم با گلدون زدم تو سرش وقتي از روم كنارش زدم ديدم از سرش خون مياد وحركتي نميكنه.

شركو:شايد نمرده باشه؟

مريم:نميدونم ولي اصلا تكان نميخورد از ترسم ديگه نزديكش نشدم.

شركو:ما ها مجبور به اينكار شديم بدون اين كه بخوايم وبهتره خودت رو ناراحت نكني چون كاري كه شده وديگه كاري از دستمون برنمياد.عذاب وجدان دست از سرم برنميداره وحتي تو خوابهام هم كابوس ميبينيم مدام اون صحنه برام تكرار ميشه چه تو خواب چه تو بيداري .با روزنامه هايي كه ميخريديم اخبار رو دنبال ميكرديم از شانس بد من بلقيس مرده ودر روزنامه نوشته:

خدمتكار تيمسار هم در درگيري به قتل رسيده............. .حالا شكم به يقين تبديل شد كه چه غلطي كردم ولي افسوس كه خودش شروع كرد پيش خداي خودم شرمسار نيستم ناخواسته نبود تنها شاهدم اونه وخودش حق رو بهم ميده ........

ودراخرهم وقتي دستشون به جايي بند نشد تقصير رو انداختن سر گروه منحل شده ما واعلام كردن از طرفداران سرهنگ اميري باعث وباني اين اتفاق هستن وسرهنگ رو هم با اين اتفاقي كه افتاد زودتر تيربارانش كردن .

بازم با اينحال ناراحت شدم وبراش گريه كردم كارهميشگي من .

بعد از مدتي از طريق شاهرخ بهمون اطلاع دادن كه سر قراري حاضر شويم ميگويم:از شاهرخ مطمئني .

شركو:منظورت چيه؟

مريم:نكنه ما رو تحويل بده.

شركو نگاهي بهم كرد كه از حرف خودم پشيمان شدم خب دست خودم نيست نسبت به همه چي بدبيم شدم وقتي ساعت 12 شب نزديك ميدان بهارستان ايستاديم .اظراب همه وجودم رو فرا گرفته ومدام اطرافم رو ميپا ام وقتي ماشين شورلتي جلوي پايمان توقف كرد قلبم فرو ريخت ولي با پايين امدن شيشه نفس راحتي كشيدم خودشه بعد از اينهمه مدت به نظرم لاغر شده وته ريشي صورتش رو پوشونده من با اشتياق نگاهش كردم ولي او بدون نگاهي به من گفت:زود سوارشيد .

سريع سوار ماشن ميشويم وراه ميافتد از شركو ميپرسد:مشكلي كه پيش نيومد .

شركو:نه راحت رسيديم.

انگار نه انگار من اونجا ادمم اشغال عوضي حيف من كه به خاطر تو جونم رو به خطر انداختم اگه بزارن گردن كلفتت رو با ساطور ميزنم ولي هيف كه نميشه وقتي از تهران خارج شد ماشين رو گوشه اي نگه داشت وگفت:بقيه مسير و بايد خودت بروني وسعي كن سريعتر از مرز ردبشيد چون اوضاع بهم ريختست وموقعيت خوبيه براي گريختن .

شركو:باشه وممنونم خودتون چي سرهنگ؟

شاهرخ:منم از طريق قانوني از كشور خارج ميشم.

وقتي ماشين راه افتاد تازه نگاهي به من كرد ومنم صورتم رو برگردونم مردك رذل انگار نوبرش رو اورده ديگه از دردسرهام وقتي ميخواستيم رد بشيم از مرز نميگيويم ولي ايندفعه شانس اورديم وگرنه تو هچل ميافتاديم چندتا سرباز نگهبان موقع پست دادنشون كم مونده بود مارو ببينن ولي شركو سريع حواسش رو پرت كرد وبا هزار مكافات رد شديم.

وقتي قدم به خاكشون گذاشتم احساس امنيت كردم برعكس احساسي كه در كشور خودم داشتم بدون معطلي رفتيم سراغ بچه ها به اصرارهاي شركو كه ميگفت :استراحتي بكنيم وبعد بريم توجهي نكردم ورفتيم پيششون .

وقتي رسيديم نصفه شب بود وهمه خواب بودن ولي با كوچكترين صدا ننه زينب امد بيرون :كيه ؟

ميگيوم:منم مريم" ننه زينب.

چراغ رو روبروي صورتمان نگه ميداره وقتي خيالش راحت شد ميرويم داخل واي پريماه من كنار عروس ننه زينب خوابيده "بميرم براش لاغر شده معلومه خيلي اذيت شده ديگه هيچي نميتونه منو از بچه هام جدا كنه حتي اون شاهرخ .

اشكانم ميبوسم وبا خيال راحت سرم رو روي بالش ميگذارم وقتي از خواب بلند شدم خورشيد وسط اسمون بود فهميدم زياد خوابيده ام اشكان به محض ديدن چشماي بازم با جيغ خودش رو در اغوشم انداخت ومنم صورتش رو غرق بوسه ميكنم ولي پريماه انگار فراموشم كرده وكمي غريبي ميكنه .

عروس ننه زينب زن زيبا ومهربانيه وپريماهم حسابي بهش عادت كرده . در يكي از اتاقهاي انها ساكن ميشويم البته به اصرار ننه زينب چون نميخواستم سربار كسي باشيم.در اولين شب وقتي همه خوابدين از بيبيگل سوال كردم:بيبيگل چرا بهم دروغ گفتي؟

سرش ر. پايين ميندازه:شرمندتم مادر اقا قسمم داده بود چيزي بهت نگم منم ناچارا بخاطر قسمي كه خورده بودم حرفي نزدم .ميديدم داري از درون مثل شمع اب ميشي ولي چاره اي نداشتم .

ميگويم:ميخوام وقايع اون روز رو دقيق برام تعريف كني.

بيبيگل:وقتي زليخا رو فرستاديم دنبالت وديد نيستي با دلهره به اقا خبر داد اونم سريع اومد اتاقت وهمه خونه رو زيروروكرد وقتي نامه ات رو پيدا كرد وخوند مادر چاقو بهش ميزدي خونش درنميومد اول از همه اومد سراغ من .منم انقدر قسم وايه خوردم تا باور كرد ولي ميديم هواسش بهم هست .افتاد دنبالت وروز عروسي هم نيومد وفروغ رو هم با اون بندوبساط اوردنش وقتي ديد اقا نيست قيامتي راه انداخت كه بيا وببين عروسي بهم خورد. هركي يه چيزي ميگفت وفروغ رو اتيشي ميكرد اون شب رودر خانه موند تا اقا بياد وقتي هم كه اقا اومد زير چشماش گود رفته بود ومعلوم بود اصلا نخوابيده به محض رسيدن فروغ گفت:تا الان كدوم گوري تشريف داشتيد؟

اقام خودش رو روي مبل رها كردوگفت :به تو مربوط نيست.

واي فروغ خانم جيغي كشيد كه من گوشهام كيپ شد :مگه ديروز عروسيمون نبود هان چرا نيومدي. ميخواستي ابروي منو جلوي همه بري اره اشغال /.......مدام به اقا فحش ميداد.

اقام يه دفعه از جاش بلند شد يه سيلي محكم بهش زد:دهنت رو ببند تا نبستمش.

فروغ هم داد زد:بخاطر اون هرجايي ابروي منو بردي .

اقا موهاش رو گرفت :اون هرجايي به صدتاي تو ميارزه حالام گورت رو زودتر گم كن تا بلايي سرت نياوردم.

فروغ خانم هم ترسيد اخه اقا واقعا وحشتناك شده بود وهمه وسايل رو زد شكست ورفت اتاقش وهمه تلفنها رو از اتاقش جواب ميداد .مادر چندشبانه روز نخوابيد ودربه در دنبالت ميگشت دعا دعا ميكردم يه موقع پيدات نكنه وگرنه اقا با اون حالش زنده ات نميزاشت.وقتي هم كه تماس گرفتي وباهات حرف زد كمي خيالش راحت شد ولي بازم با ياداوري حرفات مثل اسپند بالا و پايين ميپريد وهتهديد ميكرد ووقتي هم از جاتون مطمئن شد كليد خونه منو گرفت تا تو رو ببره اونجا وبعدشم كه من اومدم پيشت همينها بود مادر.

منم تمام اتفاقات رو براش تعريف كردم واو هم اشك ريخت ومدام دعا ميكرد كه همهمون سالم برگشتيم.

ننه زينب به محض فهميدن امدن شاهرخ سنگ تمام گذاشت يكي از گوسفندانش رو سر بريد تا از حضرت اشرف بهترين پذيرايي رو انجام بده انقدر تو اينمدت شرمنده ام كرده كه گفتني نيست .همه در تكاپو هستن بجز من عروس ننه زينب ازم ميخواد تا بزاره دستي به صورتم بكشه ولي دليلي نميبينم كه خودمو خوشگل كنم اونم براي ادمي مثل شاهرخ هه.

وقتي با شركو امد من تو اتاق نشستم وبافتنيم رو بافتم وصداي هياهو بچه ها ميايد معلومه دست پر امده كه بچه ها به وجد امدن واينجوري داد وقال راه انداختن.

اخر از همه وارد شد ومنم بيتفاوت به بافتنيم ادامه ميدهم وخطاب به شركو ميگويم:خوش اومدي شركو جان ديگه خبري ازت نيست.

شركو نگاهش بين ما دوتا در حال حركت است وميگويد:خودت ميدوني سرم شلوغه .

عروس ننه زينب پذيرايي ميكنه شاهرخ اخر سر طاقت نياورد وبه فارسي گفت:ادم "حالا مهمونش هركي باشه براي وروردش بلند ميشه .البته تو ادم نيستي ازت توقعي نيست.

به فارسي ميگويم:ادم به پاي ادم بلند ميشه "خيلي خودت رو دست بالا گرفتي اينجا ديگه ايران نيست كه ديگه سرهنگ وكوفت باشي اينجا منو تو برابريم حاليت شد.

شركو با تعجب به ما نگاه ميكنه شاهرخ:زبونت بازم دراز شده همچين بچينمش كه كيف كني.

مريم:جراتش رو نداري.

شاهرخ:خواهيم ديد.

به بحث ادامه نميدهم ننه زينب و عروسش با كنجكاوي بهمون مينگرند ميگويم:شاهرخ داره ازتون تشكر ميكنه.

شاهرخ:نياز نيست بگي خودتم بلدم.

با عصبانيت رويم رو برميگردانم وپريماه رو برميدارم ميروم بيرون وخودمو با گوسفندا مشغول ميكنم صدايي از پشت گفت:لياقتت اينه كه همنشينت گوسفندها باشي.

ميگويم:ارزش اين گوسفند از تو بيشتره.

شاهرخ:ايكاش ميزاشتم گير اون تيمسار لعنتي بيافتي تا قدر منو بدوني.

ميگويم:اونو به تو ترجيح ميدم اتفاقا تو اون مدت هم خيلي مهربون بود نه عين تو رواني.

دستم رو ميگيره واز پشت ميپيچانه دادم در مياد:عوضي دستم رو ول كن.

شاهرخ:عوضي خودتي حالا عين بچه ادم جواب بده بهت دستم زد.

واي بايد ديوانش كنم ميگويم:اره .

سريع برم گردوند وروربروي خودش قرار داد چشماش داره سوسو ميزنه ميگويد:بهت دست درازي كرد يا نه راستش رو بگو.

مريم:مگه كري "گفتم كه اره.

سيلي جانانه اي بهم زد :ادم اگه خودش نخواد هيچكس نميتونه بهش دست درازي كنه "كرم از خود درخته.

به عوضش منم سيلي بهش ميزنم:چطور تو زندان هرغلطي دلت خواست كردي ولي براي ديگران امكان نداره .

دستم رو محكم ميگيره وتو چشمام خيره ميشه چشماش عين ذغالها داغ شده اطراف مردمك چشمش قرمز رنگ ومردمك سياهش برق خطرناكي داره :راستش رو بگو اره يا نه "منو بازي نده.

مريم:برات چه فرقي ميكنه منو تو الان نسبتي باهم ديگه نداريم.

شارهخ دستم رو محكمتر ميفشاره طوري كه صداي استخوانهام در اومده ميگويد:جوابمو بده تا زبونت رو از حلقومت نكشيدم بيرون.

مستقيم بهش مينگرم از اين عذاب كشيدنش لذت ميبرم عضلات فكش منقبض شده وچشم به دهان من دوخته صداي از شت سر گفت:نه دست بهش نزده مريم خودش بهم گفت.مگه نه مريم؟.

نگاهي به شركو ميكنم وميگويم:درسته نذاشتم بهم دست بزنه ولي اون شب كه ترور شد اگه ميومد ديگه نميتونستم مقاومت كنم كه شركو به دادم رسيد.

شركو:ولي اين نقشه سرهنگ بود نه من.

مريم:اصل اجرا كنندست نه اوني كه هميشه ميشينه پشت پرده وبرنامه ميريزه.

از كنار هردوي نها رد ميشوم وپيش بقيه برميگردم تا موقع شام ديگه حرفي بين ما ردوبدل نشد ولي شاهرخ حسابي بهم ريختست وحتي شامش رو هم نخورد وبهونه اورد واز اتاق بيرون زد شركو نگاهي بهم كرد ميدونه منشا اين عصبانيتها از جانب منه .منم شانه اي بالا ميندازم وغذايم رو ميخورم .

در اين چند روز رفتارمان درست مثل دو ادم غريبست .عروس ننه زينب با تعجب بما ميكنگرد كه شبها جدا از هم ميخوابيم وهمديگر رو محل نميگذاريم .شب موقع خوابيدن همه شاهرخ صدام كرد با اكراه ميگيويم:بله؟

شاهرخ:بيا ميخوام باهات حرف بزنم.

مريم:ولي من خوابم مياد بهتره بزاري براي بعد.

شاهرخ با عصبانيت :ميايي يا بيام بيارمت .

ناچارا با فاصله ازش كنار اتش مينشينم ميگويد:ميخوايي چيكار كني؟

مريم:چي رو ميخوام چيكار كنم.

شاهرخ:تا كي ميخوايي سربار اينها باشي.

مريم:نميدونم به فكرش هستم.

شاهرخ:من خونه اي رو كه خريده بودم اماده كردم براي رفتن بهش امادست.

مريم:كدوم خونه هموني كه اسماعيل خان مارو انداخت بيرون رو ميگي؟

شاهرخ:يه پدري ازش دراوردم اون سرش ناپيدا ميخواستم از مردانگيش بندازم تا ديگه چشمش به دنبال ناموس مرئم نباشه با التماس زنش از خيرش گذشتم.

با پوزخند ميگويم:اي خدا ببين كي دم از ناموس ميزنه اگه انقدر ناموس پرست بودي به ناموس مردم دست درازي نميكردي.

شاهرخ با كلافگي دستي ميان موهاش كشيد .گفت:اون شب تو حال عادي نبودم وحاليم نبود چه غلطي ميكنم حالا رازي شدي؟

مريم:حالا من هيچي خودت گفتي خيليها رو تو زندان بي سيرت كردي.اونها چي؟

شاهرخ:من كي همچين حرفي زدم. من گفتم ناموس مردم رو تو زندان بي سيرت ميكردن ولي نه من. بقيه اينكارهارو ميكردن وتو هم يه استثنا بودي كه با فراري دادنت جبرانش كردم.

ميخندم وميگويم:خيلي پررويي "منتم سرم ميزاري كه نجاتم دادي به فرضم كه اينطوري باشه منم با اومدنم به ايران وكمكي كه بهت كردم باهم جابجا شديم .در ضمن فكر كردي يادم رفته زنهاي مختلف رو مياوردي وجلوي چشم من عشقبازي ميكردي.هان يادت رفته.

شاهرخ:اون قضيه اش با زندانيها فرق ميكرد اينها خودشون "خودشون رو در اختيارم ميزاشتن ميديدي كه وگرنه تمايلي از جانب من نبود.

مريم:به هر حال اينها گذشته وديگه برام فرقي نميكنه حرف اصليت رو بزن.

شاهرخ:ميخوام بريم تو اون خونه زندگي كنيم ومنت كسي سر بچه هام نباشه.

مريم:باشه بريم اينجوري خيال منم راحتتره .تو چيكار ميكني؟

شاهرخ:منم از شما كه خيالم راحت بشه براي هميشه ميرم لندن واونجا زندگي ميكنم

خشكم زد وقتي اين حرفو زد خيال كردم ديگه ميخواد براي هميشه كنار هم باشيم زهي خيال باطل .

هر دو سكوت كرديم وبه اتش چشم دوختيم شاهرخ اين سكوت رو ميشكنه :بعد از رفتن من ميخوايي چيكار كني؟

مريم:خب معلومه منم بايد به فكر ايندم باشم .بچه ها وقتي بزرگ بشن ميرن سر خونه زندگيشون ومن تنها ميشم بايد فكري براي خودم كنم.

شاهرخ:منظور؟

مريم:قبل از اينكه به ايران بياييم شركو ازم خواستگاري كرد .اگه هنوزم سر حرفش باشه قبول ميكنم خيلي برام زحمت كشيد ومديونشم.......

شاهرخ وسط حرفم پريد:كه با ازدواجت" باهاش از زير دينش دربيايي درسته؟

مريم:بله درسته.

شاهرخ:پس من بچه ها رو هم ميبرم تا زندگي خوشي رو در كنار هم تجربه كنيدوبچه ها مزاحم شما نباشن چون در اينده بچه هاي ديگري هم خواهيد داشت .

از ضعف من استفاده ميكنه ميگويم:چرا وقتي اين حرفها پيش مياد پاي بچه ها رو ميكشي وسط .اونها بايد پيش من باشن فهميدي؟

شاهرخ:چون نميخوام بچه هام سر سفره شخص ديگري بشينن .

مريم:براي اينم راه حل دارم تو مخارجشون رو تامين ميكني اينجوري منتي هم رو سرشون نيست.

شاهرخ نگاهي بهم كرد:فكر همه جاشم كه كردي .ديگه امري نيست.؟

مريم:چرا اينجوري ميكني .بگو منظورت از اين حرفا چيه ؟ميخوايي با زبان بي زباني بهم حالي كني كه نبايد ازدواج كنم وبشينم بچه هام رو بزرگ كنم .اره همينو ميخوايي بگي؟

شاهرخ:از همين تيز بودنت كه خوشم مياد.

مريم:فقط يه سوال دارم كه ذهنم رو به خودش مشغول كرده .

با سكوتش منتظر ادامه حرفامه:چرا عروسيت رو بهم ريختي اونم به قول خودت ادم بي ارزشي مثل من.دوم اينكه چرا به دروغ گفتي زهرا رو كشتن.چرا تيمسار رو ترور كردي .اينها سوالاي منه .

شاهرخ:جواب سوال اولت "بخاطر مداركي كه همراهت بود ميترسيدم چون اينجوري دودمان منو به باد ميدادي .درضمن من هيچ زني رو براي ازدواج نميخوام واين بهترين فرصت شد براي گريز .دوم "زهرا با برنامه ريزي من فرار كرد چون دلم به حال بچش سوخت ولي چرا بتو نگفتم .چون ميخواستم ازت حرف بكشم .براي اينكه همه چي رو بدون كم وكاست بهم بگي حتي شده بخاطر زهرا.سوم"چون اون پير سگ زياد به پروپام ميپيچيد وميخواست تو رو بازيچه دست خودش كنه ووقتي عشق وحالش رو كرد مثل يه تيكه اشغال دورت بندازه.جواب سوالات رو گرفتي؟

مريم:اره متوجه شدم.

ديدي همش خيالات خام بود ومن خودمو گول ميزدم با حرفاي بيبيگل .اين بشر نميدونم از چي ساخته شده سنگم نيست كه بگم سنگه تو سنگ بازم اب نفوذ ميكنه ولي اين.

به چهرش خيره شدم هيچي نميشه فهميد .با صداي شاهرخ به خودم ميام:به چي اينجوري زل زدي ؟

مريم:حواسم جاي ديگه اي بود .

از جام بلند ميشم وبه سمت خونه ميروم اونم با بالهاي شكسته از پشت ميگويد:فكرات رو بكن در مورد بچه ها چون من براي ماه هفته اينده بليط دارم اگه بچه ها رو نميخوايي با خودم ببرمشون.

به پشت سرم نگاه ميكنم حتي زحمت برگرداندن سرش رو هم نميده .من اگر اقبال داشتم اين اوضاع من نبود .

منم برميگردم در حين رفتن ميگويم:بهتره با خودت ببريشون .اينجا جايي براي پيشرفت تو اين ده ندارن.

بدون منتظر شدن به جوابش وارد اتاق ميشم ودر رو هم ميبندم .بايد به حال خودم زار بزنم اگه با بچه ها رفت من ديگه دلبسته مردي نميشم واينجا هم زندگي ميكنم وهم كارهاشون رو انجام ميدم تا خورشيد عمرم غروب كنه.

هر روز ميره شهر ونميدونم چه كارهايي رو انجام ميده حتما داره برنامه سفر رو اماده ميكنه .ديگه حتي تو جمع هم نسبت به وجود من بي اعتنايي ميكنه .

امروز بيبيگل نشست كنارم:نميخوايي كاري كني؟

مريم:چيكار كنم داره همه كارهاش رو انجام ميده كه بره .كاري از دستم برنمياد.

بيبيگل:چرا برمياد.فقط بايد كمي كوتاه بيايي.

به دهانش چشم ميدوزم تا حرفش رو بزنه:ببين مادر من اين موها رو تو اسياب سفيد نكردم ميدونم اقا هم دوستت داره همونجور كه تو دوستش داري.

ميخوام منكر بشم كه با دست وادار به سكوتم ميكنه:نميخواد انكار كني چشماي هردوتون داد ميزنه ولي هردوتون كله شقيد .بدون اگه بره ديگه ديدارتون ميره به قيامت .تو اول ابراز علاقه كن مطمئن باش اونم به حرف مياد چشماش منتظر اشاره اي از طرف تو.بخاطر بچه ها هم كه شده دست بجونبون اونها هم به مادر نياز دارن هم به پدر.

به حرفاي بيبيگل خيلي فكر كردم ولي نميتونم خودم رو قانع كنم كه اول من پاپيش بزارم تازه ميترسم خردم كنه وبا تمسخر ازم فاصله بگيره.

شب وقتي همه خواب بودن رفتم طويله تا با خودم كنار بيام .با صداي باز شدن درب به عقب برگشتم شركو امده ميگويم:خوابت نميبره؟

شركو:نه خوابم نميبره اومدم اينجا تا باهات حرف بزنم .

مريم:گوش ميدم .

اومد نزديك وبازوهام رو گرفت با تعجب بهش نگاه ميكنم ميگويد:من خيلي وقته بهت علاقه مند شدم ولي اجازه ابراز ندادي ولي الان وقتشه ....

با دست جلوي دهانم رو پوشوند وصورتش رو نزديك و نزديكتر اورد طوري كه با چشماش 5 سانت فاصله داشتم .اين كارش چه معني ميده اگه ميخواد ببوستم چرا جلوي دهانم رو بسته ....اداي بوسيدن رو درمياره ولي حتي دستشم از روي دهانم برنميداره .

درب يه دفعه باز شد وسايه شخصي كه افتاد فهميدم خودشه پس معلومه كشيك ما رو ميداده ودرب رو بست .صداي نفسهاي عصبيش كاملا واضحه :شما دوتا چه غلطي ميكردين.

شركو اصلا تعجب نكرد وبا خونسردي او را مينگرد وميگويد:اشكالي داره همسرم رو ببوسم.

شاهرخ:از كي تا حالا همسرتون شده.من ميكشمت مردك عوضي .پس بخاطر همين جونت رو به خطر انداختي واون سگ بدتر از خودت رو كشتي درسته .

شركو:درسته وگرنه كسي ديوانه نيست كه همچين كاري رو انجام بده درضمن تو كه تا چند روز ديگه ميري پس چه فرقي به حالت ميكنه .چون در صورت رفتن تو مريم رو مجبورش ميكنم با من ازدواج كنه .او لياقتش بيشتر از اينهاست.اما اگه تو هم دوستش داري بايد مريم يكي از ما رو انتخاب كنه .نظرت چيه؟

چشماش در تاركي برق ميزنه وبا صداي دورگه ميگويد:د...حرف بزن چرا لال موني گرفتي.

من مات موندم كه چي بگم هردوشون بهم خيره شدن دلم ميگه شاهرخ ولي غرورم ميگه شركو .ميدونم اين نقشه از قبل برنامه ريزي شدست وحتما هم بيبيگل طراحشه ميخواسته شاهرخ رو به حرف بياره.

مريم:كدومتون به من علاقه منديد اين مهمه.

شركو:من كه شدت علاقم رو با ترور تيمسار ثابت كردم.

شاهرخ ساكته نميتونه خودش رو بشكنه منم منتظر بهش خيره شدم .كلافه شده ومدام موهاش رو چنگ ميزنه وميبرتشون عقب وبالاخره ميگويد:خب ...من ....من ...ميخوام مادر بچه هام بموني .

واي اي خدا من از دست اين چيكار كنم نگاهم بين هردوشون در حال نوسانه ودر اخر روي شركو ثابت ميمونه وميگويم:من....من ...........ميخوام مادر بچه هام بمونم .

شاهرخ با پوزخند نگاهي به شركو كرد وگفت:بهتره زودتر گورت رو از اينجا گم كني.

مريم:با شركو درست صحبت كن .جواب زحماتي كه كشيده اينه.

شاهرخ:خيلي دوست داري ميتوني زنش بشي وزحماتش رو جبران كني.شركو بيرون رفت بدون اثار نارارحتي در صورتش معلومه از اين اتفاق خوشحالم هست ميگويم:ادم بي صفتي هستي.

از كنارش رد ميشم ديگه حتي فكر شاهرخ رو هم از ذهنم بيرون ميكنم او سرشار از غروره ومن نميتونم اينو تحمل كنه.دستم رو گرفت:كجا به پدر بچه هات نميخوايي بوسه بدي هان.

هولش ميدهم عقب:برو اونور ازت متنفرم.

تا صبح در همون طويله مونديم البته از ناچاري وصبح به محض طلوع افتاب بيبيگل با عاقد منتظرمون بود وبدون حرفي به عقد هم درامديم .وسه روز بعد باراهي لندن شديم .

با كمك بيبيگل وشاهرخ درسم رو خوندم وتوانستم پزشك كودكان بشم .دليل اصليش هم اصرار شاهرخ بود كه عاشق بچه هاست وخواست كمكم شامل حال بچه هاي مريض باشه .اشكان وپريماه الان هردوشون مدرسه ميرن وهردوشون مثل سيبي هستن كه با ما نصف شدن .البته شاهرخ "پريماه رو بيشتر دوست داره وقتي دليلش رو ميپرسم جواب درستي بهم نميده ولي بيبيگل ميگويد:بخاطر شباهتش بتو انقدر دوستش داره.

هنوزم كه هنوزه از احساسش نسبت به خودم اطلاع ندارم همين ديشب ازش پرسيدم:شاهرخ تو ميگي عشق قبل از ازدواج خوبه يا بعدش؟

شاهرخ:بايد از طرف مقابلت يه شناختي داشته باشي تا باهاش ازدواج كني.

مريم:پس عشق قبل از ازدواج رو قبول داري.؟

شاهرخ:تا حدودي.

با ذوق ميپرسم :حالا تو كدومش رو تجربه كردي.

ميخواد حرص منو دربياره اينو از نگاهش ميفهمم :من هيچ كدوم رو تجربه نكردم. پس نميتونم جوابي بهت بدم..

مريم:پس چرا با من ازدواج كردي؟

شاهرخ:چون بدون اينكه بخوام مادر دوتا بچم هستي دليلش اينه...

مريم:يعني تو منو دوست نداري.؟

شاهرخ :بهتره فيلمت رو تماشا كني.

تلويزيون رو خاموش كردم:جواب منو بده .

شاهرخ:باشه بابا "كمي بهت علاقه دارم راضي شدي؟

مريم:نه من نيازي به علاقه تو ندارم فقط برام يه سوال بود.

شاهرخ:عاشق همين لجبازياتم....

وسرم رو در اغوش ميگيره ميگويم:يعني تو عاش.....

نميزاره حرف بزنم:بهتره به فكت استراحت بدي..........تو گل مريم مني

پايان

« کتابخانه ی مجازی نودهشتیا »

wWw.98iA.Com 